Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευχές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευχές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

5 χρόνια μελαχρινό, φανταστικό μωρό...

Περίπου τέτοια ώρα ήταν πριν από 5 χρόνια που σε πήρα πρώτη φορά αγκαλιά, με μια μάσκα στο πρόσωπο γιατί ήμουν κρυωμένος και φοβόμουν μην σε κολλήσω...

first hug


Χρόνια σου πολλά Τσίκο μου, σε αγαπώ τόσο πολύ! 💗

Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Γιορτές και γενέθλια - 8 χρόνια "Ψαροκόκαλο"...

To blogging έχει πεθάνει, ότι έχει απομείνει από αυτό λίγο θυμίζει τις μέρες της νιότης του... Όσοι έχουν/έχουμε απομείνει να ασχολούνται/ασχολούμαστε με αυτό είναι/είμαστε τελειωμένοι, παλιομοδίτες ή προπαγανδιστές και πωλητές... 

Παρ' όλα αυτά το "Ψαροκόκαλο" μεγάλωσε άλλη μια χρονιά αφού χθες είχε γενέθλια, αν ήταν παιδάκι θα πήγαινε πια τρίτη δημοτικού και συνεχίζει την πορεία του όντας το πλέον πεθαμένο στυλ blog, ένα προσωπικό ημερολόγιο... Όχι μόνο συνεχίζει αλλά την περασμένη χρονιά για πρώτη φορά κατέγραψε αύξηση στο post rate για πρώτη φορά στην 8-χρονη ιστορία του... 

Χθες γιόρταζε επίσης κι ο Θ. μου που μεγάλωσε πια, τον Απρίλη κλείνει τα 4, που όσο και να θέλω να τον βλέπω μπέμπη ακόμα έχει γίνει παιδάκι, γλύκας και πανέξυπνος... Χθες γιορτάσαμε συντηρητικά με παππούδες και την Κυριακή έχουμε το μεγάλο event, το party του που θα έρθουν οι φίλοι του...

Χρόνια πολλά και καλά και στους δύο!

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Ποδαρικό για το 2017...

Η ημερομηνία έχει πάει 8 Ιανουαρίου (11:05 μ.μ. η ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές) και δεν έχω γράψει κάποιο νέο post μέσα στο 2017... Ο λόγος είναι ότι οι μέρες που μεσολαβήσαν μεταξύ του προηγούμενου post και του παρόντος ήταν εξαιρετικά γεμάτες, τόσο πολύ που δεν βρήκα χρόνο και διάθεση να κάτσω να γράψω κάτι στο blog μου... 

Περάσαμε πολύ καλά οικογενειακώς, πήγαμε βόλτες, δυο φορές σινεμά, πήγαμε σε φίλους, ήρθαν φίλοι στο σπίτι μας, πήγαμε στα χιόνια και φέτος για πρώτη φορά μετά από πολλά πολλά χρόνια κάναμε ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς, εμείς και τα παιδιά, μακρυά από το σπίτι μας, καλεσμένοι στο σπίτι του κουμπάρου μας... Επίσης βρήκαμε τον χρόνο και τον τρόπο, να βγούμε και δυο φορές οι δύο μας, εγώ κι η Μ., γεγονός που οφείλεται σχεδόν εξ' ολοκλήρου στην Μ. ... Κώλο δεν βάλαμε κάτω...

Από τις 3/1 έχω ξεκινήσει στην νέα μου δουλειά... Παρά τη δωδεκαετή εργασιακή εμπειρία μου, η αλλαγή κλάδου βιομηχανίας, όχι αντικειμένου, προϋποθέτει ένα χρονικό διάστημα προσαρμογής σε ένα εντελώς διαφορετικό επιχειρηματικό μοντέλο από αυτό που γνώριζα τόσα χρόνια όπως επίσης και μια διαδικασία εξοικείωσης με τους νέους συναδέλφους για τους οποίους οφείλω να πω ότι μέχρι τώρα μόνο θετικές εντυπώσεις έχω... Δεν κρύβω ότι στις τρεις αυτές πρώτες μέρες στη δουλειά το γεγονός ότι δεν καταλάβαινα και πολλά πράγματα με πανικόβαλε ελαφρώς κι έκανε να περνάνε από το μυαλό μου σκέψεις του τύπου μήπως έκανα ολέθριο λάθος που άφησα την τράπεζα... Προσπαθώ να μην κρίνω καταστάσεις κι ανθρώπους τόσο νωρίς, είναι άδικο τόσο για τους άλλους όσο και για μένα, όπως επίσης προσπαθώ να μην έχω πολύ υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό μου τώρα που είναι τόσο αρχή, το πράγμα γενικά θέλει τον χρόνο του...

