Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!!!

Αποδείξεις, αποδείξεις, αποδείξεις, πολλές αποδείξεις...

Για άλλη μια φορά ένα "λαμπρό" μέτρο θα τεθεί σε εφαρμογή για να παταχθεί η φοροδιαφυγή και να γεμίσουν τα ταμεία... Το κράτος ανίκανο ή απρόθυμο να λύσει το πρόβλημα μόνο του, πετάει το μπαλάκι στους πολίτες και κυρίως στους συνήθεις υπόπτους/μαλάκες της υπόθεσης, τους μισθωτούς... Μαζέψτε αποδείξεις, καταγράψτε τις, διευκολύνετε την εφορία στις διασταυρώσεις!!! Μήπως, λέω μήπως, αυξάνεται η γραφειοκρατία με ένα τέτοιο μέτρο; Μήπως θα γίνει της ανωμαλίας με λάθος καταγραφή των ΑΦΜ που αναπόφευκτα θα συμβεί; Μήπως θα παγώσει εντελώς η αγορά με την αύξηση του ΦΠΑ; Δεν μας είχανε πει προεκλογικά ότι δεν θα μεταβληθεί η τιμή του ΦΠΑ, ούτε προς τα πάνω, ούτε προς τα κάτω; Η μείωση του αφορολόγητου δε, έχει πολύ πλάκα... Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα όπου το αφορολόγητο είναι στα 12000, ο μισθωτός που βγάζει 12000 τον χρόνο, υπολογίζοντας ότι αυτό το ποσό μοιράζεται σε 14 μισθούς (12 μισθοί+δώρο Χριστουγέννων+δώρο Πάσχα+επίδομα διακοπών), βγάζει μηνιαίως το..."ιλιγγιώδες" ποσό των 857 ευρώ περίπου!!! Αυτό το ποσό σκέφτεται να φορολογήσει η κυβέρνηση!!!

Μήπως οι μισθωτοί δημιούργησαν την κρίση; Εμείς οι άστατοι, κακομαθημένοι μισθωτοί που φαλίραμε το κράτος με την καλοπέραση μας; Πάλι εμείς θα πληρώσουμε την νύφη, οι εταιρείες τίποτα, οι τράπεζες κάνουν κουμάντο, τους χαρίζονται χρέη και παίρνουν και οικονομική ενίσχυση να βγουν από την κρίση (θυμάστε τον Κωστάκη;)... Εγώ γιατί δεν παίρνω ενίσχυση να βγω από την κρίση γαμώτο, μόνος μου πάλι πρέπει να σκαρφαλώσω να βγω από τον λάκκο που με έριξαν άλλοι;

Δεν το καταλαβαίνουν ότι δεν έχει άλλες τρύπες η ζώνη ρε, στέναξε ο κόσμος... Καλά εγώ μπορεί να κρατιέμαι ακόμα αλλά εκεί έξω υπάρχει κόσμος που έχει αλληθωρίσει το μάτι του από την πείνα και την ανέχεια και ο αλληθωρισμένος δεν αστειεύεται, άμα τα πάρει στο κρανίο θα σε δαγκώσει στο λαιμό...

Στις επόμενες ταραχές που θα γίνουν (γιατί θα γίνουν) μεταξύ αυτών που θα είναι στο δρόμο και θα κατεβάζουν βιτρίνες (και δυστυχώς δεν θα καταφέρνουν τίποτε με αυτό) θα είναι και οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι "αλληθωρισμένοι" που λέγαμε πιο πάνω...

Άντε καλή χρονιά να έχουμε αν και δεν το πολυβλέπω...

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Δεν είμαστε εμείς μαρξιστές, ο Marx ήταν χριστιανός!!!

Αναδημοσιεύω ένα πολύ ωραίο άρθρο της Ελευθεροτυπίας για την Θεολογία της Απελευθέρωσης αλά Ελληνικά, που πρωτοδιάβασα στο πολύ καλό blog, Ανταποκριτής | Correspondent.

Παπάδες της απελευθέρωσης

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ, Ο ΜΑΡΞ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!»
Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;

Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ίσως γιατί δεν πήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Όμως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ' εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.
Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ήμασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Άγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.
Έπειτα απ' όλα αυτά, αναρωτιέμαι πώς δεν σας έχουν αποπέμψει από την Εκκλησία. «Έχουμε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, αλλά διώξεις όχι. Η ανεξέλεγκτη δεσποτική εξουσία των επισκόπων φοβίζει πολλά από τα μέλη και τους φίλους μας, κυρίως τους κληρικούς, και τους απομακρύνει από τη δημόσια δράση. Κάποιοι απ' αυτούς προσφέρουν στο παρασκήνιο ίσως και περισσότερα από μας που δραστηριοποιούμαστε δημόσια. Σήμερα ένας επίσκοπος έχει την εξουσία να επιβάλλει αργία σ' έναν παπά χωρίς να είναι καν υποχρεωμένος μέχρις ενός ορίου να αιτιολογήσει την απόφασή του ή να αποφασίζει τις μεταθέσεις των κληρικών και να διαχειρίζεται τα χρήματα της Μητρόπολης. Φυσικό είναι να αισθάνεται όχι απλώς αφεντικό, αλλά αυτοκράτορας».
Προτείνετε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης της Εκκλησίας. Με ποιες αιχμές; «Η Εκκλησία φοβάται το λαό, δεν κάνουμε διάλογο ποτέ. Βγαίνουμε απλώς στην Ωραία Πύλη και αγορεύουμε. Ως και τα σωματεία των 50 ατόμων κάνουν συνελεύσεις, προϋπολογισμό, απολογισμό. Σήμερα το εκκλησιαστικό σώμα είναι απονεκρωμένο. Αλλάζουν τα πρόσωπα, αλλά όχι η πυραμιδοειδής δομή της Εκκλησίας. Εμείς, λοιπόν, κατά τα πρότυπα των πρώτων χριστιανών, ζητάμε η Εκκλησία να διοικείται από λαϊκές συνελεύσεις, οι επίτροποι να είναι εκλεγμένοι και ανακλητοί και όλοι οι ιερείς, μέχρι τον ανώτατο, να παντρεύονται».
Αναφέρεστε σε ένα άλλο κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο, το οποίο προτείνει το Ευαγγέλιο. Λέτε ότι αποκρύπτεται εδώ και αιώνες. «Ποτέ δεν αναγιγνώσκεται στην Εκκλησία η περικοπή από το 4ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, όπου ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας διασώζει το πώς βίωναν οι πρώτοι χριστιανοί την Εκκλησία. Κανείς δεν διατηρούσε ατομική ιδιοκτησία μετά την ένταξή του στην εκκλησιαστική κοινότητα. Είχαν τα πάντα κοινά και ο καθένας έπαιρνε ό,τι χρειαζόταν. Έτσι δεν υπήρχε κανείς ενδεής. Η πρόταση αυτή μπορεί και σήμερα άμεσα να εφαρμοστεί. Τα μέσα παραγωγής να περάσουν σε κοινή χρήση, να ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς άρχοντες και υπηκόους».
Μιλάτε για τον κοινωνικό χριστιανισμό; «Ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για το χριστιανισμό είναι πλεονασμός. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει το χριστιανισμό είναι το ενδιαφέρον του για την κοινωνία, για τα προβλήματά της, και ο αγώνας για την επίλυσή τους, για την οικοδόμηση της κοινωνίας της αγάπης. Αυτά ισχύουν για τον χριστιανισμό του Ευαγγελίου. Αν σήμερα απαιτείται ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για να καταδείξει το ενδιαφέρον κάποιων χριστιανών για την κοινωνία, μάλλον πρέπει να κάνει κάποιους να προβληματιστούν για το πώς φθάσαμε σ' αυτό το σημείο. Ο χριστιανός απευθύνεται στον άνθρωπο όχι ως άτομο αλλά ως πρόσωπο, και για τον μαρξισμό ο άνθρωπος υπάρχει ως κοινωνικό ον. Νομίζουμε, είναι ένα σημείο συνάντησης».
Τι σχέση μπορεί να έχει ο επιστημονικός υλισμός με τον Θεό; «Δεν νομίζουμε ότι ο μαρξισμός, ως επιστήμη, μπορεί να έχει θεολογία όπως την εννοούμε εμείς. Αν ονομάζουν κάποιοι "μαρξιστική θεολογία" τον τρόπο χρήσης του μαρξισμού από κάποιες ομάδες ή πρόσωπα, ή και την ερμηνεία του κόσμου από τον μαρξισμό, αυτό δεν μας αφορά. Χρησιμοποιώντας όρους τού σήμερα, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων "όαση κομμουνισμού μέσα στη δουλοκτητική κοινωνία". Κάποιοι αποκαλούν το μαρξισμό "χριστιανισμό χωρίς μεταφυσική". Νομίζουμε ότι αυτός ο ορισμός βρίσκεται κοντά στην πραγματικότητα και κάνει σαφές και το βασικό σημείο απόκλισης. Φυσικά, μιλάμε για χριστιανισμό και μαρξισμό που δεν έχουν στρεβλωθεί. Για μας απορίας άξιον είναι όχι η συμπόρευση χριστιανών και μαρξιστών, αλλά το πώς χριστιανοί στηρίζουν πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικά συστήματα, όπως αυτό του καπιταλισμού, που βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου».
Είστε, λοιπόν, αριστεροί. «Είμαστε υπέρ αδυνάτων. Δεν είμαστε πολιτικό κόμμα· στην Κίνησή μας συμμετέχουν ανθρωπιστές, μαρξιστές, τροτσκιστές...»
Ο χριστιανισμός έχει κατηγορηθεί ότι με την υπόσχεση ενός μετά θάνατον παραδείσου ακυρώνει την πάλη στο εδώ και το τώρα. «Χριστιανοί και μαρξιστές πρέπει να αγωνιστούμε για μιαν άλλη κοινωνία, όπου ο άνθρωπος θα ζει ευτυχισμένος εδώ και τώρα, μέσα στον υπάρχοντα κοσμοχώρο. Απαιτούνται αγώνες. Σύγκρουση με το εκκλησιαστικό και το κοσμικό κατεστημένο. Ανατροπή των εμποδίων που δεν αφήνουν ο κόσμος να γίνει πιστή εικόνα των εσχάτων (σ.σ.: στη Θεολογία αυτός είναι ο ορισμός του παραδείσου).
»Χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να αγαπήσουμε παράφορα τον άλλον, αυτόν που δεν γνωρίσαμε ακόμη, αυτόν που έχει ανάγκη. Στο πρόσωπο του πάσχοντος βλέπουμε τον Χριστό. Η διοικούσα Εκκλησία πιστεύει στην ελεημοσύνη. Εμείς αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο που δεν θα έχει ανάγκη τη φιλανθρωπία».
Πιστεύετε στην ένοπλη επαναστατική πάλη; «Εμείς αγωνιζόμαστε για την ειρήνη. Ειρήνη, όμως, δεν είναι η παύση του πολέμου με την επιβολή του θελήματος του ισχυρού. Τέτοια ειρήνη είναι χειρότερη από πόλεμο· γι' αυτό ο Χριστός είπε: "Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν". Πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον αυτού του κόσμου της αδικίας. Επανάσταση δεν σημαίνει αιματοκύλισμα, αλλά ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός. Γι' αυτό σήμερα η δική μας "μάχαιρα", το δικό μας όπλο είναι ο λόγος. Στο μέλλον, και για την προάσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης, στον πόλεμο για την οριστική εξάλειψη του πολέμου, ίσως να απαιτηθεί η χρήση βίας».
Δικαιούται ένας λαός να πάρει τα όπλα; «Ο ίδιος ο Χριστός χρησιμοποίησε βία εναντίον των εμπόρων στο ναό. Στην Εκκλησία δεν αναγιγνώσκεται η αρχή του 5ου κεφαλαίου από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπου γίνεται λόγος για την προάσπιση της κοινοκτημοσύνης στην πρώτη χριστιανική κοινότητα. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα θανατώθηκαν γιατί δεν παρέδωσαν όλα όσα είχαν στην κοινότητα, αλλά κράτησαν τα μισά για τον εαυτό τους. Στο πρόσφατο παρελθόν, κληρικοί, όπως ο Δημήτρης Χολέβας και ο παπα-Ανυπόμονος, ζώστηκαν τα όπλα για τη λευτεριά, ενώ ακόμη και οι πλέον συντηρητικοί της Εκκλησίας με καμάρι μιλούν για τον Παπαφλέσσα και τον Διάκο. Κατά μεγίστη οικονομία, λοιπόν, και μόνο για την προάσπιση των κατακτήσεών του νομίζουμε ότι ο λαός δικαιούται να πάρει τα όπλα. Μέχρι τότε, όμως, ας αγωνιστούμε για το σημαντικότερο: για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι ταξική συνείδηση».
Ποια η γνώμη σας για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας; «Η ζωή πολλών κληρικών μέσα στη χλιδή, για την οποία δικαίως αγανακτούν οι πιστοί, ουδόλως θίγεται απ' αυτό το μέτρο. Οταν η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ενδεείς. Για να ωφεληθεί ο λαός, η περιουσία της Εκκλησίας πρέπει να "εκκλησιαστικοποιηθεί" - κοινωνικοποιηθεί, δηλαδή σε όλους να ανήκει και όλοι να την απολαμβάνουμε. Οι κληρικοί να ασχοληθούν με τη διακονία του λόγου του Θεού και η διαχείριση της περιουσίας να γίνεται από αιρετούς εκπροσώπους του λαού, χωρίς προνόμια, άμεσα ελεγχόμενους και ανακλητούς από το λαό. Ο πλούτος να διαχυθεί παντού, να φθάσει σε όποιον έχει ανάγκη. Δεν μιλάμε για διανομή, αλλά για δυνατότητα πρόσβασης διά της κοινοκτημοσύνης στον κοινό πλούτο όλων. Σε μια εποχή που παιδεία και υγεία έγιναν εμπορεύματα, η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει, στο μέτρο του εφικτού, ως όαση παροχής δωρεάν παιδείας και υγείας για όλους όσοι έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους».
Πώς είδατε τον περσινό Δεκέμβρη; «Για χρόνια στηλιτεύαμε τους νέους για την απάθεια και την αδιαφορία για τα κοινά. Τώρα που ο "ασθενής" μας άρχισε να αντιδρά σε ό,τι τον ενοχλεί, κάποιοι διαμαρτύρονται επειδή πάνω στην αφύπνιση προξένησε μερικές ζημιές που δεν έπρεπε. Εμείς, παρά τα παρατράγουδα, είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η αφύπνιση θα έχει τελικά θετικά αποτελέσματα. Οι σοβαρές αδυναμίες που παρουσιάστηκαν τον Δεκέμβρη κατέδειξαν ότι για να μετατραπεί η εξέγερση σε επαναστατική διαδικασία απαιτείται σαφής προσδιορισμός του στόχου. Επανάσταση για την επανάσταση είναι ανώφελη, αν όχι επιζήμια. Αν η εξέγερση του Δεκέμβρη είχε, με την παρουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, προσλάβει ταξικό χαρακτήρα, είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα αποκαλύπτονταν και θα αποβάλλονταν οι προβοκάτορες και η τεράστια αυτή ενέργεια των νέων θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα ελληνικό 1871».
Τελικά Θεός υπάρχει; Πώς επιτρέπει τόση αδικία; «Η γνώση της ύπαρξης ή όχι του Θεού δεν μπορεί να γίνει με λογικούς συνειρμούς· είναι απόρροια προσωπικής σχέσης. Και επειδή η πίστη είναι υπόθεση προσωπική, δεν μπορεί το κράτος να θρησκεύεται. Ο Χριστός σέβεται την ελευθερία μας· δεν ήρθε να μας επιβάλει το θέλημά του, αλλά μας αφήνει ελεύθερους να τον ακολουθήσουμε ή όχι. Δεν είναι Αυτός αίτιος των δεινών μας, αλλά εμείς, που ακολουθούμε άλλο δρόμο, που επιτρέψαμε να γίνει η διδασκαλία Του θρησκεία και εργαλείο ποδηγέτησης των λαών.
»Ο Θεός μάς κάλεσε να άρουμε τα εμπόδια στα οποία προσκόπτει η ενότητα του κόσμου. Τέτοια εμπόδια είναι η ταξική κοινωνία, ο εθνικισμός, οι διακρίσεις ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Η πάλη, λοιπόν, για την άρση αυτών των εμποδίων πρέπει να γίνει λόγος ύπαρξης για τον καθέναν που θέλει να λέγεται χριστιανός».
Διαβάστε
Ζητήσαμε από τους ιερείς της Παγκληρικής να προτείνουν σχετικά βιβλία:
  • Φερνάντο Καρντενάλ, Μιγκέλ ντ' Εσκότο, Ερνέστο Καρντενάλ, «Και Χριστός και Μαρξ», εκδόσεις Παρατηρητής
  • Καρλ Κάουτσκι, «Η καταγωγή του χριστιανισμού», εκδόσεις Αναγνωστίδη
  • Ζ. Ζίπκοβιτς, Α. Λουνατσάρσκι, «Καταγωγή της θρησκείας»
  • Καμίλο Τόρρες, «Λαϊκή Ενότητα, Επανάσταση και άλλα κείμενα», εκδ. Μνήμη
  • Ερνέστο Καρντενάλ, «Το ευαγγέλιο της επανάστασης των Σαντινίστας», εκδόσεις Μαλλιάρης
  • Γιάννης Κορδάτος, «Η Παλαιά Διαθήκη στο φως της κριτικής», εκδόσεις Μπουκουμάνη
  • Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Η Εκκλησία από την Κατοχή στον Εμφύλιο», εκδόσεις Προσκήνιο
  • Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Εκκλησία και κράτος», εκδόσεις «Το Ποντίκι»
  • Ολες οι επιστολές του Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου.

Υ.Γ. Στο link της Ελευθεροτυπίας, κάτω από το άρθρο, έχει άλλο ένα ενδιαφέρον, ρίχτε του μια ματιά...

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Χρόνια πολλά με υγεία σε όλους!!!



Υ. Γ. Σήμερα μίλησα με ένα καλό, παιδικό μου φίλο μετά από πολύ καιρό που είχαμε χαθεί και φταίχτης ήμουν εγώ... "Ευκαιρία" για να τον πάρω τηλέφωνο ήταν η ονομαστική του γιορτή και χάρηκα πολύ που τον άκουσα, ότι είναι καλά αυτός και η οικογένειά του και που κανονίσαμε να ξαναβρεθούμε...

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Η βιβλιοθήκη απ'το IKEA και το δωμάτιο του μπέμπη...

Πρώτη μέρα άδειας, κάθομαι στον υπολογιστή με μια κούπα καφέ και σκοτώνω την ώρα μου... Περιμένω την μεταφορική να μου φέρει μια βιβλιοθήκη που αγόρασα από το IKEA την Κυριακή... Μόλις μου την φέρουν θα ξεκινήσει η συναρμολόγηση, είμαι βετεράνος της συναρμολόγησης επίπλων του IKEA εγώ, μεροκάματο μπορούσα να βγάζω... Η βιβλιοθήκη θα "υποδεχτεί" τα βιβλία μου, τα οποία "εξορίζονται" από το δωμάτιο πρώην-γραφείο/μελλοντικό-δωμάτιο-του-μπέμπη, το οποίο αυτή την περίοδο περνάει ένα ενδιάμεσο στάδιο, αυτό του αποθηκευτικού-χώρου, κάτι η κούνια του μπέμπη στο κουτί, κάτι τα χριστουγεννιάτικα δώρα που μαζεύονται σιγά σιγά... Η βιβλιοθήκη θα πάρει την θέση της στο σαλόνι, χώρο έχει ευτυχώς, και ταιριάζει και με τα υπόλοιπα έπιπλα που είναι της ίδιας γραμμής, γεγονός που χαροποιεί ιδιαίτερα την Μ. που θα πάθαινε νευρικό κλονισμό αν δεν ήταν όλα ασορτί...

