Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Γράμμα στον Θ. ...

Αυτό το blog επιβίωσε 7 χρόνια και θέλω να επιβιώσει πολλά ακόμα... Άλλωστε ένας από τους κυριότερους λόγους ύπαρξής του είναι μια καταγραφή σκέψεων και εικόνων που θα λειτουργήσει σαν παρακαταθήκη για τα παιδιά μου, μια ευκαιρία να πάρουν μια γεύση του τι σκεφτόμουν και ποιος ήμουν σε εποχές που αυτοί δεν με έχουν ζήσει ή που δεν θυμούνται και ίσως δεν θα θυμάμαι κι εγώ από ένα σημείο και μετά...

Αυτό το post γράφεται για εσένα Θ. και σκέφτηκα να το γράψω καθώς έγραφα το προηγούμενο... Το γράφω γιατί περνάει συχνά από το μυαλό μου η σκέψη ότι μπορεί να ζηλέψεις κάποτε γιατί τα posts για τον αδερφό σου είναι περισσότερα ή γιατί βλέπω τόσο πολύ τον εαυτό μου στον αδερφό σου... 

Η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι αρκετά απλή... Ο Σ. είναι μεγαλύτερος από εσένα, είμαστε περισσότερα χρόνια μαζί... Ήταν το πρώτο μου παιδάκι και υπήρξε εποχή που προσπαθούσα να καταγράφω κάθε ανάμνηση διότι φοβόμουν μην τις ξεχάσω... Δεν σημαίνει ότι οι δικές σου αναμνήσεις είναι λιγότερο πολύτιμες, κάθε άλλο, απλά ο άνθρωπος μεγαλώνοντας κουράζεται δεν έχει την όρεξη που είχε κάποτε, από την άλλη όμως ωριμάζει κιόλας και μαθαίνει τι πραγματικά είναι σημαντικό για να το κρατήσει αθάνατο στον χρόνο... 

Η απάντηση στη δεύτερη ερώτηση είναι λίγο πιο περίπλοκη κι ελπίζω να καταλάβεις... Ο Σ. εκτός από την φυσική ομοιότητα που έχουμε, ήταν και είναι πάντα ένα παιδάκι πολύπλοκο, που σκέφτεται πολλά και εκφράζει πολύ λίγα... Σε αυτόν βλέπω το παιδάκι που ήμουν εγώ κάποτε, κλειστός χαρακτήρας, ανασφαλής, δεν ήμουν ποτέ "αρκετός"... Δεν θέλω να γίνει το ίδιο, ευτυχώς δεν είναι το ίδιο, θέλω κι εσύ κι ο Σ. να μεγαλώσετε και να ξέρετε ότι είστε ικανοί να γίνετε ότι σκεφτείτε, φτάνει να προσπαθήσετε και να το θέλετε πολύ, κι ότι σας αγαπήσαμε κι εγώ κι η μαμά από την πρώτη στιγμή που σας είδαμε, πιο πολύ από τη ζωή μας... Με εσένα Θ. μπορεί να μην μοιάζουμε τόσο όσο με τον Σ. αλλά εσένα σε βλέπω και σε χαίρομαι γιατί είσαι ένα παιδάκι γήινο, η χαρά της ζωής, αστείος, γλυκός, καβγατζής, καπετάν φασαρίας... Η μαμά σου λέει ότι σου έχω αδυναμία αλλά δεν είναι αδυναμία, ξέρω ότι εσύ είσαι τελικά πιο "χαλβάς" από τον Σ., ότι ζηλεύεις και θες προσοχή, ότι είσαι απλά ένα μωρό 3,5 ετών...

Η ουσία, αυτό που θα ήθελα εγώ να κρατήσεις αν κάποτε διαβάσεις αυτό το post, είναι ότι είσαι εξίσου σημαντικός μέσα στην καρδιά μου με τον αδερφό σου, τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι ταυτόχρονα, κι ότι σας αγαπώ όσο τίποτε άλλο στον κόσμο...

Εξομολογήσεις...

Της είπες ότι πίνεις 3 με 4 ποτήρια κρασί κάθε βράδυ για να χαλαρώσεις κι αυτή σου είπε ότι πρέπει να το ελαττώσεις γιατί δεν κάνει καλό ούτε στην ψυχική υγεία ούτε και στην σωματική... Σε άκουσε και σου είπε ότι ίσως πρέπει να ξανακάνεις ψυχοθεραπεία αφού η αιτία της δυστυχίας σου είναι πάντα επαναλαμβανόμενη, ότι δεν είσαι αρκετά καλός...

