Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Κοίτα μαμά, τα κατάφερα, είμαι Data Scientist...

17 μήνες μετά, με ξενύχτια, με διάβασμα, με κούραση, με πολλές ώρες πάνω από τον υπολογιστή, είτε στο σπίτι είτε στα Starbucks της πλατείας όπου κατέφευγα για λίγη ησυχία για να μπορέσω να μελετήσω... Αυτό που ξεκίνησε το Γενάρη του 2015 τελείωσε σήμερα το πρωί, κατάφερα και ολοκλήρωσα το Data Sciense Specialization που προσφέρεται από το Coursera και το JHU με βαθμό 95% , όχι κι άσχημα νομίζω... :)

Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, το ευχαριστήθηκα πολύ, έμαθα καινούργια πράγματα, απέκτησα μια διαφορετική οπτική πάνω στην έννοια της πληροφορίας όπως την γνώριζα από την μέχρι τώρα επαγγελματική μου εμπειρία, ήταν η επίτευξη ενός στόχου που είχα θέσει στον εαυτό μου για να αναπληρώσω (ως ένα βαθμό τουλάχιστον) το μεταπτυχιακό που δεν έκανα ποτέ μου...

Certification

Υ.Γ. Το πιστοποιητικό, προφανώς, έχει τροποποιηθεί λιιιιιίγο... :)

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Data Science specialisation capstone project...

Αύριο ξεκινάει το τελευταίο μέρος της προσπάθειας που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2015 με στόχο το Data Science specialisation από το Coursera και το JHU... Για τους επόμενους δύο μήνες θα δουλεύω πάνω στο capstone project  του course, της πτυχιακής εργασίας όπως θα λέγαμε ελληνιστί... Ελπίζω να πάνε όλα καλά, χωρίς απρόοπτα και στα μέσα του Ιουνίου να έχω αποκτήσει τον τίτλο του Data Scientist...

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Hey! Teacher! Leave them kids alone!

Όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο η ιδέα του να διδάξω με τρόμαζε και με απωθούσε ταυτόχρονα, πίστευα ότι δεν κάνει για μένα η διδασκαλία κι εγώ δεν κάνω γι' αυτήν... 

Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου χρειάστηκε αρκετές φορές να εκπαιδεύσω συναδέλφους στην χρήση εφαρμογών, γεγονός που δεν μου ήταν ιδιαίτερα ευχάριστο αλλά μπορούσα να το διαχειριστώ, ήταν η δουλειά μου... 

Πριν από ούτε δύο εβδομάδες μπήκα επίσημα για πρώτη φορά σε κανονική αίθουσα με μαθητές για να δώσω μια διάλεξη σχετικά με το επαγγελματικό αντικείμενο, μια εμπειρία ευχάριστη για την οποία έχω γράψει στο σχετικό post... 

Χθες το μεσημέρι έλαβα μια πρόσκληση να διδάξω ένα course για Βάσεις Δεδομένων σε ολόκληρο το εαρινό εξάμηνο, στο New York College, μια κανονική δουλειά, έμμισθη, απογευματινή, παράλληλα με την πρωινή μου δουλειά... Η πρόκληση είναι μεγάλη κι όχι τόσο για τα επιπλέον χρήματα που θα μπούνε στο σπίτι όσο για την εμπειρία και την έμπρακτη εκτίμηση των άλλων σε αυτό που είμαι κι αυτό που έχω καταφέρει αυτά τα χρόνια στον επαγγελματικό στίβο... 

Δεν έχω πάρει την τελική μου απόφαση ακόμα, ούτε και την τελική έγκριση από τη δουλειά μου, διότι με τρομάζει λίγο να προσθέσω άλλη μια επιτακτική δραστηριότητα στο ήδη στριμωγμένο πρόγραμμά μου αλλά σίγουρα θα το σκεφτώ πολύ πριν αποφασίσω...

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Visiting lecture @ New York College, 25/01/2016...

Χθες το απόγευμα είχα την χαρά και την τιμή να δώσω μια διάλεξη μπροστά στους φοιτητές του τμήματος "Internet Engineering and Web Management" του New York College, ως προσκεκλημένος ομιλητής... Η πρόσκληση έγινε από το καθηγητή του συγκεκριμένου τμήματος, Δημήτρη Δημητρέλο, ο οποίος ήταν και δικός μου εκπαιδευτής στο σεμινάριο Scrum που παρακολούθησα πριν από 1,5 μήνα... Αντικείμενο της διάλεξης ήταν η εισαγωγή στις έννοιες του Data Warehouse και του Business Intelligence, το αντικείμενο της δουλειάς μου δηλαδή εδώ και 11 χρόνια... 

Ήταν η πρώτη φορά που θα έδινα μια τέτοια διάλεξη και δεν κρύβω ότι στην αρχή όταν μου έγινε η πρόταση ήμουν λίγο διστακτικός... Έχω κάνει στο παρελθόν εκπαιδεύσεις σε μικρές ομάδες χρηστών για την εκμάθηση συγκεκριμένων εφαρμογών αλλά η ιδέα του να μιλάω μπροστά σε ένα κοινό σχεδόν νεανικό εξηγώντας θεωρητικές έννοιες και μεθοδολογίες μου φαινόταν κάπως τρομακτικό... Από την άλλη όμως η ιδέα του να δώσω μια τέτοιου είδους διάλεξη με δελέαζε οπότε δέχτηκα γρήγορα την πρόταση που μου έγινε... Ο παράγοντας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να μου φύγει εντελώς το άγχος της επερχόμενης διάλεξης ήταν μια κουβέντα που μου είπε ένας πολύ καλός μου φίλος και κουμπάρος μου το βράδυ του Σαββάτου που είχαμε βγει... "Εγώ", μου είπε, "όταν κάνω μια παρουσίαση, στήνω στο μυαλό μου και λέω μια ιστορία", έτσι λοιπόν σκέφτηκα κι εγώ να πω τη δική μου ιστορία, την ιστορία της πορείας αυτών των 11 χρόνων δουλειάς... Μια ιστορία που προφανώς γνωρίζω πολύ καλά και μπορώ να την συνδυάσω με την θεωρία και τις μεθοδολογίες που έπρεπε να παρουσιάσω...

Η διάλεξη ξεκίνησε με καθυστέρηση λίγων λεπτών και πήγε πολύ καλύτερα από ότι περίμενα... Προσπάθησα να είναι όσο δυνατόν πιο "out of the box", να έχει καλή ροή και να είναι όσο γίνεται λιγότερο βαρετή, έχω υπάρξει φοιτητής και γνωρίζω πόσο εύκολο είναι να βαρεθείς ακούγοντας μια ομιλία... Ζήτησα από τους φοιτητές να με διακόπτουν αν έχουν απορίες ή θέλουν διευκρινήσεις και το έκαναν κι αυτό με ευχαρίστησε πολύ, δεν βαριόντουσαν, όχι πολύ τουλάχιστον... Συμπεριέλαβα πάρα πολλά παραδείγματα από την επαγγελματική μου εμπειρία, κατέθεσα την προσωπική μου άποψη και τη δική μου ματιά πάνω στην τεχνολογία και τη αγορά, γι' αυτό και με είχαν καλέσει άλλωστε... Στο τέλος πήρα ένα χειροκρότημα και ένα ευχαριστώ από τα παιδιά που θέλω να πιστεύω ότι ήταν κάτι παραπάνω από μια τυπικότητα... Μαζί με τα καλά λόγια που άκουσα από τον Δημήτρη Δημητρέλο όταν με κατευόδωσε, έφυγα για το σπίτι απόλυτα ικανοποιημένος τόσο με τον εαυτό μου όσο και για την εμπειρία που έζησα...

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Agile Scrum Master: A Practical Approach (10/12 - 11/12 @ HP Enterprise Athens)...

Την Πέμπτη και την Παρασκευή που μας πέρασε είχα την τύχη να παρακολουθήσω το πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο Agile Scrum Master: A Practical Approach στο εκπαιδευτικό κέντρο της HP Enterprise στο Χαλάνδρι... Εισηγητής ήταν ο Δημήτρης Δημητρέλος, ένα από τα πλέον δραστήρια και καταρτισμένα μέλη της εν Ελλάδι Agile κοινότητας, τον οποίο τυγχάνει να γνωρίζω και από τον χώρο εργασίας μου... Θέμα του σεμιναρίου ήταν αυτό που λέει το όνομά του, μια πρακτική προσέγγιση της μεθοδολογίας του Agile, με έμφαση στο Scrum, μέσα από ένα διαδραστικό πρόγραμμα, με συζητήσεις, ομαδικές και ατομικές εργασίες προβολές βίντεο και πολύ πολύ συμμετοχή...

Το Agile όπως διαβάζουμε στη wikipedia είναι:

Agile Software Development is a set of software development methods in which requirements and solutions evolve through collaboration between self-organizing, cross-functional teams. It promotes adaptive planning, evolutionary development, early delivery, continuous improvement, and encourages rapid and flexible response to change

ενώ το Scrum (πάλι σύμφωνα με τη wikipedia) είναι:

Scrum is an iterative and incremental agile software development methodology for managing product development. It defines "a flexible, holistic product development strategy where a development team works as a unit to reach a common goal"[this quote needs a citation], challenges assumptions of the "traditional, sequential approach" to product development, and enables teams to self-organize by encouraging physical co-location or close online collaboration of all team members, as well as daily face-to-face communication among all team members and disciplines in the project.
Η κεντρική ιδέα του Scrum είναι ότι το software development γίνεται σε μικρούς επαναληπτικούς κύκλους, υλοποιώντας μικρά κομμάτια του τελικού έργου από το επίπεδο της ανάλυσης μέχρι το επίπεδο της υλοποίησης, του unit test και του acceptanse test, ως το τελικό release... Κάθε κύκλος του Scrum με την επιτυχή του ολοκλήρωσή του έχει να παρουσιάσει ένα παραδοτέο, υποσύνολο του τελικού στόχου, με διακριτό business value... Το Scrum δεν φοβάται τις αλλαγές στις προδιαγραφές, λόγω των μικρών κύκλων ανάπτυξης είναι ευέλικτο... Βάζει στο κέντρο της προσοχής την ομάδα υλοποίησης, ποντάρει στην καλή συνεργασία των μελών της, στην μεταξύ τους συνεννόηση, στην προσωπική ηρεμία και ανάπτυξη η οποία μεσομακροπρόθεσμα ωφελεί την ομάδα, την καλή λειτουργία και την αποδοτικότητά της... Για το Scrum ο developer είναι ο πρωταγονιστής σε ένα έργο software development, όλοι οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι, ακόμα και το management, έχουν ρόλο υποστηρικτικό έτσι ώστε το development team να κάνει τη δουλειά του με όσο λιγότερα προβλήματα γίνεται...

Στην υπερδεκαετή καριέρα μου και έχοντας δουλέψει κατά κύριο λόγο σε έργα λογισμικού τα οποία "τρέξανε" με κλασσικότερες μεθοδολογίες (κατά κύριο λόγο Waterfall) ξέρω αρκετά καλά ποια είναι τα υπέρ και τα κατά τους... Η λογική του Scrum μου φαίνεται πολύ πιο αποδοτική και developer friendly, συνδυάζει την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος και την καλή λειτουργία και καλή ψυχική και σωματική κατάσταση της ομάδας ανάπτυξης... Επίσης, έχοντας την  τύχη να δουλέψω σε πολύ δεμένες ομάδες στην καριέρα μου, ξέρω ότι το Scrum έχει απόλυτο δίκιο όταν δίνει τόση σημασία στην καλή  ψυχική και σωματική κατάσταση της ομάδας ανάπτυξης και τις καλές σχέσεις μεταξύ των μελών της... Όταν ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις το προϊόν είναι πάντα καλύτερο, η δουλειά δεν είναι απλά ένα οχτάωρο αναγκαστικής παραμονής σε ένα χώρο...

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το Agile και το Scrum, τα παρακάτω links θα σας φανούν χρήσιμα:

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Αναζητώντας χώρο και χρόνο...

Ο ήλιος λάμπει, η Μεσογείων είναι άδεια και έτοιμη να υποδεχτεί σε λίγες ώρες του πρώτους δρομείς που θα φτάσουν από τον Μαραθώνα... Πριν από δύο χρόνια τέτοια μέρα είχα πάρει το ποδήλατο και κατέβηκα μέχρι το Καλλιμάρμαρο για να δω τον τερματισμό και να νιώσω το vibe της ημέρας, σήμερα είμαι από τις 9 παρά στο Starbucks της Αγίας Παρασκευής και κάνω μια απέλπιδα προσπάθεια να παραδώσω την εργασία μου για την πρώτη εβδομάδα του course Regression Models... Το να βρεις χώρo και χρόνο για επιμόρφωση όταν έχεις δύο μικρά παιδιά, μερικές φορές είναι δύσκολο... :)

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Η επιστροφή μου στα θρανία...

Δεν έκανα ποτέ μου μεταπτυχιακό και δεν κρύβω ότι υπάρχουν φορές που το μετανιώνω... Όχι τόσο για τα skills που θα μπορούσα να κερδίσω, από αυτά κέρδισα πάρα πολλά στα 10+ χρόνια που εργάζομαι, συχνά υπό πολύ αντίξοες συνθήκες, όσο για το πως να βλέπεις τα πράγματα και με μια διαφορετική οπτική, διαφορετική από αυτή που αποκτάς από το πανεπιστήμιο στο προπτυχιακό και διαφορετική από αυτή που αποκτάς από την day to day "τριβή" στη δουλειά...

Η επαγγελματική αλλαγή που μου συνέβη πριν από 2 περίπου χρόνια, αν και δεν έγινε οικειοθελώς, αποδείχτηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κι εγώ χώρεσα πολύ καλά στο καινούργιο μου κοστούμι... Τόσο καλά που, σε συνδυασμό με κάποια τυχαία ερεθίσματα που είχα εκείνη την περίοδο, με έκαναν να αποφασίσω τον περασμένο Ιανουάριο, να επενδύσω χρόνο και χρήμα στο να παρακολουθήσω μια σειρά μαθημάτων on line από το Coursera που θα μου εξασφαλίσουν με την επιτυχή τους ολοκλήρωση ένα δίπλωμα εξειδίκευσης από το John Hopkins University και τον τίτλο του Data Scientist... Τα μαθήματα έχουν συνολική διάρκεια ένα περίπου χρόνο, συμπεριλαμβανομένης και μιας "πτυχιακής" εργασίας που παραδίδεται με την ολοκλήρωση των μαθημάτων ως ξεχωριστή ενότητα... Προς το παρόν βρίσκομαι στα μισά του δρόμου, έχω παρακολουθήσει με επιτυχία τις 6 πρώτες θεματικές ενότητες και μου μένουν ακόμα 3 καθώς και η "πτυχιακή" εργασία... Μέχρι τώρα οι εντυπώσεις μου από τα μαθήματα είναι πολύ καλές, η πλατφόρμα e-learning του Coursera εξαιρετική κι έστω και εικονικά, νιώθω σαν να είμαι και πάλι φοιτητής... Εδώ να πω ότι δεν είναι πάντα εύκολο για όλους εμάς που έχουμε μια full οικογενειακή και επαγγελματική ζωή να ανταποκρινόμαστε με επιτυχία σε ακαδημαϊκές υποχρεώσεις αλλά η ευχαρίστηση από την επίτευξη των στόχων που θέτεις σε αποζημιώνει...

Σκεφτόμουν επίσης ότι έχει έρθει ο καιρός να αρχίζω να μοιράζομαι κομμάτια από την γνώση που έχω αποκομίσει από τη δουλειά μου τόσα χρόνια στον χώρο του Business Intelligence και των Analytics... Μικρά tips, χρήσιμα resources, best practices, πράγματα που ίσως κάνουν τη ζωή κάποιου άλλου ευκολότερη... Είχα σκεφτεί και παλιότερα να κάνω κάτι τέτοιο αλλά δίσταζα διότι δεν ήθελα να χάσει το blog τον προσωπικό χαρακτήρα που έχει, μια τέτοια σκέψη όμως είναι λάθος αφού και η δουλειά μου είναι κομμάτι του εαυτού μου, όπως και τα hobbies ή τα ενδιαφέροντα μου, και αν κάποιος επωφεληθεί από τις γνώσεις μου ή την εμπειρία μου στη δουλειά τόσο το καλύτερο... 

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Για τις αλλαγές της χρονιάς που πέρασε...

Όταν ένα χρόνο πριν τοποθετήθηκα στην θέση που είμαι τώρα έπεσα να πεθάνω...

Ένα εντελώς νέο για μένα αντικείμενο, η εμπειρία 9 χρόνων πήγαινε στράφι, ήμουν πάλι junior developer στα 36...

 Η χρονιά ήταν ζόρικη, είχε πολύ δουλειά, πολύ άγχος, αρκετές συγκρούσεις, πολλά ψυχολογικά ups and downs κοιτώντας όμως προς τα πίσω αυτές τις μέρες συνειδητοποίησα ότι ήταν μια πολύ καλή χρονιά... 

Το νέο αντικείμενο μου άρεσε πολύ και είναι το πλέον hot στον χώρο της Πληροφορικής με πολύ μεγάλη ζήτηση... 

Έμαθα και έκανα πολλά καινούργια πράγματα, βούτηξα στα βαθιά, κολύμπησα και μου άρεσε... 

Τόσο πολύ που αν πλέον μου πεις να επιστρέψω σε αυτό που έκανα μέχρι πριν ένα χρόνο πιθανότατα θα απαντήσω αρνητικά... 

Τόσο πολύ που κάθισα ξανά στα θρανία (έστω και εικονικά) μετά από τόσα χρόνια και παρακολουθώ κάποια courses online που θα μου δώσουν εξειδίκευση και επιπλέον skills για τη δουλειά μου... 

Παράλληλα βρίσκομαι σε μια ευρύτερη φάση δραστηριοποίησης, ξεκίνησα γυμναστήριο, ξαναβρήκα παλιούς φίλους, βρήκα νέους φίλους, ασχολήθηκα με πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με δουλειά και λεφτά αλλά με προσφορά και καλή διάθεση, νιώθω πιο ζωντανός και δραστήριος από ποτέ... 

Όσα μου συμβαίνουν οφείλονται στον παράγοντα τύχη, στα ναι και κυρίως στα όχι που είπα αυτή την χρονιά... 

Σκέφτομαι ότι τελικά τα πράγματα εξελίσσονται πολύ διαφορετικά από ότι φαίνονται στην αρχή αν έχεις υπομονή να τα αφήσεις να κυλήσουν και αν είσαι έτοιμος να δεις την αλλαγή χωρίς προκατάληψη...  

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Μάθετε προγραμματισμό on line...

Δεν ξέρω πόσοι από τους αναγνώστες αυτού του blog θα βρουν αυτό το post ενδιαφέρον... To "Ψαροκόκαλο" δεν είναι ένα τεχνολογικό blog και οι αναγνώστες του δεν είναι (κατά κύριο λόγο φαντάζομαι) tech-oriented, νομίζω όμως ότι θα ήταν χρήσιμο για όποιον επιθυμεί να εξερευνήσει λίγο τον χώρο της Πληροφορικής και του προγραμματισμού, να βρει συγκεντρωμένες κάποιες on line, δωρεάν πηγές που εμένα με βοήθησαν να μάθω πολλά πράγματα που τα χρησιμοποίησα στη δουλειά μου κι όχι μόνο...

  • W3Schools ("The world's largest web development site", είναι το logo του και ίσως να έχει δίκιο! Όλες οι τεχνολογίες που αφορούν το web development, από το front end (HTML, CSS ,Javascript, jQuery και άλλα) μέχρι το back end (ASP, PHP, XML, JSON και άλλα) και τις βάσεις δεδομένων (SQL) , υπάρχουν εδώ!)
  • Codecademy (Ένα εξαιρετικό on line learning site το οποίο δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι έφτιαξε σχολή από παρόμοια sites... Διαθέτει ένα εξαιρετικό interface, απόλυτα φιλικό στον user, και on line compilers για να δουλεύεις μέσα από τον browser χωρίς να χρειάζεται να κατεβάσεις τίποτα στον υπολογιστή σου... Έχει πολύ ισχυρό community από τους χιλιάδες χρήστες του, στα forums του μπορείς να λύσεις κάθε απορία σου... Τα courses που προσφέρει αφορούν κατά κύριο λόγο το web development (HTML, CSS, PHP, Javascript, jQuery) αλλά όχι μόνο καθώς προσφέρει courses και για Ruby και Python αλλά και διάφορα APIs...)
  • LearnStreet (Είναι ένα site που ανήκει στην σχολή που δημιούργησε το Codecademy ... Ακολουθεί την ίδια λογική τόσο στο interface όσο και στο γενικότερο concept, προσφέρει όμως προς το παρόν λιγότερα courses (Javascript, Python, Ruby)... Είναι μια εξαιρετική προσπάθεια, σε αυτό το site "ακονίζω" τις γνώσεις μου στην Python αυτή την περίοδο, ολοκληρώνοντας διάφορα projects που προσφέρει με την μορφή ασκήσεων... )
  • tutorialspoint (Ο τίτλος του site μιλάει από μόνος του, αν ψάχνεις tutorial για οποιοδήποτε τεχνολογικό θέμα από προγραμματισμό και telecoms μέχρι server scripting, web development και quality control, όλα είναι εδώ... Χρησιμοποιώ το συγκεκριμένο site σαν on line reference, αν ψάχνω κάτι στα γρήγορα, ξέρω πού θα το βρω...)
  • DotNetPearls ( Είναι ένα site με tutorials και παραδείγματα που αφορούν τον προγραμματισμό στον (αχανή) κόσμο του .NET ... Επικεντρώνεται στις δύο κατεξοχήν .NET γλώσσες, C# και VB.NET αλλά προσφέρει κι ένα course για Python... Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικό site για να ξεκινήσει κάποιος τον προγραμματισμό στην πλατφόρμα του .NET πριν εμβαθύνει σε πιο σύνθετες έννοιες...)
  • SQLAuthority (Το blog του Pinal Dave, είναι το καλύτερο μέρος για πληροφορίες, tips και tricks που αφορούν τις βάσεις δεδομένων, την SQL και τον SQL Server και όχι μόνο...)
  • CheckiO (Για το τέλος άφησα ένα...παιχνίδι! Το CheckiO είναι ένα παιχνίδι στο οποίο πρέπει να λύσεις διάφορους γρίφους γράφοντας μικρά προγράμματα σε Python... Κάθε γρίφος που λύνεται ξεκλειδώνει το επόμενο level... Το παιχνίδι αυτό απαιτεί, φυσικά, καλή γνώση της Python αλλά όχι μόνο, κατανόηση κάποιων αρχών των μαθηματικών και αλγορίθμων είναι απαραίτητα... Το CheckiO είναι μια πρόκληση για το μυαλό και τις ικανότητες σου, έχω περάσει μέρες ψάχνοντας την λύση των γρίφων... Το παιχνίδι έχει και forum όπου δίνονται άμεσα απαντήσεις σε απορίες ή διευκρινήσεις, η διαχειριστική του ομάδα είναι πολύ εξυπηρετικά και ευγενικά παιδιά... Το CheckiO είναι μια εξαιρετική προσπάθεια από την Ουκρανία... )

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Να χέσω και το Harvard...

