Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Μπάλα είναι...

Γουστάρω που κέρδισε χθες η εθνική... Γουστάρω που είδα να παίζει μπαλίτσα, να κάνει ευκαιρίες, το ευχαριστήθηκα ρε παιδί μου... Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω τις αδυναμίες της και δεν μου σπάει τα αρχίδια ο Ρεχάγκελ με τα κολλήματα του και τον ποδοσφαιρικό παραλογισμό του... Χάρηκα όμως για το αποτέλεσμα και το θεωρώ λογικό, νορμάλ... Παίζουμε στο Μουντιάλ, κάναμε την πρώτη μας νίκη, ωραία, γαμώ αλλά μέχρι εκεί... Ούτε διθύραμβοι και ουρανομήκεις ιαχές "πατριωτισμού" (της πούτσας), όπως καλή ώρα ο Πουρουπουπού και οι άλλοι άμπαλοι της κρατικής αλλά ούτε και μιζέρια και μίρλα όπως είδα χθες από αρκετούς στην χθεσινοβραδινή εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου που μερικοί φάνηκε ότι χαλάστηκαν που κέρδισε η εθνική... Χαρείτε λίγο το παιχνίδι ρε μίζερα, στερημένα ανθρωπάκια και από τις δυο μπάντες...κι εσείς που ψάχνετε να βρείτε δικαίωση και εθνική υπερηφάνεια σε μια μπάλα που κλωτσάνε 11 ακριβοπληρωμένοι πιτσιρικάδες, κι εσείς που περιμένετε με αγωνία την στραβή για να νιώσετε καλά μέσα στην ασημαντότητα σας, να μπορέσετε να πείτε , "τα 'λεγα εγώ"... Χαλαρώστε, χαρείτε την μπαλίτσα, χαρείτε την νίκη κι όλα καλά... Στον επόμενο αγώνα η Αργεντινή μάλλον θα μας ισοπεδώσει... Δεν λέει κάτι, μπάλα είναι, δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλού είναι τα σπουδαία...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου