Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Funny. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Funny. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

4 Χ...

Σταματάω να πάρω λεφτά από ΑΤΜ, έρχεται μαζί μου κι ο Σπύρος... Βλέπει που πληκτρολογώ το pin και μου λέει μετά πονηρά:"Ξέρω τον κωδικό σου"... "Πώς τον έμαθες;", τον ρωτάω,"Τον είδα να τον πληκτρολογείς", μου απαντάει, "Είναι 4 Χ!" 😆😆😆

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Θεομπαίχτης...

Ο Θ. κάνει λογοθεραπεία κάθε Τετάρτη γιατί δεν λέει το σ και το ζ... Η Νίκη, η λογοθεραπεύτρια, που του έχει μεγάλη αδυναμία, προσπαθεί να του εφιστήσει την προσοχή και να μην ξεχνιέται και να ψευδίζει...

Νίκη: Θ. μην τα ξεχνάς τα γραμματάκια (το σ και το ζ)...
Θ.: Δεν τα κθεχνάω, έχουν πάει για νάνι τα γραμματάκια, κθεκουράδονται...
Νίκη: Όλη την ημέρα ξεκουράζονται, όταν πας στο σχολείο τι κάνουνε;
Θ.: Όταν πάω θτο θχολείο κάνουν ριλάκθ...(!!!)

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Στο βουνό ψηλά εκεί - Μέρος 3ο (Η Νεκρά Θάλασσα)...

(Συνέχεια από το 2ο μέρος) 

Το πρωινό της Τρίτης ήταν και πάλι ηλιόλουστο, τίποτα δεν θύμιζε την κοσμοχαλασιά της προηγούμενης μέρας... Ξύπνησα με ένα άγχος να δω αν το αυτοκίνητο παίρνει μπρος καθώς υπήρχε πάντα ο κίνδυνος η μπαταρία να έχει "ξελιγωθεί" από το ταξίδι της χθεσινής ημέρας από τη Δημητσάνα στην Τρίπολη χωρίς καθόλου ηλεκτρικά και δυναμό... Ευτυχώς το αυτοκίνητο πήρε κατευθείαν εμπρός... Ήταν βέβαια μέσα στην υγρασία τα πάντα ενώ υπήρχε ακόμα νερό στο δάπεδο και γι΄αυτό άνοιξα όλες τις πόρτες και το πορτ μπαγκάζ για να εκμεταλλευτώ την λιακάδα και να στεγνώσει ότι γινόταν να στεγνώσει μέχρι να ξεκινήσουμε...

Η επιστροφή στην Αθήνα ήταν ήσυχη και χωρίς απρόοπτα... Τίποτα δεν μας ταλαιπώρησε, ευτυχώς, και τα παιδιά κάνανε χάζι που βλέπανε το νερό που πήγαινε κι ερχόταν κάτω από τα πόδια τους αναλόγως με την κλίση του αυτοκινήτου... Το μεσημέρι σταματήσαμε για φαγητό στον Σ.Ε.Α. Μεγάρων, τα αγόρια (κι όχι μόνο) θέλανε να φάνε Goodys... Φεύγοντας ο Σ. είχε πάρει μαζί του δυο φακελάκια αλάτι...

Σ: Μπαμπά σε πειράζει να ρίξω το αλάτι κάτω μέσα στο νερό;
Εγώ: Πώς σου ήρθε αυτό ρε Σ.;
Σ: Θέλω να φτιάξω την Νεκρά Θάλασσα!
Εγώ: ...............
Εγώ: Ρίχτο, δεν βαριέσαι...
Φτάνοντας στο σπίτι, η Μ. επέμενε να το πάμε κατευθείαν στο συνεργείο... Εγώ πίστευα ότι δεν είχε νόημα αφού η δουλειά που χρειαζόταν να γίνει σίγουρα θα ήταν μπόλικη οπότε δεν πίστευα ότι θα την ξεκίναγαν στις 3 το μεσημέρι... Η Μ. επέμενε και το πήγε... Όταν η ώρα περνούσε και δεν επέστρεφε την πήρα τηλέφωνο... Μου είπε ότι είχαν ξηλώσει επί τόπου το ταμπλό και είχαν βγάλει μια σακούλα ολόκληρη με λάσπες και φύλλα με ένα πολύ πρόχειρο καθάρισμα... Το σημαντικότερο όλων όμως ήταν ότι η Μ. θυμήθηκε κάτι που εγώ είχα ξεχάσει εντελώς ότι η ασφάλεια του αυτοκινήτου μας περιλαμβάνει και κάλυψη ζημιών από φυσικά φαινόμενα... Η ασφάλεια είχε ήδη ενημερωθεί και είχε κλειστεί ραντεβού με εμπειρογνώμονα ο οποίος επισκέφτηκε το συνεργείο την Τετάρτη και επιβεβαίωσε τη ζημιά... Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η διαδικασία επιδιόρθωσης του αυτοκινήτου έχει ξεκινήσει και αναμένεται να κρατήσει καμιά εβδομάδα (τουλάχιστον)... Ο πεθερός μου μας παραχώρησε το αυτοκίνητό του το οποίο έτσι κι αλλιώς χρησιμοποιεί ελάχιστα για να μπορούμε να καλύψουμε τις καθημερινές μας ανάγκες και κυρίως το σχολείο και τις δραστηριότητες των παιδιών που αρχίζουν κανονικά από τη Δευτέρα...

Τέλος καλό όλα καλά θα μπορούσαμε να πούμε... Αν εξαιρέσεις την ταλαιπωρία και το στρες που τράβηξα τη Δευτέρα του Πάσχα, η εκδρομή μας στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, περάσαμε υπέροχα, κάναμε πολλές δραστηριότητες και κάναμε παρέα με ανθρώπους που θα ξανακάνουμε στην Αθήνα... Ναι μεν το κόστος της επισκευής δεν θα μας επιβαρύνει τελικά αλλά από την άλλη έχει σφηνωθεί στο μυαλό μου η ιδέα της αγοράς ενός καινούργιου αυτοκινήτου αφού αυτό που έχουμε φαίνεται να έχει πολύ κακό κάρμα, αν σκεφτείς όλα όσα μας έχει κάνει... Μακάρι και του χρόνου να είμαστε καλά και να ξαναβρεθούμε σε αντίστοιχες ή και τις ίδιες παρέες και να περάσουμε το ίδιο καλά και φυσικά να λείπουν οι αναποδιές...

Χρόνια πολλά!

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Σαν άλλος Οβελίξ...

Ovelix
Ο Θ. είναι φοβερά γλυκατζής, ειδικά με την σοκολάτα έχει μανία, αν δεν του βάλεις φρένο θα μπορούσε να τρέφεται μόνο με αυτήν... Προσπαθούμε να του βάζουμε κάποιο μέτρο στο πόσα γλυκά θα φάει και πότε θα τα φάει αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο αφενός λόγω του "εκρηκτικού" και πεισματάρη χαρακτήρα του κι αφετέρου λόγω του ότι δεχόμαστε πραγματική υπονόμευση από τους παππούδες που όποτε έρχονται πάντα θα φέρουν κάποιο γλυκό ή σοκολάτα για τα παιδιά...

Τις τελευταίες ημέρες ο Θ, ήταν εν εξάλλω καταστάση αφού ο πεθερός μου είχε φροντίσει να γεμίσει το σπίτι κουραμπιέδες, μελομακάρονα και κάθε είδους σοκολατάκι... Μετά από ένα απόγευμα που είχαμε μαλώσει με τον Θ. επειδή του απαγόρευα να φάει κι άλλο γλυκό, φτάνει η ώρα του μπάνιου και πάω να τον μπανιάρω... Καθώς τον πλένω του λέω:

Εγώ: Φίλε, φάε, φάε γλυκά θα γίνεις χοντρός, έχεις κάνει κοιλίτσα και μπουτάκια...
Θ: Δεν είμαι χοντρόθ, μπαμπά...
Εγώ: Και τι είσαι;
Θ: Είμαι μαλακόθ... (!!!)  

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Σόκιν...

Σάββατο απόγευμα, βρισκόμαστε στο πατρικό μου στον Ταύρο, ο Θ. ζωγραφίζει στο σαλόνι... Κάποια στιγμή έρχεται μέσα στην κουζίνα όπου κάθομαι με τους γονείς μου...