Να έχεις σκίσει τον κώλο σου στο διάβασμα, να έχεις δώσει ένα σκασμό λεφτά και όταν εκπληρώνεις το όνειρο να μπεις στο Harvard να σου πετάγεται μπροστά σου σαν τον αρλεκίνο που πετιέται από το κουτί, ο επισκέπτης καθηγητής Γεώργιος Α. Παπανδρέου να σου διδάξει "διαχείριση κρίσεων"... 

Καλύτερα σε ΙΕΚ στην Κάτω Παναγιά, μανούλα μου...

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Συνέντευξη του πρώτου Ευρωπαίου δασκάλου με σύνδρομο Down...

Ο θρίαμβος της ζωής, της θέλησης, της επιμονής και της αυταπάρνησης... Ένα χαστούκι στα μούτρα όσων επιμένουν να διαχωρίζουν τους ανθρώπους βάζοντάς τους ταμπέλες και σε όσους καταδικάζουν σε Καιάδες, ακόμα και μέσα στην μήτρα, όσους δεν ανήκουν στον μέσο όρο...

Συνέντευξη του πρώτου Ευρωπαίου δασκάλου με σύνδρομο Down

Ο 34χρονος Ισπανός Πάμπλο Πινέδα είναι ο πρώτος στην Ευρώπη πτυχιούχος πανεπιστημίου που έχει σύνδρομο Down. Χρειάζεται να περάσει ακόμη τέσσερις εξετάσεις, για να πραγματοποιήσει το όνειρό του: να γίνει δάσκαλος. Αυτό δεν είναι τόσο ασυνήθιστο: στην Ισπανία το 85% των παιδιών με σύνδρομο Down πηγαίνουν στο κανονικό σχολείο. Η WELT ON LINE μίλησε με τον Πινέδα για τη μάθηση, την “καθυστέρηση” και για τα υπερπροστρατευμένα παιδιά.

Ο Πάμπλο Πινέδα τελείωσε τις σπουδές του παιδαγωγού και αυτό το Μάρτη έκανε την πρακτική εξάσκηση στην Κόρδοβα. Ο Πινέδα αυτήν την εποχή προετοιμάζεται για τις εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος και του μένουν μόνο τέσσερις εξετάσεις για να τελειώσει τις σπουδές του στην ψυχολογία και παιδαγωγικά. Στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Μάλαγκα στα τέλη Απρίλη προβλήθηκε η ταινία «Και εγώ επίσης» που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή του Πινέδα και στην οποία ο ίδιος κρατά τον βασικό ρόλο: Ζωή, Αγάπη, Λύπη και Χαρά κατά τη διάρκεια των σπουδών. Με τον Πινέδα μίλησε ο Jan Marot....
Διαβάστε όλη την συνέντευξη εδώ κι εδώ...

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Εξαθλίωση...

Καταγγελίες από εκπαιδευτικούς για λιποθυμίες παιδιών από ασιτία σε σχολεία

Δραματική και σοκαριστική η κατάσταση που περιγράφει στο δελτίο τύπου ο Α' Σύλλογος Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στα σχολεία αφού, όπως αναφέρει, υπάρχουν παιδιά που λιποθυμούν από ασιτία. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση που δημοσιεύει η Lifo, οι σύλλογοι εκπαιδευτικών, γονέων και κατοίκων στην περιοχή Αμπελοκήπων – Ερυθρού – Πολυγώνου διοργανώνουν εκδήλωση διαμαρτυρίας στις 15 Οκτωβρίου, στις 11:00 το πρωί στην πλατεία Πανόρμου για να διαμαρτυρηθούν.
Όλη η είδηση στο tvxs

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Το χρονικό του έπους της φωτοτυπίας...

Πολιτικές αποφάσεις και εκπαίδευση στα χρόνια του Μνημονίου... Κάποιες λεπτομέρειες που αφορούν άμεσα και την "προσπάθεια να σωθεί η χώρα" αλλά και χρονικό του έπους της φωτοτυπίας, μιας ιστορίας γελοιότητας, ανικανότητας, σκοπιμότητας και γνήσιας ελληνικής τρέλας...

Οι φωτοτυπίες 5 φορές ακριβότερες από τα βιβλία!

Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ

Ακόμη μία γκάφα, κόστους πολλών εκατομμυρίων, από την ίδια την κυβέρνηση και τις ευφυείς κεφαλές που έχουν αναλάβει την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, αποδεικνύεται η υπόθεση της καθυστέρησης των σχολικών βιβλίων για τη φετινή χρονιά.

