Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Video. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Video. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

Όλα καλά... :)

Γράφω συχνά για τα ζόρικα και τους προβληματισμούς μου, αυτή την φορά όμως γράφω γιατί τα πράγματα πάνε καλά και θέλω να πω ένα ευχαριστώ στο κάρμα μου και στον εαυτό μου... 

Πέρασα μια εβδομάδα κουραστική μεν αλλά γεμάτη δημιουργική ορμή... Τα παιδιά μου είναι μια χαρά, με την Μ. διανύουμε μια εξαιρετική περίοδο της σχέσης μας και στη δουλειά πήρα μια μικρή αλλά σημαντική για μένα αναγνώριση της μέχρι τώρα δουλειάς μου ενώ ενδιαφέροντα πραγματα φαίνονται να έρχονται στο μέλλον... Αύριο έχω άδεια κι εγώ κι η Μ. και θα πάμε, μαζί κι ο Σ. , να καμαρώσουμε τον Θ. να "ερμηνεύει" τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο στο σκετς του παιδικού σταθμού για την 25η Μαρτίου... Δικαιωματικά έχω κάθε λόγο να νιώθω καλά και να 'μαι ευτυχισμένος! 😊😊😊


Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Στο καλό, Dolores...

Αυτό δεν είναι blog, είναι κολόνα της ΔΕΗ γεμάτη κηδειόχαρτα...

Δεν μου φτάνει που βλέπω τα 40 να έρχονται κι έχω πάθει ένα σχετικό κοκομπλόκο, έρχεται τώρα κι ο θάνατος της Dolores O' Riordan για να δέσει το γλυκό... 46 χρονών ήταν όλο κι όλο, με δυο μικρά παιδιά, μια γενιά ήμασταν γαμώτο... Το "No Need To Argue" το είχα δανειστεί από την τότε γκόμενα ενός ξαδέρφου μου και δεν της το επέστρεψα ποτέ, ενσυνείδητο τσούρνεμα χωρίς ντροπές και ηθικά διλήμματα... Δεν γινόταν να το αποχωριστώ, ήταν γεμάτο τραγούδια που άλλα ήταν μέσα στη γλύκα κι άλλα που σε κάνανε να θες να ουρλιάξεις από την απελπισία... 

Στο καλό, Dolores, μικρό, θαυματουργό ξωτικό, παίρνεις μαζί σου ένα κομμάτι των αναμνήσεων της νιότης μου...



Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

35000 και μία, στραβάδια...απολύθηκε!

Κοπιάρω τον τίτλο που έχει παίξει πολύ από χθες αλλά είναι πολύ επιτυχημένος, η αλήθεια να λέγεται...

Έφυγε κι ο Πανούσης, έκανε σεφτέ στις επώνυμες απώλειες του 2018... Μια φίλη στα 50 κάτι, έγραψε στο Facebook, "Καλούν την κλάση μας πλέον"... Κλαίνε και θα κλάψουν πολλοί ακόμα πάνω από το πτώμα του Τζιμάκου, άλλοι με ειλικρίνεια άλλοι λόγω του ότι είναι πρώτο trend στα social media... εκεί καταντήσαμε...

Δεν ήμουν πιστός του οπαδός αλλά λάτρευα την τρομερή οξύτητα του πνεύματός του, την μοναδική του ικανότητα να αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση με απίστευτη ωμότητα μεν και ταυτόχρονα με βιτριολικό χιούμορ... Είπε απίστευτα σοβαρά πράγματα με πολύ κωμικό τρόπο... Για μένα ενσάρκωσε το σωκρατικό πρότυπο, της μύγας που τσιμπούσε διαρκώς κι ενοχλούσε το νωθρό άλογο που αντιπροσώπευε την κοινωνία μας και δεν το άφηνε ποτέ σε ησυχία...

Ένα αντίο κι από μένα με ένα πολύ όμορφο τραγούδι που είπε για μια ταινία που τα παιδιά μου λάτρεψαν, το Toy Story... 

Καλό ταξίδι, Τζίμη Πανούση!


Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

When all the people do all day is stare into a phone...

Δεν είναι φρέσκο θέμα αλλά με απασχολεί ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, η (κακή) χρήση των smartphones και το πως αυτή ενισχύει την αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων κι ενδεχομένως επηρεάζει αρνητικά σε καταστάσεις όπως το stress, η κατάθλιψη και άλλα... Τα παρακάτω δύο τραγούδια ασχολούνται με αυτό τον προβληματισμό και είναι αγαπημένα...  



Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Απώλειες...

Χθες ήταν ο Chester Bennigton, πριν λίγο καιρό ο Chris Cornell, το 2016 ήταν ο Bowie... Πολλοί από τους μουσικούς που συνδέθηκαν με την νιότη μου, που θαύμαζα, που αγαπούσα, που αδιαφορούσα για αυτούς, φαίνονται να στριμώχνονται στην έξοδο για μια τελευταία και οριστική έφοδο στον ουρανό... Αναρωτιέμαι ποιος θα είναι ο επόμενος, αν θα είναι αυτοκτονία, ατύχημα ή θάνατος από φυσικά αίτια, αν θα είναι νέος ή πλήρης ημερών... Κάθε φορά που μαθαίνω μια τέτοια είδηση κοιτάζω να μάθω την ηλικία του νεκρού, αν είμαστε συνομήλικοι ή όχι... Φοβάμαι τον χρόνο που περνάει, το βάρος που στοιβάζει στο σώμα και την ψυχή, κάθε τέτοια είδηση με κάνει να αισθάνομαι λίγο περισσότερο άβολα, σαν η γενιά μου να σβήνει σιγά σιγά...


Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Twenty years...

Ανέκαθεν αγαπούσα πολύ αυτό το κομμάτι, είναι ίσως το αγαπημένο μου της δισκογραφίας των πολυαγαπημένων Placebo... Τόσο η μουσική του όσο και οι στίχοι του με έκαναν από την πρώτη φορά που το άκουσα να κολλήσω μαζί του... Σήμερα το πρωί είδα ένα βίντεο στο προφίλ ενός φίλου στο Facebook από την χθεσινή εμφάνιση των Placebo στο Rockwave όταν έπαιξαν αυτό το κομμάτι... Είπαμε ότι το αγαπώ πολύ αλλά κάτι  το γεγονός ότι πλέον κοντεύω τα 40, κάτι τα σημεία που επέλεξε ο Molko να τονίσει με χειρονομίες κάποιους στίχους και η γενικότερη εικόνα του, κάτι το γεγονός ότι είμαστε σχεδόν συνομήλικοι, οι Placebo κλείνουν φέτος 20 χρόνια, το τραγούδι μίλησε πραγματικά μέσα μου... 20 years to go χωρίς να είναι ποιητική αδεία πλέον και you 're the truth not i...



Twenty Years
There are twenty years to go
and twenty ways to know
who will wear
who will wear the hat
There are twenty years to go
the best of all i hope
enjoy the ride
the medicine show
And thems the breaks
for we designer fakes
we need to concentrate on more than meets the eye
There are twenty years to go
the faithful and the low
the best of starts
the broken heart, the stone
There are twenty years to go
the punch drunk and the blow
the worst of starts
the mercy part, the phone
And thems the breaks
for we designer fakes
we need to concentrate on more than meets the eye
Thems the breaks
for we designer fakes
but it's you i take it's you´re the truth, not i
There are twenty years to go
a golden age i know
but all will pass
will end too fast, you know
There are twenty years to go
and many friends i hope
though some may hold the rose
some hold the rope
and that´s the end and that´s the start of it
that´s the whole and that´s the part of it
that´s the high and that´s the heart of it
that´s the long and that´s the short of it
that´s the best and that´s the test in it
that´s the doubt, the doubt, the trust in it
that´s the sight and that´s the sound of it
that´s the gift and that´s the trick in it
you´re the truth, not i
you´re the truth, not i
you´re the truth, not i

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Πρώτη μέρα στο σχολείο...

Κι έτσι αθόρυβα κι απλά τα χρόνια περνάνε κι εκεί που τον κράταγες στα χέρια και τον έκανες κούπεπε, τώρα τον συνοδεύεις στην πρώτη του μέρα στο σχολείο... Με την υπερμεγέθη τσάντα Avengers στην πλάτη (σαν χελωνονιντζάκι όπως λέει ένας φίλος), να τον βλέπεις ότι είναι αγχωμένος για το άγνωστο κι όταν προσπαθείς να τον καθησυχάσεις να σου λέει "Εντάξει μπαμπά, όλα καλά, σταμάτα να με ενθαρρύνεις!!!" κάνοντας την χαρακτηριστική κίνηση του χεριού...

Καλή χρονιά, υπομονή και κουράγιο σε γονείς και παιδιά!


Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Επέτειος...

Χθες είχαμε την επέτειο του γάμου μας με την Μ., 9 χρόνια έγγαμου βίου, 9 πολύ όμορφα χρόνια, παρά τις δυσκολίες που περάσαμε κατά καιρούς...

Κανονικά ένα αγαπημένο ζευγάρι όπως εμείς θα έπρεπε να περάσει το βράδυ με ένα ρομαντικό δείπνο, μόνο του, χωρίς κάτι ή κάποιον να του αποσπά την προσοχή, έλα όμως που χθες ήταν η πρεμιέρα του "Finding Dory" στην Ελλάδα και τα αγόρια το περιμένανε πως και πως όλο το καλοκαίρι...

Έτσι λοιπόν, βρεθήκαμε να γιορτάζουμε την επέτειό μας σε ένα κατάμεστο από πιτσιρίκια θερινό σινεμά στη γειτονιά μας παρέα με τα αγόρια μας... Γιατί οι καιροί αλλάζουν, εμείς αλλάζουμε, οι προτεραιότητές μας αλλάζουν... :)

Παρεμπιπτόντως, η ταινία εξαιρετική τόσο για τους μικρούς όσο και για τους μεγάλους, προτείνεται ανεπιφύλακτα...

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Mad Max: Fury Road...

Βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 14/5 και θα την δω σίγουρα στο σινεμά και σε 3D... Σπάνια ανυπομονώ τόσο πολύ για μια ταινία...

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Όταν η προβοκάτσια γίνεται τέχνη...

Στα τέλη της δεκαετίας του '80, ο Bill Drummond και ο Jimmy Cauty  μετά από διάφορα μουσικά σχήματα που είχαν δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια, δημιουργούν τους KLF και περνάνε στην ιστορία καθώς το group σημειώνει τεράστια επιτυχία...Παρ' όλα αυτά η επιτυχία δεν φαίνεται να είναι αρκετή για τους δύο KLF και στις 12 Φεβρουαρίου 1992, μετά από μια αμφιλεγόμενη εμφάνιση με τους Extreme Noise Terror στην σκηνή των Brit Awards κατά τη διάρκεια της οποίας ο Drummond  άνοιξε πυρ με άσφαιρα πυρά πάνω από τα κεφάλια των θεατών, ανακοινώθηκε η αιφνιδιαστική αποχώρηση των KLF από την μουσική βιομηχανία ενώ στις 14 Μαΐου του ίδιου χρόνου ανακοινώθηκε η διαγραφή της δισκογραφίας των KLF και η διακοπή της όποιας ανατύπωσής της... Η είδηση έκανε πολλούς να απορήσουν και να εκπλαγούν καθώς οι KLF βρίσκονταν στην κορυφή της δημοτικότητας τους... 

Καθ' όλη τη σύντομη διάρκεια της ζωής του group, η πρόκληση ήταν κύριο στοιχείο των δημόσιων εμφανίσεων του... Ο αρχικός σχεδιασμός της τελευταίας τους εμφάνισης στα Brit Awards του 1992 περιλάμβανε το να περιλούσουν το κοινό με κουβάδες από αίμα ζώων, γεγονός που δεν επετράπη από την σταθερή αρνητική στάση των διοργανωτών... Παρ' όλα αυτά οι KLF δεν πτοήθηκαν ιδιαίτερα και εγκατέλειψαν ένα νεκρό πρόβατο με την επιγραφή "I died for ewe—bon appetit" στην είσοδο ενός εκ των parties που έγιναν μετά τα βραβεία... 

Τα καλύτερα όμως δεν είχαν ακόμα έρθει... 

Στις 23 Αυγούστου του 1994, σε ένα νησί της Σκωτίας, οι Drummond  και Cauty, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων τους ως K Foundation πλέον, καίνε τα εναπομείναντα κέρδη που τους είχαν απομείνει από την καριέρα τους ως  KLF, γύρω στο ένα εκατομμύριο λίρες στερλίνες, και αφήνουν όλη την Βρετανία άναυδη... 

Στο παρακάτω video από τηλεοπτική εκπομπή της εποχής σχετικά με τον εμπρησμό των χρημάτων, είναι χαρακτηριστική η αδυναμία του παρουσιαστή να κατανοήσει τα κίνητρα της πράξης αυτής από την στιγμή που ο ίδιος παραδέχεται ότι οι δύο πρώην KLF δεν έκαναν καμία προσπάθεια να "εξαργυρώσουν" (οξύμωρο) την πράξη τους... Φοβερά ενδιαφέρουσα η οργή που εκφράζουν κάποιοι από τους θεατές της εκπομπής που βρίσκονται στο στούντιο που δείχνουν αληθινά προσβεβλημένοι από την "βδελυρή" βεβήλωση του χρήματος με αυτόν τον τρόπο...


Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Το πέρασμα στην αιωνιότητα...

Σκέψεις ελέω Αμφίπολης και παιδικού ονείρου...

Αυτό που οδηγεί έναν άνθρωπο να θελήσει να ασχοληθεί με την αρχαιολογία πέρα από την αγάπη για την ιστορία και την μελέτη της, την επιθυμία για ανακαλύψεις κι επίλυση γρίφων είναι η ματαιοδοξία και η κρυφή ελπίδα ότι θα αποτελέσει κι ο ίδιος κομμάτι της ιστορίας, ότι θα κάνει την ανακάλυψη εκείνη που θα επιτρέψει το να περάσει το όνομά του στην αιωνιότητα... 

Στο παρακάτω βίντεο ο Μανώλης Ανδρόνικος μιλάει για την ανακάλυψη του τάφου του Φιλίππου Β΄στη Βεργίνα... Εύχομαι στην κυρία Περιστέρη να καταφέρει και αυτή να γράψει το όνομά της στην ιστορία όπως έκανε ο Μανώλης Ανδρόνικος με μια ανακάλυψη, αν όχι τόσο σημαντική όσο αυτή της Βεργίνας, επίσης σπουδαία και μεγάλη...


Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Πρώτη φορά στο σινεμά...

Η τελευταία φορά που πήγα στο σινεμά ήταν τον Σεπτέμβριο του 2009... Η Μ. ήταν έγκυος στον Σ., υπήρχε πανικός με τον SARS κι εμείς είδαμε κάποιο από τα Χάρυ Πότερ σε προβολή που ξεκίναγε στις 12 το μεσημέρι για να είμαστε σε όσο γινόταν πιο άδεια αίθουσα... Τα χρόνια πέρασαν, κάτι το ένα κάτι το άλλο και δεν ξαναπήγα σινεμά εγώ που κάποτε έβλεπα στο σινεμά 25 ταινίες τον χρόνο...

Ξαναπήγα σήμερα το απόγευμα με τον Σ., ήταν η πρώτη φορά που πήγε ποτέ σινεμά στη ζωή του... Είδαμε το "Rio 2"  και περάσαμε πολύ ωραία... Φάγαμε όλα όσα δεν πρέπει αν τρώνε τόσο τα παιδάκια όσο και οι μεγάλοι, ξεχάσαμε το μπουφάν του στο μπαρ όταν πήγαμε να αγοράσουμε ποπ κορν και τρέχαμε να το βρούμε, συζητούσαμε καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας και ακόμα και όταν ο Σ. βαρέθηκε λίγο όλα πήγαν καλά και είδαμε την ταινία με καλή διάθεση μέχρι το τέλος...

Υ.Γ. Ωραίο και το ταινιάκι...

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Time after time...

Κυκλοφόρησε σαν σήμερα πριν από ακριβώς 30 χρόνια... Το άκουσα στο ραδιόφωνο το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά και το θυμήθηκα... Ο εκφωνητής είπε ότι είναι η ωραιότερη μπαλάντα των 80s και πιθανότατα έχει δίκιο...


Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Σιγά μην κλάψω...

Ακούγεται πολύ αυτές τις μέρες λόγω της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα aka Killah P. από τους χρυσαυγίτες αλλά το είπε κάποιος άλλος πρώτος και (με το συμπάθιο) το 'πε καλύτερα...


Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Για λίγο νερό...


Μίσος, απόγνωση και οργή... Αυτά είναι τα συναισθήματα που νιώθω βλέποντας αυτό το βίντεο ενός πεντάχρονου Παλαιστίνιου που ουρλιάζει και κλαίει όταν ο πατέρας του συλλαμβάνεται στη Δυτική Όχθη από τον ισραηλινό στρατό με την κατηγορία ότι έκλεψε νερό...

Σχετικό ρεπορτάζ από το Sky News ...