Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Το Ψαροκόκαλο πάει διακοπές...

Σεζλόνγκ
Αύριο το πρωί, ταΐζει τον μπέμπη, φορτώνει τα τσουμπλέκια του στο Polo, κάνει τον σταυρό του και ξεκινάει για την εξωτική κι ανεξερεύνητη Άκολη (aka Άβυθο) Αιγίου... Εκεί θα κάνει τα μπάνια του, θα προσπαθήσει να ξεκουραστεί, φτάνει να του το επιτρέψει ο μπέμπης, και θα πιει κανένα ουζάκι στην παραλία, φτάνει να του το επιτρέψει ο μπέμπης (πάλι)... Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος θα λείψει τουλάχιστον μια εβδομάδα και ελπίζει να γυρίσει με τις μπαταρίες γεμάτες για τον χειμώνα που έρχεται... 

Καλά να περάσουμε, καλά να περάσετε, με το καλό να τα ξαναπούμε...

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Στα πεταχτά...

1 και σήμερα για την άδεια... Δουλειά υπάρχει μπόλικη αλλά το μυαλό μου σκέφτεται ήδη τις διακοπές... Πρέπει να πεταχτώ σε ένα κατάστημα για αξεσουάρ αυτοκινήτου και να αγοράσω κανένα χταπόδι/δίχτυ/ιμάντα για να δέσω τα πράγματα πάνω στην σχάρα (όχι ακριβώς σχάρα αλλά δύο παράλληλες δοκούς) που τοποθέτησα χθες το απόγευμα... Με αγχώνει λιγάκι το φόρτωμα της σχάρας... Μου την έχει βαρέσει κι από χθες και προσπαθώ να κάνω αλλαγές στο blog... Κάποιες φαίνονται ήδη, τα rounded corners που ήθελα να φτιάξω, δεν τα έχω καταφέρει ακόμα... Ίδωμεν...

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Χτύπα κι άλλο...

Τουλάχιστον προκλητική η όλη ιστορία με την κατάργηση των διαιτητικών αποφάσεων από την κυβέρνηση, πισωγύρισμα σε άλλες εποχές... Ενώ ο Λοβέρδος όπως και τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης συνεχίζουν να χρησιμοποιούν μια φασιστική και λαϊκίστικη ρητορική, περί του καλού της πατρίδας, καλούν όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους χωρίς να το πράττουν όμως καθώς την νύφη μέχρι τώρα την πληρώνουν οι συνήθως ύποπτοι/μαλάκες, οι τράπεζες και τα συμφέροντα την περνάνε κοτσάνι... Καλά κάνουν όλοι τους βέβαια, όσο δεν αντιδρούμε καλά μας κάνουν, μπορεί να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι, μέχρι να μας πνίξει... Τότε μπορεί να αντιδράσουμε....

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Λίγες μέρες πριν από τις διακοπές...

Γράφω, γράφεις, γράφει το τι γράφουμε είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο...Βαριέμαι σαν σκύλος το μεσημέρι, δεν έχω κάτι ενδιαφέρον να γράψω... Δίπλα μου ο κόσμος καίγεται, δολοφονίες δημοσιογράφων, ΔΝΤ, ασφαλιστικό, φτώχεια, δίψα, πείνα, τρύπα του όζοντος, ο Σχορτσιανίτης στον ΠΑΟ κι όμως εγώ παρακολουθώ απαθής μέσα από την νιρβάνα μου σαν άλλος Σιντάρτα... Όχι δυστυχώς δεν πέρασα σε άλλες σφαίρες συνειδητότητας απλά άδειασε η μπαταρία, είμαι σαν εκείνο το αρκουδάκι στην διαφήμιση της duracell που ΔΕΝ φοράει duracell και σε κάποια φάση κλατάρει... Έτσι κι εγώ, πάω με την ρεζέρβα και κινούμαι μηχανικά, δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά και ύπνος σαν κούτσουρο ενδιάμεσα... 

Δεν γκρινιάζω αγαπητέ μου αναγνώστη, απλά επεξηγώ την πραγματικότητά μου... Ίσα ίσα είμαι καλόκεφος και αισιόδοξος αυτές τις μέρες... Μου έχουν ξεμείνει ακόμα κάτι δουλίτσες, όπως να πάω να αγοράσω μια σχάρα για να φορτώσω τα τσουμπλέκια του μπέμπη για την μετακόμιση....εεεεεεε για τις διακοπές εννοούσα, να πάω να κάνω ένα κούρεμα γιατί δεν αντέχω άλλο να έχω μαλλιά, ζεσταίνομαι κι εκνευρίζομαι, αλλά θα το αφήσω να πάω την Παρασκευή το απόγευμα γιατί δεν νομίζω να το εκτιμήσουν στο γραφείο να σκάσω μύτη σαν τον Κότζακ... Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος Σάββατο πρωί φεύγουμε... Οι τρεις μας, πάμε για μπάνια... Μπανάκι, ταβερνάκι (αν μας αφήσει ο μπέμπης), βολτούλα,(μπλιαχ Μαμαλάκης, χρόνια πολλά κύριε Ηλία) όλη μέρα με το μαγιό, να πετάξει λίγο τα μυαλό μας... 

Φιλοσοφώντας σχετικά με το παιδί τις προάλλες συνειδητοποίησα ότι δεν με κουράζει το παιδί το οποίο και το μεσημέρι κοιμάται και την νύχτα κοιμάται και γενικά μια χαρά μωρό είναι ο μπέμπης μου αλλά το γεγονός ότι τον έχω στην έννοια μου διαρκώς, δεν ξεκουράζεται καθόλου το μυαλό μου... Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι κυρίως mind game και πολύ λιγότερο θέμα σωματικής προσπάθειας ή κόπωσης... 

Anyway, καλή η ψιλοκουβέντα αλλά έχουν αρχίσει να σκάνε τα mail με τα requests των χρηστών... Τα λέμε...

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Νέο σήμα ΠΑΟ...

Νέο σήμα ΠΑΟ

Η οπτική ίνα μας μάρανε...

Εδώ και καμιά εβδομάδα μια ανακοίνωση που είχε αναρτηθεί στις κολώνες τις ΔΕΗ και σε κορδέλες μεταξύ των δέντρων του πεζοδρομίου ενημέρωνε ότι στις 13 και 14 Ιουλίου θα γίνουν εργασίες στο δρόμο μας για την τοποθέτηση οπτικών ινών... Πουθενά δεν αναφερόταν το όνομα του φορέα που είχε "διατάξει" το έργο...

Επιστρέφω χθες το μεσημέρι από τη δουλειά και συνειδητοποιώ ότι...δεν έχουμε νερό!!! Όλες οι βρύσες έχουν στερέψει... Η Μ. ρώτησε τη γειτόνισσα η οποία μας ενημέρωσε ότι το συνεργείο που τοποθετεί τις οπτικές ίνες έσπασε τον αγωγό του νερού...

Βγήκα κατευθείαν για να αγοράσω μερικά μπουκάλια εμφιαλωμένο για να έχουμε τουλάχιστον για το γάλα του μωρού και λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου είδα το σημείο του "εγκλήματος", εκεί που είχε σπάσει η σωλήνα η οποία ήταν όντως "κουρεμένη" άγρια... Είχε έρθει ήδη η ΕΥΔΑΠ και γύρω από το βανάκι της είχαν μαζευτεί διάφοροι περίοικοι που λέγανε το κοντό τους και το μακρύ τους... Όταν ρώτησα κάποιον από το συνεργείο που έβαζε τις οπτικές ίνες από ποια εταιρεία είναι δεν μου απάντησε...

Η παροχή του νερού επανήλθε μετά από τρεις ώρες κι ενώ ήδη καταστρώναμε σχέδια για να πάμε στην πεθερά μου να κάνουμε μπάνιο... Εννοείται ότι το νερό είχε τραγική όψη, για αρκετή ώρα είχε χρώμα...χωματί!