Το 2016 ήταν μια δύσκολη χρονιά με αρκετά νεύρα και στενοχώριες σε προσωπικό επίπεδο,έκλεισε όμως με πολύ θετικό τρόπο για μένα, με τρόπο που με έκανε να αισθανθώ πολύ δικαιωμένος για μια σειρά αποφάσεων που έχω πάρει εδώ και χρόνια για κάποιες από τις οποίες είχα δεχτεί κριτική και πιέσεις από το φιλικό μου περιβάλλον για να αλλάξω γνώμη... Το 2016 ήταν επίσης μια χρονιά στην οποία αποδείχτηκε αληθινή η υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου στις 31/12/2015 καπνίζοντας το τελευταίο μου τσιγάρο... Μετά από 1 χρόνο εκείνο το τσιγάρο ήταν όντως το τελευταίο μου και προχωράμε... 

Για το 2017 η υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου κι ελπίζω και αυτή να την κρατήσω είναι να χάσω τα 15 επιπλέον κιλά που κουβαλάω εδώ και ένα χρόνο και βάλε... Σίγουρα το κόψιμο του τσιγάρου έπαιξε τον ρόλο του αλλά το κακό είχε ξεκινήσεις από πιο παλιά... Το ζήτημα είναι ότι η ζυγαριά έδειξε σε κάποια φάση 99,3 κιλά, αυτή την στιγμή δεν γνωρίζω πόσα κιλά είμαι, έχω να ζυγιστώ από αρχές Δεκέμβρη και τώρα κατόπιν εορτών το αποφεύγω... Ο στόχος είναι το φετινό καλοκαίρι να πάω στην παραλία χωρίς να ανησυχώ για το αν φαίνεται πολύ η κοιλιά μου ή όχι...

Η σημαντικότερη ευχή που μπορώ να κάνω για το 2017 είναι η υγεία, για μένα, την οικογένειά μου, τον κόσμο όλο...

Καλή χρονιά να έχουμε!

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

1000 posts...

Το να τα χιλιάσει δεν έχει νόημα πια σαν ευχή για το "Ψαροκόκαλο", τα κατάφερε και τα χίλιασε με αυτό εδώ τo post... Οποιαδήποτε ευχή από εδώ και πέρα για να έχει νόημα πρέπει να αναφέρεται σε μεγαλύτερο του 1000 αριθμό posts, μπορεί να εκφράζεται και σε δύναμη του 10 αυστηρά όμως μεγαλύτερη του 3... Έχει πλάκα πάντως που σήμερα που γράφω το επετειακό post για τα 1000 posts, το post υπ' αριθμόν 1 μπήκε στην πεντάδα για τα δημοφιλέστερα posts της εβδομάδας...

most popular posts widget

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

7 χρόνια "Ψαροκόκαλο" κι όχι μόνο...

Ήταν βραδάκι πριν από 7 χρόνια, ήμουν 31 ετών και σε ένα μήνα και κάτι θα γεννιόταν ο μεγάλος μου γιος... Είχαμε γυρίσει από τον πεθερό μου που μας είχε τραπέζι για τη γιορτή του και κυλιόμασταν από κρεβάτι σε καναπέ, ανεύθυνοι για τα πάντα πλην του σαρκίου μας και του περιεχόμενου της κοιλάρας της Μ., το οποίο εκτός από κάποιες κλωτσιές που της έδινε, δεν ήταν απαιτητικό... Εκείνο το βράδυ λοιπόν γεννήθηκε το "Ψαροκόκαλο", με άλλο όνομα, με άλλο url αλλά με το ίδιο mentality, πάνω κάτω τουλάχιστον... 

