Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Παραξενιές/χούγια/συνήθειες...

  • Κλείνω πάντα τις ανοιχτές ντουλάπες, αν υπάρχει κλειδί τις κλειδώνω...
  • Ακολουθώ μια συγκεκριμένη ρουτίνα όταν κάνω ντους, πλένω το σώμα μου πάντα αρχίζοντας από συγκεκριμένο σημείο και καταλήγοντας σε συγκεκριμένο...
  • Τσεκάρω και ξανατσεκάρω κάθε πόρτα/παράθυρο/μπαλκονόπορτα που κλειδώνω... Παλιότερα το να κλειδώσω το αυτοκίνητο απαιτούσε αρκετό χρόνο, λόγο των ελέγχων, τώρα έχω διορθωθεί αρκετά...
  • Έχω άγχος μην ξεχάσω ανοιχτό τον θερμοσίφωνα...
  • Νιώθω επιτακτική την ανάγκη να αδειάσω οπωσδήποτε το πιάτο μου όταν κάθομαι στο τραπέζι... Ο μόνος τρόπος να μην φάω όλο το φαΐ μου είναι είτε να μην μου αρέσει καθόλου είτε να βρίσκομαι μια μπουκιά μακρυά από τη διάτρηση στομάχου...
  • Όταν ξεκινάω να διαβάζω ένα βιβλίο ΠΡΕΠΕΙ να το τελειώσω... Παλιότερα αυτή η συνήθεια κατέληγε σε ψυχαναγκασμό, έχω διαβάσει μέχρι τέλους βιβλία που μίσησα από την πρώτη σελίδα... Πλέον έχω διορθωθεί, αν ζοριστώ, τοποθετώ το βιβλίο στο ράφι και ξεκινάω ένα άλλο...
  • Και άλλες...
[*] Είμαι σίγουρος ότι αν ρωτούσε κάποιος τη γυναίκα μου, θα μπορούσε να περιγράψει πολλές επιπλέον παραξενιές μου...

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Άκου Αλέξη* - Αναδημοσίευση από τον //Παραλληλογράφο//...

Άλλη μια αναδημοσίευση, δεν είναι και λίγες τον τελευταίο καιρό...

Πολύ ωραίο post από τον  //Παραλληλογράφο// - Γαλαξιάρχη... Το πρώτο μέρος περιγράφει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που σκέφτηκα κι εγώ πριν μπω στο παραβάν, ενώ το δεύτερο μέρος με τις προτροπές με βρίσκουν σύμφωνο στα περισσότερα και περιγράφουν κάποιες από τις δεύτερες σκέψεις που κι εγώ έχω... Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ωραίες σκέψεις που ζήλεψα κι είπα να τις βάλω κι εδώ...


Άκου Αλέξη*

Όχι, δεν έγινα «τσιπρικός» στα γεράματα. Απλώς μπαίνοντας στα γεράματα σέβομαι λίγο παραπάνω το αβάστακτο βάρος του ρεαλισμού του «τώρα». Επειδή λοιπόν δεν πιστεύω -και ποτέ δεν πίστευα- στη μία, αποφασιστική και ολοκληρωτική νίκη που θα ανατρέψει τα πάντα, χωρίς ενδιάμεσες στρατηγικές νίκες, θεωρώ την ιστορική συγκυρία για τη χώρα μου αξεπέραστη. Ο ρόλος του Σύριζα σε αυτήν είναι κεντρικός και είμαστε αναγκασμένοι να τον αναγνωρίσουμε.

Ταυτόχρονα δεν ξεχνώ ότι η ταξική πάλη δεν έχει σημειώσει σχεδόν καμία νίκη τις τελευταίες δεκαετίες. Ενώ ειδικά στην εφιαλτική διετία του μνημονίου, έχασε σε όλα τα μέτωπα, σκορπίζοντας την απογοήτευση. Απογοήτευση που ήρθε να προστεθεί στη συλλογική ενοχοποίηση, επιβεβλημένη από αδίστακτους απατεώνες και -εκ των πραγμάτων- φασίστες της ΓΑΠικής σοσιαλδημοκρατίας. Απογοήτευση και συλλογική ενοχοποίηση που έχουν να αντιμετωπίσουν την παράνοια, το ψέμα, την δημαγωγία και βέβαια την τρομοκρατία.

Χρειάζεται απαραιτήτως μία τακτική νίκη. Και χρειάζεται τώρα. Με την κοινωνία και για την κοινωνία. Στο στρατηγικό αυτό ελιγμό, έλαχε να βρίσκεται ο Σύριζα σε ρόλο κεντρικό (αλλά όχι ηγετικό). Σε αυτόν απευθύνομαι, όχι ως ψηφοφόρος, που ούτως ή άλλως είναι ένας αδιάφορος ρόλος σε ένα σύστημα “αντιπροσωπευτικής” ολιγαρχίας, αλλά ως ΜΕΛΟΣ της κοινωνίας. Αυτής της κοινωνίας που βρίσκεται σε συλλογική παράκρουση, με σύνδρομα ενοχοποίησης και με απύθμενη πλέον απογοήτευση.

Επιτρέποντάς μου, χάρην αμεσότητας, την απεύθυνση στον επικεφαλής και συνομίλικό μου Αλέξη Τσίπρα, λέω:

  • Καταρχήν κατάλαβε μία απλή ιστορική αλήθεια: η σοσιαλδημοκρατία πέθανε! Όχι τώρα. Μία δεκαετία πριν. Αποσυντέθηκε ήδη.
  • Μίλησε ξεκάθαρα. Οι πέντε όροι που έθεσες είναι μία καλή αρχή. Μην ξεχνάς ωστόσο ότι απευθύνεσαι σε ένα ενοχοποιημένο κοινό σε κατάσταση παράκρουσης. Δεν βοηθά καθόλου να του κρύβεις την ουσία, μπροστά στο φόβο να σε πουν “αντιευρωπαϊστή”. Το σύστημα θα επενδύσει στην παράνοια. Δεν σε κάλεσε κανείς να φέρνεις τα Βάλιουμ, αλλά την απλή λογική.
  • Άνοιξε τα χαρτιά σου για την επόμενη ημέρα. Μη φοβηθείς να πεις τα δύσκολα. Δεν υπάρχει επιστροφή στο μικροαστισμό. Μην κάνεις πίσω στη σύγκρουση με τους ισχυρούς του κεφάλαιου. Πες το ξεκάθαρα, ότι ο αγώνας θα περάσει και μέσα από τις εθνικοποιήσεις και μέσα από τις δημεύσεις περιουσιών λαμογιών και κρατικοδίαιτων κοράκων που έπιναν αίμα τόσα χρόνια. Π.χ. ο Μπόμπολας είναι ούτως ή άλλως απέναντι. Δεν πρόκειται να σε λυπηθεί γιατί δεν τον αναφέρεις.
  • Μίλησε στον κόσμο και όχι στις ελίτ. Όχι σαν παιδάκια που θέλουν καθοδήγηση, αλλά ως ισότιμο σύμμαχο. Το πολιτικό αίτημα διαμορφώνεται στην κοινωνία. Χωρίς αυτήν δεν μπορείς να διεκδικήσεις τίποτε, ούτε από την κοινωνία, ούτε από τις ελίτ.
  • Τερμάτισε τη συζήτηση με τον κομματικό μηχανισμό του ΚΚΕ. Άφησέ τον να βυθιστεί στην ανυπαρξία. Εκείνος προτίμησε τον εγκλεισμό στο μοναστήρι και να μην υπερασπιστεί ουσιαστικά την κοινωνία. Χωρίς να επιδιώξει καμία απολύτως νίκη. Μην επαναλάβεις αυτό το λάθος. Η απενοχοποίηση ξεκινά από μία νική, έστω και μικρή. Αυτό διδάσκει η ιστορία.
  • Πείσε αν είσαι έτοιμος για τη μάχη και μην εφευρίσκεις κι εσύ λέξεις, όπως καταγγελία, απεξάρτηση κ.λπ. Η ρήξη με τις μνημονιακές πολιτικές, άρα με τον καπιταλισμό στην καρδιά του, σημαίνει κατ’ αρχήν ρήξη. Αν δεν είσαι έτοιμος να την κάνεις, ή αν δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει, σε παρακαλώ φύγε από τη μέση. Έχε υπόψη σου ότι γι’ αυτό σε ψήφισαν οι περισσότεροι. Όχι γιατί θέλουν ένα άλλο ΠΑΣΟΚ με λεπτό και πιτσιρικά αρχηγό, αντί για έναν χοντρόπετσο εγωπαθή φανφάρα.
  • Σταμάτα να επικαλείσαι κι εσύ έναν φαντασιακό ευρωπαϊσμό. Δεν είναι αυτή η Ευρώπη που οραματιζόμαστε. Δεν είναι αυτοί Ευρωπαίοι. Εμείς είμαστε. Οι πραγματικοί διεθνιστές, οι πραγματικοί φιλελεύθεροι στην ιδεολογία και όχι στο οικονομικό μοντέλο. Έχουν βιάσει τα νοήματα. Μην χρησιμοποιείς το δικό τους διαβρωμένο λεξιλόγιο. Είναι μεν πολύ καλός ο Δραγασάκης και πείθει ευρύτερα στρώματα της κεντροαριστεράς, αλλά η διατύπωση των οικονομικών θέσεων θολώνει την εικόνα. Χρειάζεται πιο ξεκάθαρη θέση. Είναι το ευρώ, Ευρώπη; Αυτό ισχυρίζεσαι;
  • Και μία επικοινωνιακή συμβουλή: Βρες ένα μπαούλο και κλείδωσε μέσα πρώτα το Στρατούλη και μετά το Λαφαζάνη. Ξεκλείδωσε μετά τις εκλογές (του 2030).

* Δηλαδή, μόνο ο Μίμης επιτρέπεται να βάζει βαρύγδουπους τίτλους στα πολιτικά ρομάντζα του;

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ - 2ος Φάκελος: Παρουσίαση Υποψηφίων - Αναδημοσίευση από Jungle Report

Ένα "αφιέρωμα" σε κάποιους εκ των υποψηφίων της Χρυσής Αυγής, μερικούς από τους οποίους θα τους δούμε να "στολίζουν" τα έδρανα της Βουλής...

Σχόλια δεν χωρούν, η εικόνα και το κείμενο μιλάνε μόνα τους...

Ελληνικέ λαέ, περαστικά σου...

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

enikos.gr - Εκλογές 2012: Η Αλ. Παπαρήγα στον Ν. Χατζηνικολάου (02/05/2012)


Ενδιαφέρουσα συνέντευξη και αποκαλυπτική για το πως το ΚΚΕ μέσω της ΓΓ μαρτυράει χωρίς ξύλο και ομολογεί ότι πιθανή νίκη στις εκλογές δεν θα ήξερε τι να την κάνει αφού την εξουσία θα την κατέχουν όχι αυτοί αλλά το κεφάλαιο... Δεν ακούμε καν το αυτονόητο ότι όντας επαναστατικό κόμμα, θα καταλύσει βίαια το κράτος και το σύστημα, θα εγκαθιδρύσει την λαοκρατία και θα επιβάλλει την εξουσία του, αφού θα έχει και την εκλογική έγκριση το λαού... 

Τραγική η εξίσωση μιας πιθανής κυβέρνησης της Αριστεράς με τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αν όχι για τις πολιτικές (με τις οποίες μπορεί κι εγώ να διαφωνώ σε επί μέρους θέματα) που εκφράζει η υπόλοιπη Αριστερά πλην ΚΚΕ αλλά από στοιχειώδη σεβασμό στην ιστορία και το ήθος κάποιων, έστω, από τα στελέχη που την απαρτίζουν...

Η συνέντευξη είναι ενδιαφέρουσα στο σύνολό της αλλά από το 14 και μετά είναι όλα τα λεφτά...

Υ.Γ. Αυτή την στιγμή νιώθω αρκετά μαλάκας για το κόμμα που επέλεξα πολλές φορές στο παρελθόν να στηρίξω με την ψήφο μου...

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Εκλογικό μήνυμα...

Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως, πόσο μάλλον όταν το post είναι ξανά επίκαιρο... Το ανασύρω από το χρονοντούλαπο της ιστορίας, από το μακρινό 2010 και στις αρχικές προτροπές του προσθέτω ακόμα μια:

Όποιος ψηφίσει ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ ή Χρυσή Αυγή να του κουλαθεί το χέρι!!!

Προς αυτούς που δεν πρόκειται να ψηφίσουν...

Αν είσαι ευχαριστημένος με την κατάσταση της χώρας αλλά δεν θες να ψηφίσεις, έχει καλώς...

Αν δεν είσαι ευχαριστημένος και δεν πιστεύεις στην εκλογική διαδικασία, την θεωρείς αυταπάτη αλλά δραστηριοποιείσαι με άλλους τρόπους και δείχνεις έμπρακτα τη δυσαρέσκεια σου και δεν θες να ψηφίσεις πάλι έχει καλώς...

Αν δεν ανήκεις σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες, είσαι δυσαρεστημένος, δεν δραστηριοποιείσαι με κανένα τρόπο αλλά και πάλι δεν θες να ψηφίσεις, να τσακιστείς να πάρεις τα πόδια σου και να σηκώσεις την κωλάρα σου από τον γαμημένο καναπέ και να πας να εξασκήσεις το τελευταίο δικαίωμα που μας έχει απομείνει και έχει ουσία και να στείλεις το μήνυμα της δυσαρέσκειάς σου... Τουλάχιστον μην γκρινιάζεις, κάτσε να σε καβαλήσουν και μην μιλάς, μην μας ζαλίζεις αφού δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα...

Η αποχή δεν στέλνει κανένα μήνυμα, νερό στον μύλο τους ρίχνει, ξύπνα ζωντόβολο!!!

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Κάθε τέλος μια καινουργια αρχή...

Η μετακόμιση τελείωσε... Το σπίτι είναι απόλυτα λειτουργικό πλέον και η σύνδεση του τηλεφώνου την Τετάρτη θα ολοκληρώσει τις βασικές εκκρεμότητες, από εκεί και πέρα θα μείνουν ψιλοπράγματα...

Η μετακόμιση ήταν από τις πιο κουραστικές εμπειρίες που έχω ζήσει από πάσης απόψεος... Όπως χαρακτηριστικά είπε και η Μ., δεν θέλω να ξανακάνω μετακόμιση πριν τα 55 μου...

Το νέο μας σπίτι είναι πιο όμορφο από ότι το φανταζόμουν, το μόνο που μένει τώρα είναι να βρούμε τα ίσα μας στο νέο μας χώρο και να τον γεμίσουμε κι αυτόν με τη ζωή μας και να φτιάξουμε κι εδώ την καθημερινότητά μας...

Ο Σ. μου έχει βγει από τα νερά του κι είναι νευρικός, η μετακόμιση τον έχει επηρρεάσει... Εδώ ταραζόμαστε εμείς οι μεγάλοι, δεν θα ταραχτεί το μωρό;

Άσχετα αν η αλλαγή σπιτιού ήταν για το καλύτερο από κάθε άποψη, η επί της ουσίας εκδίωξή μας από το προηγούμενό μας σπίτι πραγματικά με σόκαρε, είναι ένα συναίσθημα που ακόμα δεν το έχω κουμαντάρει...

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Άλλη μια απόλυση...

Άλλη μια απόλυση σήμερα και η αντίδραση αυτή την φορά ήταν χειρότερη από την προηγούμενη φορά... Το αρχικό μούδιασμα των περισσοτέρων στο γραφείο κράτησε ακόμα λιγότερο από την πρώτη φορά, οι δικαιολογίες έδωσαν και πήραν... 

Σίγουρα ο απολυμένος παρά τα 12 χρόνια προϋπηρεσίας του, είχε χαμηλή απόδοση, σίγουρα ήταν από αυτούς που εκμεταλλεύονταν την καλοσύνη της διοίκησης η οποία τόσα χρόνια δεν ήθελε να χαλάσει το καλό κλίμα και δεν έκανε απολύσεις...

Τέτοιες εξωφρενικές ανοησίες άκουσα σήμερα και νιώθω πιο θυμωμένος και πιο απελπισμένος από ποτέ... Κάποιοι δεν θα καταλάβουν τι γίνεται μέχρι που οι φλόγες να κάψουν και το δικό τους σπίτι αλλά τότε θα είναι αργά...

Συνέντευξη Αλέξη Τσίπρα στον Στέλιο Κούλογλου και το TVXS...

Απόσπασμα από την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη εφ' όλης της ύλης που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας στο TVXS:

...Αυτό είναι που με στεναχωρεί, ότι η πολιτική που ακολουθεί η ηγεσία του ΚΚΕ οδηγεί το λαό στην κατάθλιψη και τον καναπέ. Δηλαδή τι λέει η κ. Παπαρήγα; Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν τα πράγματα. Πότε θα αλλάξουν, με ρωτάς, όταν και αν θα έρθουν οι αντικειμενικές συνθήκες. Πότε, αν όχι τώρα; Τι άλλο θα πρέπει να γίνει σ’ αυτή τη χώρα και σ’ αυτή την κοινωνία, για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε με αυτοπεποίθηση να αλλάξουν τα πράγματα. Λέει ότι καμία κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να καταφέρει τίποτα. Εντάξει, δεν λέω ότι είναι εύκολο, λέω όμως ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε, διότι αν δεν προσπαθήσουμε, θα εγκλωβίσουμε τις υπόλοιπες γενιές. Τους εργαζόμενους, την εργατική τάξη κυρίως, αλλά και πολλές γενιές ακόμα...
Η επιλογή του συγκεκριμένου αποσπάσματος δεν είναι τυχαία...

Όλη η συνέντευξη εδώ.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Μετακομίζω αλλά δεν χωρίζω...

Όταν έφυγα για πρώτη φορά από το πατρικό μου νόμιζα ότι έκανα μετακόμιση... Τότε είχα μεταφέρει απλά τα ρούχα μου, τα βιβλία μου και τα προσωπικά μου αντικείμενα, τα έπιπλα, οι ηλεκτρικές συσκευές και η οικοσκευή ήταν καινούργια και είχαν έρθει κατευθείαν από τα καταστήματα στο σπίτι... Είχα θεωρήσει εκείνη τη διαδικασία δύσκολη και κουραστική αλλά είχα κάνει λάθος γιατί δεν ήξερα τι σημαίνει πραγματικά μετακόμιση...

Από το Πάσχα και μετά η καθημερινότητά μου περιλαμβάνει την πρωινή μου εργασία για τουλάχιστον 8 ώρες και το απόγευμα μέχρι το βράδυ πακετάρισμα/κουβάλημα/ξεμοντάρισμα/πάλι κουβάλημα για την μετακόμιση... Κούραση... Πολλή κούραση...

Η μετακόμιση γίνεται διότι στο σπίτι που τώρα ζω το ενοίκιο είναι υψηλό, τα εισοδήματά μας μειώθηκαν αλλά η ιδιοκτήτρια δεν θεωρεί συμπεριλαμβανομένης της γενικότερης κατάστασης ότι υπάρχει κάποιος λόγος να μειώσουμε το μίσθιο... Επιπλέον, η συμπεριφορά της ήταν τόσο προσβλητική που ακόμα και αν τελικά συμφωνούσε σε μείωση του ενοικίου θα έπρεπε εμείς να φύγουμε καθαρά και μόνο από αξιοπρέπεια...

Μου ήταν δύσκολο στην αρχή να χωνέψω ότι θα έπρεπε να φύγω από το σπίτι που ζούσα 5 χρόνια, που έχω τόσες αναμνήσεις, που γεννήθηκε το παιδί μου, που έκανε τα πρώτα του βήματα... "Μην δένεσαι με τα ντουβάρια", μου είπε η μάνα μου σε κάποια φάση που το συζητούσαμε αλλά δεν είναι τα ντουβάρια με τα οποία δένεσαι αλλά οι αναμνήσεις... Το καινούργιο σπίτι είναι αντικειμενικά καλύτερο από αυτό που ζούμε (και φθηνότερο μην ξεχνιόμαστε) αλλά ακόμα δεν έχει αναμνήσεις και εμπειρίες, είναι απλά ένα ωραίο... ντουβάρι... Η συνήθεια είναι μεγάλη υπόθεση, δύσκολα την αποκτάς ακόμα πιο δύσκολα την ξεκόβεις... 

Προσπαθώ να μην γκρινιάζω, να βλέπω την όλη υπόθεση σαν μια καινούργια αρχή, μια ανανέωση στη ζωή μας συνολικά σαν οικογένεια... Θα τα καταφέρω καλύτερα όταν όλος αυτός ο πανικός της μετακόμισης θα έχει τελειώσει και θα ξεκουραστώ λίγο... 

Το Σάββατο λέμε να καλέσουμε την μεταφορική να μεταφέρει όσα δεν μπορούμε να μεταφέρουμε εμείς... Ελπίζω μέχρι την Πρωτομαγιά να έχει τελειώσει κάθε εκκρεμότητα...

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Login link...

Για τον φίλο ή την φίλη που μου έστειλε μια ερώτηση μέσω της φόρμας επικοινωνίας αλλά δεν συμπλήρωσε όνομα και mail για να του απαντήσω:

Το οριζόντιο μενού κάτω από την επικεφαλίδα δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα widget λίστας συνδέσμων με τους οποίους έχω λινκάρει κάποιες  σελίδες που έχω δημιουργήσει όπως η Contact και η About, την αρχική σελίδα του blog, την Home, καθώς κι ένα link (Login tab) το οποίο οδηγεί στο home του blogger  (www.blogger.com/home) στο οποίο εφόσον κάποιος έχει λογαριασμό τον οδηγεί στη σελίδα διαχείρισης του/των blog του...

Θεώρησα ότι ήταν ένας βολικός και κομψός τρόπος για μένα για να έχω εύκολη πρόσβαση στο dashboard μου ειδικά από την στιγμή που έχω χρησιμοποιήσει css που κρύβει το default navigation bar του blogger...