Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Για μια σφραγίδα...

Άλλη μια ιστορία καθημερινής τρέλας, τόσο γελοία και τραγική ταυτόχρονα, χαρακτηριστική όμως της χώρας/κράτους ανέκδοτου στο οποίο ζούμε...

Αν εργάζεσαι σε τράπεζα η ασφάλιση υγείας σου είναι στο ΤΑΥΤΕΚΩ... 
Αν πάψεις να εργάζεσαι σε τράπεζα για να έχεις βιβλιάριο υγείας από το ΙΚΑ πρέπει πρώτα να προχωρήσεις σε διαγραφή από το ΤΑΥΤΕΚΩ... Το γιατί χρειάζεται μια τέτοια διαδικασία από την στιγμή που παύεις να έχεις ένσημα από τράπεζα και πλέον τα ένσημα σου είναι από άλλου τύπου εταιρεία, το αφήνω ασχολίαστο...

Τα γραφεία του ΤΑΥΤΕΚΩ που πας να κάνεις την αίτηση διαγραφής βρίσκονται στην Χαρίλαου Τρικούπη... Πας εκεί με το βιβλιάριο υγείας, την ταυτότητα σου, κάνεις την αίτηση και σου δίνουν τη βεβαίωση διαγραφής... η οποία ΟΜΩΣ δεν έχει καμία ισχύ αν δεν πας από τα ΑΛΛΑ γραφεία του ΤΑΥΤΕΚΩ (Upd: Είναι γραφεία του ΕΦΚΑ τελικά) που βρίσκονται στην Πατησίων για να σου βάλουν μια σφραγίδα στη βεβαίωσή σου...

Είναι περιττό να πω το πόσο παράλογο είναι όλο αυτό, το τι κούραση προϋποθέτει, το πόσες ώρες/μέρες χάνονται από την εργασία σου, το πόσο αντιπαραγωγικό είναι κ.ο.κ.... Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δυστυχώς μετά από τόσα χρόνια μνημόνια, ταλαιπωρία, στερήσεις, δεν άλλαξε απολύτως τίποτα, οι νοοτροπίες παραμένουν ακλόνητες, ριζωμένες εκεί που βρίσκονταν χρόνια τώρα και καμιά ελπίδα δεν υπάρχει για κάτι άλλο, καλύτερο από αυτό που ζούμε... 

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Οι γύφτοι...

...Οι γύφτοι σκότωσαν τον JFK...
...Οι γύφτοι άνοιξαν την Κερκόπορτα...
...Οι γύφτοι έκαψαν τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας...
...Οι γύφτοι ξέρουν που είναι θαμμένος ο Jimmy Hoffa...
...Οι γύφτοι ωθούν στην πορνεία συνταξιούχους του ΟΓΑ...
...Οι γύφτοι τρώνε συκωτάκια δεκάχρονων κοριτσιών για brunch...

Αυτά είναι ίσως οι μοναδικές κατηγορίες που ΔΕΝ γράφτηκαν στα μέσα, μαζικά και κοινωνικά, για τους γύφτους για να σπεκουλάρουν πάνω στον τραγικό θάνατο του Μάριου στο Μενίδι... Αν σαν κοινωνία ψάχνουμε απλά αποδιοπομπαίο τράγο, ένα σαμάρι για να ξεσπάσουμε την οργή, την λύπη μας και τις προκαταλήψεις μας, έχουμε πετύχει διάνα... Αν θέλουμε πραγματικά απαντήσεις για το πως και το γιατί συμβαίνουν κάποια πράγματα στο Μενίδι και σε κάθε Μενίδι της χώρας πρέπει να το πάρουμε αλλιώς και κυρίως να βγάλουμε τις παρωπίδες...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Η φωτογραφία της χρονιάς...

Το τέλος του χρόνου πλησιάζει και θα εμφανιστούν πολλές λίστες με τα καλύτερα βιβλία, τις καλύτερες ταινίες, τις καλύτερες φωτογραφίες... Για μένα η φωτογραφία της χρονιάς είναι αυτή με τις γιαγιάδες από την Συκαμιά Λέσβου που φροντίζουν το μωρό προσφυγάκι που έχει αποβιβαστεί στην ακτή... Σίγουρα μέσα σε αυτή τη χρονιά τραβήχτηκαν πολλές φωτογραφίες, ίσως πιο σημαντικές, ίσως πιο όμορφες απλά αυτή η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι αυτή που με γέμισε αισιοδοξία ότι ο κόσμος γύρω μας δεν είναι τόσο κακός, ότι υπάρχει αγάπη και συμπόνοια και αλληλεγγύη εκεί έξω...


Η ιστορία της φωτογραφίας, εδώ...

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Με μπούρκα...

Σήμερα το απόγευμα στον Σκλαβενίτη στην Χαλανδρίου, είδα για πρώτη φορά μια γυναίκα να φοράει μπούρκα... Από πάνω από την κελεμπία της φορούσε τζιν μπουφάν και είχε τσαντάκι στον ώμο της... Το βλέμμα μου την ακολούθησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά κατάλαβα ότι αν με έπαιρνε χαμπάρι θα αισθανόταν άβολα αλλά από την άλλη μπορεί να έχει συνηθίσει να την κοιτάζουν...

Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί γυναίκα με μπούρκα ούτε καν όταν πήγα στο Παρίσι όπου είδα πολλές μουσουλμάνες... Στην αρχή μου φάνηκε τόσο περίεργο σαν να βλέπω τηλεόραση και να είμαι μέσα στην οθόνη... Μετά συνειδητοποίησα ότι καλώς ή κακώς αυτή είναι μια εικόνα που θα γίνει πιο συνηθισμένη όσο περνάει ο καιρός κι ότι καλό θα ήταν αυτές οι γυναίκες να θελήσουν να βγάλουν την μπούρκα μια μέρα αλλά όσο την φοράνε γιατί νιώθουν καλά με το να την φοράνε τότε πρέπει να μπορούν να το κάνουν χωρίς να τις βάζει κανένας στο περιθώριο...

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Πρωτομαγιάτικα παραλειπόμενα...

Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι μας

Αυτό είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι που φτιάξαμε προχθές στην Πεντέλη... Το πήρα φωτογραφία να το θυμόμαστε γιατί είναι το πρώτο που φτιάχνουμε κι οι τέσσερις μας... 

Υπήρχαν κι άλλα πράγματα στο περιβάλλον που ίσως θα έπρεπε κι αυτά να αποθανατιστούν αλλά μου έφτανε μια φορά το πόσο "φούντωσα"... 

Δίπλα σε μια παιδική χαρά, έξω από τον οικισμό, εκεί που σταματήσαμε το αυτοκίνητο, εμείς κι άλλοι σαν κι εμάς, υπήρχαν διάσπαρτα από αποτσίγαρα, κουτιά αναψυκτικών,  κόπρανα και χρησιμοποιημένα χαρτιά υγείας μέχρι σελοφάν από συσκευασίες προφυλακτικών καθώς το σημείο, προφανώς, θεωρείται καλή "καβάντζα"... 

Είναι τόσο ευδιάκριτο το αποτύπωμα από το πέρασμα του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον που σοκάρει, κανένας άλλος έμβιος οργανισμός επί της γης δεν πλησιάζει τα  "κατορθώματα" του...

Ο άνθρωπος και δη ο νεοέλληνας, είναι μια ανοιχτή πληγή για την ισορροπία και την καλή λειτουργία του πλανήτη ο οποίος θα ήταν πολύ καλύτερος χωρίς αυτόν...

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Το έγκλημα ως προϊόν της κοινωνίας...

«...όλοι εσείς, αστυνομικοί, δικαστές, δικηγόροι, φύλακες, γιατροί, επιτροπές, συγγραφείς, ενώσατε της δυνάμεις σας προσπαθώντας να βρείτε τη γιατρειά για το έγκλημα, τα αίτια και τα αποτελέσματά του. Με όλη αυτή τη συσσωρευμένη γνώση και τη δύναμη που διαθέτετε, δεν καταφέρατε απολύτως τίποτα, εκτός –ίσως- από το να κάνετε τα πράγματα χειρότερα. Η κοινωνία είναι αυτή που δημιουργεί το έγκλημα, η κοινωνία είναι αυτή που το διαιωνίζει. Είμαι 36 χρονών και υπήρξα εγκληματίας όλη τη ζωή μου. Έχω 11 καταδικαστικές αποφάσεις. Έχω περάσει 20 χρόνια από τη ζωή μου στις φυλακές. Γνωρίζω γιατί είμαι εγκληματίας. Είμαι επειδή γνώρισα τη βία του ισχυρού από πολύ νωρίς. Και προτίμησα να γίνω εγώ ο ισχυρός. Έχω παραβιάσει κάθε νόμο που έχει υπάρξει, θα παραβίαζα και άλλους τόσους αν υπήρχαν...»
Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Carl Panzram ενός ανθρώπου απειλή για οποιονδήποτε περπάτησε ποτέ σε αυτή τη γη... Οι πράξεις του και τα εγκλήματά του ήταν ιδιαίτερα ειδεχθή και ασυγχώρητα διαβάζοντας όμως λεπτομέρειες της ζωής που έζησε μπορείς τουλάχιστον να καταλάβεις, ως ένα βαθμό, γιατί έγινε αυτό που έγινε... Εννοείται πως παίζει πάντα πρωτεύοντα ρόλο η προσωπική ευθύνη και οι προσωπικές επιλογές αλλά κάποιες καταστάσεις και εμπειρίες μπορούν να σε κάνουν να περάσεις την γραμμή που διαχωρίζει την λογική από την αποκτήνωση...