Το ψάρι πάντα βρομάει από το κεφάλι και αυτή η υπόθεση άρχισε να μυρίζει από την αρχή της χρονιάς με την καθυστέρηση της έγκρισης του προϋπολογισμού του ΟΕΔΒ για το 2011, που οδήγησε στο τύλιγμα ενός τεράστιου κουβαριού από στάσεις πληρωμών, πλήθος συνταξιοδοτήσεων, παύση προσλήψεων, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και εν τέλει την καταβολή εκατοντάδων εκατομμυρίων σε ιδιωτικές εταιρείες (για παροχή προσωπικού και προμήθεια χαρτιού) ώστε να τείνουν επειγόντως χείρα βοηθείας. Αποτέλεσμα; Το κόστος της παραγωγής των φετινών βιβλίων εκτοξεύτηκε σε ύψη άγνωστα ακόμα, ενώ την πληρωμή θα αναλάβει όχι μόνο το κράτος, αλλά και οι ελληνικές οικογένειες.

Οι φωτοτυπίες κοστίζουν πολύ ακριβότερα από τα βιβλία, επισήμαναν χθες οι εργαζόμενοι του ΟΕΔΒ. Το ένα βιβλίο κοστίζει 80 λεπτά, ενώ σαράντα σελίδες φωτοτυπιών ανεβαίνουν στα τέσσερα ευρώ.

Λεπτομέρεια όχι αμελητέα: όλοι αναζητούν ευθύνες και κανείς δεν την αναλαμβάνει από τα τέσσερα συναρμόδια υπουργεία (Παιδείας, Οικονομικών, Εσωτερικών, Ανάπτυξης) και το Ελεγκτικό Συνέδριο.

«Η φετινή χρονιά είναι από τις χειρότερες των τελευταίων 35 χρόνων», δήλωσαν χθες οι εκπρόσωποι του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ) σε συνέντευξη Τύπου, όπου και απαρίθμησαν τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγελαφική κατάσταση των τελευταίων ημερών, η οποία δεν συνοδεύεται από καμία αίσια προοπτική, αφού με τους υπολογισμούς του Οργανισμού, τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου, ημέρα έναρξης της φετινής σχολικής χρονιάς, θα έχει φτάσει μόλις το 20% στο 60% των σχολείων, ενώ σε πολλά σχολεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης το ποσοστό θα είναι πολύ χαμηλότερο. Λίγο πιο τυχερά ορισμένα νησιά, όπου έχει φτάσει το 70% κάποιων τίτλων. Η εικόνα, πάντως, δεν αλλάζει. Εχουν διατεθεί ελάχιστα από τα 32 εκατομμύρια αντίτυπα των 1.200 τίτλων που θα έπρεπε να είναι ήδη στα σχολεία. Δεν έχει διατεθεί ούτε το 40% των βιβλίων πρώτης προτεραιότητας.

«Υπάρχουν ευθύνες για την καθυστέρηση στην εκτύπωση των σχολικών βιβλίων και στα τέσσερα συναρμόδια υπουργεία», τόνισε ο πρόεδρος του ΟΕΔΒ, Μ. Λυκόπουλος, επιβεβαιώνοντας το γεγονός πως το Ελεγκτικό Συνέδριο και οι καθυστερήσεις στις αποφάσεις του επί των διαγωνισμών για την προμήθεια χαρτιού είναι το τέλος του νήματος που μπλέχτηκε γύρω από τις αιτίες του κακού. Προηγήθηκαν πολλά και το χρονολόγιο είναι μακρύ.

Συγκεκριμένα:

* Αρχές του 2011 αποχωρεί-συνταξιοδοτείται το 60% των υπαλλήλων του ΟΕΔΒ. Εχουν μείνει ελάχιστοι και εδώ και μήνες σε κρίσιμες οργανικές θέσεις υπηρετεί μόνο ένας εργαζόμενος.

* Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 2011 το υπουργείο Οικονομικών μπλοκάρει την έγκριση του προϋπολογισμού του Οργανισμού (δημιουργείται σύγχυση ως προς την ερμηνεία των διατάξεων του Μνημονίου σε σχέση με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό). Πραγματοποιείται στάση πληρωμών.

Οι πιστώσεις ανοίχτηκαν για πρώτη φορά στο τέλος Ιουνίου, ενώ αυτό γίνεται συνήθως τέλος Μαρτίου με μέσα Απριλίου. Την ίδια εποχή ζητούνται οι απαραίτητοι εποχικοί υπάλληλοι. Το Εσωτερικών δεν ξέρει, δεν απαντά.

* Φεβρουάριο είχε ήδη ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός για την εκτύπωση και τη βιβλιοδεσία των βιβλίων, ενώ υπήρχε απόθεμα 5.000 τόνων χαρτιού ικανό για την εκτύπωση ενός μέρους των τίτλων. Δεν προχωρά τίποτα λόγω έλλειψης των πιστώσεων.

* Μάιο συζητείται στο Ελεγκτικό Συνέδριο η σύμβαση για την προμήθεια χαρτιού.

* Ιούνιο ο ΟΕΔΒ προχωρά στην εξεύρεση εταιρείας για εργατικό προσωπικό. Η μειοδότρια εταιρεία εισπράττει 102 ευρώ για το ημερομίσθιο των εργατών και 145 ευρώ για το ημερομίσθιο των χειριστών κλαρκ.

* Ιούλιο το Ελεγκτικό δεν εγκρίνει τη σύμβαση (βλέπει διάφορες παρατυπίες), παρεμβαίνει το υπουργείο Παιδείας για επίσπευση διαδικασιών, το Ελεγκτικό ξαναβγάζει απορριπτική απόφαση. Το υπουργείο αποφασίζει απ' ευθείας ανάθεση για την προμήθεια χαρτιού.

* Τέλη Αυγούστου (25) το ανώτατο δικαστήριο ανάβει επιτέλους το πράσινο φως. Πολύ αργά.


Από Enet.gr

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Choices make the world go round...

