Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

Απελπισία...

Από τους ανθρώπους του κόσμου όλου έχει βρει εμένα να ξαλαφρώνει την σκέψη του...

Είναι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και πίσω στην Ελλάδα αυτό που έλεγε κάποτε οικογένεια έχει διαλυθεί... 
Δεν θέλει να φορτώνει τον πατέρα κι την μάνα του γιατί είναι είναι γέροι άνθρωποι κι έχει δίκιο, τι να τους πει; 

Ότι η πρώην γυναίκα του προσπαθεί να δηλητηριάσει την σχέση του με την κόρη του, ότι είπε επί λέξη στη δικηγόρο ότι θα τον κάψει με το παιδί αν δεν κάνει αυτά που αυτή θέλει;
Ότι η επικοινωνία του με το παιδί γίνεται τηλεφωνικά με την αυστηρή εποπτεία και παρέμβαση της πρώην γυναίκας του; 
Ότι δημιούργησε πρόβλημα και απείλησε πρώην κοινούς οικογενειακούς φίλους όταν θεώρησαν λογικό να του στείλουν μια φωτογραφία των παιδιών τους μαζί με την κόρη του από την ημέρα του αγιασμού; 
Ότι του ζητάει και του ξαναζητάει λεφτά, δήθεν για το παιδί, ότι τον κατηγορεί ότι κάνει την αμερικανική dolce vita ενώ αυτός δουλεύει 12ωρα στις οικοδομές και κάνει 2 ώρες να πάει και 2 ώρες να γυρίσει από τη δουλειά;

"Μήτσο, δεν τρώω, δεν κοιμάμαι, δεν γελάω, το μυαλό μου κρέμεται από μια κλωστή", μου λέει και τον πιστεύω... 
"Το μόνο που έχω είναι αυτό το παιδί, αν το χάσω δεν ξέρω κι εγώ τι θα κάνω", μου λέει... 

Τον πιστεύω και φοβάμαι... 
Φοβάμαι για το μέχρι που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος από την απελπισία του...

2 σχόλια: