Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!!!

Αποδείξεις, αποδείξεις, αποδείξεις, πολλές αποδείξεις...

Για άλλη μια φορά ένα "λαμπρό" μέτρο θα τεθεί σε εφαρμογή για να παταχθεί η φοροδιαφυγή και να γεμίσουν τα ταμεία... Το κράτος ανίκανο ή απρόθυμο να λύσει το πρόβλημα μόνο του, πετάει το μπαλάκι στους πολίτες και κυρίως στους συνήθεις υπόπτους/μαλάκες της υπόθεσης, τους μισθωτούς... Μαζέψτε αποδείξεις, καταγράψτε τις, διευκολύνετε την εφορία στις διασταυρώσεις!!! Μήπως, λέω μήπως, αυξάνεται η γραφειοκρατία με ένα τέτοιο μέτρο; Μήπως θα γίνει της ανωμαλίας με λάθος καταγραφή των ΑΦΜ που αναπόφευκτα θα συμβεί; Μήπως θα παγώσει εντελώς η αγορά με την αύξηση του ΦΠΑ; Δεν μας είχανε πει προεκλογικά ότι δεν θα μεταβληθεί η τιμή του ΦΠΑ, ούτε προς τα πάνω, ούτε προς τα κάτω; Η μείωση του αφορολόγητου δε, έχει πολύ πλάκα... Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα όπου το αφορολόγητο είναι στα 12000, ο μισθωτός που βγάζει 12000 τον χρόνο, υπολογίζοντας ότι αυτό το ποσό μοιράζεται σε 14 μισθούς (12 μισθοί+δώρο Χριστουγέννων+δώρο Πάσχα+επίδομα διακοπών), βγάζει μηνιαίως το..."ιλιγγιώδες" ποσό των 857 ευρώ περίπου!!! Αυτό το ποσό σκέφτεται να φορολογήσει η κυβέρνηση!!!

Μήπως οι μισθωτοί δημιούργησαν την κρίση; Εμείς οι άστατοι, κακομαθημένοι μισθωτοί που φαλίραμε το κράτος με την καλοπέραση μας; Πάλι εμείς θα πληρώσουμε την νύφη, οι εταιρείες τίποτα, οι τράπεζες κάνουν κουμάντο, τους χαρίζονται χρέη και παίρνουν και οικονομική ενίσχυση να βγουν από την κρίση (θυμάστε τον Κωστάκη;)... Εγώ γιατί δεν παίρνω ενίσχυση να βγω από την κρίση γαμώτο, μόνος μου πάλι πρέπει να σκαρφαλώσω να βγω από τον λάκκο που με έριξαν άλλοι;

Δεν το καταλαβαίνουν ότι δεν έχει άλλες τρύπες η ζώνη ρε, στέναξε ο κόσμος... Καλά εγώ μπορεί να κρατιέμαι ακόμα αλλά εκεί έξω υπάρχει κόσμος που έχει αλληθωρίσει το μάτι του από την πείνα και την ανέχεια και ο αλληθωρισμένος δεν αστειεύεται, άμα τα πάρει στο κρανίο θα σε δαγκώσει στο λαιμό...

Στις επόμενες ταραχές που θα γίνουν (γιατί θα γίνουν) μεταξύ αυτών που θα είναι στο δρόμο και θα κατεβάζουν βιτρίνες (και δυστυχώς δεν θα καταφέρνουν τίποτε με αυτό) θα είναι και οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι "αλληθωρισμένοι" που λέγαμε πιο πάνω...

Άντε καλή χρονιά να έχουμε αν και δεν το πολυβλέπω...

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Δεν είμαστε εμείς μαρξιστές, ο Marx ήταν χριστιανός!!!

Αναδημοσιεύω ένα πολύ ωραίο άρθρο της Ελευθεροτυπίας για την Θεολογία της Απελευθέρωσης αλά Ελληνικά, που πρωτοδιάβασα στο πολύ καλό blog, Ανταποκριτής | Correspondent.

Παπάδες της απελευθέρωσης

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ, Ο ΜΑΡΞ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!»
Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;

Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ίσως γιατί δεν πήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Όμως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ' εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.
Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ήμασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Άγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.
Έπειτα απ' όλα αυτά, αναρωτιέμαι πώς δεν σας έχουν αποπέμψει από την Εκκλησία. «Έχουμε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, αλλά διώξεις όχι. Η ανεξέλεγκτη δεσποτική εξουσία των επισκόπων φοβίζει πολλά από τα μέλη και τους φίλους μας, κυρίως τους κληρικούς, και τους απομακρύνει από τη δημόσια δράση. Κάποιοι απ' αυτούς προσφέρουν στο παρασκήνιο ίσως και περισσότερα από μας που δραστηριοποιούμαστε δημόσια. Σήμερα ένας επίσκοπος έχει την εξουσία να επιβάλλει αργία σ' έναν παπά χωρίς να είναι καν υποχρεωμένος μέχρις ενός ορίου να αιτιολογήσει την απόφασή του ή να αποφασίζει τις μεταθέσεις των κληρικών και να διαχειρίζεται τα χρήματα της Μητρόπολης. Φυσικό είναι να αισθάνεται όχι απλώς αφεντικό, αλλά αυτοκράτορας».
Προτείνετε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης της Εκκλησίας. Με ποιες αιχμές; «Η Εκκλησία φοβάται το λαό, δεν κάνουμε διάλογο ποτέ. Βγαίνουμε απλώς στην Ωραία Πύλη και αγορεύουμε. Ως και τα σωματεία των 50 ατόμων κάνουν συνελεύσεις, προϋπολογισμό, απολογισμό. Σήμερα το εκκλησιαστικό σώμα είναι απονεκρωμένο. Αλλάζουν τα πρόσωπα, αλλά όχι η πυραμιδοειδής δομή της Εκκλησίας. Εμείς, λοιπόν, κατά τα πρότυπα των πρώτων χριστιανών, ζητάμε η Εκκλησία να διοικείται από λαϊκές συνελεύσεις, οι επίτροποι να είναι εκλεγμένοι και ανακλητοί και όλοι οι ιερείς, μέχρι τον ανώτατο, να παντρεύονται».
Αναφέρεστε σε ένα άλλο κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο, το οποίο προτείνει το Ευαγγέλιο. Λέτε ότι αποκρύπτεται εδώ και αιώνες. «Ποτέ δεν αναγιγνώσκεται στην Εκκλησία η περικοπή από το 4ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, όπου ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας διασώζει το πώς βίωναν οι πρώτοι χριστιανοί την Εκκλησία. Κανείς δεν διατηρούσε ατομική ιδιοκτησία μετά την ένταξή του στην εκκλησιαστική κοινότητα. Είχαν τα πάντα κοινά και ο καθένας έπαιρνε ό,τι χρειαζόταν. Έτσι δεν υπήρχε κανείς ενδεής. Η πρόταση αυτή μπορεί και σήμερα άμεσα να εφαρμοστεί. Τα μέσα παραγωγής να περάσουν σε κοινή χρήση, να ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς άρχοντες και υπηκόους».
Μιλάτε για τον κοινωνικό χριστιανισμό; «Ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για το χριστιανισμό είναι πλεονασμός. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει το χριστιανισμό είναι το ενδιαφέρον του για την κοινωνία, για τα προβλήματά της, και ο αγώνας για την επίλυσή τους, για την οικοδόμηση της κοινωνίας της αγάπης. Αυτά ισχύουν για τον χριστιανισμό του Ευαγγελίου. Αν σήμερα απαιτείται ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για να καταδείξει το ενδιαφέρον κάποιων χριστιανών για την κοινωνία, μάλλον πρέπει να κάνει κάποιους να προβληματιστούν για το πώς φθάσαμε σ' αυτό το σημείο. Ο χριστιανός απευθύνεται στον άνθρωπο όχι ως άτομο αλλά ως πρόσωπο, και για τον μαρξισμό ο άνθρωπος υπάρχει ως κοινωνικό ον. Νομίζουμε, είναι ένα σημείο συνάντησης».
Τι σχέση μπορεί να έχει ο επιστημονικός υλισμός με τον Θεό; «Δεν νομίζουμε ότι ο μαρξισμός, ως επιστήμη, μπορεί να έχει θεολογία όπως την εννοούμε εμείς. Αν ονομάζουν κάποιοι "μαρξιστική θεολογία" τον τρόπο χρήσης του μαρξισμού από κάποιες ομάδες ή πρόσωπα, ή και την ερμηνεία του κόσμου από τον μαρξισμό, αυτό δεν μας αφορά. Χρησιμοποιώντας όρους τού σήμερα, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων "όαση κομμουνισμού μέσα στη δουλοκτητική κοινωνία". Κάποιοι αποκαλούν το μαρξισμό "χριστιανισμό χωρίς μεταφυσική". Νομίζουμε ότι αυτός ο ορισμός βρίσκεται κοντά στην πραγματικότητα και κάνει σαφές και το βασικό σημείο απόκλισης. Φυσικά, μιλάμε για χριστιανισμό και μαρξισμό που δεν έχουν στρεβλωθεί. Για μας απορίας άξιον είναι όχι η συμπόρευση χριστιανών και μαρξιστών, αλλά το πώς χριστιανοί στηρίζουν πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικά συστήματα, όπως αυτό του καπιταλισμού, που βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου».
Είστε, λοιπόν, αριστεροί. «Είμαστε υπέρ αδυνάτων. Δεν είμαστε πολιτικό κόμμα· στην Κίνησή μας συμμετέχουν ανθρωπιστές, μαρξιστές, τροτσκιστές...»
Ο χριστιανισμός έχει κατηγορηθεί ότι με την υπόσχεση ενός μετά θάνατον παραδείσου ακυρώνει την πάλη στο εδώ και το τώρα. «Χριστιανοί και μαρξιστές πρέπει να αγωνιστούμε για μιαν άλλη κοινωνία, όπου ο άνθρωπος θα ζει ευτυχισμένος εδώ και τώρα, μέσα στον υπάρχοντα κοσμοχώρο. Απαιτούνται αγώνες. Σύγκρουση με το εκκλησιαστικό και το κοσμικό κατεστημένο. Ανατροπή των εμποδίων που δεν αφήνουν ο κόσμος να γίνει πιστή εικόνα των εσχάτων (σ.σ.: στη Θεολογία αυτός είναι ο ορισμός του παραδείσου).
»Χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να αγαπήσουμε παράφορα τον άλλον, αυτόν που δεν γνωρίσαμε ακόμη, αυτόν που έχει ανάγκη. Στο πρόσωπο του πάσχοντος βλέπουμε τον Χριστό. Η διοικούσα Εκκλησία πιστεύει στην ελεημοσύνη. Εμείς αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο που δεν θα έχει ανάγκη τη φιλανθρωπία».
Πιστεύετε στην ένοπλη επαναστατική πάλη; «Εμείς αγωνιζόμαστε για την ειρήνη. Ειρήνη, όμως, δεν είναι η παύση του πολέμου με την επιβολή του θελήματος του ισχυρού. Τέτοια ειρήνη είναι χειρότερη από πόλεμο· γι' αυτό ο Χριστός είπε: "Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν". Πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον αυτού του κόσμου της αδικίας. Επανάσταση δεν σημαίνει αιματοκύλισμα, αλλά ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός. Γι' αυτό σήμερα η δική μας "μάχαιρα", το δικό μας όπλο είναι ο λόγος. Στο μέλλον, και για την προάσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης, στον πόλεμο για την οριστική εξάλειψη του πολέμου, ίσως να απαιτηθεί η χρήση βίας».
Δικαιούται ένας λαός να πάρει τα όπλα; «Ο ίδιος ο Χριστός χρησιμοποίησε βία εναντίον των εμπόρων στο ναό. Στην Εκκλησία δεν αναγιγνώσκεται η αρχή του 5ου κεφαλαίου από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπου γίνεται λόγος για την προάσπιση της κοινοκτημοσύνης στην πρώτη χριστιανική κοινότητα. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα θανατώθηκαν γιατί δεν παρέδωσαν όλα όσα είχαν στην κοινότητα, αλλά κράτησαν τα μισά για τον εαυτό τους. Στο πρόσφατο παρελθόν, κληρικοί, όπως ο Δημήτρης Χολέβας και ο παπα-Ανυπόμονος, ζώστηκαν τα όπλα για τη λευτεριά, ενώ ακόμη και οι πλέον συντηρητικοί της Εκκλησίας με καμάρι μιλούν για τον Παπαφλέσσα και τον Διάκο. Κατά μεγίστη οικονομία, λοιπόν, και μόνο για την προάσπιση των κατακτήσεών του νομίζουμε ότι ο λαός δικαιούται να πάρει τα όπλα. Μέχρι τότε, όμως, ας αγωνιστούμε για το σημαντικότερο: για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι ταξική συνείδηση».
Ποια η γνώμη σας για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας; «Η ζωή πολλών κληρικών μέσα στη χλιδή, για την οποία δικαίως αγανακτούν οι πιστοί, ουδόλως θίγεται απ' αυτό το μέτρο. Οταν η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ενδεείς. Για να ωφεληθεί ο λαός, η περιουσία της Εκκλησίας πρέπει να "εκκλησιαστικοποιηθεί" - κοινωνικοποιηθεί, δηλαδή σε όλους να ανήκει και όλοι να την απολαμβάνουμε. Οι κληρικοί να ασχοληθούν με τη διακονία του λόγου του Θεού και η διαχείριση της περιουσίας να γίνεται από αιρετούς εκπροσώπους του λαού, χωρίς προνόμια, άμεσα ελεγχόμενους και ανακλητούς από το λαό. Ο πλούτος να διαχυθεί παντού, να φθάσει σε όποιον έχει ανάγκη. Δεν μιλάμε για διανομή, αλλά για δυνατότητα πρόσβασης διά της κοινοκτημοσύνης στον κοινό πλούτο όλων. Σε μια εποχή που παιδεία και υγεία έγιναν εμπορεύματα, η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει, στο μέτρο του εφικτού, ως όαση παροχής δωρεάν παιδείας και υγείας για όλους όσοι έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους».
Πώς είδατε τον περσινό Δεκέμβρη; «Για χρόνια στηλιτεύαμε τους νέους για την απάθεια και την αδιαφορία για τα κοινά. Τώρα που ο "ασθενής" μας άρχισε να αντιδρά σε ό,τι τον ενοχλεί, κάποιοι διαμαρτύρονται επειδή πάνω στην αφύπνιση προξένησε μερικές ζημιές που δεν έπρεπε. Εμείς, παρά τα παρατράγουδα, είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η αφύπνιση θα έχει τελικά θετικά αποτελέσματα. Οι σοβαρές αδυναμίες που παρουσιάστηκαν τον Δεκέμβρη κατέδειξαν ότι για να μετατραπεί η εξέγερση σε επαναστατική διαδικασία απαιτείται σαφής προσδιορισμός του στόχου. Επανάσταση για την επανάσταση είναι ανώφελη, αν όχι επιζήμια. Αν η εξέγερση του Δεκέμβρη είχε, με την παρουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, προσλάβει ταξικό χαρακτήρα, είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα αποκαλύπτονταν και θα αποβάλλονταν οι προβοκάτορες και η τεράστια αυτή ενέργεια των νέων θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα ελληνικό 1871».
Τελικά Θεός υπάρχει; Πώς επιτρέπει τόση αδικία; «Η γνώση της ύπαρξης ή όχι του Θεού δεν μπορεί να γίνει με λογικούς συνειρμούς· είναι απόρροια προσωπικής σχέσης. Και επειδή η πίστη είναι υπόθεση προσωπική, δεν μπορεί το κράτος να θρησκεύεται. Ο Χριστός σέβεται την ελευθερία μας· δεν ήρθε να μας επιβάλει το θέλημά του, αλλά μας αφήνει ελεύθερους να τον ακολουθήσουμε ή όχι. Δεν είναι Αυτός αίτιος των δεινών μας, αλλά εμείς, που ακολουθούμε άλλο δρόμο, που επιτρέψαμε να γίνει η διδασκαλία Του θρησκεία και εργαλείο ποδηγέτησης των λαών.
»Ο Θεός μάς κάλεσε να άρουμε τα εμπόδια στα οποία προσκόπτει η ενότητα του κόσμου. Τέτοια εμπόδια είναι η ταξική κοινωνία, ο εθνικισμός, οι διακρίσεις ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Η πάλη, λοιπόν, για την άρση αυτών των εμποδίων πρέπει να γίνει λόγος ύπαρξης για τον καθέναν που θέλει να λέγεται χριστιανός».
Διαβάστε
Ζητήσαμε από τους ιερείς της Παγκληρικής να προτείνουν σχετικά βιβλία:
  • Φερνάντο Καρντενάλ, Μιγκέλ ντ' Εσκότο, Ερνέστο Καρντενάλ, «Και Χριστός και Μαρξ», εκδόσεις Παρατηρητής
  • Καρλ Κάουτσκι, «Η καταγωγή του χριστιανισμού», εκδόσεις Αναγνωστίδη
  • Ζ. Ζίπκοβιτς, Α. Λουνατσάρσκι, «Καταγωγή της θρησκείας»
  • Καμίλο Τόρρες, «Λαϊκή Ενότητα, Επανάσταση και άλλα κείμενα», εκδ. Μνήμη
  • Ερνέστο Καρντενάλ, «Το ευαγγέλιο της επανάστασης των Σαντινίστας», εκδόσεις Μαλλιάρης
  • Γιάννης Κορδάτος, «Η Παλαιά Διαθήκη στο φως της κριτικής», εκδόσεις Μπουκουμάνη
  • Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Η Εκκλησία από την Κατοχή στον Εμφύλιο», εκδόσεις Προσκήνιο
  • Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Εκκλησία και κράτος», εκδόσεις «Το Ποντίκι»
  • Ολες οι επιστολές του Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου.

Υ.Γ. Στο link της Ελευθεροτυπίας, κάτω από το άρθρο, έχει άλλο ένα ενδιαφέρον, ρίχτε του μια ματιά...

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Χρόνια πολλά με υγεία σε όλους!!!



Υ. Γ. Σήμερα μίλησα με ένα καλό, παιδικό μου φίλο μετά από πολύ καιρό που είχαμε χαθεί και φταίχτης ήμουν εγώ... "Ευκαιρία" για να τον πάρω τηλέφωνο ήταν η ονομαστική του γιορτή και χάρηκα πολύ που τον άκουσα, ότι είναι καλά αυτός και η οικογένειά του και που κανονίσαμε να ξαναβρεθούμε...

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Η βιβλιοθήκη απ'το IKEA και το δωμάτιο του μπέμπη...

Πρώτη μέρα άδειας, κάθομαι στον υπολογιστή με μια κούπα καφέ και σκοτώνω την ώρα μου... Περιμένω την μεταφορική να μου φέρει μια βιβλιοθήκη που αγόρασα από το IKEA την Κυριακή... Μόλις μου την φέρουν θα ξεκινήσει η συναρμολόγηση, είμαι βετεράνος της συναρμολόγησης επίπλων του IKEA εγώ, μεροκάματο μπορούσα να βγάζω... Η βιβλιοθήκη θα "υποδεχτεί" τα βιβλία μου, τα οποία "εξορίζονται" από το δωμάτιο πρώην-γραφείο/μελλοντικό-δωμάτιο-του-μπέμπη, το οποίο αυτή την περίοδο περνάει ένα ενδιάμεσο στάδιο, αυτό του αποθηκευτικού-χώρου, κάτι η κούνια του μπέμπη στο κουτί, κάτι τα χριστουγεννιάτικα δώρα που μαζεύονται σιγά σιγά... Η βιβλιοθήκη θα πάρει την θέση της στο σαλόνι, χώρο έχει ευτυχώς, και ταιριάζει και με τα υπόλοιπα έπιπλα που είναι της ίδιας γραμμής, γεγονός που χαροποιεί ιδιαίτερα την Μ. που θα πάθαινε νευρικό κλονισμό αν δεν ήταν όλα ασορτί...

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Flash Christmas Card...

Για το Wix και τις δυνατότητές του τα έχουμε ξαναπεί εδώ... Σήμερα είχα δημιουργική διάθεση και έφτιαξα μια απλή χριστουγεννιάτικη κάρτα... Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν την έφτιαξα μόνος μου αλλά με την καλλιτεχνική επιμέλεια της Μ. η οποία όταν είδε αυτό που έφτιαχνα που ήταν "μπουκωμένο" από αστεράκια, καμπανάκια, ταρανδάκια και αγιοβασιλάκια, έφριξε... Καλές γιορτές να έχουμε και καλή ξεκούραση, ξεκινάει κι η άδειά μου από Τρίτη...

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ρε, γαμώ το Christmas Spirit μου!!!

Καλό το Christmas Spirit, δεν λέω, αλλά αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων στους δρόμους δεν περιγράφεται... Χθες στο Mall που είχα πάει για τα δώρα της βαφτιστήρας μου γινόταν προσκύνημα, η Κηφισίας ήταν ένα απέραντο πάρκινγκ και λίγο που είδα την Μεσογείων από πάνω, περνώντας από την Αττική Οδό, ήταν μία από τα ίδια...

Τι κακό είναι αυτό ρε παιδάκι μου κάθε χρονιά, τα διαόλια μου με πιάνουν και δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι πριν κλείσουν τα εμπορικά καταστήματα... Μου έχει τύχει παλιότερα , ίδια εποχή, να κάνω 2,5 ώρες για μια απόσταση 6-7 χιλιομέτρων, από το πατρικό μου στο τέρμα της Ελευθερίου Βενιζέλου, στην Νέα Σμύρνη στα πρατήρια!!! Αφού η κακομοίρα η μάνα μου με έψαχνε στο κινητό, νόμισε ότι κάτι έπαθα, ότι τρακάρισα...

Βγαίνεις ρε παιδάκι μου σαν το χάχα, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά που νιώθεις επιτέλους λεφτάς, να live μια φορά κι εσύ your myth in Greece και μέχρι να γυρίσεις σπίτι έχεις μνημονεύσει όλους τους αγίους της Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας μαζί...

Ρε, γαμώ το Christmas Spirit μου!!!

