Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Social Media. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Social Media. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

35000 και μία, στραβάδια...απολύθηκε!

Κοπιάρω τον τίτλο που έχει παίξει πολύ από χθες αλλά είναι πολύ επιτυχημένος, η αλήθεια να λέγεται...

Έφυγε κι ο Πανούσης, έκανε σεφτέ στις επώνυμες απώλειες του 2018... Μια φίλη στα 50 κάτι, έγραψε στο Facebook, "Καλούν την κλάση μας πλέον"... Κλαίνε και θα κλάψουν πολλοί ακόμα πάνω από το πτώμα του Τζιμάκου, άλλοι με ειλικρίνεια άλλοι λόγω του ότι είναι πρώτο trend στα social media... εκεί καταντήσαμε...

Δεν ήμουν πιστός του οπαδός αλλά λάτρευα την τρομερή οξύτητα του πνεύματός του, την μοναδική του ικανότητα να αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση με απίστευτη ωμότητα μεν και ταυτόχρονα με βιτριολικό χιούμορ... Είπε απίστευτα σοβαρά πράγματα με πολύ κωμικό τρόπο... Για μένα ενσάρκωσε το σωκρατικό πρότυπο, της μύγας που τσιμπούσε διαρκώς κι ενοχλούσε το νωθρό άλογο που αντιπροσώπευε την κοινωνία μας και δεν το άφηνε ποτέ σε ησυχία...

Ένα αντίο κι από μένα με ένα πολύ όμορφο τραγούδι που είπε για μια ταινία που τα παιδιά μου λάτρεψαν, το Toy Story... 

Καλό ταξίδι, Τζίμη Πανούση!


Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Αντιφάσεις...

Οι αντιφάσεις της a la carte ευαισθησίας των social media είναι τεράστιες... Από το πρωί το Facebook μας προτείνει να αλλάξουμε την εικόνα του προφίλ μας με την tricolore για συμπαράσταση στα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Γαλλία... Δεν έδειξε ποτέ στο παρελθόν την ίδια ευαισθησία για τα θύματα της Συρίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, για τα εκατομμύρια πρόσφυγες που σκοτώνονται καθημερινά στην προσπάθειά τους να ζήσουν μια ζωή μακρυά από τον πόλεμο, τον φόβο και την πείνα... Ίσως γιατί κανένας από αυτούς δεν είναι λευκός και χριστιανός...

Φυσικά και πονάμε και συμπαραστεκόμαστε στους αθώους που πλήρωσαν με τη ζωή τους τον φανατισμό αλλά μην ξεχνάμε τι τον γέννησε... Φυσικά δεν εννοώ το Ισλάμ που μια χαρά πολιτισμένο και κοσμικό ήταν μέχρι που οι Δυτικοί αποφάσισαν να παίξουν κουκλοθέατρο με ανθρώπινες μαριονέτες και απλά τους ξέφυγε το παιχνίδι από τα χέρια... Για τις ευθύνες αυτές πάντα σιωπή κι εθνική ομοψυχία...

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Εκδοχές της πραγματικότητας...

Έχω προφίλ στο Blogger, το Facebook και το Twitter, το πρώτο ανώνυμο, τα άλλα δύο επώνυμα... To προφίλ του Blogger είναι το πιο παλιό, στο "Ψαροκόκαλο" γράφω τα πάντα, στην κυριολεξία ότι μου κατέβει... Το Twitter το χρησιμοποιώ για χαβαλέ ενίοτε αλλά και για πιο τεχνικά/επαγγελματικά θέματα αλλά και ενημέρωση, στο Facebook κυρίως καυλαντίζω... 

Παρατηρώ τον εαυτό μου, όπως και άλλους, να παρουσιάζει προς τα έξω στο Facebook μια εξιδανικευμένη εικόνα της ζωής, χαρούμενη, αισιόδοξη και λαμπερή λες κι η ζωή δεν έχει μέρες με αναποδιές ή κακή διάθεση ή νεύρα... Τριγυρίζοντας στο Internet βλέπω ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει κάνει αυτή τη διαπίστωση, σε τι οφείλεται όμως; 

Είναι η επωνυμία που μας δυσκολεύει να εκτιθόμαστε, να δείχνουμε μια εικόνα προς τα έξω πιο ευάλωτη  αλλά και πιο φυσιολογική στο τέλος τέλος; 

Είναι το γεγονός ότι οι "φίλοι" του Facebook μπορεί να είναι και φίλοι (ή "φίλοι") στην πραγματική ζωή άρα μας ενδιαφέρει να παρουσιάζουμε τον εαυτό μας όσο γίνεται καλύτερα;

Ίσως να υπάρχουν άλλοι που να έχουν να κάνουν παρόμοιες παρατηρήσεις και με άλλα μέσα, ίσως αυτοί να είδαν μια τέτοια συμπεριφορά στο Twitter ή το Instagtram... 

Ότι και να είναι δημιουργεί μια εκδοχή της πραγματικότητας που απέχει από την πραγματική και το trick είναι να μην μπερδευτείς κάποια στιγμή για το ποια πραγματικότητα είναι η αυθεντική, αυτή που έχει σημασία και ζωή πραγματική μέσα της... Τα social media δεν είναι καλά ή κακά, θέλουν σωστή χρήση, εκεί είναι το στοίχημα που πρέπει να βάλει ο κάθε χρήστης με τον εαυτό του...

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Η δυναμική των social media / R.I.P. @Contrabbando...

Λίγες μόνο μέρες μετά την είδηση ότι ο γνωστός blogger Allu Fan Marx έφυγε από τη ζωή, ένας άλλο θάνατος έρχεται να ταράξει τα ελληνικά social media και είναι αυτός του @Contrabbando , κατά κόσμον Πάνου Οικονόμου... Η είδηση δεν ξάφνιασε ιδιαίτερα όσους γνώριζαν την μάχη που έδινε με την ασθένεια εδώ και χρόνια ο εκλιπών σίγουρα όμως σκόρπισε θλίψη και συγκίνηση σε όλους... 

Μπορεί τα social media να έχουν κατακριθεί και επικριθεί από πολλούς, δικαιολογημένα, για το γεγονός ότι πολλές φορές διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και αλλοιώνουν τις ανθρώπινες σχέσεις, ταυτόχρονα όμως έχουν εξελίξει την αλληλεπίδραση του ανθρώπου σε άνθρωπο... Δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίσεις ανθρώπους, σκέψεις και συναισθήματα ανθρώπων όχι επωνύμων, να ταυτιστείς, να συγκινηθείς, να προβληματιστείς, να εξοργιστείς μαζί τους... Πριν την εμφάνιση των social media το προνόμιο της δημόσιας έκθεσης της σκέψης τους το είχαν μόνο όσοι ήταν άνθρωποι του πνεύματος ή του "πνεύματος", άνθρωποι που ζούσαν κάτω από το φως των προβολέων, άνθρωποι ενταγμένοι σε κυκλώματα, λογοτεχνικά, πολιτικά, καλλιτεχνικά, δημοσιογραφικά... Πλέον ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας έχει τη δυνατότητα να εκθέσει την σκέψη του και τον εαυτό του και να δεχτεί την επιβράβευση, την χλεύη, την αγάπη, κάθε δυνατό συναίσθημα από όσους τον διαβάζουν... Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας γίνεται η καθημερινότητά σου και ας μην τον έχεις δει ποτέ σου, ζει στο timeline σου, στον τοίχο του Facebook σου, στο rss feed reader σου... Αν χαθεί, αφήνει ένα κενό στην καθημερινότητά σου όπως η απώλεια ενός ανθρώπου με φυσική παρουσία στο περιβάλλον σου και σου λείπει...

Τον @Contrabbando δεν τον γνώριζα καλά, τον ακολουθούσα στο Twitter μόνο λίγο καιρό... Από την ημέρα της ανακοίνωσης του θανάτου του πάρα πολλά tweets του επαναδημοσιεύτηκαν από ανθρώπους που τον ακολουθούσαν στο Twitter σαν φόρος τιμής στην μνήμη του... Από αυτά τα σπαράγματα της σκέψης του είδα ότι επρόκειτο για ένα άνθρωπο με μεγαλείο ψυχής και αφάνταστη εσωτερική δύναμη...

Καλό σου ταξίδι @Contrabbando ...