Θ: Μπαμπά, να θου δείκθω μια δωγραφιά που έκανα...
Εγώ:Ναι αγόρι μου...

Το πουλί του Θ.

Εγώ: Τι είναι αυτό, αγόρι μου...;
Θ: Το πουλί μου!!!
Εγώ: !!!

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Είμαι τίγηθ...

Απόγευμα Κυριακής, ο Θ. ζωγραφίζει καθισμένος στο τραπεζάκι του με τους μαρκαδόρους του... Τον αφήνω για 2 λεπτά και φεύγω από το δωμάτιο... Όταν επιστρέφω τον βλέπω να κάθεται με τους αγκώνες ακουμπισμένους πάνω στο τραπεζάκι με το πρόσωπο μέσα στα χέρια του τα οποία είναι καταζωγραφισμένα... "Τι έκανες Θ.;" του λέω, κι αυτός κατεβάζει τα χεράκια και βλέπω ότι έχει βάψει ρίγες στο πρόσωπό του... Σηκώνει τα χέρια, κάνει την σχετική κίνηση και μου λέει: "Γκρρρ, είμαι τίγηθ (=τίγρης)..." !!!

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Το 'φαγα...

Ο Θ. έχει τις μαύρες του και γκρινιάζει... Προσπαθούμε να τον βάλουμε για μπάνιο κι αυτός αντιστέκεται,  τσιρίζει, χτυπιέται...

Η Μ. τον παίρνει αγκαλιά και προσπαθεί να τον καλμάρει...

Μ: Πού είναι το μωρό μου, πού είναι το καλό μου το παιδάκι, τι του έκανες;
Θ: Το 'φαγα...
!!!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Εγώ: Σ. τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Σ: Δήμαρχος!
Εγώ: Πώς σου ήρθε αυτό αγόρι μου, γιατί θες να γίνεις δήμαρχος;
Σ: Δεν ξέρω μπαμπά, πιστεύω ότι θα είναι ωραία...

Χρόνια σου πολλά αγόρι μου!

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Γλυκόλογα...

Την Κυριακή το μεσημέρι, είμαστε καλεσμένοι για φαγητό... Ο Σ. βαριέται, δεν έχουν έρθει οι άλλοι καλεσμένοι που έχουν παιδάκια και θέλει να δει YouTube στο κινητό μου... Εγώ προσπαθώ να το αρνηθώ διπλωματικά...

Εγώ: Δεν παίζει το YouTube  αγόρι μου, χάλασε...
Σ. : Γιατί χάλασε;
Εγώ: Δεν παίζει το Internet...
Σ. : Γιατί δεν παίζει;
Εγώ: Γιατί δεν ξέρω τον κωδικό του WiFi...
Σ. : Φτιάξτο!!!
Εγώ: Πώς να το φτιάξω αφού δεν ξέρω τον κωδικό;
Σ. : Πες του κανένα γλυκόλογο και θα φτιάξει... (!!!)

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Το φως της ζωής...

Γυρνάω χθες το απόγευμα από τη δουλειά και βρίσκω τον Σ. μουτρωμένο, η Μ. τον έχει μαλώσει για κάτι που έκανε... Λίγο αργότερα ενώ βγάζω τα παπούτσια μου τον βλέπω στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας μου να με κοιτάζει με παράπονο... Τον παίρνω αγκαλιά και του εξηγώ ότι η μαμά είχε δίκιο που τον μάλωσε γιατί έκανε κάτι άσχημο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τον αγαπάμε αφού αυτός είναι το φως της ζωής μας... Το σκέφτεται για λίγο και μετά μου λέει :

Σ.: Μα μπαμπά, δεν έχω φάει λάμπα...
Εγώ: Τι εννοείς Σ. ;
Σ.: Είπες ότι είμαι το φως της ζωής σας, δεν έχω φάει λάμπα...

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Κατιρίνα, χυμό!!!

Προχθές κλείσαμε τις διακοπές μας, θα πάμε μια βδομάδα στον Πόρο, κι έχω μπει σε καλοκαιρινό mood παρά το γεγονός ότι ο Θ. είναι λίγο αρρωστούλης και εξαιρετικά νευρικός και με αποσυντονίζει... Μου έρχονται φλασιές από διακοπές των περασμένων χρόνων με τον Σ. στην Αίγινα κι έχω αποφασίσει ότι ο πιο σίγουρος τρόπος να διασώσω όλες αυτές τις αναμνήσεις και κάθε ευτράπελο (ή όχι) που συμβαίνει με τα παιδιά είναι αυτό εδώ το blog...

Είναι το καλοκαίρι του 2012, η δεύτερη χρονιά που κάναμε διακοπές στην Αίγινα... Ο Σ. είναι 2,5 χρονών και έχουν έρθει να περάσουμε κάποιες μέρες μαζί ο αδερφός της Μ., ο Χ., και η κοπέλα του η Κατερίνα... Είναι απόγευμα, η Μ. με τον Σ., τον Χ. και την Κατερίνα είναι στην πισίνα (στις Φυστικιές) και περνάνε καλά, εγώ κοιμάμαι στο δωμάτιο... Ο Σ. με τον Χ. είναι μέσα στο νερό και παίζουν, οι κοπέλες κάθονται απ' έξω στις ξαπλώστρες... Κάνουνε πλάκα, ο Χ. παίρνει δήθεν μου αυταρχικό ύφος και διατάζει την Κατερίνα να του φέρει τον καφέ του που είναι στο τραπεζάκι έξω από την πισίνα:

X.: Κατερίνα, καφέ!!! 
Η Κατερίνα σηκώνεται δήθεν μου υπάκουα, του πάει τον καφέ στην άκρη της πισίνας, του βάζει το καλαμάκι στο στόμα να πιει μια τζούρα και φεύγει, επιστρέφοντας τον καφέ στο τραπεζάκι... 

(Σ.Σ. Ο Σ. δεν πίνει καφέ (φυσικά), πίνει χυμό που τον περιμένει έξω από την πισίνα στο τραπεζάκι...)

Η πλάκα επαναλαμβάνεται δυο τρεις φορές μέχρι που ο Σ. παίρνει τάχα μου σοβαρό ύφος και φωνάζει προς την Κατερίνα ενώ είναι μέσα στην πισίνα:

Σ.: Κατιρίνα, χυμό!!!

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Ο γκρίζος...

Το πρωί του Σαββάτου κατά τις 10 , πίνουμε οικογενειακώς καφέ στο Χαλάνδρι... Ο Σ. είναι γκρινιάρης και προσπαθεί να μας πείσει να του πάρουμε παγωτό... Η Μ. του λέει ότι δεν γίνεται να φάει παγωτό πρωί πρωί χωρίς να έχει φάει πρωινό κι ο Σ. από τα νεύρα του σφίγγει τα δόντια και μουγκρίζει...

Μ.: Μην μουγκρίζεις παιδί μου και μίλα...
Σ.: Θα σου γκρίζω όσο θέλω!

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Καλά, θα πιάσω το δικό μου...

Πριν από μερικές μέρες κοιμήθηκε η βαφτιστήρα μου στο σπίτι μας... Η Α. είναι 1,5 χρόνο μεγαλύτερη από τον Σ. που την αγαπάει πολύ... Το βράδυ η Μ. κάνει μπάνιο τα παιδιά και ξεκινάει από την Α.... Ο Σ. μπουκάρει στο μπάνιο ενώ η Α. είναι στην μπανιέρα... Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

Σ: Μαμά, η Α. δεν έχει πουλάκι!!!
Μ: Έχει αγάπη μου απλά δεν είναι σαν το δικό σου το πουλάκι, τα κορίτσια έχουν διαφορετικό πουλάκι από τα αγόρια..
...
(Ο Σ. έχει γείρει το κεφάλι του στο πλάι και παρατηρεί με ενδιαφέρον)
...
Σ: Μαμά, η Α. έχει δύο πουλάκια!!!
Μ: Όχι, αγάπη μου, ένα έχει, το πουλάκι της είναι διαφορετικό από το δικό σου...
Σ: Μαμά, θέλω να πιάσω το πουλάκι της!
Μ: Όχι αγόρι μου, δεν γίνεται να πιάσεις το πουλάκι της!!!
Σ: Καλά... τότε θα πιάσω το δικό μου!!!
...
(Χώνει το χέρι μέσα στο βρακί του)
...

