Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø
Πάλι καλά που υπάρχεις κι εσύ, Ηarry Hole... Ξέρεις τι στήριγμα ήσουνα όλες αυτές τις μέρες που γίνεται ο κακός χαμός με τα δημοψηφίσματα, τα ΑΤΜ και τις ουρές; Ήσουν η απόδραση από το αγχωτικό και δυσάρεστο παρόν που ζούμε όλοι... Εσύ όμως σε ποιον θα στηριχτείς Harry Hole, σε ποιον θα ακουμπήσει το βάρος που κουβαλάς; Σε κανέναν... Το βάρος σου δεν μπορείς να το μοιραστείς, δεν μπορείς κανείς να σε ξεκουράσει γιατί βγαίνει από μέσα σου, γιατί είναι εσύ...

Ο  Harry Hole ζει στο Hong Kong, έχοντας φύγει από την Νορβηγία προσπαθώντας να ξεφύγει από τους δαίμονες που τον κυνηγούν... Θα επιστρέψει για να λύσει το μυστήριο των δολοφονιών κάποιων γυναικών που φαίνεται να είναι έργο κάποιου σειριακού δολοφόνου και να αποχαιρετήσει τον ετοιμοθάνατο πατέρα του... Η επίλυση της υπόθεσης θα γίνει στόχος για τον Harry... Το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να κυνηγάει τους κακούς, να τους σταματάει, είναι η μόνη λύτρωση του αν και του έχει στοιχίσει πολλά... Για να λύσει την υπόθεση θα ταξιδέψει στην άκρη της Νορβηγίας αλλά και ως την Αφρική, στο Κονγκό... Θα εμπλακεί σε παιχνίδια εξουσίας, δολοπλοκίες και πισώπλατα μαχαιρώματα αλλά θα ακολουθήσει μια μοναχική πορεία μέχρι το τέλος, αποδίδοντας δικαιοσύνη με τον δικό του τρόπο...  Η Κάγια, η συνάδελφός του που τον έφερε πίσω στη Νορβηγία θα προσπαθήσει να μοιραστεί μαζί του το βάρος που τον βαραίνει και να το κάνει δικό της όμως οι δαίμονες του Harry και η ανάμνηση της Ράκελ δεν θα τον αφήσουν να βρει την ευτυχία...

Διαβάζοντας και την "Λεοπάρδαλη"  κατάλαβα ότι αυτό που μου αρέσει τόσο πολύ στα βιβλία του Jo Nesbø με ήρωα τον Ηarry Hole δεν είναι μόνο το γεγονός ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά, κυρίως, ότι σε κάθε ένα από αυτά διαβάζοντάς τα γίνεσαι μάρτυρας της ανατομίας της ανθρώπινης ψυχής... Για όσους έχουν διαβάσει την "Λεοπάρδαλη" ή πρόκειται να τη διαβάσουν, για μένα από τα πιο ωραία κομμάτια του βιβλίου είναι οι συναντήσεις του Harry και του Έισταιν πάνω στα οχυρά του Όσλο...

Είναι περιττό να γράψω ότι συστήνεται ανεπιφύλακτα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου