Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Αξίζει τον κόπο...

Χθες το βράδυ, για πρώτη φορά από τότε που γεννήθηκε ο κύριος Σ., εγώ και η Μ. βγήκαμε οι δύο μας και πήγαμε στο Γκάζι στη συναυλία του Νίκου Πορτοκάλογλου και άλλων καλλιτεχνών για το το "Χαμόγελο του Παιδιού" ... Πήραμε το αυτοκίνητο, το αφήσαμε στην Άμυνα και κατεβήκαμε με το μετρό... Στο Γκάζι ο κόσμος πολύς, χιλιάδες, και ο Νίκος Πορτοκάλογλου στα κέφια του με άξιους συμπαραστάτες τον Νίκο Ζιώγαλα, τον Μανώλη Φάμελο και άλλους καλλιτέχνες...

Περάσαμε πολύ ωραία, τραγουδήσαμε, ήπιαμε μπύρες, φάγαμε βρώμικο στα όρθια, ανακατευτήκαμε με τον κόσμο... Θυμήθηκα τα παλιά όταν ήμασταν μόνο οι δυο μας και κάτι τέτοια ή μια βραδινή βόλτα στην πόλη χωρίς πρόγραμμα ήταν κάτι συνηθισμένο... Όταν γυρνούσαμε το βράδυ με το μετρό προς την Άμυνα για να πάρουμε το αυτοκίνητο και να γυρίσουμε στο σπίτι, νυσταγμένοι και κουρασμένοι, ασυνήθιστοι γαρ πλέον σε νυχτερινές εξόδους, καθισμένοι με τους αγκώνες μας να αγγίζουν και να έχει γύρει ο ένας πάνω στον άλλον, σκεφτόμουν τον κύριο Σ. που μας περίμενε κοιμισμένος στο σπίτι, κοιτούσα την Μ. και σκεφτόμουν ότι αξίζει τον κόπο...

Υ.Γ. Το "Ψαροκόκαλο" αναχωρεί αύριο το πρωί για την εξωτική Αίγινα, Θεού θέλοντος και ταρίφα επιτρέποντος... Θα ακολουθήσουν ανταποκρίσεις μέσω Android από το νησί του φιστικιού... αν δεν βαρεθώ... :P 

Καλές διακοπές!!!

"Ο Πολέμαρχος των Ορκ" της Christie Golden

Ο Πολέμαρχος των Ορκ -  Christie Golden
Πάντα μετά από την βροχή βγαίνει ο ήλιος... Μετά την απογοήτευση που μου έδωσε "Η εποχή των δράκων", ήρθε το βιβλίο της Christie Golden να με ενθουσιάσει και να με κάνει να το ξεκοκαλίσω μεσα σε δυο μέρες, θυμίζοντας μου γιατί μου αρέσει το Fantasy... O "Πολέμαρχος των Ορκ" αφηγείται την ιστορία του Θραλ, του πολέμαρχου και σαμάνου ηγέτη των Oρκ που απελευθέρωσε τον λαό του από την τυρρανία των ανθρώπων και τους οδήγησε ξανά κοντά στην φύση και μακρυά απο την επιρροή των δαιμόνων...

Το βιβλίο είναι εξαιρετικά καλογραμμένο,η πλοκή ρέει σαν ποτάμι που παρασύρει τον αναγνώστη... Κάθε σελίδα είναι γραμμένη για να εξυπηρετήσει την οικονομία του βιβλίου, δεν υπάρχουν περριτές πληροφορίες και πλατειασμοί...

Οι χαρακτήρες είναι άριστα δομημένοι και πολυδιάστατοι, η συγγραφέας περιγράφει τους ήρωές της χωρίς στερεότυπα και προκαταλήψεις, δεν προσπαθεί να κατασκευάσει αρχετυπικά καλούς και κακούς χαρακτήρες, ακόμα και ο Αϊντέλας Μπλάκμουρ, ο πρώην αφέντης και ακούραστος κυνηγός του Θραλ, εμφανίζεται να έχει και ευαισθησίες καθώς και αναμνήσεις που τον πληγώνουν...

Η κεντρική ιδέα που κυριαρχεί στην ιστορία που αφηγείται ο "Πολέμαρχος των Ορκ" είναι η ανοχή στη διαφορετικότητα και η κατάρριψη των προκαταλήψεων που έχουν να κάνουν με το χρώμα του δέρματος, το παρουσιαστικό και το παρελθόν του καθενός, ένα μήνυμα πολύ επίκαιρο για τις μέρες που ζούμε...

