Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Μας δουλεύουν...

Παραμύθι ο ευρω-εκβιασμός για χρεοκοπία!

Η προσπάθεια συστηματικού εκφοβισμού της κοινής γνώμης και του πολιτικού συστήματος της χώρας από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με διλήμματα του τύπου «Ψήφος στο Μεσοπρόθεσμο ή Χρεοκοπία», αποδείχθηκε χθες ότι αποτελεί μια... παραφουσκωμένη μπλόφα: το Reuters αποκάλυψε ότι, ακόμη και αν δεν εγκριθεί το Μνημόνιο 2 από τη Βουλή, η Ελλάδα δεν θα αφεθεί να χρεοκοπήσει τον Ιούλιο (πιθανότατα, μάλιστα, δεν θα χρειασθούν και τα τανκς του Θ. Πάγκαλου για να σταματήσουν τους εξοργισμένους καταθέτες μπροστά στα τραπεζικά καταστήματα...).
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έσπευσε λίγες ώρες πριν δει το φως της δημοσιότητας το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του διεθνούς πρακτορείου να τονίσει ότι δεν υπάρχει «Σχέδιο Β» για την Ελλάδα, σε περίπτωση που καταψηφισθεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πέμπτη δόση δεν θα εκταμιευθεί και η Ελλάδα θα αφεθεί να χρεοκοπήσει ατάκτως.
Πολλοί αναλυτές από καιρό έχουν υποστηρίξει ότι τέτοιες δηλώσεις από Ευρωπαίους ηγέτες απλώς αποτελούν μια μπλόφα, που θα ξεσκεπαστεί αμέσως μόλις τεθεί πράγματι ζήτημα χρεοκοπίας της Ελλάδας, μιας χρεοκοπίας που είναι αδύνατον να σηκώσει σήμερα το βάρος της το διαλυμένο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης. «Είναι σαν να απειλήσω την 7χρονη κόρη μου ότι, αν δεν διαβάσει τα μαθήματά της, θα κρατήσω την αναπνοή μου μέχρι να σκάσω», ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του καθηγητή Γιάννη Βαρουφάκη.
Λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις Σόιμπλε, η μπλόφα πράγματι ξεσκεπάστηκε, με την αποκάλυψη από το Reuters ότι, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επεξεργάζονται «Σχέδιο Β» για τη διάσωση της Ελλάδας από τη χρεοκοπία, ακόμη και αν οι βουλευτές απορρίψουν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του πρακτορείου, σε αυτή την περίπτωση θα βρεθεί μια χρηματοδοτική λύση για την Ελλάδα από τις ευρωπαϊκές τράπεζες. «Το βρίσκω δύσκολο να πιστέψω ότι δεν θα βρεθεί μια τράπεζα ή άλλος φορέας που θα ήταν έτοιμος να προσφέρει στην Ελλάδα άλλο ένα δάνειο. Με τους σωστούς όρους αυτό θα γίνει», τόνισε πηγή του πρακτορείου.

Πηγές που επικαλείται το πρακτορείο τονίζουν -σε αντίθεση με όσα δηλώνουν επίσημα οι κυβερνήσεις- ότι, υπάρχει προβληματισμός εδώ και αρκετό καιρό για το «Σχέδιο Β», ενώ άλλες πηγές επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει «ενεργός σχεδιασμός» για παρέμβαση, σε περίπτωση απόρριψης του Μεσοπρόθεσμου από τη Βουλή.

Οι πηγές του πρακτορείου δεν αποκάλυψαν ποιο είναι το σχέδιο που τώρα εξετάζεται, αλλά απέκλεισαν το ενδεχόμενο να δοθεί ένα δάνειο-γέφυρα από την Ε.Ε. στην Αθήνα, όπως είχε συμβεί στην περίπτωση της Πορτογαλίας πριν τις εκλογές που διεξήχθησαν εκεί.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, ακόμη και αν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ υποχρεωθούν να πουν «όχι» στην εκταμίευση της διαβόητης πέμπτης δόσης, ύστερα από μια απορριπτική ψήφο των Ελλήνων βουλευτών, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μεριμνήσει στο παρασκήνιο για να διασωθεί η Ελλάδα από τη χρεοκοπία, η απειλή της οποίας απλώς χρησιμοποιείται τεχνηέντως για να μεγιστοποιηθεί η πίεση στους βουλευτές και στην κοινή γνώμη και να γίνει αποδεκτό το σκληρό Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Αυτή η παρέμβαση, βέβαια, δεν θα έχει την αφετηρία της στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, αλλά θα καθοδηγηθεί καθαρά από οικονομικούς υπολογισμούς. Πολύ απλά, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι σε κάθε περίπτωση υποχρεωμένες να προστατεύσουν τις τράπεζές τους από τις παρενέργειες μιας άτακτης χρεοκοπίας της Ελλάδας.
Ο επικεφαλής της Deutsche Bank, Γιόζεφ Άκερμαν, εξήγησε ίσως καλύτερα από τους πολιτικούς τι ακριβώς διακυβεύεται και γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να αφεθεί στη χρεοκοπία, όσο και οι πολιτικοί επισείουν τον «μπαμπούλα» της χρεοκοπίας για να εκμαιεύσουν πολιτικές αποφάσεις και συναίνεση της κοινής γνώμης σε μέτρα πρωτοφανούς σκληρότητας.
«Αν η Ελλάδα είναι μόνη της (σ.σ.: στη χρεοκοπία), είναι ήδη αρκετά μεγάλη υπόθεση», τόνισε ο Άκερμαν. «Αλλά αν παρασυρθούν και άλλες χώρες μέσω των μηχανισμών μετάδοσης της κρίσης, αυτή θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερες διαστάσεις από την κρίση που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman», προειδοποίησε.

Ίσως, λοιπόν, τελικά οι Έλληνες βουλευτές να έχουν πολύ περισσότερα περιθώρια για ψήφο κατά συνείδηση, όσο και αν η κυβέρνηση εξυπηρετείται πολιτικά από το δίλημμα «θετική ψήφος ή χρεοκοπία της χώρας». Γιατί, μέσα στις ουκ ολίγες αδυναμίες της, η ελληνική οικονομία έχει ένα μάλλον θλιβερό προνόμιο: μπορεί ανά πάσα στιγμή με μια ανεξέλεγκτη κατάρρευσή της να προκαλέσει εξίσου ανεξέλεγκτους μετασεισμούς σε άλλες χώρες της ευρωζώνης και στο τραπεζικό σύστημα. Μια τόσο δυνατή «βόμβα» δεν αφήνεται εύκολα να εκραγεί, ό,τι και αν λέει ο Β. Σόιμπλε, για να φανεί αρκετά σκληρός στη γερμανική κοινή γνώμη...


Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Μοναδική ευκαιρία καριέρας στην show biz!!!

Θα ήθελα να δω πώς γίνεται το interview για αυτή τη δουλειά... :)

ΑΤΟΜΑ με πλατυποδία ζητούνται για διαφήμιση ορθοπεδικών υποδημάτων και υποδημάτων σιλικόνης

Από Χρυσή Ευκαιρία

Υ.Γ. Η αγγελία είναι καταχωρημένη στα καλλιτεχνικά!!!

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Πάμε πλατεία;

Με διάθεση ελαφρώς προβοκατόρικη αλλά αφού μου ήρθε στο μυαλό δεν μπορώ να το κρατήσω μέσα μου... Κοπιάρω την φωτογραφία από αυτό το post του πιτσιρίκου ...

photo by pitsirikos

Ποδήλατο mountain TREK, trendy αθλητικά Nike τιμής άνω των 120 Ευρώ και αγαπημένο, αν και κλισέ, σχέδιο του Banksy χτυπημένο στη γάμπα... Απαιτεί η αγανάκτηση ακριβά αξεσουάρ και συγκεκριμένο lifestyle; Πότε θα κάνει αφιέρωμα το Nitro στις φυλές των Αγανακτισμένων; Είναι το Σύνταγμα το πιο hot στέκι στην πόλη; Γίνεται επανάσταση χωρίς μουστάκι, τραγιάσκα και εργατική φόρμα; Αν δαγκώσω τη γλώσσα μου θα φαρμακωθώ;

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς...

Μετά και από την χθεσινή ιλαροτραγωδία αποδείχτηκε περίτρανα ότι όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ έχει αγκιστρωθεί στην εξουσία και δεν πρόκειται να την εγκαταλείψει ούτε με εγχείρηση αλλά και ότι υποτιμά με τον πιο χυδαίο τρόπο την νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού... 

Τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ έχουν ξεκινήσει ήδη την προπαγάνδα προσπαθώντας να μας πείσουν ότι κάτι άλλαξε όταν το νέο κυβερνητικό σχήμα αποτελείται από τα ίδια πρόσωπα!!! 

Η απάντηση που αξίζει σε όλη αυτή την κοροϊδία πρέπει να δοθεί στους δρόμους...

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Για ένα άκυρο url...

Όταν αυτό το blog επρόκειτο να γεννηθεί, έψαχνα ένα url που θα ήταν αρκετά περιγραφικό του περιεχομένου που επρόκειτο να παρουσιάσω και θα ήταν όσο περισσότερο γινόταν SEO friendly... Ο λόγος που κατέληξα σε αυτό το url που έχω μέχρι σήμερα είναι ότι αρχικά στόχευα να καταθέτω την αποψάρα μου επί παντός επιστητού, εν είδη (μαχόμενου) πολιτικοκοινωνικού αναλυτή του οποίου κάθε post θα έχει την βαρύτητα ενός έκτακτου παραρτήματος μιας εφημερίδας... Τα πράγματα φυσικά και δεν έγιναν έτσι, το blog έγινε περισσότερο personal παρά ειδησεογραφικό/πολιτικό, όχι τουλάχιστον όπως το σχεδίαζα αρχικά καθώς ότι δημοσιεύεται εδώ περνάει από το δικό μου προσωπικό φίλτρο και καταλήγει συνήθως σε προσωπικές αφηγήσεις και εξομολογήσεις... Έτσι λοιπόν έμεινα αμανάτι με το άκυρο url ektakto-parartima.blogspot.com το οποίο ίσως να ήρθε ο καιρός να αλλάξω...

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Η δημοκρατία στις πλατείες....(;)

Η Κρίση έκανε σαφές στον Έλληνα ότι το μοντέλο πάνω στο οποίο είχε χτίσει την ζωή του απέτυχε...Οι σταθερές της ζωής του κατέρρευσαν μία-μία και απέμεινε να τις κοιτάζει αποσβολωμένος...Όλα όσα πίστευε, όλα όσα του έλεγαν τόσα χρόνια ήταν μπούρδες... Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '80 θυμάμαι περισπούδαστες μελέτες και δημοσιογραφικές αναλύσεις που περιέγραφαν πόσο tres banal και βλαχοβαλκάνιο ήταν το γεγονός ότι ο Έλληνας παθιαζόταν τόσο με τα κοινά... Ο Έλληνας αποφάσισε ότι δεν ήταν βλαχοβαλκάνιος και κλείστηκε στο σπίτι του, άφησε τους Πρετεντέρηδες να του σχηματίζουν γνώμη και πλακώθηκε στα δάνεια... Οι πλατείες τότε ήταν για μετανάστες και για πιτσιρικάδες που άραζαν πίνοντας μπύρες...  Τώρα απελπισμένος από τη ζωή του που έχει έρθει τούμπα ξαναβγαίνει στην πλατεία... Είναι σημάδι αυτό της αναβίωσης του αληθινού νοήματος της δημοκρατίας;Μπορεί και ναι αλλά μπορεί και όχι....

Δεν πιστεύω στον "άγιο λαό"... 

Δεν πιστεύω ότι έχει πάντα δίκιο, ότι τα έχει όλα καλώς καμωμένα... Έχει τις ευθύνες του για ότι του συμβαίνει γιατί μπορεί μαζί να μην τα φάγαμε αλλά η ανοχή μοιράζει σε όλους κομμάτι της πίτας της ευθύνης... 

Οι Αγανακτισμένοι καλά έκαναν και βγήκαν στους δρόμους... Από την απομόνωση του καναπέ και τα ιδιωτικά γαμώσταυρα μπροστά στην τηλεόραση καλύτερα στο δρόμο μαζί με άλλους... Δεν μπορώ όμως να μην σκεφτώ με δόση κακίας ότι τόσα χρόνια, που γεννούσαν και τα κοκόρια μας, υπήρχαν πάρα πολλοί λόγοι να αγανακτείς αλλά αυτοί που το έκαναν αντιμετωπίζονταν  από τους περισσότερους σαν κολλημένοι και γραφικοί... Λες και δεν ήταν ικανός λόγος να αγανακτείς η αναξιοκρατία, το ρουσφέτι, το πάρτυ των προμηθειών και της Ολυμπιάδας, η ασυδοσία των Τραπεζών, τα εργατικά ατυχήματα και τόσα άλλα... Τώρα λοιπόν που έφτασε ο κόμπος στο χτένι για πολλούς, αποφάσισαν να αγανακτήσουν... Κάλλιο αργά παρά ποτέ...

Είναι τελικά η δημοκρατία παιδί της ανέχειας; Για μένα όχι, δεν πρέπει τουλάχιστον να είναι... Η δημοκρατία πρέπει να είναι συνειδητή επιλογή μιας κοινωνίας, όχι μόνο όταν λιμοκτονεί, που υπεύθυνα επιλέγει την συμμετοχή, την ισότητα, την αξιοκρατία, όχι γιατί της το επιβάλλουν οι συνθήκες αλλά γιατί αυτό είναι το σωστό... Μια τέτοια επιλογή προϋποθέτει υψηλό επίπεδο πολιτικής συνείδησης της κοινωνίας καθώς και υψηλό αίσθημα υπευθυνότητας χαρακτηριστικά τα οποία δεν πιστεύω ότι διαθέτει η ελληνική κοινωνία σε μεγάλο μέρος της...

Ο Έλληνας αγανάκτησε όταν έφτασε η κατάσταση στο νυν και αεί και... όταν ένιωσε ότι του την "λένε" οι Ισπανοί... Τότε ξύπνησε μέσα του η εθνική του υπερηφάνεια και όρμησε στις πλατείες... Η παρουσία του κόσμου στις πλατείες είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή από την άλλη όμως και συγνώμη αν είμαι πολύ πικρόχολος, έχω την εντύπωση ότι πολύς από αυτόν τον κόσμο θα ξεχνούσε τα πάντα και θα γύριζε χωρίς δεύτερη σκέψη σπίτι του αν βρισκόταν κάποιος να τον καθησυχάσει ή αν του έδινε μερικά κεφάλια στο πιάτο για να ικανοποιήσει το άχτι του... Κάτι τέτοιο όμως δεν θα άλλαζε κάτι, το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι δομικό, συστημικό, δεν είναι θέμα προσώπων... Όσο οι δράσεις των Αγανακτισμένων δεν κλιμακώνονται, δεν αποκτούν συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο είναι καταδικασμένες να εκφυλιστούν και να καταλήξουν σε απλές καταμετρήσεις like στο Facebook... Το νόημα της δημοκρατίας είναι όχι μόνο να γκρεμίσεις κάτι αλλά να έχεις να προτείνεις κάτι άλλο που θα φτιαχτεί στην θέση του... Το να φωνάζεις "Κλέφτες.κλέφτες" είναι εύκολο,μετά από αυτό όμως πρέπει να υπάρξει μια άλλη πρόταση και ακόμα εγώ δεν την έχω διακρίνει...

Αναβιώνει λοιπόν η δημοκρατία στις μέρες μας; Σίγουρα τα πάει καλύτερα από ότι πριν από λίγους μήνες... Όποια και αν είναι η έκβαση αυτής της ιστορίας είναι πολύ σημαντικό ότι ένας κόσμος που δεν είχε καμία επαφή με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και αυτοοργάνωση, είδε ότι υπάρχει και άλλος τρόπος πολιτικής έκφρασης από αυτόν που γνώριζε μέχρι τώρα και αυτό είναι οπωσδήποτε κέρδος... Από την άλλη για να ισχυριστεί κάποιος ότι η δημοκρατία αναγεννήθηκε στην Ελλάδα θα πρέπει να αφήσει ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα να περάσει για να μπορέσει να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα, η απόκτηση πολιτικής συνείδησης και υπευθυνότητας είναι μια διαδικασία σε συνεχή εξέλιξη... Δεν πρέπει να φετιχοποιούμε το πλήθος, και το 2004 χιλιάδες βγήκαν στο δρόμο να πανηγυρίσουν το Ευρωπαϊκό, το ζήτημα είναι το περιεχόμενο του πλήθους και όχι το μέγεθός του...

Αναβιώνει λοιπόν η δημοκρατία στις μέρες μας;

Η απάντηση είναι, το μέλλον θα δείξει...


*** Το post αυτό αποτελεί την συμμετοχή του "Ψαροκόκαλου" στο δι-ιστολογικό αφιέρωμα "Η δημοκρατία στις πλατείες" : 

"Η πλατεία, δημόσιος χώρος συνάθροισης, ανέκαθεν χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης και κομματικής επίδειξης, τα τελευταία χρόνια είχε απαξιωθεί από τους πολίτες, που ιδιώτευαν στα "κλουβιά" τους. Οι πλατείες αυτές τις μέρες θυμούνται την παλιά τους χρήση: γίνονται χώροι, όπου οι άνθρωποι συνομιλούν και πολιτεύονται πάλι, διεκδικούν και διώκονται, διαμαρτύρονται και οργανώνουν. Η Κρίση μας γυρίζει πίσω στον κοινό χώρο; Η δημοκρατία επιστρέφει στις ρίζες της;"

Στο αφιέρωμα συμμετέχουν τα ιστολόγια:
***

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Τον πιτσιρικά και τα μάτια σας...

Ελπίζω να μην κάνουν καμιά μαλακία και να βάλουν τον πιτσιρικά φυλακή...  Εντάξει, έκανε κάποια λάθη (:lol:) αλλά τέτοια μυαλά πρέπει να τα αξιοποιείς και όχι να τα καταστρέφεις...

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Ωραίος ο Δανίκας...

... απορώ μόνο πώς δημοσιεύτηκε στο Βήμα αυτό το άρθρο...

Μπουγέλο

Του Δημήτρη Δανίκα

Τώρα εθνικός κίνδυνος είναι οι μούντζες των αγανακτισμένων προς το Κοινοβούλιο. Τώρα εχθρός είναι η απαξίωση του συστήματος και της αστικής δημοκρατίας από τον λαό. Τι θέλετε ρεεεε; Φασισμό; Σταλινισμό; Ουστ απ' εδώ. Ανατριχιαστική αντιστροφοδιαστροφή. Γιατί μ' αυτή την λογική, δεν φταίει ο δάσκαλος αλλά ο μαθητής. Ο κατάλογος μακρύς. Ποιος δεν φυλάκισε τους επίορκους; Οι βουλευτές των δύο κομμάτων εξουσίας. Ποιος καταχρέωσε την χώρα και την κλωτσάει προς τον γκρεμό; Οι κυβερνήσεις των δύο κομμάτων που διαφεντεύουν την μοίρα του τόπου από το 1974 μέχρι σήμερα. Ποιος υπέγραφε τις σκανδαλώδεις συμβάσεις με αποτέλεσμα ένα χιλιόμετρο ασφάλτου να κοστίζει τρεις φορές περισσότερο απ' όσα πληρώνει ο Γερμανός; Οι αρμόδιοι υπουργοί των δύο μεγάλων κομμάτων. Ποιος ξεπουλάει σήμερα ακόμα και τον κερδοφόρο ΟΠΑΠ; Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με την ανοχή των 154 βουλευτών του κόμματός του. Ποιος έχει μετατρέψει το κέντρο της Αθήνας σε αφοδευτήρια και πτυελοδοχεία των ανθρώπινων ερειπίων από τον Τρίτο Κόσμο; Οι υπουργοί αλλά και οι δήμαρχοι της Αθήνας που εγκατέλειψαν την πρωτεύουσα στο έλεος κάθε είδους μαφίας και την παρέδωσαν στους «σωτήρες» της Χρυσής Αυγής. Ποιοι, τέλος πάντων, λεηλάτησαν την χώρα και τώρα ξεπουλάνε τις περιουσίες, τους εργαζόμενους, ολόκληρη την ζωή ακόμα και των εγγονιών μας στους καρχαρίες των μεγάλων χρηματοπιστωτικών γραφείων και στις άγριες ορέξεις κάθε ολιγάρχη; Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του εθνικού Κοινοβουλίου. Αυτοί μετέτρεψαν την δημοκρατία σε φτηνό πορνείο επιπέδου Ταϊλάνδης. Αυτοί άνοιξαν τις πόρτες σε έναν πιθανό και επερχόμενο Εφιάλτη. Ε, λοιπόν, ύστερα απ' αυτά τα κακουργήματα και τις πρακτικές μιας πρωτοφανούς εθνικής μειοδοσίας, μερικά κοστούμια και μερικές γραβάτες έχουν το θράσος να κατηγορούν τους πολίτες που δεν έχουν πια τέτοιου είδους και τέτοιας ελληνικής μορφής δημοκρατικές αυταπάτες. Ε, ψιτ. Εσένα το λέω που παριστάνεις τον σοβαρό. Βγάλε το σκασμό γιατί το μπουγέλο θα σού'ρθει μαζικό!

Από το Βήμα

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

"Η αδελφότητα της Ιεράς Σινδόνης" της Julia Navarro

Η αδελφότητα της Ιεράς Σινδόνης - Julia Navarro
Η χρονική στιγμή κατά την οποία ξεκινάμε την ανάγνωση ενός βιβλίου παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην τελική εντύπωση που μας αφήνει... Συνήθως όταν διαβάζουμε κάτι πρωτόγνωρο για τις αναγνωστικές μας συνήθειες, εντυπωσιαζόμαστε, αν πάλι κάτι το έχουμε ξανασυναντήσει πολλές φορές στις αναγνωστικές μας περιπλανήσεις ο συγγραφέας πρέπει να τα "δώσει όλα" για να κερδίσει τα εύσημα μας...

Αν είχα διαβάσει την  "Αδελφότητα της Ιεράς Σινδόνης" πριν από 6 με 7 χρόνια ίσως να είχα ενθουσιαστεί... Σήμερα η τελική μου εντύπωση είναι μια ελαφρώς βαριεστημένη ικανοποίηση...

Το βιβλίο της Julia Navarro κυκλοφόρησε πριν από 7 χρόνια και ήταν μεγάλο best seller, κατάφερε να εκθρονίσει μάλιστα τον "Κώδικα Da Vinci" από την κορυφή των πωλήσεων στην Ισπανία... Η υπόθεση του βιβλίου έχει να κάνει με το μυστήριο που πλέκεται γύρω από την Ιερά Σινδόνη και τις πυρκαγιές που ξεσπούν στον Καθεδρικό του Τορίνο όπου φυλάσσεται... Η υπόθεση κινεί την περιέργεια ενός Ιταλού αστυνομικού ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι κάτι κρύβεται πίσω από την όλη ιστορία και αποφασίζει να δράσει για να ξεσκεπάσει την συνωμοσία που πιστεύει ότι εξυφαίνεται...

Το βιβλίο ακολουθεί τη συνταγή της επιτυχίας εκείνης της εποχής... Ιερά κειμήλια, αστυνομικό μυστήριο, μπόλικη ιστορία και θρησκεία και... Ναΐτες!!! Πολλοί Ναΐτες!!! Πιάνοντας ένα ένα αυτά τα στοιχεία πρέπει να ομολογήσω ότι η Navarro πλέκει ωραία την ιστορία της γύρω από αναφορές που βρίσκονται στα Απόκρυφα Ευαγγέλια για να χτίσει τον θρύλο της Ιεράς Σινδόνης και του παρασκηνίου που την συνοδεύει από τότε μέχρι σήμερα... Οι ιστορικές αναφορές της είναι ελαφρώς επιδερμικές και τόσο όσο ώστε να πάρει ζωή η πλοκή του βιβλίου ενώ το αστυνομικό μυστήριο είναι ικανοποιητικό... Το πρόβλημα του βιβλίου, για μένα, έγκειται στο γεγονός ότι 7 χρόνια μετά και έχοντας διαβάσει μερικά ακόμα βιβλία με Ναΐτες και μυστήρια, δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα με την πρωτοτυπία του θέματος... Επιπλέον η  "Αδελφότητα της Ιεράς Σινδόνης" , και αυτό δεν έχω καταλάβει αν είναι πρόβλημα της συγγραφέα ή της μεταφράστριας, έχει μια γλώσσα εξαιρετικά απλοϊκή με αποτέλεσμα κάποιοι διάλογοι και κάποιες περιγραφές να φαίνονται παιδιάστικες... Παρ' όλα αυτά, το πολύ δυνατό φινάλε του βιβλίου αφήνει μια καλή τελευταία εντύπωση...

Εν ολίγοις, μιλάμε για ένα βιβλίο που δεν είναι αριστούργημα του είδους αλλά μπορεί να γοητεύσει τον πεινασμένο για μυστήριο και συνωμοσίες αναγνώστη... Όσοι έχουν πάρει τη δόση τους από Ναΐτες, όπως εγώ, ας το προσπεράσουν...

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Μερικές σκέψεις για τους Αγανακτισμένους...

Από την προηγούμενη Τετάρτη που ξεκίνησαν οι Αγανακτισμένοι να κατεβαίνουν στο Σύνταγμα και τις άλλες πλατείες της χώρας, βλέποντας την κοσμοσυρροή, η σκέψη που μου τριβέλιζε το μυαλό ήταν μήπως είμαστε μάρτυρες της ιστορίας που δημιουργείται μπροστά στα μάτια μας και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι... Η θετική στάση που κράτησαν εξ' αρχής τα ΜΜΕ απέναντι στις κινητοποιήσεις των Αγανακτισμένων με προβλημάτισε και με έκανε καχύποπτο... Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω στις καλές προθέσεις των καναλαρχών... Στο μεταξύ όλες αυτές τις μέρες διάβασα πολλές απόψεις, άλλες υπέρ και άλλες κατά... Ακόμα δεν έχω πάει ο ίδιος να δω τι γίνεται ιδίοις όμμασι... Λάθος μου...

Πιστεύω ότι σαν πρώτο βήμα η κίνηση των Αγανακτισμένων είναι κάτι πολύ θετικό... Τόσον καιρό γκρινιάζαμε για τον κόσμο που λουφάζει στα σπίτια το και δεν μιλάει... Σήμερα μεγάλο μέρος αυτού του κόσμου βγαίνει στο δρόμο... Το να σηκωθείς από τον καναπέ είναι ένα μεγάλο βήμα... Το παιχνίδι τώρα όμως σοβαρεύει... Όσο η κίνηση των Αγανακτισμένων περιορίζεται σε απλή συνθηματολογία είναι καταδικασμένη να ξεφουσκώσει... Η οργή πρέπει να διοχετευτεί δημιουργικά... Όσο και αν ένιωσα ικανοποίηση βλέποντας του βουλευτές να το σκάνε από τη βουλή εν μέσω γιουχαϊσμάτων, ξέρω ότι αυτή είναι απλά μια εκτόνωση, ότι υπάρχουν πολλοί να πάρουν την θέση τους ενδεδυμένοι τον μανδύα του νέου και άφθαρτου προσώπου και να κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους προηγούμενους... Το ζήτημα που τίθεται είναι θεσμικό... Όλοι έχουν απηυδήσει με την μέχρι τώρα κατάσταση, όλοι ζητάνε κάτι να αλλάξει... Τώρα πρέπει να γίνουν προτάσεις που θα λένε τι πρέπει να γίνει διαφορετικά για να μην ξανασυμβούν τα ίδια που μας έφεραν όλους μέχρι εδώ... Συγκεκριμένα, πράγματα, ένα, δύο, τρία, αυτό είναι το κόστος, αυτό το κέρδος...Διαφορετικά η κίνηση των Αγανακτισμένων θα μείνει στο μυαλό μας ως ένα μεγάλο, πανευρωπαϊκό happening...

Υ.Γ. Διαφωνώ με την λογική που λέει ελάτε στο Σύνταγμα χωρίς τις σημαίες σας, διότι η κομματική τοποθέτηση του καθενός είναι στοιχείο της ταυτότητάς του, δεν μπορείς να ζητάς σε κάποιον να αγνοήσει ένα κομμάτι του εαυτού του... Από την άλλη θεωρώ μεγάλη ευκαιρία για την Αριστερά, έστω και χωρίς τις σημαίες της, να εκμεταλλευτεί την παρουσία όλου αυτού του κόσμου με τον οποίο δεν θα είχε επαφή υπό άλλες συνθήκες, να ανακατευτεί μέσα στο πλήθος και να περάσει τις ιδέες της μέσα από την άμεση επαφή που υπάρχει...