Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Κάνοντας οικογένεια...

Το πιο εύκολο πράγμα στη ζωή του ανθρώπου, όταν πρέπει να πάρει σημαντικές αποφάσεις για την ζωή του, είναι να κάνει αυτό που έχει μάθει από μικρός, αυτό που είναι συνηθισμένος να κάνει ή να ζει... Όταν αποφασίζεις να κάνεις δική σου οικογένεια έχεις δύο επιλογές, είτε να φτιάξεις μια οικογένεια καθ' εικόνα και ομοίωση της οικογένειας που μεγάλωσες, αυτής που έφτιαξε ο πατέρας και η μητέρα σου, είτε να προσπαθήσεις να φτιάξεις κάτι από την αρχή, εντελώς δικό σου...

Η πρώτη επιλογή είναι εύκολη, ζεις με manual, ακολουθείς τα βήματα που κάνανε κάποιοι άλλοι πριν από εσένα και πορεύεσαι, με όλες τις σωστές και λάθος επιλογές που κάνανε κάποιοι άλλοι πριν από εσένα, για σένα... Η δεύτερη επιλογή είναι πολύ δυσκολότερη... Πρέπει να μπορείς να δεις όσο πιο αποστασιοποιημένα μπορείς, το μοντέλο οικογένειας που έζησες σαν παιδί και να το κρίνεις ψύχραιμα, να δεις τα λάθη και τα σωστά και να τα αξιολογήσεις, πώς και γιατί έγιναν και πού οδήγησαν... Μετά να πάρεις τα θετικά στοιχεία αυτού του μοντέλου, να απομονώσεις τα αρνητικά και να τα απομακρύνεις, και να το εμπλουτίσεις με τη δική σου γνώση, το δικό σου όραμα για τη ζωή και να το πας παρακάτω...

Αυτές οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται από κοινού με τον/την σύντροφο που έχεις αποφασίσει να φτιάξεις αυτή την οικογένεια... Ένα οικογενειακό μοντέλο, φτιαγμένο στο μυαλό μόνο του ενός εκ των δύο είναι καταδικασμένο στην αποτυχία ή στην καλύτερη περίπτωση στην δυσλειτουργία... Το να προσπαθείς να φτιάξεις μια οικογένεια από την αρχή αντί να ακολουθήσεις την πεπατημένη δεν είναι εύκολη, έχει πολλά εμπόδια και πρώτα απ' όλα τον ίδιο τον εαυτό σου και την συνήθεια... Είναι φοβερά δύσκολο να αντισταθείς στη συνήθεια, σε αυτό που ξέρεις, είναι μάχη με τον εαυτό σου... Πρέπει να είσαι απόλυτος στις επιλογές σου και στις θέσεις σου, μεσοβέζικες λύσεις και συμβιβασμοί είτε για να ικανοποιηθούν κάποιοι τρίτοι, είτε για να περάσεις λιγότερη ταραχή ο ίδιος, όχι μόνο δεν βοηθάνε αλλά υπονομεύουν την προσπάθειά σου...

Σε λίγες μέρες θα γεννηθεί ο μπέμπης και η οικογένειά που έχω εγώ κι η Μ. θα μεγαλώσει και θα αποκτήσει άλλο νόημα... Έχουμε επιλέξει με την Μ. να φτιάξουμε την οικογένειά μας όπως εμείς καταλαβαίνουμε κι όχι κάποιοι άλλοι... Διαφωνούμε ως προς την μεθοδολογία αντιμετώπισης των εμποδίων και των γύρω (εγώ είμαι πιο απόλυτος και κοφτός, η Μ. πιο διαλλακτική) αλλά ο στόχος μας είναι ο ίδιος... Μια οικογένεια ανεξάρτητη, αγαπημένη που αν κάνει λάθη, να είναι δικά της και όχι κάποιων άλλων...

5 σχόλια:

  1. Άντε ρε, με το καλό. Καλή σας λευτεριά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τις καλύτερες ευχές μου, αδελφέ μου!

    (για τα "μοντέλα οικογένειας" βάλε και μια τρίτη περίπτωση. Αυτή που δεν είχες ποτέ και προσπαθεις να βρείς)

    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ καλτσό!!!

    Ναι δεν έχεις άδικο, υπάρχει και ο τρίτος δρόμος (όχι για τον σοσιαλισμό :))))) ) για να κάνεις οικογένεια... Απλά για μένα και την Μ. δεν ισχύει, γιατί έχουμε παραστάσεις οικογένειας...

    Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που έχουν παραστάσεις και θέλουν να τις ξεχάσουν αλλά αυτή είναι άλλη υπόθεση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλως να ερθειο μπέμπης στη οικογένειά σας :)
    Σας στελνω τις καλύτερες ευχές μου !

    Συμφωνώ απολυτα με τα λεγόμενα σου.
    Οταν κανεις οικογενεια δεν πρεπει να την χτίζεις βασιζόμενος σε στερεότυπα και σε πρότυπα των άλλων ,γιατι ετσι σίγουρα οδηγησαι στην αποτυχία, στην αποξενωση και την μοναξια ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή