Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Time after time...

Κυκλοφόρησε σαν σήμερα πριν από ακριβώς 30 χρόνια... Το άκουσα στο ραδιόφωνο το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά και το θυμήθηκα... Ο εκφωνητής είπε ότι είναι η ωραιότερη μπαλάντα των 80s και πιθανότατα έχει δίκιο...


Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Κελεπούρια...

Για τις γυναίκες που στέκονται δίπλα στον άντρα τους, που είναι βράχοι που σκάνε τα κύματα πάνω και τοίχος να ακουμπήσεις να πάρεις μια ανάσα...

Για τις γυναίκες που είναι καλές μάνες, καλές νοικοκυρές, καλοί φίλοι και καλές ερωμένες σε μια συσκευασία...

Για τις γυναίκες που γίνονται όταν χρειαστεί ψυχολόγοι, life coaches, γιατροί και νοσοκόμες...

Για τις γυναίκες που τρέχουν σαν τον Βέγγο, δουλεύουν και φέρνουν βόλτα κι ένα σπίτι...

Για τις γυναίκες που ενσαρκώνουν όλους αυτούς τους ρόλους ή κάποιους από αυτούς και θεωρούνται και είναι "κελεπούρια" από εμάς τους άντρες αλλά κυρίως για τη δική μου...

Σε αυτές αφιερώνω αυτό το post με ένα μεγάλο ευχαριστώ...

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Είναι κλειστή...!!!

Έχουμε κατέβει οικογενειακώς το απόγευμα στην πλατεία... Ο Σ. κάνει ποδήλατο κι εμείς χειροκροτούμε, για κάποιο λόγο αρνιόταν πεισματικά να κάνει πετάλι μέχρι σήμερα... Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα να γυρίσουμε στο σπίτι... Η Μ. ρίχνει το σύνθημα, μια, δυο, τρεις φορές, ο Σ. κάνει του κεφαλιού του... Στο τέλος ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

Μ: Άντε αγόρι μου, έλα να πάμε στην ευχή της Παναγίας...
Σ: Δεν  μπορούμε να πάμε στην ευχή της Παναγίας, μαμά...
Μ: Γιατί αγόρι μου;
Σ: Γιατί, η ευχή της Παναγίας είναι...κλειστή!!!

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

"Ελλάδα 1941 - 1945: Πόλεμος των Χωρικών και Κοινωνική Επανάσταση" του Θόδωρου Κουτσουμπού

"Ελλάδα 1941 - 1945: Πόλεμος των Χωρικών και Κοινωνική Επανάσταση" του Θόδωρου Κουτσουμπού
Όταν διαβάζεις ένα ιστορικό βιβλίο γραμμένο από μια στρατευμένη πένα δεν πρέπει να περιμένεις μια πολιτικά ορθή αντικειμενικότητα και ίσες αποστάσεις... Πρέπει να γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι η ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων που περιγράφονται θα γίνει μέσα από ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρίσμα χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι ο αναγνώστης πρέπει να ανεχτεί παραλογισμούς και διαστρεβλώσεις... Με λίγα λόγια, το βιβλίο πρέπει να μην βιάζει την λογική και την αντίληψη του αναγνώστη...

Το βιβλίο του Θόδωρου Κουτσουμπού όχι μόνο δεν βιάζει την λογική αλλά δίνει πολύ τροφή για σκέψη... Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζει τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στην έκρηξη, την κορύφωση και την πτώση του ελληνικού αντάρτικου, μιας επανάστασης που προδόθηκε από εχθρούς και "φίλους"... Στο δεύτερο, το παράρτημα, παρουσιάζει την ιδεολογική διαπάλη των τροτσκιστικών ομάδων γύρω από το ζήτημα της ένοπλης αντίστασης στον κατακτητή...

Ενώ ίσως κάποιος θα περίμενε η ιστορική έρευνα να περιορίζεται σε πηγές φιλικές ιδεολογικά προς τον συγγραφέα, με ευχαρίστηση διαπίστωσα ότι πηγές όπως η "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους", τα απομνημονεύματα του Έντι Μάγιερς και του Κρις Γούντχαουζ, αποτελούσαν πηγές τεκμηρίωσης των ερμηνειών της ιστορίας της ελληνικής αντίστασης κατά Κουτσουμπό... Μιας ιστορίας προδοσίας και μηχανοραφίας εις βάρος του ελληνικού λαού... Ο συγγραφέας δεν διστάζει να αγγίξει ιερά τοτέμ της ιστορίας της Αντίστασης... Ήταν ομολογώ δύσκολο να διαβάζω την αποκαθήλωση εννοιών και ιστορικών συμβόλων, τουλάχιστον για τον κόσμο που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται στην Αριστερά, όπως η ΠΕΕΑ, δεν μπορείς όμως να αμφισβητείς την ιστορική τεκμηρίωση και την λογική, χαρακτηριστικά που δεν λείπουν από το βιβλίο... Το δεύτερο μέρος του βιβλίου λόγω αντικειμένου είναι πιο ειδικού ενδιαφέροντος, ο αντικειμενικός αναγνώστης όμως δεν μπορεί να  μην αναγνωρίσει την ακεραιότητα και την συνέπεια του συγγραφέα που δεν διστάζει να κατακεραυνώσει τους ιδεολογικούς του συντρόφους για τις επιλογές που έκαναν κατά τη διάρκεια της Κατοχής...

Η ανάγνωση του "Πολέμου των Χωρικών" ήταν οφείλω να ομολογήσω μια πολύ ευχάριστη έκπληξη... Περίμενα να διαβάσω μια πολιτική μπροσούρα/διακήρυξη, μια αγκιτάτσια μεταμφιεσμένη σε βιβλίο και αντ' αυτού διάβασα ένα ιστορικό βιβλίο, άρτια τεκμηριωμένο,με συγκεκριμένη πολιτική ερμηνεία και θέση... Εγώ αυτό το λέω καλό...

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

And i wonder...

Σκέφτομαι ότι πολλές φορές όταν είμαι με παρέα, είτε στο σπίτι είτε εκτός, ακόμα και αν είμαι κουρασμένος ή μόλις έχω σχολάσει από τη δουλειά, είμαι πολύ πιο υπομονετικός και ευχάριστος με τα παιδιά μου από ότι αν είμαστε εμείς κι εμείς... Ίσως να συμβαίνει και σε άλλους... Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν αυτή η διαφοροποίηση στην συμπεριφορά μου οφείλεται σε ένα μικροαστικό εγωισμό που πασχίζει να επιβεβαιώσει την έξωθεν καλή μαρτυρία της ιδανικής οικογένειας ή στην πιο ανάλαφρη διάθεση που όντως σου χαρίζει η παρέα...  

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Επιστολές από το παρελθόν...

Έχω ένα μεγάλο κλασέρ στο σπίτι όπου έχω όλα τα χαρτιά μου... Πτυχία, συμβάσεις εργασίας, ιατρικές εξετάσεις, ένσημα, πιστοποιητικά... 

Χθες το απόγευμα έκανα ένα ξεκαθάρισμα στα περιεχόμενά του και βρήκα τις συστατικές επιστολές που μου είχαν δώσει δυο καθηγητές μου όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, για ένα μεταπτυχιακό που τελικά δεν έκανα ποτέ... 

Οι επιστολές είχαν μείνει σφραγισμένες μέσα στον φάκελό τους πλέον των 10 χρόνων και χθες τις άνοιξα για να τις διαβάσω και μελαγχόλησα... 

Τα θετικά (ευτυχώς) λόγια που έγραφαν οι καθηγητές μου με γύρισαν πίσω στην εποχή εκείνη που μου φαίνεται τόσο μακρινή πια, σχεδόν αρχαία ιστορία... 

Κι οι δυο επιστολές περιέγραφαν ένα νέο με προοπτικές και δυνατότητες που τα γεγονότα απέδειξαν ότι δεν τις εκμεταλλεύτηκε όσο θα έπρεπε και θα μπορούσε χωρίς να έχει αποκλίνει από τις βασικές κατευθύνσεις της ζωής που επέλεξε τελικά... 

Δεν κλαίω για τα περασμένα, ότι έγινε έγινε, σκέφτομαι όμως πόσα πράγματα θα είχα κάνει διαφορετικά αν πίστευα λίγο παραπάνω σε μένα...

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

"Ανεπιθύμητο" της Kristina Ohlsson

"Ανεπιθύμητο" της Kristina Ohlsson
Κοινωνίες που φαίνονται ισορροπημένες και αρμονικές, άνθρωποι ωραίοι στην όψη και στην ψυχή, πρόσχαροι αν και όχι τόσο ζεστοί όσο θα τους ήθελε η μεσογειακή καταγωγή μας, ζουν σε επίγειους παραδείσους, όπως τους φανταζόταν τουλάχιστον ένα κομμάτι του ελληνικού πολιτικού κόσμου... Πάνω σε αυτή την αντίφαση της εικόνας προς τα έξω και της γυμνής αλήθειας, μοιάζει να ισορροπεί και να δημιουργεί το χνάρι του στην λογοτεχνία το σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα...

Καταμεσής ενός βροχερού, ακόμα και για τα σουηδικά δεδομένα, καλοκαιριού, μια απαγωγή ενός κοριτσιού μέσα από ένα τρένο που κατευθύνεται στην Στοκχόλμη ταράζει την καλοκαιρινή ραστώνη και είναι η αφετηρία μιας εφιαλτικής ιστορίας... Για την Φριεντρίκα Μπέργιμαν μια αναλύτρια που εργάζεται ως πολιτικό προσωπικό στην σουηδική αστυνομία, είναι η ευκαιρία να πέσει στα βαθιά νερά της ουσιαστικής αστυνομικής έρευνας και να αποφασίσει τι πραγματικά είναι και θέλει από τη ζωή της...

Το πρώτο βιβλίο της Kristina Ohlsson είναι ένα εξαιρετικό δείγμα αστυνομικής λογοτεχνίας... Δομημένο σε μικρά κεφάλαια, κάθε ένα εκ των οποίων αντιστοιχεί σε έναν εκ των POV (point of view) characters, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα απειλητική, γκρίζα και αποπνικτική όπως είναι εκείνες οι καλοκαιρινές μέρες που η κουφόβραση προειδοποιεί για το μπουρίνι... Η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια των POV, μέσα από διαφορετικά πρίσματα και οπτικές, παρακολουθώντας τις σκέψεις και τις ζωές τους, εμβαθύνοντας στους χαρακτήρες τους, με σταθερό σημείο αναφοράς την απαγωγή... Η πλοκή κλιμακώνεται όσο πλησιάζει το τέλος του βιβλίου, ο αναγνώστης δημιουργεί διάφορα νήματα επίλυσης της υπόθεσης στο μυαλό του, οι ανατροπές τον αποπροσανατολίζουν αλλά δεν τον αποθαρρύνουν κι εν τέλει φτάνει στο φινάλε, ίσως όχι απόλυτα happy αλλά σίγουρα end... Ένα προφανές happy end άλλωστε ίσως να παραήταν χολιγουντιανό για τα μέτρα και τα σταθμά ενός Ευρωπαίου συγγραφέα...

Εθιστικό, ατμοσφαιρικό, έξυπνο, το "Ανεπιθύμητο" της Kristina Ohlsson είναι ένα must read βιβλίο για τους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας...

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Ότι αρέσει και σε μένα...

Όλοι εσείς που γυρίζετε και μυρίζετε (ακόμα) στα blogs τι σας αρέσει να διαβάζετε σε αυτά;

Ιστορίες και εμπειρίες που θα θέλατε να έχετε ζήσει αλλά δεν τα έχετε καταφέρει ή που σας θυμίζουν πράγματα που έχετε ήδη ζήσει;

Ενημέρωση, ψυχαγωγία, ίσως κανένα κουτσομπολιό, κάποιο πληθωρικό μπούστο;

Συμπαθητικές καυλάντες, μαλακιούλες να περνάει η ώρα και να σκάει λίγο το χειλάκι;

Απόψεις που γουστάρετε και απόψεις που ηδονίζεστε να μισείτε;

Όλα αυτά και κανένα;

Τότε σας αρέσει ότι αρέσει και σε μένα...