Αν θέλετε να διαβάσετε την ιστορία του Carl Panzram, εκτός από το λήμμα της Wikipedia, μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα που είχε κάνει το μακρινό 2009 το πολύ καλό blog "Έγκλημα και Τιμωρία" σε τέσσερις συνέχειες (1, 2, 3, 4)...

Την ιστορία του Carl Panzram, μου την θύμισε αυτό το άρθρο...

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Αυτοί είμαστε...

Στον πυρήνα του μοντέρνου δράματος για το οποίο χύνονται δάκρυα αγνών και όχι τόσο αγνών προθέσεων, βρίσκονται δύο χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, το πρώτο είναι η (μη) ανοχή στο διαφορετικό και το δεύτερο είναι το παγιωμένο και οριζόντιο αίσθημα της ατιμωρησίας... 

Το πόσο άντρας ή όχι είναι κάποιος, όμορφος ή άσχημος, λευκός ή μαύρος και η βεβαιότητα ότι θα τη γλυτώσεις αν τον χλευάσεις, τον εξευτελίσεις και τον περιφρονήσεις γι' αυτό που είναι... Θα καθαρίσει ο βουλευτής του νομού, ο μπάτσος αδερφός της μάνας σου, ο αρχιμανδρίτης που πίνει καφέ με τον πατέρα σου... 

Η ουσία είναι ότι σιωπηλά αλλά ξεκάθαρα επιβραβεύεται αυτή η ατιμωρησία, θεωρείται μάγκας ο νταής και παλικάρι, όπως μάγκας θεωρείται αυτός που κλέβει την εφορία, κι αυτός που παρκάρει στο πεζοδρόμιο πάνω στην ράμπα των τροχήλατων κι αυτός που σου κλέβει την θέση στην ουρά για το ταμείο... 

Αυτοί είμαστε...

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Για τον Νίκο Ρωμανό....

Η όλη ιστορία με τον Νίκο Ρωμανό δεν έχει να κάνει με το αν συμφωνείς με τις ιδέες του και τις πράξει τους... Έχει να κάνει με το αν συμφωνείς με ένα  κράτος που ξεχειλώνει και κουτσουρεύει τους νόμους που το ίδιο θέσπισε κατά πως το βολεύει για να κάνει τη ζωή δύσκολη στους εχθρούς του οι οποίοι είναι ήδη πεσμένοι στο έδαφος... 

Ο Νίκος Ρωμανός προσπάθησε να κάνει χρήση του δικαιώματος των κρατουμένων για εκπαιδευτικές άδειες αφού πρώτα του δόθηκε η άδεια να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις όπου και πέτυχε την είσοδό του στο ΤΕΙ Διοίκησης Επιχειρήσεων... Το κράτος του αρνείται το δικαίωμα στις εκπαιδευτικές άδειες αντίθετα με ότι όφειλε να κάνει... Η ουσία είναι εκεί, όλα τα υπόλοιπα για το αν είναι αναρχικός ή όχι, αν λήστεψε τράπεζα και γιατί, είναι παραφιλολογία...

Παρά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, ανήμερα της γιορτής του, θα ήθελα να ευχηθώ στον Νίκο Ρωμανό χρόνια του πολλά, με υγεία...

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Για αυτούς που "δεν μπορούν να επέμβουν"...

Κυριακάτικο ξύπνημα και ξαφνικά μου έρχονται μες τα μούτρα η υποκρισία και η μικροαστική "ηθική"... 

Των ανθρώπων εκείνων που εκκλησιάζονται ανελλιπώς κάθε Κυριακή, είναι "αξιοσέβαστοι" και με οικονομική επιφάνεια αλλά κλείνουν τα αυτιά και τα μάτια στα δράματα που συντελούνται στην διπλανή πόρτα διότι δεν μπορούν να επέμβουν, διότι είναι λεπτή η θέση τους, διότι δεν τους πέφτει λόγος... 

Είναι οι ίδιοι που θα κλάψουν με κροκοδείλια δάκρυα όταν η τραγωδία κορυφωθεί και θα αποδώσουν ευθύνες επί δίκαιων και αδίκων χωρίς ντροπή... 

Είναι οι ίδιοι που κρύβουν καλά τα δικά τους δράματα, τα μικρά και μεγάλα τους εγκλήματα πίσω από τις κλειστές τους πόρτες και τα προσωπεία της σοβαροφάνειας τους... 

Είναι συνένοχοι τόσο όσο οι φυσικοί αυτουργοί διότι ξέρουν και δεν μιλούν, από μια υποσυνείδητη αλληλεγγύη που υπαγορεύεται από την σιωπηρή συμφωνία του δεν μιλάω για να μην μιλήσει κι ο άλλος εναντίον μου όταν έρθει η ώρα μου... 

Μόνο σιχασιά και μίσος για τέτοιους ανθρώπους...

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Σκέψεις σε/για 4 τροχούς...

Άκουγα το πρωί του Σαββάτου στον Real FM τον Ιαβέρη να κατακεραυνώνει με πολύ σκληρές φράσεις τον Έλληνα οδηγό για την συνολική οδηγική του κουλτούρα και συμπεριφορά... Φυσικά και είχε δίκιο, πλην ίσως κάποιων υπερβολών του ως προς τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούσε αλλά είχε δυστυχώς δίκιο...

Στο παρελθόν έχω ακούσει πολλούς μεταξύ τυρού και αχλαδιού να έχουν παρόμοιες απόψεις και στην συζήτηση να είναι εξίσου λάβροι αν όχι περισσότερο με τον βετεράνο οδηγό όταν αναφέρονται είτε στον Έλληνα οδηγό είτε σε άλλες περσόνες/ιδιότητες του Έλληνα... Αυτό που έχει ενδιαφέρον όμως είναι ότι αυτοί οι συνήθως λάτρεις της τάξης, της αρμονίας, του σεβασμού στους κανόνες και ούτω καθεξής, είναι παράλληλα και ένθερμοι θιασώτες του τρίπτυχου "ήλιος, φραπέ και χαβαλέ" ,   του τόσο έντονα συνυφασμένου με την (νεο)ελληνική ψυχή και κατά την ταπεινή μου άποψη όχι κατακριτέου, όχι τουλάχιστον εξ ολοκλήρου...

Εκεί που θέλω να καταλήξω για να μην το παρατραβάω με τις εισαγωγές είναι ότι όταν μιλάμε για συλλογικές συμπεριφορές και όχι ατομικές δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να συνδυάσεις χαρακτηριστικά από διαφορετικές κουλτούρες και να διδάξεις μακροπρόθεσμα συγκεκριμένους τρόπους και κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς... Οι λαοί της Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης των οποίων τις συμπεριφορές, τόσο στο δρόμο ως οδηγοί όσο και σε άλλους τομείς, ζηλεύουμε έχουν διαφορετική ψυχοσύνθεση, διαφορετικές επιρροές (πολιτισμικές, πολιτικές, ηθικές), διαφορετικούς δρόμους στους οποίους κινούνται από ότι οι Έλληνες, οπότε είναι λογικό να είναι διαφορετικοί τόσο ως προς τις αντιλήψεις όσο και προς τις συμπεριφορές....

Φυσικά δεν προσπαθώ να ξεπλύνω σε καμιά κολυμβήθρα του Σιλωάμ τα όποια κρίματα του Έλληνα οδηγού, τα οποία είναι πολλά, αλλά δεν βλέπω κάποιο τρόπο να διορθωθεί η κατάσταση, και η όποια κατάσταση αντιστοίχως, στο επίπεδο του συνόλου της κοινωνίας από την στιγμή που δεν υπάρχει η βούληση από το κράτος να γίνουν συγκεκριμένες αλλαγές τόσο στην νομοθεσία όσο και (κυριότερα) στον τομέα της παιδείας... Μέχρι τότε απλά θα μνημονεύουμε ξανά και ξανά το τι γίνεται στο εξωτερικό...

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Αντιστρόφως ανάλογα...

