Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

"Οι Σταυροφορίες από τη σκοπιά των Αράβων" του Amin Mallouf

"Οι Σταυροφορίες από τη σκοπιά των Αράβων" του Amin Mallouf
Πολλά έχουν γραφτεί και άλλα τόσα έχουν ειπωθεί για την ιστορική καταγραφή και ερμηνεία των Σταυροφοριών, η συγκεκριμένη καταγραφή είναι κατά τη γνώμη μου η πιο ενδιαφέρουσα από όλες... Σε αυτό το βιβλίο ο Amin Maalouf διηγείται την ιστορία μέσα από τα μάτια των μουσουλμάνων χρονικογράφων της εποχής από την αρχή μέχρι το τέλος...

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η εικόνα που έχουν οι μουσουλμάνοι για τους δυτικούς εισβολείς... Οι "υπηρέτες του Χριστού" έπεσαν σαν λαίλαπα πάνω στους μουσουλμάνους οι οποίοι, κυριολεκτικά απέμειναν αποσβολωμένοι να παρακολουθούν τις φρικαλεότητες που συνέβαιναν... Οι Σταυροφόροι, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των Αράβων χρονικογράφων της εποχής, δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε κανιβαλισμό των ηττημένων κατά τις πολιορκίες της Αντιόχειας και της Μαάρα όταν κινδύνευσαν από λιμό... Δεν σεβάστηκαν καμία από τις υποσχέσεις και τις συνθήκες που δόθηκαν στους αντιπάλους, κάθε αντιπαράθεση κατέληξε σε λουτρό αίματος, λεηλάτησαν ότι υπήρχε και ότι δεν υπήρχε με μια λύσσα πρωτόγνωρη... Από την άλλη, μαθαίνουμε όχι χωρίς να ανιχνεύουμε μια λεπτή ειρωνεία, το πόσο πρωτόγονη ήταν η προσωπική τους υγιεινή (ειδικά συγκριτικά με των μουσουλμάνων), όσο και οι ιατρικές τους γνώσεις με αποτέλεσμα μια τραγική παιδική θνησιμότητα... Χαρακτηριστικά αναφέρεται ένα περιστατικό όπου ο πονοκέφαλος κάποιου ασθενούς από Φράγκο "γιατρό" αντιμετωπίστηκε με την χάραξη με μαχαίρι στο κρανίο του ασθενούς ενός σταυρού για να ξορκιστεί το δαιμόνιο που τον είχε καταλάβει...

Ο Maalouf πάντως στόχο δεν έχει να μας εντυπωσιάσει με γκροτέσκες ή χιουμοριστικές λεπτομέρειες...  Στόχος του βιβλίου είναι να σκιαγραφήσει τον ισλαμικό κόσμο της εποχής, να ερμηνεύσει το πως τα ιστορικά αυτά γεγονότα σημάδεψαν και καθόρισαν τον ψυχισμό και την μετέπειτα ιστορία του ισλαμικού κόσμου... Αναλύει τα αίτια εκείνα που έκαναν τους μουσουλμάνους να αποτελέσουν τόσο εύκολη λεία στα χέρια των Σταυροφόρων τα πρώτα χρόνια της εισβολής αλλά και μετέπειτα... Εστιάζει στην απουσία θεσμών από τον μουσουλμανικό κόσμο, σε κάθε επίπεδο, είτε όσον αφορά την πολιτική ζωή και τη διαδοχή των βασιλέων είτε στην καθημερινότητα και στην ύπαρξη και εφαρμογή κανόνων που προστατεύουν τον απλό άνθρωπο... Ο Maalouf θεωρεί ότι οι Σταυροφορίες ήταν ένα ιστορικό γεγονός που έπληξε ανεπανόρθωτα την συλλογική μνήμη και συνείδηση του ισλαμικού κόσμου με αποτέλεσμα να καθορίζει την αντίληψη του και την στάση του απέναντι στους Δυτικούς, υπογραμμίζοντας ότι ακόμα και σήμερα σε κείμενα ισλαμιστών φονταμενταλιστών οι Δυτικοί αναφέρονται ως Σταυροφόροι... Μέσω αυτής της προσέγγισης ορίζει μια ιστορική συνέχεια στα γεγονότα που καθορίζουν τον ισλαμικό κόσμο από την εποχή των Σταυροφοριών μέχρι και σήμερα...

Το  "Οι Σταυροφορίες από τη σκοπιά των Αράβων" είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που συστήνεται σε λάτρεις της ιστορίας και της πολιτικής... Μικρή παραφωνία η, σε κάποια λίγα σημεία, κακή μετάφραση του κειμένου με αποτέλεσμα να μην βγαίνει νόημα σε κάποια σημεία...

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Ταξιδεύοντας στον Fury Road...

6 χρόνια είναι πολλά αλλά δυστυχώς τόσα είχα να πάω στο σινεμά... Για την ακρίβεια, έχω πάει στο σινεμα 2-3 φορές αλλά ήταν όλες μαζί με τον Σ. για να δούμε κάποιο παιδικό...

Αυτή την φορά όμως, είδα μια ταινία που αρέσει σε μένα, μαζί με ένα φίλο και με μοναδική έννοια το αν θα μου φτάσει το pop corn... Τελικά δεν μου έφτασε αλλά δεν με ένοιαξε καθόλου διότι δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα με ικανοποιούσε τόσο πολύ το "Mad Max: Fury Road" ...

Καταπληκτική ταινία, άξιος συνεχιστής των τριών πρώτων που αναπαράγει πιστά, σαν μην έχουν περάσει τριάντα χρόνια, την μοναδική εκείνη ατμόσφαιρα και αισθητική της αποκτηνωμένης ανθρωπότητας του μετα-αποκαλυπτικού μέλλοντος των πρώτων ταινιών...

Με ένα καταπληκτικό Tom Hardy που φτιάχνει έναν διαφορετικό Max Rockatansky από αυτόν του Mel Gibson, πιο... mad, κυριολεκτικά!!!

Με μια εξαιρετική Charlize Theron, μια γυναίκα χαμαιλέοντα που αν και κουκλάρα πείθει απόλυτα στον ρόλο της μονόχειρης πολεμίστριας που προσπαθεί να επιστρέψει στην πατριδα των παιδικών της χρόνων...

Με όλα τα στοιχεία εκείνα που περιμένεις να δεις σε ένα Mad Max, όπως η λατρεία του V8 κινητήρα, ο κιθαρίστας/πολεμιστής που ριφάρει ασταμάτητα και φυσικά τα απίστευτα πολεμικά οχήματα...

Το "Mad Max: Fury Road" είναι μια ταινία που θα ενθουσιάσει τους fans και θα ικανοποιήσει το λιγότερο τους υπόλοιπους... Έχει καταιγιστική δράση, ωραία μηνύματα, άψογο στυλ, τι άλλο θες πια;

Όσο για αυτούς που ψάχνουνε να βρούνε τρόπους να κράξουν την ταινία, που την χαρακτηρίζουν "σκουπίδι", ένα έχω να πω... Κάντε μας την χάρη και μην μας σκοτίζετε τα αρ#@&ια, εμείς γουστάρουμε κάργα...

Γονιός, τι δύσκολο πράγμα...

Το πιο δύσκολο πράγμα στο να είσαι γονιός δεν είναι ούτε η κούραση, ούτε τα ξενύχτια, ούτε οι λερωμένες πάνες, ούτε ακόμα η οικονομική επιβάρυνση για κάθε μέλος της οικογένειας...

Το πιο δύσκολο πράγμα είναι ότι το μυαλό σου δεν ξεκουράζεται ποτέ, δουλεύει ασταμάτητα, ακόμα και στον ύπνο σου... Για το αν είναι καλά, αν είναι ευτυχισμένοι, αν τρώνε, αν πίνουν, αν κοιμούνται, αν παίρνουν όλα όσα χρειάζονται, αν θα γίνουν δυνατοί άνθρωποι με αυτοπεποίθηση, αν, αν, αν...

Είναι δύσκολο αλλά δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά και ζεις με αυτό το βουητό μέσα στο κεφάλι και στο τέλος, μετά από καιρό, σου γίνεται δεύτερη φύση, μαθαίνεις τόσο πολύ να ζεις έτσι που γίνεσαι σαν τους γονείς σου που σε ρωτάνε κάθε μέρα, τώρα που είσαι κοντύτερα στα 40 πια παρά στα 30, αν έχεις φάει κι αν ντύθηκες καλά...

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Μια σκέψη για τον αδελφό μου...

Σκέφτομαι τον αδελφό μου που περνάει ζόρια για ακόμα μια φορά, γιατί η τύχη του γύρισε άλλη μια φορά την πλάτη... 

Έχει κάνει κι αυτός τα λάθη του αλλά είναι κι άτυχος, πολύ άτυχος... 

Θα μπορούσε κι έπρεπε, να του κάτσει αυτή την φορά η μπίλια στην σωστή θέση... 

Δεν ήταν παράλογη η επιθυμία ούτε και απίθανη ακόμα και για τους κωλοκαιρούς που ζούμε... 

Τον σκέφτομαι και σκέφτομαι πόσο εύκολο είναι να μισήσεις τα πάντα γύρω σου, την κοινωνία, τους άλλους, τον ίδιο σου τον εαυτό όταν σου στερούν τη δυνατότητα να κάνεις σχέδια για το μέλλον... 

Είναι εύκολο, απλά αφήνεσαι και συμβαίνει αλλά δεν πρέπει να το αφήσεις να συμβεί γιατί πέφτεις στην λακκούβα της μιζέριας κι άντε μετά να ξαναβγείς... 

Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, σφίγγεις τα δόντια, σηκώνεσαι και συνεχίζεις, γιατί αυτό σου μένει και αυτό πρέπει να κάνεις...

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Mad Max: Fury Road...

Βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 14/5 και θα την δω σίγουρα στο σινεμά και σε 3D... Σπάνια ανυπομονώ τόσο πολύ για μια ταινία...

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Ισοδύναμα μέτρα...

Σε συνέχεια του προηγούμενου post και σε συνδυασμό με την επικαιρότητα, ένα ισοδύναμο μέτρο το οποίο θα μπορούσε να προταθεί στην τρόικα... ωωω, με το συμπάθειο, στους θεσμούς, είναι η επιβολή αυστηρότατου προστίμου σε οποιονδήποτε πετάει σκουπίδια στο δρόμο, εκτός των κάδων σκουπιδιών που τοποθετούν οι δήμοι... 

Σκεφτείτε αν το κράτος έπαιρνε 1 € για κάθε πεταμένο αποτσίγαρο, χαρτάκι, κουτί αναψυκτικού, και ότι άλλο, η Ελλάδα θα εξοφλούσε τα χρέη της καθώς και τα χρέη των υπολοίπων χωρών της Βαλκανικής... Άσε που θα επωφελούνταν και το περιβάλλον...

Ελπίζω πραγματικά να διαβάζει κάποιος από το Υπουργείο Οικονομικών αυτό το blog διότι πιστεύω ότι έχω βρει την λύση για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας...

Πρωτομαγιάτικα παραλειπόμενα...

Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι μας

Αυτό είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι που φτιάξαμε προχθές στην Πεντέλη... Το πήρα φωτογραφία να το θυμόμαστε γιατί είναι το πρώτο που φτιάχνουμε κι οι τέσσερις μας... 

Υπήρχαν κι άλλα πράγματα στο περιβάλλον που ίσως θα έπρεπε κι αυτά να αποθανατιστούν αλλά μου έφτανε μια φορά το πόσο "φούντωσα"... 

Δίπλα σε μια παιδική χαρά, έξω από τον οικισμό, εκεί που σταματήσαμε το αυτοκίνητο, εμείς κι άλλοι σαν κι εμάς, υπήρχαν διάσπαρτα από αποτσίγαρα, κουτιά αναψυκτικών,  κόπρανα και χρησιμοποιημένα χαρτιά υγείας μέχρι σελοφάν από συσκευασίες προφυλακτικών καθώς το σημείο, προφανώς, θεωρείται καλή "καβάντζα"... 

Είναι τόσο ευδιάκριτο το αποτύπωμα από το πέρασμα του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον που σοκάρει, κανένας άλλος έμβιος οργανισμός επί της γης δεν πλησιάζει τα  "κατορθώματα" του...

Ο άνθρωπος και δη ο νεοέλληνας, είναι μια ανοιχτή πληγή για την ισορροπία και την καλή λειτουργία του πλανήτη ο οποίος θα ήταν πολύ καλύτερος χωρίς αυτόν...

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Κεφτεδάκι ετών 2...

2 χρόνια πριν τέτοια μέρα, γύρω στις 9 το πρωί, γεννήθηκες... Στις πρώτες μας κοινές φωτογραφίες φοράω χειρουργική μάσκα γιατί ήμουν λίγο άρρωστος και φοβόμουν ότι θα σε κολλήσω... Σαν μωράκι ήσουν το πιο ήσυχο μωρό του κόσμου, καθόσουν στην αγκαλιά ή στο καρεκλάκι με τις ώρες και δεν ακουγόσουν, μόνο ύπνο, φαΐ και γέλιο... 

Τώρα έχεις μεγαλώσει κι είσαι ένα παιδάκι/κεφτεδάκι γεμάτο ζωή κι ενέργεια που όλοι ξέρουν κι αγαπούν, είσαι η μασκότ του παιδικού σταθμού, ένας "αήτης μεγάλος"(=αλήτης μεγάλος), η χαρά της ζωής, της δική μου, της μαμάς σου, του αδελφού σου που υπεραγαπάς περισσότερο απ' όλους σε αυτό τον κόσμο... 

Σε αγαπώ πολύ, Θ. μου, χρόνια σου πολλά!

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Το έγκλημα ως προϊόν της κοινωνίας...

«...όλοι εσείς, αστυνομικοί, δικαστές, δικηγόροι, φύλακες, γιατροί, επιτροπές, συγγραφείς, ενώσατε της δυνάμεις σας προσπαθώντας να βρείτε τη γιατρειά για το έγκλημα, τα αίτια και τα αποτελέσματά του. Με όλη αυτή τη συσσωρευμένη γνώση και τη δύναμη που διαθέτετε, δεν καταφέρατε απολύτως τίποτα, εκτός –ίσως- από το να κάνετε τα πράγματα χειρότερα. Η κοινωνία είναι αυτή που δημιουργεί το έγκλημα, η κοινωνία είναι αυτή που το διαιωνίζει. Είμαι 36 χρονών και υπήρξα εγκληματίας όλη τη ζωή μου. Έχω 11 καταδικαστικές αποφάσεις. Έχω περάσει 20 χρόνια από τη ζωή μου στις φυλακές. Γνωρίζω γιατί είμαι εγκληματίας. Είμαι επειδή γνώρισα τη βία του ισχυρού από πολύ νωρίς. Και προτίμησα να γίνω εγώ ο ισχυρός. Έχω παραβιάσει κάθε νόμο που έχει υπάρξει, θα παραβίαζα και άλλους τόσους αν υπήρχαν...»
Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Carl Panzram ενός ανθρώπου απειλή για οποιονδήποτε περπάτησε ποτέ σε αυτή τη γη... Οι πράξεις του και τα εγκλήματά του ήταν ιδιαίτερα ειδεχθή και ασυγχώρητα διαβάζοντας όμως λεπτομέρειες της ζωής που έζησε μπορείς τουλάχιστον να καταλάβεις, ως ένα βαθμό, γιατί έγινε αυτό που έγινε... Εννοείται πως παίζει πάντα πρωτεύοντα ρόλο η προσωπική ευθύνη και οι προσωπικές επιλογές αλλά κάποιες καταστάσεις και εμπειρίες μπορούν να σε κάνουν να περάσεις την γραμμή που διαχωρίζει την λογική από την αποκτήνωση...