Η ζωή συντίθεται από μια αλληλουχία αποφάσεων που παίρνουμε από την στιγμή που ξεκινάμε να ορίζουμε τον εαυτό μας και το μέλλον μας μέχρι την στιγμή που πεθαίνουμε... Κάθε απόφαση έχει συνέπειες θετικές και αρνητικές, κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις... Πολλές φορές στην ζωή μου αμφισβήτησα την ορθότητα των αποφάσεων που πήρα και καταράστηκα την μοίρα μου την μαύρη και την στερνή μου γνώση αλλά μια οποιαδήποτε διαφορετική απόφαση σε οποιοδήποτε σημείο της ζωής μου θα είχε ανατρέψει πλήρως την πραγματικότητά μου... Αρκετές φορές σκέφτομαι τι θα γινόταν αν κάποια απόφαση ήταν διαφορετική... Δεν μπορώ να φανταστώ... Το μόνο που ξέρω είναι πιθανότατα να μην υπήρχαν στην ζωή μου πρόσωπα απαραίτητα για την επιβίωσή μου, όπως η Μ. και ο Σ. μου...

Σήμερα ο αδερφός της Μ. πετάει για Ολλανδία,  φεύγει για μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης... Θα λείψει 2 χρόνια... Το αντικείμενο του μεταπτυχιακού είναι πολύ sophisticated  και το γεγονός αυτό καθιστά "δύσκολη" την επιστροφή στην Ελλάδα, δεδομένου ότι θα θελήσει να ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτό που θα σπουδάσει και την αρνητική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας... Ο αδερφός της Μ. πήρε μια απόφαση... Ακολούθησε το όνειρό του και άφησε πίσω την Ελλάδα, την οικογένειά του και την κοπέλα του... Τι θα συμβεί στο μέλλον κανείς δεν μπορεί να ξέρει... Η αποτίμηση των αποφάσεων γίνεται μόνο αφού τα χρόνια έχουν περάσει και αποστασιοποιημένα μπορείς να κρίνεις τις συνέπειές τους και να βάλεις τα θετικά και τα αρνητικά στη ζυγαριά... Το να τρομάζεις από την πιθανότητα της αποτυχίας ή του ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά είναι βλακεία, δεν ζεις έτσι απλά κάνεις παρέα με τον φόβο και σκέφτεσαι "τι θα γινόταν αν;"... και αυτό είναι πρόβλημα από μόνο του...

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Χαλάρωση...

Πίνω μια Boddingtons, έχω πάρει το lap top αγκαλιά κι έχω αράξει στον καναπέ, η Μ χαζεύει το CSI... Όσα περισσότερα μου συμβαίνουν τόσο λιγότερο έχω μυαλό για να γράψω στο blog... Αυτή την περίοδο συμβαίνουν πολλά και ο χρόνος είναι λίγος, αυτό που θέλω είναι να ρίξω λίγο τις στροφές, να μειώσω το άγχος... Παρ' όλα αυτά, έχω διάθεση για δημιουργικά πράγματα, από χθες μου την κάρφωσε κι άρχισα να διαβάζω Python κι έκανα αίτηση για ένα μεταπτυχιακό!!! Ευχηθείτε μου καλή τύχη, θα την χρειαστώ...

Άλλη μια γουλιά μπύρα, μην γίνει και κάτουρο, και καληνύχτα με το αγαπημένο τραγούδι του Σ. μου...

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Η κυρία Σαπφώ, η δασκάλα μου...

Την θυμήθηκα χθες όταν στο phorum ανέβασε κάποιος topic για το διήγημα του Γκόρκι, "Η φλογερή καρδιά του Ντάνκο"... Το είχα διαβάσει στο δημοτικό, στην πέμπτη ή την έκτη δημοτικού, το είχα δανειστεί από την δανειστική βιβλιοθήκη της τάξης μου που η κυρία Σαπφώ οργάνωσε και δημιούργησε και έγινε τελικά δανειστική βιβλιοθήκη όλου του σχολείου...

Η κυρία Σαπφώ, η δασκάλα μου, ήταν από ένα χωριό κοντά στα Βατερά της Λέσβου... Η εμφάνιση της ήταν στερεοτυπικά μυτιληνέικη, πολύ σγουρά μαλλιά και μεγάλη μύτη... Χτυπούσε το "νι" και "λι" και ειδικά όταν τσαντιζόταν του έδινε και καταλάβαινε καθώς διάνθιζε την ομιλία της με καθαρά χωριάτικες εκφράσεις ("Πόσο κάνει ο βούτυρος, μπρε;")...

Ήταν η δασκάλα μου για τέσσερα χρόνια, από την τρίτη μέχρι και την έκτη δημοτικού και πραγματικά το έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι αν υπάρχει ένας λόγος που κατάφερα να μπω στο πανεπιστήμιο, που κατάφερα να σκέφτομαι λίγο παραπέρα από αυτό που μου λένε οι άλλοι και από αυτό που διαβάζω στα βιβλία σίγουρα είναι αυτή...

Είχε αληθινό πάθος με τη δουλειά της, ζούσε γι' αυτό που έκανε... Μας έμαθε πράγματα που τα άλλα παιδιά της ηλικίας μας μαθαίνανε στο γυμνάσιο και όταν εμείς πήγαμε ήδη τα ξέραμε... Τελειώνοντας την έκτη δημοτικού ήξερα να λύνω τριτοβάθμιες εξισώσεις, είχα ξεκοκαλίσει την Γραμματική του Τριανταφυλλίδη (το μπλε βιβλιαράκι) και ήξερα  να αναλύω συντακτικά (υποκείμενο, αντικείμενο, κατηγόρημα, κατηγορηματικοί/επιθετικοί προσδιορισμοί) οποιοδήποτε κείμενο...

Ήταν καλή η κυρία Σαπφώ και δίκαιη... Επιβράβευε το σωστό, ενθάρρυνε τον αδύνατο μαθητή να προσπαθήσει περισσότερο, ήταν αυστηρή με την αδιαφορία ή την αυθάδεια.... Μερικές φορές ίσως πολύ αυστηρή, όταν θύμωνε πολύ άστραφτε και καμιά σφαλιάρα αλλά τότε, τη δεκαετία του '80, δεν το θεωρούσαμε και πολύ λάθος κάτι τέτοιο...

Κομμουνίστρια βαμμένη, μας μάθαινε αντάρτικα και τραγούδια του Θεοδωράκη (κάποιοι θα στραβομουτσουνιάσουν) και οργάνωνε την χορωδία σε όλες τις σχολικές εορτές... 

Ο άντρας της, δάσκαλος και αυτός, δούλευε για χρόνια στα ελληνικά σχολεία της Γερμανίας και η κυρία Σαπφώ όλο θα πήγαινε αλλά ποτέ δεν έφυγε, μέχρι τελικά που γύρισε και ο άντρας της πίσω... Μέχρι να γυρίσει ο άντρας της από τη Γερμανία μεγάλωνε μόνη της το γιο της τον Φώτη, τότε μωρό παιδί, τώρα θα είναι και 25 χρονών άντρας...

Τελειώνοντας το δημοτικό την είδα μερικές φορές καθώς μεγάλωνα, είτε στο δρόμο, είτε στο σπίτι της κυρίας Όλγας, μητέρας του κολλητού μου, που κάνανε παρέα.... Έχω πολλά χρόνια να τη δω αλλά όποτε την θυμάμαι την σκέφτομαι με πολύ αγάπη...

Την κυρία Σαπφώ, τη δασκάλα μου, καλή της ώρα όπου και να είναι...

Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Σύντομο briefing...

  • Οι τελευταίες δύο εβδομάδες με έχουνε πάει γαμιώντας καθώς είχα συνεχόμενα σεμινάρια με αποτέλεσμα να γυρνάω κάθε απόγευμα στο σπίτι με το κεφάλι καζάνι ενώ είχα κι ένα σωρό άλλες δουλειές... Τα σεμινάρια παρέδιδαν ένα Βέλγος κι ένας Ινδός εκ Λονδίνου με αποτέλεσμα να βαρεθώ να μιλάω αγγλικά για δυο εβδομάδες... Δεν περίμενα να το πω αλλά πεθύμησα το γραφείο...
  • Ο Ινδός μας είπε ότι στην Αγγλία ένας τρόπος για να τρως τα chips από τα fish and chips είναι με "mashed pees", "an english delicacy", όπως μας είπε... Το ξέρω ότι μάλλον είμαι ανώμαλος αλλά αφού είδα την εκπομπή του Gordon Ramsey, "Kitchen Nightmares", έχω αναπτύξει μια πεποίθηση ότι πολλά αγγλικά φαγητά θα μου αρέσουν... Βέβαια δεν έχω πάει ποτέ στην Αγγλία για να το διαπιστώσω...
  • Ο Μπιμπίνος (ένα από τα πολλά προσωνύμια που του έχουμε βγάλει) έγινε χθες τριών μηνών, είναι παιδαράς, πανέμορφος, γελάει διαρκώς, τα βράδια ξυπνάει μόνο μια φορά για να φάει (είναι φαγανός, τι να τον κάνουμε) και γενικά είναι το φως στη ζωή μου...

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Μεταπτυχιακό...

Σκέφτομαι να κάνω μεταπτυχιακό... Δεν το έκανα όταν ήμουν νεότερος, δεν το είχα πάρει καθόλου ζεστά το θέμα, και τα χρόνια πέρασαν... Τώρα είμαι 31, δεν με έχουν πάρει δα και τα χρόνια, έχω και 5 χρόνια εμπειρία στη δουλειά και το σκέφτομαι σοβαρά... Είναι καλό εφόδιο, μετράει στο cv σου, περισσότερο όμως το θέλω για μένα... Συνειδητοποίησα πρόσφατα ότι αν δεν έχω ένα στόχο να κυνηγάω,βαριέμαι, βαλτώνω... Χρειάζομαι ένα στόχο λοιπόν, ένα στόχο προσωπικό... Σκέφτηκα να πάω να πάρω κανένα certification της Microsoft, ωραίος στόχος φαίνεται, αλλά μετά είδα τις χρεώσεις που έχουν και σκιάχτηκα...  Για 20 μέρες εκπαίδευση, κόστος κοντά στα 2000 Ευρώ... Οπότε σκέφτηκα το μεταπτυχιακό... Περισσότερα λεφτά μεν, ακαδημαικός τίτλος δε... Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω τι ακριβώς να κάνω... Είμαι απόφοιτος πληροφορικής, εργάζομαι σαν BI Engineer σε τράπεζα εδώ και 5 χρόνια και στον ελεύθερό μου χρόνο "σκαλίζω"  Web πράγματα (HTML,CSS, SEO , blogging, κτλ)... Κάποιοι φίλοι που το συζητήσαμε μου είπανε να κάνω κάτι που να έχει να κάνει με οικονομικά (MBA), να μην κάνω κάτι τεχνικό αφού το πρώτο πτυχίο είναι πληροφορικής... Κάποιοι άλλοι να διαλέξω ένα τεχνικό τομέα, σχετικό με τη δουλειά μου, και να κινηθώ προς τα εκεί, να εξειδικευτώ... Όλοι με προειδοποιήσανε ότι θέλει διάβασμα, τρέξιμο και χρόνο ο οποίος δεδομένα θα είναι περιορισμένος καθώς σε λίγους μήνες θα είμαστε περισσότεροι στο σπίτι... Εσείς τι λέτε? Πείτε καμιά άποψη, προτείνετε αν έχετε κάτι υπ' όψη σας...