Περπατώντας αυτές τις μέρες στους δρόμους και παρατηρώντας τα μπαλκόνια παρατηρώ ότι σε αυτά που έχει αναρτηθεί σημαία για την επέτειο της 28ης ισχύει κατά κανόνα μια αντίστροφη αναλογία... Όσο μικρότερο το μπαλκόνι τόσο μεγαλύτερη η σημαία που το στολίζει... Μου δίνει την αίσθηση ότι οι ιδιοκτήτες του μπαλκονιού ασφυκτιούν στα λίγα τετραγωνικά της ζωής τους και ψάχνουν τη δικαίωσή τους στις πτυχώσεις της σημαίας, στο μεγαλείο του παρελθόντος και των ένδοξων προγόνων...

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Μια μικρή πράξη αλληλεγγύης...

Η κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου μεταφορών επεξεργάζονται την ιδέα αύξησης της τιμής του εισιτηρίου σε λεωφορεία και τρόλεϊ κατά 25% ακόμα και μέσα στον Οκτώβριο... 

Χρησιμοποιώ το λεωφορείο καθημερινά για να πάω και να γυρίσω από την δουλειά μου... Κόβω πάντα εισιτήριο... Εδώ και αρκετό καιρό όταν πρόκειται να κατέβω από το λεωφορείο, δεν παίρνω μαζί μου το εισιτήριο για να το πετάξω σε κάποιον κάδο σκουπιδιών, το αφήνω πάνω στο κάθισμα που κάθομαι ή πάνω στο ακυρωτικό μηχάνημα... Σκέφτομαι ότι μπορεί να το χρειαστεί κάποιος άλλος που δεν έχει τη δυνατότητα όπως εγώ να πληρώσει το εισιτήριό του και τρέμει στην ιδέα ότι μπορεί να τον πιάσει ελεγκτής με ότι συνεπάγεται κάτι τέτοιο... 

Δεν είναι μια πράξη αντίστασης, μια τέτοια θα ήταν η συνειδητή άρνηση να κόψω εισιτήριο, την βλέπω περισσότερο σαν μια μικρή πράξη αλληλεγγύης σε ανθρώπους που δεν έχουν να δώσουν το αντίτιμο ενός εισιτηρίου... Μια πράξη που θα αποκτήσει ακόμα περισσότερο νόημα αν τελικά αυξηθούν οι τιμές των εισιτηρίων...

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Γιατί ξεσπάνε ταραχές...

Διαβάζοντας τον "Θόλο" του Stephen King διάβασα ένα πολύ ωραίο ορισμό για το πως και γιατί ξεσπάνε οι ταραχές και οι λεηλασίες... Γράφει λοιπόν ο Αμερικανός συγγραφέας ότι ο λόγος που κάνει μέχρι πρότινος φιλήσυχους και συνηθισμένους ανθρώπους να μεταμορφώνονται σε μανιασμένο όχλο που εξεγείρεται, λεηλατεί και καταστρέφει, πολλές φορές τα μαγαζιά και τα σπίτια της δικής του κοινότητας, είναι η πλήρης απώλεια του αυτοσεβασμού η οποία προκαλείται από τον φόβο και την απελπισία, από την καταπάτηση της ζωής και της προσωπικότητάς τους από την εξουσία... 

Πολύ ενδιαφέρων, δεν νομίζετε; Μακρυά από λογικές που αποδίδουν το "μικρόβιο" των ταραχών και των λεηλασιών σε ανθρώπους που καθορίζονται από συγκεκριμένα φυλετικά, πολιτικά και πολιτισμικά κριτήρια όπως είδαμε να γίνεται κατά κόρον τον Δεκέμβρη του 2008, κατά την εξέγερση των banlieues το 2005 και στις ταραχές που ξεσπούν συχνά στην Αμερική σε γειτονιές μαύρων ή Λατίνων...

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Το Ολοκαύτωμα της λογικής...

Διαβάζω τα σχόλια αναγνωστών κάτω από άρθρα ρυπαρών φυλλάδων που περιγράφουν την εκ νέου άρνηση του Ολοκαυτώματος από την Χρυσή Αυγή και τρομάζω... Τρομάζω από το μίσος που ξεχειλίζει, από τη διαστροφή της λογικής και τα ουρλιαχτά της βίας... Άνθρωποι οχυρωμένοι πίσω από προκαταλήψεις αιώνων και με την λύσσα της απόγνωσης της καθημερινότητας για οδηγό ουρλιάζουν για τα όσα έχει τραβήξει ο ελληνισμός λες και πρέπει να βάζουμε σε κάθε κουβέντα στην ζυγαριά τις γενοκτονίες και τα ολοκαυτώματα... Άνθρωποι χωρίς θέση και άποψη δικής τους, με θέσεις που υιοθετούν απλά γιατί νιώθουν ότι έτσι υπερασπίζονται την εθνική τους ταυτότητα καταλήγουν τελικά να χορεύουν στον σκοπό που τους χτυπά στο ντέφι η Χρυσή Αυγή...