Είναι ο καθρέφτης όλων αυτών που είμαι κι έγινα μέσα σε αυτά τα 7 χρόνια και πραγματικά συνέβησαν πάρα πολλά...  Πλέον, εν έτει 2016, όντας πλέον πατέρας δυο αγοριών, 37,5 ετών στα 38, με 15 επιπλέον κιλά στο κορμί και πολλά περισσότερα στο μυαλό, θέλω να ελπίζω, συνεχίζω να θεωρώ το "Ψαροκόκαλο" ένα φίλο καλό, έναν πιστό υποστηρικτή, έναν εξομολόγο...  

Πλέον εκτός από τα γενέθλια του "Ψαροκόκαλου", εδώ και λίγα χρόνια, γιορτάζω και τη γιορτή ενός απίθανου, μελαχρινού μωρού που το Σάββατο έκανε το πρώτο του πάρτυ και κάλεσε τους φίλους του στο σπίτι, ενός μωρού που αγαπώ πάρα πολύ κι ας με τρέχει σαν το άλογο μερικές φορές αλλά καλά μου κάνει... :) 

Χρόνια πολλά και καλά λοιπόν στον Θ. μου, στο "Ψαροκόκαλο" και σε όλους τους εορτάζοντες!

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Κεφτεδάκι ετών 2...

2 χρόνια πριν τέτοια μέρα, γύρω στις 9 το πρωί, γεννήθηκες... Στις πρώτες μας κοινές φωτογραφίες φοράω χειρουργική μάσκα γιατί ήμουν λίγο άρρωστος και φοβόμουν ότι θα σε κολλήσω... Σαν μωράκι ήσουν το πιο ήσυχο μωρό του κόσμου, καθόσουν στην αγκαλιά ή στο καρεκλάκι με τις ώρες και δεν ακουγόσουν, μόνο ύπνο, φαΐ και γέλιο... 

Τώρα έχεις μεγαλώσει κι είσαι ένα παιδάκι/κεφτεδάκι γεμάτο ζωή κι ενέργεια που όλοι ξέρουν κι αγαπούν, είσαι η μασκότ του παιδικού σταθμού, ένας "αήτης μεγάλος"(=αλήτης μεγάλος), η χαρά της ζωής, της δική μου, της μαμάς σου, του αδελφού σου που υπεραγαπάς περισσότερο απ' όλους σε αυτό τον κόσμο... 

Σε αγαπώ πολύ, Θ. μου, χρόνια σου πολλά!

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

6 χρόνια "Ψαροκόκαλο" κι όχι μόνο...

Πέρασαν 6 χρόνια από την 18η Ιανουαρίου 2009 οπότε και ανέβηκε για πρώτη φορά το "Ψαροκόκαλο" στον αέρα... Κάθε του post κι ένα  bookmark της ζωής μου... Φέτος για πρώτη φορά, δεν γιορτάζω μόνο τα γεννέθλια του "Ψαροκόκαλου" αλλά και τη γιορτή του Θ. μου, εκτός από το πνευματικό παιδί μου και το βιολογικό.... Χρόνια πολλά και καλά και στους δύο... :)

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Ποδαρικό της νέας χρονιάς στο γραφείο...

Η πρώτη μέρα στο γραφείο για την καινούργια χρονιά ήρθε να μου χαρίσει ένα ωραιότατο υπόσφαγμα, πολύ δουλειά, μια καλή αναποδιά που δεν θα μου επιτρέψει να σχολάσω για αρκετές ώρες ακόμα κι ένα γερό πονοκέφαλο από την ένταση... 

Δεν το λες και ιδανικό ποδαρικό, αν ισχύει  ότι η κάθε χρονιά είναι σαν την πρώτη μέρα της (στο γραφείο στην προκειμένη περίπτωση), το 2015 δεν θα είναι καθόλου ευοίωνο... 

