Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Για τις αλλαγές της χρονιάς που πέρασε...

Όταν ένα χρόνο πριν τοποθετήθηκα στην θέση που είμαι τώρα έπεσα να πεθάνω...

Ένα εντελώς νέο για μένα αντικείμενο, η εμπειρία 9 χρόνων πήγαινε στράφι, ήμουν πάλι junior developer στα 36...

 Η χρονιά ήταν ζόρικη, είχε πολύ δουλειά, πολύ άγχος, αρκετές συγκρούσεις, πολλά ψυχολογικά ups and downs κοιτώντας όμως προς τα πίσω αυτές τις μέρες συνειδητοποίησα ότι ήταν μια πολύ καλή χρονιά... 

Το νέο αντικείμενο μου άρεσε πολύ και είναι το πλέον hot στον χώρο της Πληροφορικής με πολύ μεγάλη ζήτηση... 

Έμαθα και έκανα πολλά καινούργια πράγματα, βούτηξα στα βαθιά, κολύμπησα και μου άρεσε... 

Τόσο πολύ που αν πλέον μου πεις να επιστρέψω σε αυτό που έκανα μέχρι πριν ένα χρόνο πιθανότατα θα απαντήσω αρνητικά... 

Τόσο πολύ που κάθισα ξανά στα θρανία (έστω και εικονικά) μετά από τόσα χρόνια και παρακολουθώ κάποια courses online που θα μου δώσουν εξειδίκευση και επιπλέον skills για τη δουλειά μου... 

Παράλληλα βρίσκομαι σε μια ευρύτερη φάση δραστηριοποίησης, ξεκίνησα γυμναστήριο, ξαναβρήκα παλιούς φίλους, βρήκα νέους φίλους, ασχολήθηκα με πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με δουλειά και λεφτά αλλά με προσφορά και καλή διάθεση, νιώθω πιο ζωντανός και δραστήριος από ποτέ... 

Όσα μου συμβαίνουν οφείλονται στον παράγοντα τύχη, στα ναι και κυρίως στα όχι που είπα αυτή την χρονιά... 

Σκέφτομαι ότι τελικά τα πράγματα εξελίσσονται πολύ διαφορετικά από ότι φαίνονται στην αρχή αν έχεις υπομονή να τα αφήσεις να κυλήσουν και αν είσαι έτοιμος να δεις την αλλαγή χωρίς προκατάληψη...  

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Καλή τύχη, κύριε Τσίπρα...

Αν και δεν τον ψήφισα τελικά, χάρηκα την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ... 

Ο λόγος που δεν τον ψήφισα είναι η ασάφεια σε θέσεις του στο καυτό θέμα του μνημονίου και ότι έχω βαρεθεί την απογοήτευση σε περίπτωση που δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του... Φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο θα με οδηγούσε στην παραίτηση από την όποια, μικρή, ενασχόληση έχω με τα κοινά και μετά θα μεμφόμουν τον εαυτό μου... 

Θα χαρώ να μου αποδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι έκανα λάθος που δεν τον στήριξα, αληθινά μακάρι... 

Αυτό που εγώ περιμένω από αυτόν είναι να εξαλειφθεί (στο μέτρο του δυνατού) η κοινωνική εξαθλίωση στην οποία καταδικάστηκαν πολλοί συμπολίτες μας τα χρόνια που μας πέρασαν και να γίνει μια έστω τυπική διαπραγμάτευση της ιστορίας δάνειο/μνημόνιο/χρέος που θα καταλήξει σε μια ευνοϊκότερη κατάσταση για την χώρα και τους ανθρώπους της... 

Ανάπτυξη και success story με ξενηστικωμένους πολίτες δεν γίνεται, αυτά τα δύο πάνε χέρι χέρι...

Η χώρα χρειάζεται αλλαγές και όχι μόνο διαρθρωτικές, δεν πιστεύω ότι θα γίνουν στο σύνολό τους, η απόφαση όμως για πολιτικό όρκο του Αλέξη Τσίπρα στην ορκωμοσία, ήταν καλό "τυράκι" και μου ανοίγει την όρεξη και για πιο μετά...  

Καλή του και καλή μας τύχη ...

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Δεν πιστεύω κανέναν...

Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περνάνε, που γερνάω και γίνομαι νοικοκύρης, τα όσα έχω περάσει εγώ κι όλοι οι Έλληνες ή η κούραση του να απογοητεύεσαι ξανά και ξανά... Η ουσία είναι ότι δεν πιστεύω κανέναν, κανένας δεν με πείθει, ούτε από τους μικρούς, ούτε από τους μεγάλους, για πρώτη φορά την Κυριακή θα μπω στο παραβάν με τόσο βαριά καρδιά... 

Δεν πιστεύω την ΠΑΣΟΚοΝΔ για ευνόητους λόγους, δεν πιστεύω τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί μου βρωμάει ΠΑΣΟΚιλα άλλων εποχών και με μπερδεύουν τα ήξεις αφίξεις... ΑΝΕΛ, Ποτάμι,, ΚΙΔΗΣΟ και ΔΗΜΑΡ δεν θέλω, απλά, [*] και όσον αφορά το ΚΚΕ και αριστερότερα, προσωπικά έχω ξεπεράσει τον σταλινισμό και πιστεύω ότι την επανάσταση και τον σοσιαλισμό δεν μπορούν να τον φέρουν οι εκλογές και αν τον έφερναν τα κόμματα αυτά δεν θα ήξεραν τι να τον κάνουν... Κατά πάσα πιθανότητα θα ψηφίσω με την λογική του μη χείρον βέλτιστον αν και πάντα υποστήριζα ότι η ψήφος πρέπει να είναι θετική κι όχι αρνητική... 

Ψέματα δεν θα πω, θα χαρώ να πέσει η κυβέρνηση των Σαμαρομπαλτακοβοριδιδογεωργιάδηδων αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, που πιθανότατα θα τη διαδεχτεί, δεν με πείθει... Η ψήφος μου θα πάει Αριστερά, ότι και να γίνει, αλλά τι θα ρίξω τελικά, τι θα βγάλει η κάλπη; 

Ίδωμεν...


[*] Η Χρυσή Αυγή δεν είναι καν επιλογή...

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

6 χρόνια "Ψαροκόκαλο" κι όχι μόνο...

Πέρασαν 6 χρόνια από την 18η Ιανουαρίου 2009 οπότε και ανέβηκε για πρώτη φορά το "Ψαροκόκαλο" στον αέρα... Κάθε του post κι ένα  bookmark της ζωής μου... Φέτος για πρώτη φορά, δεν γιορτάζω μόνο τα γεννέθλια του "Ψαροκόκαλου" αλλά και τη γιορτή του Θ. μου, εκτός από το πνευματικό παιδί μου και το βιολογικό.... Χρόνια πολλά και καλά και στους δύο... :)

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Η ρίζα του φόβου...

Ο παιδικός εφιάλτης που με βασάνιζε για χρόνια, που τον θυμάμαι από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, είναι ο εξής: 

Ένα ανθρωπόμορφο πλάσμα με γαμψά νύχια στα πόδια και τα χέρια, με κέρατα και μυτερά δόντια, έρχεται πάνω από το κρεβάτι μου την νύχτα ή πετιέται μέσα από τις πρασιές, πίσω από το άγαλμα, στην πλατεία που με έχουν πάει οι γονείς μου βόλτα... Η εικόνα του με κυνηγούσε για χρόνια στον ύπνο και στον ξύπνιο μου σε βαθμό που μεγαλώνοντας μπήκα πολλές φορές στον πειρασμό να σκεφτώ αν ήταν όντως πλάσμα του υποσυνείδητου μου ή όχι... Εξαιτίας του φοβόμουν για χρόνια το σκοτάδι, κυρίως μέσα στο σπίτι και ακόμα και τώρα που έχω γίνει ο ίδιος πατέρας νιώθω άβολα όταν είμαι σε εντελώς σκοτεινά δωμάτια...

Πριν από λίγες μέρες κι εντελώς τυχαία, συνειδητοποίησα ποια ήταν η πηγή του φόβου μου, τι γέννησε αυτόν τον εφιάλτη... Στο πατρικό μου υπήρχαν διάφορες μικρές εικονίτσες αγίων από αυτές που πολλές φορές βάζουν στα δωμάτια των παιδιών για να τα "φυλάνε", μπορεί ακόμα να βρεις καμιά καταχωνιασμένη σε κάποιο συρτάρι... Σε μια από αυτές απεικονιζόταν η Αγία Μαρίνα να ταπεινώνει τον δαίμονα σε μια εικόνα παρόμοια με αυτή... Όταν κάποια στιγμή ανασύρθηκε από την μνήμη μου η ανάμνηση της ύπαρξης αυτής της εικόνας, έψαξα στο internet να βρω κάποια εικόνα της Αγίας Μαρίνας και τότε μπροστά μου εμφανίστηκε ο φόβος των παιδικών μου, και όχι μόνο, χρόνων... 

Η αιτία του φόβου μου ήταν μια εικόνα που η μάνα μου, η γιαγιά μου, δεν θυμάμαι ποιος, είχε φέρει στο σπίτι, είχε βάλει στο δωμάτιό μου για να με "φυλάει", που εξαιτίας της όμως το παιδικό μου μυαλό δημιούργησε εικόνες που με ταλαιπώρησαν για χρόνια...

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

"Οι κατσαρίδες" του Jo Nesbo

"Οι κατσαρίδες" του Jo Nesbo
Η αλήθεια είναι μία... Το μόνο πράγμα που μπορεί πραγματικά να σε βγάλει από το αναγνωστικό black out είναι μόνο ένα βιβλίο...  Ένα βιβλίο που θα σου αρέσει πάρα πολύ, που θα σε συνεπάρει και δεν θα μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου... Δεν σημαίνει ότι μέχρι αυτό το ένα βιβλίο δεν διάβαζες καλά βιβλία αλλά αυτό το ένα είναι το κάτι άλλο, είναι αυτό που ξεκλειδώνει το μυαλό και σε γεμίζει ξανά επιθυμία για βιβλία...

Οι "Κατσαρίδες" είναι το δεύτερο, χρονολογικά, βιβλίο της σειράς του Hary Hole... Ένα χρόνο μετά τα όσα έγιναν στο Σίδνεϊ κι ενώ μάχεται καθημερινά με τα δικά του φαντάσματα, ο Hary καλείται να ταξιδέψει στην Ταϊλάνδη και να βοηθήσει την τοπική αστυνομία στην εξιχνίαση της δολοφονίας του Νορβηγού πρέσβη... Η υπόθεση περιπλέκεται από την αρχή καθώς στο αυτοκίνητο του εκλιπόντος ανακαλύπτεται παιδοφιλικό φωτογραφικό υλικό... Κανένας δεν μοιάζει να λέει την αλήθεια και ο Hary καλείται να λύσει μια υπόθεση που έχει πολλές προεκτάσεις και με μεγάλο προσωπικό κόστος για τον ίδιο...

Στο τρίτο βιβλίο της σειράς του Hary Hole, που πέφτει στα χέρια μου, ο Nesbo χτίζει την πλοκή του γύρω από μια βασική κοινωνική παθογένεια... Στον "Φαντομά" ήταν τα ναρκωτικά, στην "Νυχτερίδα" ο ρατσισμός και στις "Κατσαρίδες" είναι η πορνεία και η παιδοφιλία... Ο Νορβηγός συγγραφέας στήνει την ιστορία του μέσα στην θορυβώδη και μολυσμένη Μπανκόνγκ καταφέρνοντας πραγματικά να δώσει στον αναγνώστη την δυνατότητα να νιώσει στο πετσί του, την ζέστη, τη  υγρασία και την αποπνικτική ατμόσφαιρα της πρωτεύουσας της Ταϊλάνδης... Σχολιάζει με την πένα του, επιγραμματικά ίσως αλλά εύστοχα, την πολιτική και οικονομική διαφθορά της χώρας, στηλιτεύει την φρίκη του σεξοτουρισμού και της παιδοφιλίας...Οι χαρακτήρες που δημιουργεί είναι τραγικοί, ο καθένας από αυτούς κουβαλάει ανείπωτες ιστορίες και φαντάσματα που κρύβει σε σκοτεινά ντουλάπια, με καλύτερο όλων, φυσικά, τον Hary Hole... Ο Hary είναι ένας αντισυμβατικός ήρωας, ένας άνθρωπος παραδομένος στα πάθη του και στην αυτοκαταστροφή που παίρνει ζωή μόνο από τη δουλειά του, από την επίλυση των υποθέσεων που του αναθέτουν, το ψυχολογικό κόστος των οποίων όμως δεν μπορεί να αντέξει και ξανακυλάει στα σκοτάδια... Ο Hary "αναλαμβάνει" να κάνει όσα ένας "καλός" άνθρωπος θα ήθελε αλλά δεν αντέχει, είναι αυτός που "καθαρίζει" για πάρτη μας, πληρώνοντας το ακριβά...

Διάβασα απνευστί τις "Κατσαρίδες", όποτε έβρισκα χρόνο, μέρα, νύχτα, ξημερώματα... Κανένα αναγνωστικό black out δεν μπόρεσε να με σταματήσει από το να απολαύσω το βιβλίο αυτό... Σε ευχαριστώ Jo Nesbo... 

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Ποδαρικό της νέας χρονιάς στο γραφείο...

Η πρώτη μέρα στο γραφείο για την καινούργια χρονιά ήρθε να μου χαρίσει ένα ωραιότατο υπόσφαγμα, πολύ δουλειά, μια καλή αναποδιά που δεν θα μου επιτρέψει να σχολάσω για αρκετές ώρες ακόμα κι ένα γερό πονοκέφαλο από την ένταση... 

Δεν το λες και ιδανικό ποδαρικό, αν ισχύει  ότι η κάθε χρονιά είναι σαν την πρώτη μέρα της (στο γραφείο στην προκειμένη περίπτωση), το 2015 δεν θα είναι καθόλου ευοίωνο... 

Αντιπαρέρχομαι, παρ' όλα αυτά, του κύματος κακοτυχίας που με κουκούλωσε και εύχομαι καλή χρονιά με υγεία, ευτυχία και αγάπη... Θα την παλέψουμε και φέτος, θα τα καταφέρουμε... :)