Δεν πιστεύω στην ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος, είμαι εναντίον κάθε απαγόρευσης ιδεών, έστω και των πιο απεχθών... Πρέπει η κοινωνία από μόνη της να τις ξερνάει, να τις αποβάλλει, να τις ακυρώνει στην πράξη... Αν δεν το κάνει, αλίμονο αν περιμένουμε από απαγορεύσεις να δώσουν μια κάποια λύση...

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Μποϋκοτάζ στις φράουλες της Μανωλάδας #bloodstrawberries...

#bloodstrawberries

Περί τις 18:00, το απόγευμα της Τετάρτης 17/4, εργάτεςσε κτήματα στη Μανωλάδα Ηλείας μεταφέρθηκαντραυματισμένοι σε νοσοκομεία της περιοχής, μετά απόεν ψυχρώ πυροβολισμούς που δέχθηκαν μετά από διαξιφισμό με τρείς επιστάτες-μπράβους των εργοδοτών τους, όταν ζήτησαν να πληρωθούν δεδουλευμένα πολλών μηνών!!!

Διακόσιοι περίπου, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, Μπαγκλαντεζανοί και άλλοι εργάτες στα χωράφια, με αφορμή την καθυστέρηση της καταβολής των δεδουλευμένων τους, απαντήθηκαν με πυροβολισμούς από τη μεριά δύο εκ των τριών επιστατών των εργοδοτών τους.

Ακολούθησε πανικός καθώς από τους εκατοντάδες πυροβολισμούς των δύο επιστατών της εργοδοσίας33 εργάτες έπεσαν αιμόφυρτοι κάτω ενώ οι υπόλοιποι άρχισαν να τρέχουν προς τα χωράφια για να σωθούν από την δολοφονική απόπειρα. Οι σφαίρες , σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες,τούς βρήκαν στο κεφάλι, στα μάτια, στο λαιμό, στο στήθος, σε πολλά ζωτικά όργανα.

Μάλιστα, ένας εκ των δραστών, σύμφωνα με πληροφορίες από κατοίκους της περιοχής, που επικαλείται το portal 902.gr, είναι ο ίδιος που το καλοκαίρι του 2009 είχε δέσει δύο μετανάστες εργάτες πίσω από ένα μηχανάκι και τους έσερνε στους δρόμους της Μανωλάδας με την υποψία και μόνο ότι είχαν κλέψει λίγα πρόβατα.

Στη συνέχεια, 10 ασθενοφόρα έφτασαν στο σημείο που κείτονταν τραυματισμένοι οι εργάτες και άρχισε η άμεση διακομιδή στο τοπικό Κέντρο Υγείας και τα νοσοκομεία. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά ουποδιευθυντής του Κέντρου Υγείας Βάρδας, Νίκος Χούντρας, στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ, το σοκαριστικό σκηνικό με τους δεκάδες αιμόφυρτους τραυματίες τού έδωσε την εντύπωση πως πρόκειται για περιστατικό από πολεμικό μέτωπο.

Σύμφωνα με τις ως τώρα πληροφορίες, οι 33 τραυματίες – έξι από αυτούς σοβαρά,μεταφέρθηκαν στο ΓΝ Πύργου και στο ΓΠΝ Πατρών στο Ρίο.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, μάλιστα, ο ένας από τους δράστες συνελήφθη, ενω άλλοι δύο αναζητούνται.

Το quote είναι από σχετικό post του //Παραλληλογράφου//...
Αρχικό άρθρο από το iskra.gr...
Σχετικό search στο Google επιστρέφει αποτελέσματα και από άλλες πηγές...

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό...

Νταήδες και νταηλίκια μέσα στα σχολεία και στη γειτονιά πάντα υπήρχαν... Θυμάμαι οταν ήμουν παιδί πως υπήρχαν πάντα κάποια παιδιά που απολάμβαναν να τρομοκρατούν και να εξεφτελίζουν άλλα παιδιά, συνήθως πιο μοναχικά, πιο ντροπαλά ή με κάποιο φυσικό μειονέκτημα... Δεν υπήρξα ποτέ θύμα εκφοβισμού,  ίσως γιατί ήμουν πολύ ψηλός από παιδάκι, ίσως γιατί  το συνοφρυωμένο και σοβαρό μου ύφος με προστάτευε, ούτε και υπήρξα ποτέ νταής... 

Σήμερα μάλλον έχουν γίνει χειρότερερα τα πράγματα... Από την μία τα παιδιά που έχουν γίνει πιο σκληρά και βάλλονται καθημερινά με ατέλειωτες εικόνες και συναισθήματα βίας από την άλλη το γεγονός ότι η τεχνολογία έχει δώσει νέα όπλα στα χέρια αυτών που θέλουν να εκφοβίσουν ή να εξευτελίσουν το θύμα τους... Κοινό στοιχείο και των δύο εποχών, του τότε και του σήμερα, είναι η σιωπή... Η σιωπή του θύματος, εκτός από τον φόβο ή τον εξευτελισμό αντιμετωπίζει και την ντροπή γι' αυτό που του συμβαίνει, και η σιωπή του παρατηρητή, αυτού που παρακολουθεί το "μαρτύριο" αλλά δεν αντιδρά παρά μόνο ίσως με χλιαρές παραινέσεις προς τους θύτες...

Εγώ ήμουν παρατηρητής... Δεν συμμετείχα ποτέ στον εκφοβισμό ή στον εξευτελισμό ενός άλλου παιδιού αλλά δεν στάθηκα και ποτέ με τα πόδια γερά στην γη ενάντια στους νταήδες για να προστατέψω το θύμα τους... Τους "συμβούλευα" να μην βασανίζουν το θύμα τους, να μην το ενοχλούν, ότι δεν ήταν σωστό αλλά δεν στάθηκα δυναμικά απέναντί τους για να τους σταματήσω... Ντρέπομαι που το λέω, ίσως και να διασκέδασα κάποιες φορές το θέαμα, ίσως γιατί η ανάγκη του να ανήκω κάπου ή να μην νιώθω ότι είμαι αδύναμος να υπερίσχυε της ανθρωπιάς μου...

Το ζήτημα είναι να σπάσει η σιωπή, τόσο του θύματος όσο και των παρατηρητών... Να καταλάβουν ότι αυτοί που πρέπει να ντρέπονται, αυτοί που είναι πραγματικά στο περιθώριο, είναι οι νταήδες... Να μιλήσουν, να ζητήσουν βοήθεια, να σταθούν στα πόδια τους απέναντι σε αυτό που τους τρομάζει και τους πονάει, να αμυνθούν... Το ξέρω ότι τους νταήδες και τους καταπιεστές κάθε ηλικίας τους παράγει η κοινωνία και αν δεν φτιάξει η κοινωνία δεν θα λύσεις ποτέ το πρόβλημα αλλά πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά ότι πρέπει να προστατεύουμε τον αδύναμο, να στεκόμαστε δίπλα του, να είμαστε αλληλέγγυοι μαζί του, ότι δεν είναι μόνοι τους, ότι πρέπει να μιλάνε για το πρόβλημά τους... Ίσως και έτσι καταφέρουμε συνολικά σαν κοινωνία να φτιάξουμε πιο υγιείς και ευτυχισμένους ενήλικες...

Δείτε τα videos από τα παρακάτω links (link1, link2)...

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Η γενιά των 700 €...

Κάποτε η γενιά των 700 ευρώ ήταν όρος αρνητικά φορτισμένος που περιέγραφε τους νέους εκείνους που δούλευαν πολύ, αμείβονταν λίγο και το μέλλον τους ήταν αβέβαιο ακριβώς λόγο των λίγων χρημάτων που κέρδιζαν από την εργασία τους... Σήμερα τα 700 € αποτελούν όνειρο για πολλούς από τους συμπολίτες μας και προεκλογική δέσμευση που προκαλεί αντιπαραθέσεις και κόντρες... Τι κατάντια...

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Σπάστε το αυγό του φιδιού...

Ο καλύτερος φίλος του γιου μου στον παιδικό σταθμό είναι ο Άμπι και είναι από την  Ιορδανία... Στα μυαλά των παιδιών σε αυτές τις ηλικίες δεν υπάρχουν έθνη, θρησκείες ή πολιτικές ιδεολογίες... Αυτές είναι διαχωριστικές γραμμές που δημιουργούνται αργότερα, κάποιοι μεγάλοι τις διδάσκουν και μαθαίνουν τα παιδιά να ζουν με αυτές...