Αντιπαρέρχομαι, παρ' όλα αυτά, του κύματος κακοτυχίας που με κουκούλωσε και εύχομαι καλή χρονιά με υγεία, ευτυχία και αγάπη... Θα την παλέψουμε και φέτος, θα τα καταφέρουμε... :)

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Εγώ: Σ. τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Σ: Δήμαρχος!
Εγώ: Πώς σου ήρθε αυτό αγόρι μου, γιατί θες να γίνεις δήμαρχος;
Σ: Δεν ξέρω μπαμπά, πιστεύω ότι θα είναι ωραία...

Χρόνια σου πολλά αγόρι μου!

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

7 χρόνια γάμου...

Τα είπαμε το πρωί αλλά ξέρω ότι θα μπεις κάποια στιγμή στο "Ψαροκόκαλο" και θέλω να τα διαβάσεις κι εδώ... 

7 χρόνια γάμου σήμερα, τα 7 χρόνια της φαγούρας που λένε... 7 πολύ καλά χρόνια,με τα πάνω τους και τα κάτω τους, 7 πολύ ευτυχισμένα χρόνια... 

Σε αγαπώ πολύ, είμαι ευτυχισμένος που είσαι δίπλα μου και θέλω τόσα χρόνια κι άλλα τόσα, κι άλλα τόσα, κι άλλα 1000 μαζί σου, μέχρι να γίνουμε γερόντια... 

Χρόνια μας πολλά, σε αγαπώ πολύ! 

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Ένας χρόνος Μπόλιν...

Τον Θ. μου τον λέμε και Μπόλιν, του το έβγαλε η μαμά του από όταν ήταν μωρό... Νομίζω ότι το όνομα βγήκε γιατί πάνω κάτω την εποχή που γεννήθηκε είχαμε δει το "Hobbit", ένας από τους νάνους ήταν ο Μπάλιν, ο Θ. ήταν ανέκαθεν σαν ... μπάλα (ball), οπότε δεν ήταν δύσκολο να του βγει το όνομα... Όταν δε πήγε η Μ. στην Ολλανδία με τον Σ. και μου είπε ότι εκεί ένα από τα παραδοσιακά γλυκά είναι τα bollen, κάτι σαν στρογγυλά donuts, καταλάβαμε πόσο σωστή και καρμική ήταν η επιλογή του παρατσουκλιού του παιδιού...

Ο Θ. μου γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από ακριβώς ένα χρόνο... Ένα ήσυχο, στρουμπουλό μωράκι, παρά τις αντίθετες προβλέψεις γιατρών και υπερηχογραφημάτων που τον περιέγραφαν μικρούλη... Ένα μωρό που ήρθε στη ζωή μας εν μέσω μιας πολύ δύσκολης χρονιάς, αδικημένος ίσως από όλους μας και ειδικά εμένα, όπως όλα τα δεύτερα παιδιά που δεν απολαμβάνουν την αποκλειστικότητα του πρώτου παιδιού... Η γέννα του ήταν αβίαστη και χαλαρή για όλους μας, μια εκδρομή από την οποία επιστρέψαμε με ένα καινούργιο μωράκι... Μέσα σε αυτό τον χρόνο ο Θ. μεγάλωσε για να γίνει ένα αξιολάτρευτο μωρό, γελαστό, έξυπνο, όμορφο (είπε η κουκουβάγια), μελαχρινό, με άφρο μαλλί, σωστός Αφρικανός, όπως τον λέμε συχνά, για να επιβεβαιώσει την καταγωγή της γιαγιάς της Μ... Μπορεί ίσως να τον αδίκησα, διότι όταν γεννήθηκε δεν ένιωσα την ίδια πλημμύρα συναισθημάτων όπως όταν γεννήθηκε ο Σ. αλλά τον αγαπώ το ίδιο δυνατά και το ίδιο ολοκληρωτικά όπως τον Σ. μου... Ξέρω ότι είναι τόσο ίδιοι όσο και διαφορετικοί με τον αδερφό του, δύο δάχτυλα από το ίδιο χέρι... 

Σήμερα είναι τα γενέθλιά σου Θ. μου, να 'σαι πάντα γερός, γελαστός και χαρούμενος, σ' αγαπώ πολύ!

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

4 χρονών...

Σαν σήμερα πριν από 4 χρόνια, γύρω στις 9 το πρωί γεννήθηκες... 

Πότε πέρασαν 4 χρόνια; Πότε ήσουν μωρό που τσίριζε εξοργισμένο και τώρα έχεις γίνει ολόκληρος άντρας; Πότε έγινες μάρκα από τις λίγες, θεομπαίχτης και θεατρίνος, ανήλικος εγκληματίας; 

Καμαρώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι όταν όλοι λένε πόσο πολύ μοιάζουμε, εσύ θέλω να γίνεις όμως καλύτερος από μένα και να ξεπεράσεις τα όσα έχω καταφέρει στη ζωή μου, με σημαντικότερα εσένα και τον αδερφό σου... 

Με κάνεις πολύ περήφανο κάθε μέρα που περνάει και σε αγαπώ πολύ... 

Χρόνια σου πολλά, αγόρι μου!

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Ανασκόπηση 2013...

Δεν θα αποφύγω τα κλισέ και θα επιχειρήσω μια ανασκόπηση της χρονιάς που τελειώνει σε λίγες ώρες, όχι τόσο για όσους διαβάσουν αυτό το post όσο για μένα για να έχω κάπου καταγεγραμμένες τις σκέψεις μου και να μπορώ στο μέλλον να ανατρέχω σε όσα έχω γράψει...

Το 2013, σε προσωπικό επίπεδο, ήταν μια κακή και δύσκολη χρονιά... Ήταν κακή και δύσκολη διότι ξεκίνησε με ένα θέμα υγείας, συνεχίστηκε με τρομερή αναστάτωση σε ότι αφορά τα επαγγελματικά μου, ακολούθησε δουλειά, δουλειά, κι άλλη δουλειά, απλήρωτη, σε κακό κλίμα και ξεχειλωμένα ωράρια μέχρι που φτάσαμε στην σημερινή κατάσταση αδράνειας και στασιμότητας η οποία δεν ξέρω ακριβώς που θα καταλήξει... Κάπου μέσα σε αυτό το διάστημα δοκιμάσαμε να πάμε διακοπές αλλά κουραστήκαμε πολύ περισσότερο απ' όσο καλά περάσαμε ενώ και οι χριστουγεννιάτικες διακοπές μας δεν ήταν όπως τις ονειρευτήκαμε αφού τα υπόλοιπα τρία μέλη της οικογένειας αρρώστησαν...

Μέσα σε όλες αυτές τις αναποδιές, στα τέλη του Απρίλη, γεννήθηκε και ο δεύτερος γιος μου, ένα υπέροχο, στρουμπουλό, μελαχρινό μωράκι, τόσο ίδιος και τόσο διαφορετικός με τον Σ., αξιαγάπητος και γλύκας, για τον οποίο σκέφτομαι διαρκώς ότι δεν του δίνω την ίδια φροντίδα που έδινα στον Σ. όταν ήταν αυτός μωρό... Κρατώ τη γέννηση του δεύτερου παιδιού μου σαν το σημαντικότερο γεγονός του 2013, όχι μόνο γιατί έτσι κι αλλιώς θα ήταν αλλά και γιατί δυστυχώς δεν μου έρχεται κάτι άλλο θετικό στο μυαλό να θυμηθώ...

Το 2013 με έφερε αρκετά βήματα πίσω σε πολλούς τομείς, τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά και οικονομικά, βήματα που είχα πασχίσει πολύ να κάνω και τώρα είμαι υποχρεωμένος να καταβάλω την ίδια και περισσότερη προσπάθεια για να ξανακερδίσω το χαμένο έδαφος... Αυτό ουσιαστικά είναι και το μοναδικό resolution που θέτω για τον καινούργιο χρόνο, να ξαναβρώ όλα όσα έχασα τόσο από τον εαυτό μου όσο και από όλους υπόλοιπους τομείς...

Υπό άλλες συνθήκες, (αν δεν βαριόμουνα) θα έγραφα και κάποιο post για τα καλύτερα και τα χειρότερα βιβλία που διάβασα το 2013... Μέσα στον χρόνο αυτό διάβασα αρκετά βιβλία, τα περισσότερα πολύ καλά, θα κρατήσω στην μνήμη μου όμως σαν πιο σημαντικό αναγνωστικά γεγονός την γνωριμία μου με το αναγνωστικό σύμπαν της μέχρι πριν λίγους μήνες άγνωστη σε μένα, Margaret Atwood... Τα "Όρυξ και Κρέικ" και κυρίως "Η Ιστορία της Πορφυρής Δούλης" ήταν τα δύο καλύτερα βιβλία που διάβασα το 2013, αυτά που πέτυχαν περισσότερο απ' όλα να με τραβήξουν στον κόσμο τους...

Καλή χρονιά να έχουμε όλοι... 
Μακάρι το 2014 να αποδειχτεί καλύτερο από το 2013...

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Ευχές σε ένα "άγνωστο" - Κατσαμάκεια 2013!

Όταν προσκλήθηκα να συμμετάσχω στο διιστολογικό αφιέρωμα για τον Γιώργο Κατσαμάκη aka βιβλιοθηκάριο, αρχικά ήμουν αρνητικός... Δεν ήξερα τι θα μπορούσα να γράψω για ένα άνθρωπο που δεν έχω γνωρίσει ποτέ μου από κοντά, που δεν έχω ακούσει ποτέ την φωνή του και δεν γνωρίζω την όψη του... Τι θα μπορούσα να πω για το Γιώργο; 

Όσο περνούσαν οι μέρες όμως συνειδητοποίησα ότι μπορεί να μην έχουμε συναντηθεί ποτέ αλλά ξέρω πάρα πολλά γι' αυτόν... Κατ' αρχήν το όνομά του και τη δουλειά του... Ότι έχει δυο παιδάκια (όπως εγώ), ένα αγόρι κι ένα κορίτσι... Ότι αγαπάει τα βιβλία και τη δουλειά του, την πονάει τη δουλειά του... Ότι αγαπάει την μουσική... Ότι αγαπάει τα Πούλιθρα, τον μικρό του παράδεισο επί γης... Ότι αγαπάει τους ανθρώπους, όλους τους ανθρώπους, τουλάχιστον όλους όσους αγαπούν κι αυτοί τους ανθρώπους... Ότι πάντα έχει μια ιστορία να πει, μια φωτογραφία να δείξει, να σκαλίσει τις αναμνήσεις του, τις γνώσεις του, να βρει κάτι και να το χαρίσει...

Στο Γιώργο, που είναι όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, θα ήθελα να του χαρίσω ένα τραγούδι του αγαπημένου του Νίκου Παπάζογλου, τον "Αύγουστο" ίσως για να τον ταξιδέψει όπου αυτός θέλει, και να του ευχηθώ να είναι πάντα υγιής και ευτυχισμένος, δυνατός και γενναιόδωρος, ανήσυχο πνεύμα, δημιουργικό που ποτέ δεν κοιμάται, δεν εφησυχάζει... 

Χρόνια σου πολλά Γιώργο!



(Αυτό το post αποτελεί την συμμετοχή του Ψαροκόκαλου στο διιστολογικό αφιέρωμα "Κατσαμάκεια 2013", προς τιμή του Γιώργου Κατσαμάκη aka βιβλιοθηκάριου, ο οποίος έχει σήμερα τα γεννέθλιά του.

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

3 χρονών...

Το ρολόι έδειχνε εννέα και κάτι όταν γεννήθηκες πριν από τρία χρόνια... Πώς περάσανε αυτά τα τρία χρόνια... Από ένα μικρό, κόκκινο, πασαλειμμένο με αίμα μωρό που τσιρίζει με όλη του την ψυχή έγινες ολόκληρος άντρας... Η τσιρίδα παρέμεινε ίδια όμως όταν σε πιάνουν τα διαόλια σου...

Αυτά τα τρία χρόνια ήταν τα πιο γεμάτα και τα πιο ουσιαστικά της ζωής μου... Όχι μόνο γιατί γεννήθηκες εσύ, που σε λατρεύω και που ζήσαμε τόσα πράγματα μαζί αλλά γιατί εσύ ήσουν η αιτία να μου συμβούν τόσες αλλαγές, να καταλάβω τόσα πράγματα για τον εαυτό μου και τους γύρω που δεν θα τα κατάφερνα ποτέ αν δεν υπήρχες εσύ...