Φέτος με βλέπω να πηγαίνω να ψωνίσω τα (υπόλοιπα) δώρα με το ποδήλατο, δεν γίνεται να χρειάζομαι ηρεμιστικά για να την παλέψω μέχρι το ρεβεγιόν, ως εδώ, δεν την ξαναπατάω...

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Free Banner Maker...

Αυτές τι μέρες ασχολούμαι με την κατασκευή μιας ιστοσελίδας και χθες έψαχνα να βρω ένα on line banner maker (free φυσικά...) διότι οι γνώσεις μου στα γραφικά είναι ελάχιστες και ήθελα να δώσω ένα πρώτο draft... Βρήκα λοιπόν το BannerFans... Εύκολο, γρήγορο, δεν απαιτεί γνώσεις γραφιστικής, δίνει τη δυνατότητα κάνοντας ένα απλό registration, να δημιουργήσεις ότι banner θες, σε ότι μέγεθος θες... Μπορείς να επιλέξεις από μια πληθώρα γραμματοσειρών αυτήν που προτιμάς, να χρησιμοποιήσεις διάφορα εφέ (shading, gradient color, κτλ) και επίσης να χρησιμοποιήσεις κάποιες φωτογραφίες ή έτοιμα γραφικά από το pc σου... Το μόνο μειονέκτημά του ότι δεν υποστηρίζει ελληνικές γραμματοσειρές, στην περίπτωσή μου όμως αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα κι ελπίζω να τις προσθέσουν μελλοντικά... Είναι ότι πρέπει για περιπτώσεις ανθρώπων που θέλουν ένα banner αλλά δεν σκαμπάζουν γρυ από γραφικά, τσεκάρετέ το, αξίζει...

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Για το άσυλο...

Σκέφτομαι εδώ και δυο-τρεις μέρες να γράψω κάτι για το άσυλο αλλά δεν κατορθώνω να στρωθώ να το κάνω...

Χοντρικά, δεν πιστεύω στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο είναι άλλωστε κατοχυρωμένο συνταγματικά, αλλά από την άλλη η χρήση που του γίνεται κατά καιρούς δεν είναι σωστή... Οι καταστροφές και οι λεηλασίες που έχουν συμβεί κατά καιρούς σε πανεπιστημιακές σχολές καθώς και το γεγονός ότι σχολές όπως το Πολυτεχνείο ή η Πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου, γίνονται ορμητήρια για αυτό το ιδιότυπο "hit and run" παιχνίδι, μεταξύ μπάχαλων και αστυνομίας, είναι απαράδεκτα πράγματα... Ούτε το φοιτητικό κίνημα και τις επιδιώξεις του εξυπηρετούν, ούτε την ταξική πάλη, ούτε τίποτα... Το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν νεράκι στον μύλο των MME και των κύκλων εκείνων που έχουν βάλει το άσυλο στο μάτι... Το άσυλο εκείνο το οποίο ουσιαστικά το βάλλουν όλοι με την στάση τους... Οι κυβερνήσεις και η αστυνομία ποτέ δεν το γουστάρανε και το υπονόμευαν όπως το υπονόμευαν και τα κόμματα της αριστεράς, πλην ΚΚΕ, τα οποία δεν "καταδέχονταν" να το περιφρουρήσουν ουσιαστικά, να το προστατέψουν από καταστροφές και λεηλασίες, να πετάξουν έξω από αυτό όσους ασχημονούσαν, να προστατέψουν τους αγώνες που κάνουνε στην τελική και να μην αφήνουν κάποια, αντικοινωνικά στη βάση τους, άτομα να τους δυσφημούν... Τώρα οι αστυνομικές επεμβάσεις στους πανεπιστημιακούς χώρους, είτε με πρόσκληση των πρυτανικών αρχών είτε όχι, είναι θέμα χρόνου και θα γίνουν και με κοινωνική συναίνεση γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι ή μάλλον τον φτάσανε στον χτένι όλοι με την στάση τους...

Παραθέτω το σχόλιο που είχα γράψει συζητώντας με την dame31 στο post "Αναίτια επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ"...

Δεν μου κάνει εντύπωση...Ο κόσμος συντηρητικοποιείται διότι υπάρχει φόβος...Φόβος για το αύριο, για το αν θα έχουν δουλειά, αν θα είναι ασφαλείς, αν θα πάρουν σύνταξη, αν θα βρουν δουλειά τα παιδιά τους, φόβος για τα πάντα, φόβος που καλλιεργείται επίσης από τα ΜΜΕ και το κράτος... Όταν φοβάσαι πολύ, θα κάνεις και παραχωρήσεις, θα δώσεις από τα κεκτημένα σου... Το άσυλο ας πούμε... Όλες οι κυβερνήσεις ήθελαν να το καταλύσουν αλλά φοβόντουσαν το πολιτικό κόστος...Τι έκαναν λοιπόν, το απαξίωσαν, το ξεφτίλισαν, το ξεβράκωσαν...Με συμπαραστάτες ακούσιους τόσο την Αριστερά που δεν περιφρουρούσε κάποιες καταστάσεις και κυρίως τους μπαχαλοαντιεξουσιαστές... Ο ξυλοδαρμός του Κίττα και το show στα Προπύλαια προχτές ήταν το κερασάκι στην τούρτα... Η ΝΔ στηρίζει την κυβέρνηση και μέσα σε κλίμα εθνικής συναίνεσης το άσυλο θα καταργηθεί υπό τον ήχο ενθουσιωδών χειροκροτημάτων..Ας πρόσεχαν/προσέχαμε όλοι...

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Δύο σκέψεις, άσχετες μεταξύ τους...

Σήμερα πήγα στη δουλειά με το αυτοκίνητο αφού η Μ. δεν το χρειαζόταν...Το μεσημέρι ,γυρίζοντας σπίτι, άκουγα ραδιόφωνο όταν για πρώτη φορά πρόσεξα τον τελευταίο στίχο ενός τραγουδιού που μου αρέσει πολύ...

...Έλα… και νυστάζω, έλα σβύσε μου το φως...


Πραγματικά, δεν υπάρχει κάτι πιο τρυφερό από τον άνθρωπο που αποκοιμιέται και έχει κάποιον άλλον άνθρωπο να τον νοιαστεί, να τον σκεπάσει με μια κουβέρτα, να του φέρει νερό για να έχει δίπλα του αν διψάσει μέσα στην νύχτα και να του σβήσει το φως...

Όταν γύρισα σπίτι έκατσα στον καναπέ και χάζεψα λίγο το "Μεσημεριανό Express" όπου είδα την Εύη Βατίδου να θάβεται ζωντανή (στην κυριολεξία) κάτω από πανέρια με λουλούδια που της πέταξε ο συνεργάτης/αφεντικό/φίλος/μέλλοντας σύντροφος(?), κύριος Αζίζ, Σύριος έμπορος κοσμημάτων με έδρα την Θεσσαλονίκη... Δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ ότι ο κύριος Αζίζ για να διασκεδάσει με μια φίλη (...) ένα βράδυ στα μπουζούκια, ξόδεψε τόσα λεφτά σε λουλούδια όσα βγάζω εγώ σε δύο με τρεις μήνες καθημερινής, οκτάωρης (minimum) εργασίας...

Επίσης δεν μπόρεσα να μην καταραστώ την τύχη μου που δεν έχω τέτοιους φίλους...

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Έλα μωρή θρυλάρα...

Ακόμα και με την χειρότερη ομάδα των τελευταίων ετών, με τόσες ελλείψεις, τόσους τραυματισμούς και όμως τα κατάφερες... Δύο προκρίσεις σε τρία χρόνια, κάτι έχει αλλάξει φαίνεται...
Champions League

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Αναίτια επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ...

Χθες κατά τη διάρκεια της πορείας στην μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, το μπλοκ του ΕΕΚ δέχτηκε αναίτια και εξαιρετικά βίαιη επίθεση από την αστυνομία , με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό μελών του και την σύλληψη τεσσάρων οι οποίοι οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο και δικάζονται σήμερα... Το ΕΕΚ (ένα κόμμα που δεν έχω ψηφίσει ποτέ) συμμετέχει στις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις που γίνονται, χωρίς ποτέ τα μέλη του να συμμετέχουν σε επεισόδια και βανδαλισμούς... Η άδικη και αναίτια επίθεση που δέχτηκε το μπλοκ του, καταδεικνύει μια ξεκάθαρα αντιδημοκρατική και αυταρχική λογική της αστυνομίας σύμφωνα με την οποία, ένοχος είναι οποιοσδήποτε τολμά να κατεβαίνει στο δρόμο και να διαδηλώνει, γίνεται δε ακόμα πιο προκλητική αυτή η στάση όταν οι "γνωστοί άγνωστοι" σπάνε πάντα ανενόχλητοι... Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου "Προστασίας του Πολίτη" έχει σαφέστατες ευθύνες και πρέπει να λογοδοτήσει και να αποδώσει άμεσα ευθύνες για αυτά που συνέβησαν αν θέλει να διασώσει έστω κάποια προσχήματα δημοκρατικότητας... Ας έχουν υπόψη τους όμως τόσο η αστυνομία όσο και η πολιτική της ηγεσία ότι με την τρομοκρατία και τη βία που ασκούν δεν θα πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν... Αλίμονο στις εξουσίες που καταφέρνουν να κάνουν ανθρώπους που δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ σε διαδηλώσεις, όπως η μάνα μου, ετών 57, να έχουν εξοργιστεί με αυτά που συνέβησαν και να σου λένε ότι σήμερα θα κατέβαιναν στην πορεία να διαμαρτυρηθούν, αν βαστούσαν τα πόδια τους... Αλίμονό τους...

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα...

Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα στο μέλλον από όποιον θέλει να σχολιάσει κάτι που έχω γράψει και να μου αποδώσει χαρακτηρισμούς, να έχει την στοιχειώδη ευγένεια είτε να το κάνει εκεί που βρίσκεται το σχόλιό μου έτσι ώστε να το έχω υπόψη μου, είτε αφού θέλει να με βρίσει στο blog του να με ενημερώσει τουλάχιστον , ότι "ξέρεις κάτι, σε κράζω"... Το να μην κάνεις ούτε το ένα, ούτε το άλλο και απλά να σηκώνεις ένα post στο blog σου όπου με σχολιάζεις, με βρίζεις και βγάζεις και συμπεράσματα για πάρτη μου κι εγώ το μαθαίνω τυχαία σχεδόν 1,5 μήνα μετά, είναι αν μη τι άλλο πούστικο... Αλλά τελικά από κάποιους, πραγματικά, δεν περιμένω κάτι καλύτερο...

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

"Τι λες ρε μάνα, δίδυμα έκανε φέτος η Παναγία;"

Πήγα χθες στο πατρικό μου να βοηθήσω την μάνα μου στο χριστουγεννιάτικο στόλισμα... Η Μ. της είχε πάρει φιγουρίτσες για την φάτνη γιατί μέχρι πέρυσι είχε ελλείψεις και την είχε διακοσμήσει με..."μπαλώματα"!!! Ο Χριστούλης ήταν μια κατασκευή από ζυμάρι,κάτι μεταξύ του Ζυμαρούλη της Pillsbury και του Pirelli... Πέρυσι που είχαμε πάει στην Ιταλία της είχαμε πάρει ένα ωραίο Χριστούλη ξαπλωμένο στο παχνί, οπότε φέτος, μετά και από την αγορά του πλήρες σετ από φιγούρες φάτνης, οι Χριστούληδες ήταν δύο...

Η μητέρα μου στήνει τις φιγούρες μέσα στην φάτνη όταν συνειδητοποιώ ότι βρίσκονται και οι δύο Χριστούληδες εντός της!!!!

Snowball: "Τι είναι αυτό ρε μάνα;"
Μάνα-Snowball: "Έλα μωρέ, τον έβαλα κι αυτόν εκεί..."
Snowball: "Τι λες ρε μάνα, δίδυμα έκανε φέτος η Παναγία;"
Πατέρας-Snowball: (Η φωνή ακούγεται από το δίπλα δωμάτιο όπου ο πατέρας μου βλέπει τηλεόραση) "Καλά σου λέει το παιδί!!!"
Μάνα-Snowball: (Με ύφος και καλά θυμωμένη) "Ώχου, πώς κάνεις έτσι, να τώρα θα τον βγάλω..."

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Ο Αντώνης, η Ντόρα και ο... Δρακουμέλ!!!

ΔρακουμέλΗ νίκη του Αντώνη Σαμαρά στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου στην Νέα Δημοκρατία ανέδειξε ένα φαινόμενο πολύ εντυπωσιακό... Πρώτη φορά είδα τόσο πολύ κόσμο να πανηγυρίζει όχι τόσο την νίκη κάποιου αλλά την ήττα ενός άλλου!!! Χθες όλη μέρα στο internet, σε fora, σε chain mails, σε συζητήσεις στο γραφείο, άνθρωποι πάσας ιδεολογικής απόχρωσης, πανηγύριζαν την ήττα της Ντόρας και εύχονταν να ακολουθήσει η πλήρης πολιτική συντριβή και αφανισμός του Μητσοτακέϊκου... Είναι εντυπωσιακό (και αστείο) ότι αυτή η οικογένεια, παρά το γεγονός ότι κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας εδώ και δεκαετίες, έχει "καταφέρει" να είναι αντιπαθής από την πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας και το όνομά της έχει συνδεθεί με μία από τις φιγούρες των "κακών" των παιδικών μας χρόνων, ένας "μπαμπούλας" για μικρά και μεγάλα παιδιά...