Η κατάσταση με τους φασίστες έχει εκτροχιαστεί...  Όταν δεν φωτογραφίζονται με τους "φίλους" τους μέσα στη Βουλή, ιδρύουν φιλανθρωπικές οργανώσεις - ρατσιστικές καρικατούρες, σκοτώνουν, τραμπουκίζουν... Σκέφτομαι πολλές φορές πως μπορεί να μην είναι μακρυά η μέρα εκείνη που θα βρεθούν έξω από τον παιδικό σταθμό που πάει ο γιος μου και θα ζητήσουν να φύγουν τα παιδιά των μεταναστών... Και μετά από αυτή  την ημέρα μπορεί να έρθει μια άλλη μέρα που θα έρθουν για τα παιδιά των άθεων, των αριστερών, για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες που δεν πληρούν το πρότυπο του Σπαρτιάτη οπλίτη... 

Δεν πρέπει να περιμένουμε να έρθουν αυτές οι μέρες... Το αυγό του φιδιού πρέπει να σπάσει το συντομότερο, αυτό το απόστημα πρέπει να καθαρίσει... Στη Βουλή, στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο πεζοδρόμιο, όπου εμφανίζονται οι φασίστες πρέπει να μπαίνουν στην θέση τους, εκεί που τους αρμόζει, στον απόπατο της κοινωνίας...

Η προγιαγιά της Μ. ήταν Αιθιοπίδα άρα η Μ. δεν είναι "καθαρή" Ελληνίδα, ούτε ο Σ, είναι, ούτε και ο αγέννητος γιος μου... Αν οι φασίστες τους ενοχλούσαν με οποιοδήποτε τρόπο, δεν θα καθόμουν με σταυρωμένα χέρια... Αλίμονο όμως αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο...

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Για τους συλληφθέντες στην Κοζάνη...

Η υπόθεση εξελίσσεται τόσο γρήγορα κι έχει τόσα επεισόδια που δεν προλαβαίνω να την παρακολουθήσω... Θέλω να γράψω κάτι αλλά νιώθω ότι το όλο ζήτημα θα έχει μπουκώσει την μπλογκόσφαιρα, άλλη μια γνώμη που θα μοιάζει πάνω κάτω με μερικές χιλιάδες άλλες δεν λέει πολλά... Υπάρχει κάτι όμως το οποίο θέλω να το γράψω γιατί νιώθω ότι κάποια πράγματα πρέπει να τα λέμε και να τα ξαναλέμε μέχρι να κολλήσουν στο κεφάλι όλων σαν τσίχλα...

Ποτέ δεν στήριξα την ατομική τρομοκρατία... Μπορεί να κατανοώ τα κίνητρα, τα ιδανικά και τις αφετηρίες που οπλίζουν το χέρι κάποιου που πιστεύει ότι μόνος του θα σώσει τον κόσμο αλλά είμαι κάθετα αντίθετος στις πρακτικές που χρησιμοποιεί και στην φύση της δράσης του εν τέλει... Ένα "ξεφύλλισμα" στο blog αποδεικνύει του λόγου το αληθές... Δεν μπορώ όμως να μείνω ασυγκίνητος και να μην εξοργιστώ με τις εικόνες των ξυλοκοπημένων συλληφθέντων, με την μασκαράτα που παίχτηκε και παίζεται από την αστυνομία και το υπουργείο προστασίας του πολίτη, δεν ξέρουν, δεν είδα, δεν άκουσαν, θα γίνει ΕΔΕ... Αυτή καθεαυτή η άμεση δημοσιοποίηση των φωτογραφιών των συλληφθέντων σε αντιδιαστολή με την απόκρυψη των στοιχείων των αποδεδειγμένα ρατσιστών δολοφόνων του 27χρονου Σαχτζάτ Λουκμάν  αποδεικνύει την a la carte αντίληψη περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει το κράτος, όπως και την επιλεκτική ευαισθησία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων όπως είχε επιβεβαιώσει και παλαιότερα η δημοσιοποίηση των στοιχείων των οροθετικών ιερόδουλων... 

Σε μια κοινωνία που θυμίζει όλο  και περισσότερο ζούγκλα και με ένα κράτος που εκφασίζεται καθημερινά, είναι υποχρέωση του καθενός να στηλιτεύει με όποιο τρόπο μπορεί το άδικο και την αυθαιρεσία, έστω και μέσα από τις σελίδες ενός blog...