Αν θέλετε να διαβάσετε την ιστορία του Carl Panzram, εκτός από το λήμμα της Wikipedia, μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα που είχε κάνει το μακρινό 2009 το πολύ καλό blog "Έγκλημα και Τιμωρία" σε τέσσερις συνέχειες (1, 2, 3, 4)...

Την ιστορία του Carl Panzram, μου την θύμισε αυτό το άρθρο...

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Μικρά και μεγάλα...

  • Τις τελευταίες μέρες ανακάλυψα στην πράξη ότι το να μιλάς χαμηλόφωνα με σταθερό τόνο φωνής εκπέμπει μια ηρεμία η οποία είναι μεταδοτική... Το δοκιμάζω και στα παιδιά μου τις τελευταίες μέρες και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι επιδρά θετικά στην συμπεριφορά τους... 

  • Σκέφτομαι ήδη ταξίδια και διακοπές, έξω από το παράθυρο ο ήλιος λάμπει κι εγώ σκέφτομαι το πόσο θα ήθελα να βρίσκομαι σε μια παραλία και να πίνω τον καφέ μου...

  • Οι υποχρεώσεις έχουν μαζευτεί η μια πάνω στην άλλη τον τελευταίο καιρό και ο χρόνος είναι είδος πολυτελείας... Ο λόγος είναι ότι τα μαθήματα που παρακολουθώ on line για να πάρω ένα δίπλωμα εξειδίκευσης απαιτούν προσπάθεια και χρόνο... Νιώθω σαν ξεφούσκωτο λάστιχο (πάλι), νομίζω ότι θα πατήσω λίγο φρένο, ας καθυστερήσει η απόκτηση του διπλώματος, δεν χάθηκε κι ο κόσμος...(;)

  • Αλήθεια, δεν χάθηκε; Δεν θα χαθεί μέχρι τις 30 Ιουνίου; Θα πτωχεύσει η χώρα ή θα την σώσει ο Γιάνης με το ένα ν; Τόσα χρόνια τα ίδια και τα ίδια, πάντα βρισκόμαστε στον ίδιο παρονομαστή... Τι είχες Γιάνη, τι είχα πάντα;

  • Ο Σ. έχει καρδιά αγκινάρα... Φέτος από την αρχή της χρονιάς είχε προτίμηση σε μια συμμαθήτριά του στον παιδικό σταθμό , την Μ. ... Το Σάββατο γνώρισε την Η. σε ένα μεζεδοπωλείο που βρεθήκαμε και έπαιζαν όλη την ώρα μαζί... Την επομένη μου δήλωσε ότι δεν είναι πια τόσο αγαπημένος με την Μ. και ότι τώρα πια αγαπάει την Η. ... Το Σάββατο δε προσπαθούσε να βγάλει selfie μαζί με την Η. ...

  • Η Μ. θα λείψει στην Θεσσαλονίκη για δυο μέρες λόγω δουλειάς, επιστρέφει Σάββατο πρωί... Θα είμαστε οι τρεις άντρες μόνοι στο σπίτι, για πρώτη φορά... Ελπίζω όλα να πάνε καλά, κυρίως σκέφτομαι ότι πρέπει να κρατήσω την ψυχραιμία μου γιατί σίγουρα θα γκρινιάξουν αφού θα τους λείψει η μαμά τους, ειδικά ο Θ. ...

  • Διαβάζω ένα πολύ ωραίο βιβλίο αυτές τις μέρες, το "Οι σταυροφορίες από την σκοπιά των Αράβων" του Amin Maalouf ... Είναι φοβερά ενδιαφέρον το πόσες διαφορετικές ερμηνείες μπορούν να έχουν τα ίδια γεγονότα... Επίσης είναι ενδιαφέρον να θυμόμαστε από καιρού εις καιρόν το πόσα εγκλήματα έχουν γίνει κατά τη διάρκεια της ιστορίας στον βωμό των θρησκειών και άλλων υψηλών ιδανικών...