Αυτό που σε κυνηγάει πάντα είναι ότι η σχέση που είχες με τον πατέρα σου δεν ήταν αυτή που έπρεπε να είναι, εσύ νόμιζες ότι αυτός σε απέρριπτε και κατά πως φαίνεται, ρίχνεις όλο το φταίξιμο στον εαυτό σου... Αυτό που σου στοιχειώνει την σκέψη όμως είναι να μην γίνει ο Σ. ότι ήσουν εσύ, να είναι σίγουρος για τον εαυτό του και να νιώθει ότι τον αγαπούν... Προσπαθείς υπερβολικά όμως και πρέπει να σταματήσεις διότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να πληγώσεις ένα παιδί... 

Αποφάσισες πάλι να κάνεις restart (ποιο είναι άραγε αυτό, έχεις χάσει το μέτρημα), να σταματήσεις να πίνεις πολύ, να το πάρεις αλλιώς και προσπαθείς να σκεφτείς όσο πιο ήρεμα γίνεται για τα σημαντικά πράγματα της ζωής σου... 

Σκέφτεσαι ότι από τους λίγους που σε διαβάζουν οι περισσότεροι θα νομίσουν ότι γράφεις στο δεύτερο ενικό για να δώσεις λογοτεχνίζον (my ass) ύφος στο post σου αλλά η αλήθεια είναι ότι για κάποιο ακατανόητο λόγο  σε κάνει να νιώθεις καλύτερα να γράφεις στο δεύτερο κι όχι στο πρώτο ενικό...

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Φαύλος κύκλος...

Πίνεις ένα ποτό παραπάνω γιατί θες να μουδιάσεις λίγο μέσα σου, να χαλαρώσεις από το πνίξιμο... Δεν θες να καταλήξεις να παίρνεις Xanax κάθε φορά που νιώθεις ένταση... Το αλκοόλ όμως επιβραδύνει και αδρανοποιεί την επήρεια των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων οπότε το πνίξιμο παραμένει... Οπότε εσύ πίνεις άλλο ένα ποτό γιατί δεν καταφέρνεις να πείσεις τον εαυτό σου να ηρεμήσει από μόνος του και να αφήσεις τα αντικαταθλιπτικά να κάνουν τη δουλειά τους... Αναρωτιέσαι αν τελικά θα έπρεπε να πάρεις εκείνο το Xanax και να συμβουλευτείς τη γιατρό σου... Όχι τίποτε άλλο, το αλκοόλ παχαίνει κιόλας...

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

"Περισσότερο αίμα" του Jo Nesbo

"Περισσότερο αίμα" του Jo Nesbo
Ένας μοναχικός ταξιδιώτης φτάνει σε μια απομακρυσμένη πόλη του Finnmark μια καλοκαιρινή νύχτα βόρεια του αρκτικού κύκλου... Ισχυρίζεται ότι έχει ταξιδέψει μέχρι εκεί για κυνήγι αλλά στην πραγματικότητα τρέχει για να σώσει τη ζωή του... Έχει κλέψει λεφτά και ναρκωτικά από το αφεντικό του και τώρα τρέχει να γλιτώσει... Εκτός από τους διώκτες του τρέχει να ξεφύγει κι από τις αναμνήσεις του, τις προσωπικές του αποτυχίες, τους δαίμονες του... Εκεί στην άκρη του κόσμου  θα γνωρίσει ανθρώπους που θα του αλλάξουν τη ζωή και θα τον βοηθήσουν να βρει το πραγματικό της νόημα, όχι χωρίς κόπο και υπερβάσεις...

Ο Nesbo, σε αυτό το βιβλίο που αποτελεί μια ανεπίσημη συνέχεια του "Αίμα στο χιόνι" καθώς επανεμφανίζονται χαρακτήρες από αυτό το βιβλίο, ακολουθεί και εδώ την μικρή φόρμα (183 σελίδες) και γράφει μια ιστορία περισσότερο για την ανθρώπινη ψυχή παρά ένα κλασσικό αστυνομικό/noir... Όπως και στο "Αίμα στο χιόνι", το βιβλίο είναι μια αφήγηση κι όχι το λύσιμο ενός γρίφου... Ο Ουλφ είναι ένα καλό κατά βάση ανθρωπάκι που έχει μπλέξει απλά γιατί είναι φυγόπονος και δεν τολμάει να διεκδικήσει αυτό που θέλει... Η Λέα υποφέρει διότι μπορεί να υπομένει τα πάντα για αυτά που αξίζουν για εκείνη, είναι θύμα των καταστάσεων και των αντιλήψεων... Και οι δύο θα κάνουν την υπέρβαση για να αποκτήσουν την αγάπη και τη γαλήνη...