Πόσα πολλά θα μπορούσα να σου γράψω αλλά και πάλι να μην λέω τίποτα που να αξίζει τόσο όταν σε κοιτάζω και μου γελάς ή όταν κοιμόμαστε μαζί τα μεσημέρια του Σαββατοκύριακου ή όταν παίζουμε "ποιος είναι το αφεντικό"...

Το ξέρω ότι τον τελευταίο καιρό έχεις τα νεύρα σου διότι η μαμά και ο μπαμπάς δεν σε σηκώνουν στην αγκαλιά τους και ότι έχεις μπερδευτεί με το καινούργιο μωρό που θα έρθει και φουσκώνει την κοιλιά της μαμάς όμως θα δεις πόσο θα αγαπησεις το αδερφάκι σου και ότι η μαμά και ο μπαμπάς θα σε σηκώνουν σε λίγο καιρό πάλι στην αγκαλιά τους...

Μακάρι να τα διαβάσεις κάποτε όλα αυτά που γράφω για σένα...

Σε αγαπώ πολύ, γιε μου, χρόνια σου πολλά!

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Ευχές 2013...

Ο χρόνος τελειώνει κι εγώ είμαι στη δουλειά και βλέπω το inbox μου να γεμίζει με email αποχωρήσεων... Από την Τετάρτη τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά και το μέλλον σίγουρα θολό...

Δεν μπορώ να κάνω κάτι αυτή την στιγμή, προσπαθώ να σταματήσω να σκέφτομαι την χρονιά που έρχεται διότι μπαίνω σε ένα loop κακών σκέψεων και άγχους... Όλα είναι αβέβαια και δυσοίωνα αλλά πρέπει να σταθούμε όρθιοι και να την παλέψουμε αν όχι για μας αλλά γι' αυτούς που αγαπάμε...

Καλή χρονιά με υγεία εύχομαι σε όλους... Μακάρι το 2013 αν δεν μπορεί να μας χαρίσει περισσότερες χαρές από το 2012, να μας χαρίσει τουλάχιστον περισσότερη ελπίδα...

Στον εαυτό μου εύχομαι να συνεχίσει να περπατάει στο μονοπάτι που έχει ήδη ανοίξει και που μακάρι να γίνει δρόμος...

Καλά να είμαστε όλοι!

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Καλά Χριστούγεννα με μια εικόνα...

Σκεφτόμουν ότι θα ήταν ωραίο μαζί με τις ευχές μου να μπορούσα να έκανα κι ένα δωράκι σε όσους διαβάζουν αυτό το blog, για το καλό, μήπως έβρισκα κάποιο freebie ή κάποιο γουστόζικο video από το You Tube αλλά δεν ήξερα τι.... Το δώρο μου τελικά είναι μια εικόνα και ένα συναίσθημα... 

Κατά τις 8:00 απόψε, ετοιμάζω hot dogs στην κουζίνα για να φάμε μαζί με τον αδερφό της Μ. (και νονό του Σ. ) και την κοπέλα του... Ο Σ. παίζει με τον νονό του, την μαμά του και την Κ. στο δωμάτιό του όταν τον ακούω να τραγουδάει τον "Ρούντολφ το ελαφάκι" με την αδέξια μισομωρουδιακή, μισοπαιδική φωνούλα του, να θυμάται όλους τους στίχους απ' έξω και να χοντραίνει την φωνή του όταν ο Άη Βασίλης μιλάει στον Ρούντολφ... Μπήκα στο δωμάτιο του και τον είδα να κάθεται στο καρεκλάκι του και να απολαμβάνει την λατρεία στα μάτια των υπολοίπων στο δωμάτιο, τον αγκάλιασα και του έδωσα δυο φιλιά στα μάγουλα, προσέχοντας να μην τον γρατζουνίσω με τα γένια μου καθώς έχω αρκετές μέρες αξύριστος και ήμουν ευτυχισμένος...

Εύχομαι σε όλο τον κόσμο να είναι ευτυχισμένος μαζί με αγαπημένους ανθρώπους...

Καλά Χριστούγεννα, χρόνια πολλά με υγεία!