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Είναι κλειστή...!!!

Έχουμε κατέβει οικογενειακώς το απόγευμα στην πλατεία... Ο Σ. κάνει ποδήλατο κι εμείς χειροκροτούμε, για κάποιο λόγο αρνιόταν πεισματικά να κάνει πετάλι μέχρι σήμερα... Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα να γυρίσουμε στο σπίτι... Η Μ. ρίχνει το σύνθημα, μια, δυο, τρεις φορές, ο Σ. κάνει του κεφαλιού του... Στο τέλος ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

Μ: Άντε αγόρι μου, έλα να πάμε στην ευχή της Παναγίας...
Σ: Δεν  μπορούμε να πάμε στην ευχή της Παναγίας, μαμά...
Μ: Γιατί αγόρι μου;
Σ: Γιατί, η ευχή της Παναγίας είναι...κλειστή!!!

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Θα μπορούσε να γίνει viral...

Αν υπήρχε κάποιος να αποθανατίσει σε video το συγκεκριμένο περιστατικό και το ανέβαζε στο YouTube τότε το video αυτό σίγουρα θα μπορούσε να γίνει viral...

Χθες το απόγευμα, κάθομαι στον καναπέ και κρατάω τον Θ. στα χέρια μου... Παίζω μαζί του, προσπαθώ να τον κάνω να γελάσει... Τον σηκώνω ψηλά, πάνω από το κεφάλι μου και αυτός κοιτάει προς τα κάτω και κακαρίζει... 

Ξαφνικά και χωρίς κανένα προηγούμενο σημάδι, ενώ τον έχω σηκώσει ψηλά και κοιταζόμαστε, μου εκτοξεύει μια ρουκέτα με τα περιεχόμενα του στομαχιού του, η οποία λούζει το πρόσωπό μου και το στήθος μου... 

Ευτυχώς, χθες το απόγευμα είχε φάει μόνο γάλα και ακόμα πιο ευτυχώς πρόλαβα να κλείσω το στόμα και τα μάτια μου...

Ο Θ., μετά την ρουκέτα, εξακολουθεί να γελάει...

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Για την φουκαριάρα την μάνα του...

Ένα ιδανικό παράδειγμα πολιτικού trolling... Η απόδειξη, για άλλη μια φορά, του ποσό ανατρεπτική και επαναστατική μπορεί να είναι η σάτιρα και το χιούμορ...

Πολίτες έστειλαν το δέμα στη μητέρα του Στουρνάρα που ζει με 500 ευρώ -Περιείχε κουκιά, σταφίδες, συνταγές και χαρτζιλίκι [λίστα & επιστολή]

Το δέμα ...στήριξης στη μαμά του υπουργού οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα δεν έμεινε μόνο στα λόγια αλλά απέκτησε και περιεχόμενο και από σήμερα ταξιδεύει για την Αθήνα. Η «Ομάδα Ευαισθητοποιημένων Πολιτών Ηρακλείου» έκανε την πρωτοβουλία της πράξη και όπως είχε δεσμευθεί μιλώντας στο Ράδιο Κρήτη ετοίμασε ένα δέμα με πολλά και συμβολικά αγαθά για να στηρίξει με το δικό της σκωπτικό αλλά και χιουμοριστικό τρόπο τη μητέρα του Υπουργού ,που σύμφωνα με όσα δήλωσε ο ίδιος σε τηλεοπτική εκπομπή, ζει με μόλις 500 ευρώ το μήνα.

Η επιστολή

Το δεματάκι συνοδεύει μια ενδιαφέρουσα επιστολή όπου αναφέρονται τα εξής: «Αξιότιμε Κ. Υπουργέ Οικονομικών Ιωάννη Στουρνάρα, Κατανοώντας το δράμα σας, όσον αφορά στην χαμηλοσυνταξιούχα μητέρα και πεθερά σας και θέλοντας να απαλύνουμε όσο μπορούμε το βάρος που έχετε επωμισθεί ως γιός, ανήμπορος να συνδράμει, παρακαλούμε δεχθείτε και διαθέστε δικαίως στην αξιότιμη μητέρα και πεθερά σας την βοήθεια που αποστέλλουμε, συνοδευόμενη από αμέριστη συμπαράσταση...

Η βοήθεια αφορά τρόφιμα, ντόπια προϊόντα, εύχρηστα είδη και ρουχισμό καθώς και ένα χαρτζιλίκι που από το υστέρημα μας συλλέξαμε.... Καλή δύναμη και κουράγιο στο δύσκολο δρόμο της ανάπτυξης και χαράξατε για όλους εμάς, χωρίς εμάς...

«ΟΜΑΔΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ» ΗΡΑΚΛΕΙΟ 12/10/2013

Υ.Γ. Για τυχόν λάθος στην κατανόηση των θέσεων και απόψεων σας, συγχωρέστε μας!!...Είναι από την πείνα....»

Το περιεχόμενο του δέματος

Πέρα από το έξυπνο περιεχόμενο της επιστολής όμως εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιεχόμενο του δέματος όπου η ευρηματική παρέα των Ηρακλειωτών συμπεριέλαβε είδη με συμβολισμό και συγκεκριμένα:
-Χοχλιούς (μαζί με τη συνταγή μαγειρέματος τους)
-Κουκιά (επίσης μαζί με τη συνταγή μαγειρέματος τους καθώς αμφιβάλλουν αν γνωρίζουν το εν λόγω προϊόν στην οικογένεια του Υπουργού)
-Σταφίδες, όπως γράφουν ωραιότατες
-Δυο κεριά και ένα φακό (σε περίπτωση διακοπής ρεύματος λόγω μη εξόφλησης λογαριασμού)
-Κριθαροκουλούρα
-Ξινόχοντρο
-Φάβα
-Κριθαράκι
-Δύο χαρτιά υγείας (σούπερ απαλά)
-Τσάι του βουνού (μαζεμένο από βοσκό πελάτη μελών της ομάδας)
-Τρεις σκελίδες σκόρδο (για τη μαμά, πεθερά και ένα για τον ίδιο δώρο)
-Ένα πανωφόρι της συγχωρεμένης της πεθεράς μέλους της ομάδας
-Ένα ζευγάρι μάλλινες κάλτσες (μαύρες και μωβ)
-Έναν ουροσυλέκτη
-Ένα πουγκί με χαρτζιλίκι (13 ευρώ)

Να πούμε πάντως πως το κάλεσμα της Ομάδας για συγκέντρωση προϊόντων για τη μητέρα του κ Στουρνάρα βρήκε τόση ανταπόκριση στον κόσμο που συγκεντρώθηκαν πολύ περισσότερα αγαθά από εκείνα που έβαλαν στο δέμα, ανάμεσα τους κι ένα ζωντανό κοτόπουλο, τα οποία βεβαίως κράτησαν και θα διανείμουν σε οικογένειες που έχουν πραγματικές ανάγκες.

Όπως σχολίασε μέλος της ομάδας στο Ράδιο Κρήτη σήμερα το πρωί, μπορεί το δέμα και η επιστολή να έχουν ως ζητούμενο τη στήριξη προς τη μητέρα και πεθερά του κ Στουρνάρα όμως ξεκαθαρίζουν πως και τη μητέρα και την πεθερά ως πρόσωπα τις σέβονται απεριόριστα και σκοπός τους δεν ήταν άλλος από το να καυτηριάσουν την πολιτική φτώχειας που ακολουθεί η κυβέρνηση και ειδικά το Υπουργείο Οικονομικών ,δια του κ Στουρνάρα.
Αναδημοσίευση από iefimerida

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Το κοτσάνι...

Χθες το απόγευμα, γύρω στις 8:00, στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής, ο Σ. κάνει κούνια στην παιδική χαρά...

Σ. : Μπαμπά, πότε θα ανάψει το κοτσάνι;
Εγώ: ... Ποιο κοτσάνι, αγόρι μου;
Σ. : Αυτό που γίνεται μπλε στο σκοτάδι...
Εγώ: Πού είναι αυτό το κοτσάνι, αγόρι μου;;;
Σ. : Πάνω στην εκκλησία, μπαμπά...
Εγώ: (Γελάω) Δεν είναι κοτσάνι αυτό, αγόρι μου, είναι ο σταυρός της εκκλησίας!
Σ. : Ναι, σωστά... το κοτσάνι!