Ενδιαφέρον βιβλίο το  "Περισσότερο αίμα" που διαβάζεται ευχάριστα χωρίς όμως να φτάνει τα στάνταρ που μας έχει συνηθίσει ο Νορβηγός συγγραφέας... Ξεχωρίζουν οι υπέροχες περιγραφές τοπίων και ανθρώπων και η μοναδική ικανότητα του  Nesbo να χτίζει ανάγλυφους χαρακτήρες αλλά το βιβλίο στερείται αυτό το κάτι που θα μπορούσε να το κάνει να ξεχωρίσει... Δεν ξέρω αν έφταιγε το μείγμα συναισθήματος και δράσης ή η υπόθεση αυτή καθεαυτή, η ουσία είναι ότι το "Περισσότερο αίμα" δεν κατάφερε να μου μείνει αλησμόνητο, όπως έχουν κάνει άλλα βιβλία του Nesbo ... Χωρίς να το θεωρώ κακό βιβλίο, δεν είναι από τα πρώτα βιβλία που συνιστούσα σε κάποιον που θέλει να εντρυφήσει στην βιβλιογραφία του Nesbo...

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

"Γράμμα στον Κωστή" της Ξένιας Καλογεροπούλου

"Γράμμα στον Κωστή" της Ξένιας Καλογεροπούλου
Τον Οκτώβριο του 2013 πεθαίνει ο Κωστής Σκαλιόρας, ο επί 37 χρόνια σύντροφος της Ξένιας Καλογεροπούλου... Σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τον χαμό του και να τον κρατήσει κοντά της όσο γίνεται περισσότερο ξεκινάει να του γράφει ένα γράμμα στο οποίο θυμάται την κοινή τους ζωή, αποκαλύπτει σκέψεις που δεν μοιράστηκε μαζί του, αναπολεί το παρελθόν της πριν σμίξουν... Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου περιγράφεται η πορεία της ζωής της  Ξένιας Καλογεροπούλου σε συνάρτηση με τον άντρα της ζωής της αλλά και ένα παρελθόν και μια ελληνική πραγματικότητα άγνωστη εν πολλοίς στους περισσότερους από εμάς και σε αρκετά σημεία ίσως και ακατανόητη...

Το "Γράμμα στον Κωστή" δεν προσπαθεί να δρέψει λογοτεχνικές δάφνες ούτε είναι μια αυτοβιογραφία... Είναι αυτό που λέει ο τίτλος του, ένα γράμμα σε ένα αγαπημένο, μια κατάθεση ψυχής σε κάποιον που αγαπάμε και ξέρουμε ότι μπορούμε να του ανοίξουμε την καρδιά μας...  Αυτό είναι και τελικά που θα κρίνει ο αναγνώστης διαβάζοντάς το, το αν δηλαδή το περιεχόμενο της καρδιάς που ανοίγεται μπροστά του μέσα από τις σελίδες του βιβλίου μπορεί να τον συγκινήσει...

Ήθελα να διαβάσω το "Γράμμα στον Κωστή" από όταν πρωτοάκουσα για την έκδοσή του και το αγόρασα με την πρώτη ευκαιρία... Πάντα συμπαθούσα την Ξένια Καλογεροπούλου, όταν ήμουν μικρότερος μου θύμιζε την μητέρα μου, ίσως όμως μόνο σε μένα... Μου φάνηκε τόσο ρομαντική και τόσο συγκλονιστική ταυτόχρονα η ιδέα του γράμματος σε έναν άνθρωπο που έφυγε για να τον κρατήσεις κοντά σου, ζωντανό, όσο γίνεται περισσότερο... Συν τοις άλλοις είχα ανάγκη να διαβάσω ένα βιβλίο με πλούσιο συναίσθημα... Διαβάζοντας το "Γράμμα στον Κωστή" έμαθα λεπτομέρειες για τη ζωή της Ξένιας Καλογεροπούλου που δεν της φανταζόμουν, που δεν της πρόδιδε η κινηματογραφική της παρουσία και το γλυκό της πρόσωπο... Πήρα μια γεύση μιας Ελλάδας και μιας Αθήνας αστικής που κινείται σε κύκλους διανόησης και ισχύος, κύκλων που ελέγχουν την πολιτική και πολιτιστική δραστηριότητα της χώρας από τότε (και πιο παλιά) μέχρι σήμερα...

Τελειώνοντας το βιβλίο χθες το βράδυ τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα... Ένιωσα ότι γράφοντας τις τελευταίες γραμμές η Ξένια Καλογεροπούλου αποχαιρέτησε οριστικά τον σύντροφό της, τουλάχιστον σε αυτό τον κόσμο κι επίσης ότι αγαπάω λίγο παραπάνω πια την κυρία Ξένια Καλογεροπούλου που για κάποιο λόγο μου θύμιζε την μαμά μου...

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Πρώτη μέρα στο σχολείο...

Κι έτσι αθόρυβα κι απλά τα χρόνια περνάνε κι εκεί που τον κράταγες στα χέρια και τον έκανες κούπεπε, τώρα τον συνοδεύεις στην πρώτη του μέρα στο σχολείο... Με την υπερμεγέθη τσάντα Avengers στην πλάτη (σαν χελωνονιντζάκι όπως λέει ένας φίλος), να τον βλέπεις ότι είναι αγχωμένος για το άγνωστο κι όταν προσπαθείς να τον καθησυχάσεις να σου λέει "Εντάξει μπαμπά, όλα καλά, σταμάτα να με ενθαρρύνεις!!!" κάνοντας την χαρακτηριστική κίνηση του χεριού...

Καλή χρονιά, υπομονή και κουράγιο σε γονείς και παιδιά!


Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Κατέβασε δωρεάν βιβλία Πληροφορικής από το IT eBooks!

Το μεγαλύτερο όφελος που αποκόμισε η ανθρωπότητα από την ανακάλυψη του internet είναι η απεριόριστη πρόσβαση στη γνώση... Η γνώση δεν είναι προνόμιο λίγων κι εκλεκτών, κάθε άνθρωπος με μια σύνδεση στον internet μπορεί να έχει πρόσβαση σε εκατομμύρια πηγές γνώσης που καλύπτουν κάθε γνωστικό αντικείμενο...

Αν το αντικείμενο της έρευνας για γνώση είναι ο τομέας της Πληροφορικής τότε υπάρχει ένα site που αξίζει να το επισκεφτεί κανείς... Το  IT eBooks είναι ένα site το οποίο διαθέτει μια τεράστια συλλογή από βιβλία Πληροφορικής, κάθε τομέα και ειδικότητας, τα οποία είναι διαθέσιμα για download, σε όλους, δωρεάν!!! Δεν χρειάζεται εγγραφή, δεν σου ζητάει να δώσεις προσωπικά στοιχεία, δεν σου ζητάει να πληρώσεις... Απλά μπαίνεις στο site, κάνεις την αναζήτηση που σε ενδιαφέρει, παίρνεις την σχετική λίστα αποτελεσμάτων με το κάθε ένα να συνοδεύεται από ένα download link και... αυτό είναι, κατέβασες το βιβλίο!!!

Στο IT eBooks θα βρείτε βιβλία πασίγνωστων εκδοτικών οίκων του χώρου της Πληροφορικής, όπως της O' Reilly, της Wrox, της Apress και πολλών άλλων... Όποιο, μα όποιο βιβλίο μπορεί να ψάχνετε θα το βρείτε στο IT eBooks και ακόμα και αν δεν το βρείτε σίγουρα θα βρείτε αξιόλογες εναλλακτικές πάνω στο γνωστικό αντικείμενο που σας ενδιαφέρει... Web development, mobile development, databases, BI, networks, λειτουργικά συστήματα, ότι θέλετε υπάρχει στο IT eBooks και σας περιμένει...

Αξίζει να το επισκεφτείτε...

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

Μεγάλη η χάρη του...

Ξεκίνησα σήμερα να διαβάζω το πολλά υποσχόμενο "Getting Started with Data Science: Making Sense of Data with Analytics" του Murtaza Haider αλλά ομολογώ ότι το παρακάτω quote σχετικά με τον ορισμό του τι είναι μηχανικός (engineer) με άφησε άναυδο για μερικά δευτερόλεπτα... Η μορφοποίηση του κειμένου είναι δική μου...

...Professor Rajan is an engineer. So are Xi Jinping, the President of the People’s Republic of China, and Alexis Tsipras, the Greek Prime Minister who is forcing the world to rethink the fundamentals of global economics. They might not be designing new circuitry, distillation equipment, or bridges, but they are helping build better societies and economies...

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Επέτειος...

Χθες είχαμε την επέτειο του γάμου μας με την Μ., 9 χρόνια έγγαμου βίου, 9 πολύ όμορφα χρόνια, παρά τις δυσκολίες που περάσαμε κατά καιρούς...

Κανονικά ένα αγαπημένο ζευγάρι όπως εμείς θα έπρεπε να περάσει το βράδυ με ένα ρομαντικό δείπνο, μόνο του, χωρίς κάτι ή κάποιον να του αποσπά την προσοχή, έλα όμως που χθες ήταν η πρεμιέρα του "Finding Dory" στην Ελλάδα και τα αγόρια το περιμένανε πως και πως όλο το καλοκαίρι...

Έτσι λοιπόν, βρεθήκαμε να γιορτάζουμε την επέτειό μας σε ένα κατάμεστο από πιτσιρίκια θερινό σινεμά στη γειτονιά μας παρέα με τα αγόρια μας... Γιατί οι καιροί αλλάζουν, εμείς αλλάζουμε, οι προτεραιότητές μας αλλάζουν... :)

Παρεμπιπτόντως, η ταινία εξαιρετική τόσο για τους μικρούς όσο και για τους μεγάλους, προτείνεται ανεπιφύλακτα...