Ο "Πολέμαρχος των Ορκ" είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα ακόμα και σε ανθρώπους που δεν έχουν επαφή με το Fantasy και είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτό το λογοτεχνικό είδος...

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

"Η εποχή των δράκων" του Richard A. Knaak

Η εποχή των δράκων - Richard A. Knaak
Δεν έχω παίξει ποτέ μου Warcraft... Δεν έχω παίξει κανένα MMORPG και κανένα RPG... Το κόλλημα με το Fantasy μου προέκυψε στα "γεράματα" εξαιτίας των ταινιών του "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" και της τριλογίας "War of the Ancients" που έπεσε στα χέρια μου πέρσυ το καλοκαίρι... Νομίζω τα έχω ξαναπεί αυτά...

Η "Εποχή των δράκων", ένα βιβλίο του Richard A. Knaak, συγγραφέα του "War of the Ancients" , αναφέρεται σε γεγονότα που συνέβησαν στο παρελθόν... του μέλλοντος του "War of the Ancients" ...(!!!) Να εξηγηθώ... Στο "War of the Ancients" κάποιοι χαρακτήρες ταξιδεύουν στο παρελθόν για να αλλάξουν την ροή της ιστορίας και να προστατεύσουν το σύμπαν από τον ερχομό της δαιμονικής στρατιάς της Φλεγόμενης Λεγεώνας...Στην "Εποχή των δράκων" παρακολουθούμε γεγονότα που συνέβησαν πριν το χρονικό αυτό ταξίδι όπου πρωταγωνιστής είναι ο μάγος Ρόνιν και ο δράκος/μάγος Κράσους... 

Το βιβλίο κινείται στα γνωστά Fantasy μονοπάτια, βαδίζει πάνω στην  πεπατημένη αλλά αυτή την φορά η συνταγή δεν πετυχαίνει... Σε αντίθεση με το καταπληκτικό  "War of the Ancients", στην "Εποχή των δράκων" λείπει η σπιρτάδα και δεν προκαλεί τον αναγνώστη να "ξεκοκαλίσει" το βιβλίο... Η πλοκή είναι άνιση και αργή και σύμφωνα με τον ρυθμό εξέλιξής της θα έπρεπε το βιβλίο να έχει άλλες 100 σελίδες (ευτυχώς δεν είχε!!!) καθώς το φινάλε ήταν... τσάτρα πάτρα που λέμε... Οι χαρακτήρες είναι μονοδιάστατοι και αποσπασματικοί ενώ ακόμα και το ειδύλλιο Ρόνιν και Βερήσσα εμφανίζεται από το πουθενά χωρίς ο αναγνώστης να καταλάβει από πού του ήρθε...

Απογοήτευση εν τέλει το βιβλίο του Richard A. Knaak, από τον οποίο περίμενα πάρα πολλά δεδομένου του παρελθόντος... Ευτυχώς απ' ότι φαίνεται θα με αποζημιώσει το δεύτερο βιβλίο αυτής της τριλογίας, "Ο πολέμαρχος των Ορκ" το οποίο έχω ξεκινήσει ήδη να διαβάζω και μου φαίνεται εξαιρετικό...

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Φτου ξελευθερία...

Σήμερα ξεκίνησε η άδεια... Επιστροφή στη δουλειά στις 16 Αυγούστου... Επίσης, αυτό ειναι το πρωτο μου post από Android, μέσω του  official Blogger application, θα ακολουθήσουν κι άλλα... :-)

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Ταυτότητα...

Τελευταία προσπαθώ να επαναξιολογήσω  τις αντιλήψεις και τις επιλογές μου... Έχω συνειδητοποιήσει ότι η θεωρία μου διαφέρει από την πράξη μου σε βαθμό που με καθιστά ανακόλουθο σε πολλά πράγματα και ως εκ τούτου με κάνει να σκέπτομαι τι ακριβώς θέλω, τι είναι πραγματικά δική μου επιθυμία και  τι ανεμόμυλος που κυνηγάω νομίζοντας ότι αν τον προσεγγίσω θα είμαι ικανοποιημένος...

Για χρόνια είχα βολευτεί με τη δικαιολογία ότι πολλές σημαντικές επιλογές μου επιβλήθηκαν από εξωγενείς παράγοντες άρα δεν ήμουν απόλυτα ευτυχισμένος αλλά πρόσφατες εξελίξεις ανατρέπουν τα δεδομένα, δεν φταίνε οι επιλογές για τη δική μου αδυναμία χαρακτήρα να αφοσιωθώ σε κάτι και να το υποστηρίξω, επιλογές τα αποτελέσματα των οποίων αρκετές φορές μου τονώνουν τον εγωισμό και μου προσφέρουν ικανοποίηση... 

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι κοντεύω τα 33 αλλά νιώθω ότι ψάχνω ακόμα να βρω μια ταυτότητα διότι στην πραγματικότητα δεν ξέρω τι ακριβώς είμαι και τι ακριβώς θέλω, δεν έχω καταφέρει να διαχωρίσω τις πραγματικές μου επιθυμίες από την εξιδανικευμένη εικόνα που έχω για τον εαυτό μου η οποία προφανώς περιέχει πολύ αφέλεια και ρομαντισμό... Νιώθω ότι θα είναι πιο εύκολο για μένα να ορίσω πρώτα τι δεν είμαι και μετά να προσδιορίσω τι είμαι και τι θέλω πραγματικά καθώς στην παρούσα φάση το να περιγράψω τον εαυτό μου σε κάποιον τρίτο, μου φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο...

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

"Το Αόρατο Εργοστάσιο της Επανάστασης (1959-1962)" του Δημήτρη Λιβιεράτου

Το Αόρατο Εργοστάσιο της Επανάστασης (1959-1962) - Δημήτρης Λιβιεράτος
Ο Δημήτρης Λιβιεράτος είναι ιστορικός και μελετητής του ελληνικού εργατικού κινήματος... Κομμουνιστής επαναστάτης ο ίδιος που δραστηριοποιήθηκε στους κόλπους της 4ης Διεθνούς, βρέθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου για τους σκοπούς της επανάστασης κι ένα από αυτά ήταν και η επαναστατημένη Αλγερία... Ο Λιβιεράτος αποτέλεσε τον σύνδεσμο των Αλγερίνων με την 4η Διεθνή η οποία υπό την καθοδήγηση του Πάμπλο (Μιχάλης Ράπτης) έριξε την ιδέα της κατασκευής ενός οπλοπολυβόλου που θα κάλυπτε τις ανάγκες σε οπλισμό των επαναστατημένων... Το "Αόρατο Εργοστάσιο της Επανάστασης (1959-1962)" είναι ουσιαστικά ένα ημερολόγιο των ημερών εκείνων...

Το βιβλίο είναι δομημένο σε μικρές ιστορίες που περιγράφουν την καθημερινότητα και διάφορα γεγονότα που συνέβαιναν στο μυστικό εργοστάσιο της Δυτικής Επιμελητείας στο Μαρόκο όπου γινόταν η κατασκευή του οπλοπολυβόλου PM... Ο Λιβιεράτος σκιαγραφεί γεγονότα και χαρακτήρες των πρωταγωνιστών κάνοντας καλοπροαίρετη και αντικειμενική κριτική παρά την ποικιλοχρωμία των πολιτικών αντιλήψεων στους κόλπους των επαναστατημένων... Το βιβλίο δεν είναι πολιτικό μανιφέστο, είναι μια εξιστόρηση πραγματικών γεγονότων ασχέτως αν τα πολιτικά πιστεύω του Λιβιεράτου είναι ευδιάκριτα... Καμιά φορά η αφήγηση γίνεται λίγο κουραστική καθώς ο Λιβιεράτος, προφανώς τηρώντας τους κανόνες της συνωμοτικότητας, αναφέρεται σε πρόσωπα χρησιμοποιώντας διαρκώς ψευδώνυμα και αποφεύγει να δώσει πληροφορίες για τοποθεσίες... Σε γενικές γραμμές πάντως το βιβλίο είναι καλογραμμένο και διαβάζεται ευχάριστα καθώς ρίχνει φως στο παρασκήνιο της Αλγερινής Επανάστασης, ενός γεγονότος το οποίο ήταν εξαιρετικά σημαίνον πολιτικά και ιστορικά...

Προσωπικά το θέμα της Αλγερινής Επανάστασης μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον... Ένα link με πολλές πληροφορίες για τα γεγονότα της Αλγερίας είναι αυτό της wikipedia: Algerian War...

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Good morning to the British Virgin Islands!

I would like to say a big hello to my one and only reader from the British Virgin Islands... I don' t even  know where your country is my friend but it's exciting to know that someone living in the other side of the planet bothered to read what i'm writing...  

P.S. This is my first post in english!

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Τι ΔΕΝ είναι ένας προγραμματιστής...

ΔΕΝ είναι μηχανή... 

Υπόκειται στους φυσικούς νόμους, πεινάει, διψάει, ματώνει, πρέπει να πάει στην τουαλέτα και να κάνει μπάνιο...

ΔΕΝ είναι υπεράνθρωπος... 

Δεν μπορεί να σβήσει και να επανασχεδιάσει την εφαρμογή πάνω στην οποία δούλευε ένα μήνα σε μία μέρα απλά επειδή κάποιος έτσι γουστάρει να αλλάξει τα specs... Έχει μόνο δύο χέρια κι ένα μυαλό που μπορεί να χρησιμοποιήσει με συγκεκριμένους ρυθμούς και με πεπερασμένη αντοχή...

ΔΕΝ είναι παιδαγωγός...

Δεν μπορεί να κάθεται να εξηγεί το πως και το γιατί στον κάθε ηλεκτρονικά αναλφάβητο χρήστη... Αν ο χρήστης θεωρεί ότι το project plan είναι πολύ μεγάλο αφού αυτός μπορεί να το κάνει πιο γρήγορα στο Excel, τότε ας μείνει με το Excel του και ας μην σκοτίζει τον προγραμματιστή που έχει κι άλλες δουλειές να κάνει...

ΔΕΝ είναι ο Δαλάι Λάμα... 

Εκνευρίζεται όταν τον δουλεύουν ψιλό γαζί... Κάτι πάει λάθος όταν του λένε, "αυτό το project είναι υπερεπείγον", παραδίδει τη δουλειά του στην ώρα του αλλά το testing ξεπερνάει κατά ένα μήνα το deadline που έχει δοθεί... Μάλλον τα deadlines ισχύουν μόνο για τον προγραμματιστή...

ΔΕΝ είναι καλοπληρωμένος... 

Όχι όσο θα έπρεπε για να παίξει τον ρόλο του προγραμματιστή, του support engineer και του ψυχολόγου του business user ταυτόχρονα...

ΔΕΝ είναι παντογνώστης...

Όπως δεν θα ζητούσε κανένας από ένα οδοντίατρο να του βγάλει την πέτρα στην χολή έτσι δεν πρέπει να ζητάει κάποιος από τον προγραμματιστή να είναι και dba και τεχνικός δικτύων και system analyst και να παίζει στα δάχτυλα .NET, C++ και Java... και Photoshop...

ΔΕΝ είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης...

Μπορεί οι πωλήσεις και το μάρκετινγκ να παίρνουν όλη τη δόξα αλλά αν δεν υπάρχει ο προγραμματιστής να παράγει το προϊόν ή να βοηθάει την λήψη των αποφάσεων να δω πόσα λεφτά θα φέρουν οι πωλήσεις οπότε λίιιιιιιιιγο περισσότερο σεβασμό στον κόπο του...

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

"Ρόουζ Μάντερ" του Stephen King

Ρόουζ Μάντερ - Stephen King
Είμαι δεδηλωμένος fan του Stephen King, δεν νομίζω ότι υπάρχει περίπτωση να βγάλω κάποιο βιβλίο του σκάρτο, οπότε εξ ορισμού η κρίση μου στερείται αντικειμενικότητας... Κάποια πράγματα σου αρέσουν από κεκτημένη ταχύτητα γιατί έτσι έχεις μάθει, satisfaction guaranteed που λένε, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι πάντα έτσι...

Αν κάποιος σταματήσει την ανάγνωση του post εδώ θα μείνει με την ιδέα ότι θα σούρω στο "Ρόουζ Μάντερ" τα εξ αμάξης αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια... Το "Ρόουζ Μάντερ" μου άρεσε αρκετά και με κράτησε σε αγωνία σε αρκετά σημεία του και αν δεν το καταφέρει αυτό ο Stephen King, ποιος άλλος μπορεί καλύτερα; Η αλήθεια είναι ότι έχω μεγάλες απαιτήσεις από τον Αμερικανό συγγραφέα από το Μέιν, περιμένω πάντοτε να με συναρπάσει, είμαι μάλλον απαιτητικός, και όταν απλά το αποτέλεσμα με ικανοποιεί γίνομαι γκρινιάρης...

Η Ρόζι ζει 14 χρόνια μέσα στον εφιάλτη που την έχει φυλακίσει ο βάναυσος, ημίτρελος σύζυγός της ο Νόρμαν, όταν ένα τυχαίο γεγονός, μια κηλίδα αίμα στο σεντόνι, την κάνει να εγκαταλείψει την ζωή της και τον Νόρμαν, να φύγει από την πόλη που ζει και να προσπαθήσει να ξαναφτιάξει τη ζωή της από την αρχή... Ο Νόρμαν εξαπολύει πραγματικό ανθρωποκυνηγητό εναντίον της και η φρίκη και ο εφιάλτης κλιμακώνονται σιγά σιγά ενώ ένα περίεργος πίνακας που απεικονίζει μια γυναίκα που στέκει στην κορφή ενός λόφου περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα...

Το βιβλίο είναι καλό και είναι χαρακτηριστικό της γραφής του King... Πολύπλευροι χαρακτήρες, λεπτομερείς περιγραφές (κάποιες φορές εξαντλητικές αλλά όλοι έχουν τα κουσούρια τους...), δυνατή πλοκή με σταδιακή κορύφωση, τρόμος που "υφέρπει" μέχρι να δείξει το πρόσωπό του σε όλο το φριχτό του μεγαλείο... Ο King χειρίζεται καταπληκτικά τη γλώσσα και σχηματίζει πολύ όμορφες εικόνες... Η παρομοίωση ότι τα δέντρα έμοιαζαν με γίγαντες που θάφτηκαν ζωντανοί με τα χέρια έξω από το χώμα προσπαθώντας να σωθούν μου άρεσε πάρα πολύ... Ο χαρακτήρας του Νόρμαν, ενός ανθρώπου πραγματικά τρομακτικού και απόλυτα αληθινού, παρουσιάζεται σε πρώτο πρόσωπο, ο αναγνώστης παρακολουθεί τις σκέψεις του Νόρμαν, βλέπει μέσα από τα μάτια του την πορεία προς την απόλυτη τρέλα ενός ανθρωπίνου τέρατος που μέχρι πρότινος είχε απλά την σύνεση να κρύβει την μανία του... Ο Νόρμαν είναι για μένα το δυνατό χαρτί αυτού του βιβλίου... Το αδύνατο ποιο είναι;

Δεν συγκλονίστηκα... Πρόβλημά σου θα πει κάποιος αλλά εγώ είμαι αυτός που ποστάρει, οπότε το λέω πάλι... Δεν συγκλονίστηκα... Το βιβλίο είναι καλό αλλά του έλειπε αυτό το "κάτι" που θα το απογείωνε, το  "κάτι" που δεν περιγράφεται με λόγια γιατί είναι απλά συναίσθημα... Το φινάλε δεν με ικανοποίησε... Δεν ήταν σαφές τι ήταν η Ρόουζ Μάντερ, από πού προήλθε, γιατί επέλεξε την Ρόζι... Δεν ξέρω αν ήταν ξεκάθαρο σε κάποιους άλλους αλλά εγώ έμεινα με την απορία... Επίσης το θέμα με την "τρέλα"  της Ρόζι... Δεν το έπιασα καθόλου... Δεν κατάλαβα γιατί προστέθηκαν οι τελευταίες σελίδες στο βιβλίο, δεν κατάλαβα τι εξυπηρετούσε αυτή η επέκταση της ιστορίας από την στιγμή που η προέλευση της Ρόουζ Μάντερ ήταν θολή... Θεωρώ τον εαυτό μου στοιχειωδώς έξυπνο αλλά όταν διαβάζω ένα βιβλίο του Stephen King δεν θέλω να χρειάζομαι βοήθημα για επεξήγηση και αυτή την στιγμή κάπως έτσι νιώθω όταν σκέφτομαι το "Ρόουζ Μάντερ", σαν μαθητής που χρειάζεται βοήθημα του Πατάκη για να καταλάβει τα αρχαία ελληνικά... 

Τα αρχαία ελληνικά δεν μου άρεσαν καθόλου σαν μάθημα οπότε καταλαβαίνετε την προκατάληψη μου... 

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Στιγμιότυπα από τον όχι τόσο ευτυχισμένο πλανήτη...

Μου στείλανε με email το link του Dismal World  όπου φιλοξενούνται φωτογραφίες που έχουν τη δική τους ιστορία και απεικονίζουν την καταστροφή, την θλίψη και τη δυστυχία που κουβαλάει αυτός ο πλανήτης... Όλες είναι σοκαριστικές αλλά η τελευταία στην κατηγορία Must See/Unforgettable Photos με συγκλόνισε...

Χωρίς πολλά λόγια...

An Iraqi prisoner of war tries to calm down his child
2003. An Iraqi prisoner of war tries to calm down his child.
Photo credit: Jean-Marc Bouju, France