Σήμερα το πρωί φεύγοντας για τη δουλειά είδα το συνεργείο που τοποθετεί τις οπτικές ίνες να ετοιμάζεται για δουλειά, λίγο πιο πάνω από το σπίτι μου... Ελπίζω το απόγευμα που θα γυρίσω σπίτι να έχει νερό να κάνω ένα ντους... :(

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Θα ήθελα να ευχαριστήσω...

Best Blog!
...την Ακαδημία, τη γυναίκα μου και τους γονείς μου που με υποστήριξαν όταν ακόμα δεν με ήξερε κανείς και δεν πίστευε κανείς σε μένα, τον προπονητή μου, τον Πανάγαθο Θεό και φυσικά την Σοφία από το Bloggertricks που με επέλεξε για την απονομή του βραβείου... Συνεχίζω κι εγώ με την σειρά μου τις απονομές κι επιλέγω 10 blogs, τόσο από το Blogger όσο και από το Wordpress, από τα πολλά αξιόλογα που παρακολουθώ, για να βραβεύσω και να προτείνω σε όλους εσάς που μπορεί να δείτε αυτή την ανάρτηση... Το κριτήρια της επιλογής τους είναι το πάθος για τα θέματα που γράφουν, η πρωτοτυπία τους, η άποψη που καταθέτουν ή ότι απλά...μου αρέσουν... Δικοί σας...


Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή...

...νιώθω ότι οι μπαταρίες άδειασαν και μετράω αντίστροφα μέχρι να ξεκινήσει η άδειά μου... Έτσι και φέτος τα ίδια, είμαι ξεθεωμένος σώμα και πνεύμα, θα πεταχτώ μέχρι το φαρμακείο απέναντι πιο μετά να πάρω κανένα Tonotil ή κανένα Upsavit για μένα και την Μ. μπας και την παλέψουμε λίγο ακόμα... Έχει ξεκινήσει και ο μικρός ένα χούι τις τελευταίες μέρες και ξυπνάει από τις 6 με 6:30 αλλά δεν σηκώνεται από το κρεβάτι του πριν πάει 7 που είναι το "εγερτήριο" για εμάς... Εν τω μεταξύ πρέπει να πάω σούπερ μάρκετ, να πάμε τον μικρό για το εμβόλιο του στη γιατρό, να πάω το αυτοκίνητο για service, να αγοράσω μια σχάρα αυτοκινήτου, να πάω να αλλάξω κάτι μεντεσέδες για τα φύλλα της ντουλάπας που συναρμολογώ για το δωμάτιο του μικρού, να ... , να ...., να ....

14 και σήμερα γαμώτο μου...

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

'Αρπαξα καλέ, άρπαξα!!!

Χθες το απόγευμα καθόμαστε στο μπαλκόνι εγώ, η Μ., ο πατέρας μου και ο μπέμπης στο relax... Κατά τις 8, σηκώνεται η Μ. να ανάψει κάποια κεράκια σιτρονέλας που έχουμε για να διώχνουν τα κουνούπια... Φοράει ένα φόρεμα με κάτι κορδόνια που κρέμονται μπροστά και όπως τοποθετεί ένα αναμμένο κεράκι σε ένα τραπεζάκι, δίπλα σε ένα άλλο αναμμένο κεράκι, το κορδόνι που κρέμεται από το φόρεμα μπροστά στο στήθος της αρπάζει φωτιά... Εγώ δεν το έχω καταλάβει, όχι πριν την δω να χοροπηδάει και να φωνάζει:

Άρπαξα, καλέ, άρπαξα!!!
Ο μπέμπης θεώρησε το όλο σκηνικό εξαιρετικά αστείο και ξεκαρδίστηκε στα γέλια κάτι που έκανε και η Μ. όταν έσβησε την... φωτιά όταν σκεφτόταν το:"Άρπαξα, καλέ, άρπαξα!!!"