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Flash Christmas Card...

Για το Wix και τις δυνατότητές του τα έχουμε ξαναπεί εδώ... Σήμερα είχα δημιουργική διάθεση και έφτιαξα μια απλή χριστουγεννιάτικη κάρτα... Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν την έφτιαξα μόνος μου αλλά με την καλλιτεχνική επιμέλεια της Μ. η οποία όταν είδε αυτό που έφτιαχνα που ήταν "μπουκωμένο" από αστεράκια, καμπανάκια, ταρανδάκια και αγιοβασιλάκια, έφριξε... Καλές γιορτές να έχουμε και καλή ξεκούραση, ξεκινάει κι η άδειά μου από Τρίτη...

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ρε, γαμώ το Christmas Spirit μου!!!

Καλό το Christmas Spirit, δεν λέω, αλλά αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων στους δρόμους δεν περιγράφεται... Χθες στο Mall που είχα πάει για τα δώρα της βαφτιστήρας μου γινόταν προσκύνημα, η Κηφισίας ήταν ένα απέραντο πάρκινγκ και λίγο που είδα την Μεσογείων από πάνω, περνώντας από την Αττική Οδό, ήταν μία από τα ίδια...

Τι κακό είναι αυτό ρε παιδάκι μου κάθε χρονιά, τα διαόλια μου με πιάνουν και δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι πριν κλείσουν τα εμπορικά καταστήματα... Μου έχει τύχει παλιότερα , ίδια εποχή, να κάνω 2,5 ώρες για μια απόσταση 6-7 χιλιομέτρων, από το πατρικό μου στο τέρμα της Ελευθερίου Βενιζέλου, στην Νέα Σμύρνη στα πρατήρια!!! Αφού η κακομοίρα η μάνα μου με έψαχνε στο κινητό, νόμισε ότι κάτι έπαθα, ότι τρακάρισα...

Βγαίνεις ρε παιδάκι μου σαν το χάχα, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά που νιώθεις επιτέλους λεφτάς, να live μια φορά κι εσύ your myth in Greece και μέχρι να γυρίσεις σπίτι έχεις μνημονεύσει όλους τους αγίους της Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας μαζί...

Ρε, γαμώ το Christmas Spirit μου!!!

Φέτος με βλέπω να πηγαίνω να ψωνίσω τα (υπόλοιπα) δώρα με το ποδήλατο, δεν γίνεται να χρειάζομαι ηρεμιστικά για να την παλέψω μέχρι το ρεβεγιόν, ως εδώ, δεν την ξαναπατάω...

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Free Banner Maker...

Αυτές τι μέρες ασχολούμαι με την κατασκευή μιας ιστοσελίδας και χθες έψαχνα να βρω ένα on line banner maker (free φυσικά...) διότι οι γνώσεις μου στα γραφικά είναι ελάχιστες και ήθελα να δώσω ένα πρώτο draft... Βρήκα λοιπόν το BannerFans... Εύκολο, γρήγορο, δεν απαιτεί γνώσεις γραφιστικής, δίνει τη δυνατότητα κάνοντας ένα απλό registration, να δημιουργήσεις ότι banner θες, σε ότι μέγεθος θες... Μπορείς να επιλέξεις από μια πληθώρα γραμματοσειρών αυτήν που προτιμάς, να χρησιμοποιήσεις διάφορα εφέ (shading, gradient color, κτλ) και επίσης να χρησιμοποιήσεις κάποιες φωτογραφίες ή έτοιμα γραφικά από το pc σου... Το μόνο μειονέκτημά του ότι δεν υποστηρίζει ελληνικές γραμματοσειρές, στην περίπτωσή μου όμως αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα κι ελπίζω να τις προσθέσουν μελλοντικά... Είναι ότι πρέπει για περιπτώσεις ανθρώπων που θέλουν ένα banner αλλά δεν σκαμπάζουν γρυ από γραφικά, τσεκάρετέ το, αξίζει...

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Για το άσυλο...

Σκέφτομαι εδώ και δυο-τρεις μέρες να γράψω κάτι για το άσυλο αλλά δεν κατορθώνω να στρωθώ να το κάνω...

Χοντρικά, δεν πιστεύω στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο είναι άλλωστε κατοχυρωμένο συνταγματικά, αλλά από την άλλη η χρήση που του γίνεται κατά καιρούς δεν είναι σωστή... Οι καταστροφές και οι λεηλασίες που έχουν συμβεί κατά καιρούς σε πανεπιστημιακές σχολές καθώς και το γεγονός ότι σχολές όπως το Πολυτεχνείο ή η Πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου, γίνονται ορμητήρια για αυτό το ιδιότυπο "hit and run" παιχνίδι, μεταξύ μπάχαλων και αστυνομίας, είναι απαράδεκτα πράγματα... Ούτε το φοιτητικό κίνημα και τις επιδιώξεις του εξυπηρετούν, ούτε την ταξική πάλη, ούτε τίποτα... Το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν νεράκι στον μύλο των MME και των κύκλων εκείνων που έχουν βάλει το άσυλο στο μάτι... Το άσυλο εκείνο το οποίο ουσιαστικά το βάλλουν όλοι με την στάση τους... Οι κυβερνήσεις και η αστυνομία ποτέ δεν το γουστάρανε και το υπονόμευαν όπως το υπονόμευαν και τα κόμματα της αριστεράς, πλην ΚΚΕ, τα οποία δεν "καταδέχονταν" να το περιφρουρήσουν ουσιαστικά, να το προστατέψουν από καταστροφές και λεηλασίες, να πετάξουν έξω από αυτό όσους ασχημονούσαν, να προστατέψουν τους αγώνες που κάνουνε στην τελική και να μην αφήνουν κάποια, αντικοινωνικά στη βάση τους, άτομα να τους δυσφημούν... Τώρα οι αστυνομικές επεμβάσεις στους πανεπιστημιακούς χώρους, είτε με πρόσκληση των πρυτανικών αρχών είτε όχι, είναι θέμα χρόνου και θα γίνουν και με κοινωνική συναίνεση γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι ή μάλλον τον φτάσανε στον χτένι όλοι με την στάση τους...

Παραθέτω το σχόλιο που είχα γράψει συζητώντας με την dame31 στο post "Αναίτια επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ"...

Δεν μου κάνει εντύπωση...Ο κόσμος συντηρητικοποιείται διότι υπάρχει φόβος...Φόβος για το αύριο, για το αν θα έχουν δουλειά, αν θα είναι ασφαλείς, αν θα πάρουν σύνταξη, αν θα βρουν δουλειά τα παιδιά τους, φόβος για τα πάντα, φόβος που καλλιεργείται επίσης από τα ΜΜΕ και το κράτος... Όταν φοβάσαι πολύ, θα κάνεις και παραχωρήσεις, θα δώσεις από τα κεκτημένα σου... Το άσυλο ας πούμε... Όλες οι κυβερνήσεις ήθελαν να το καταλύσουν αλλά φοβόντουσαν το πολιτικό κόστος...Τι έκαναν λοιπόν, το απαξίωσαν, το ξεφτίλισαν, το ξεβράκωσαν...Με συμπαραστάτες ακούσιους τόσο την Αριστερά που δεν περιφρουρούσε κάποιες καταστάσεις και κυρίως τους μπαχαλοαντιεξουσιαστές... Ο ξυλοδαρμός του Κίττα και το show στα Προπύλαια προχτές ήταν το κερασάκι στην τούρτα... Η ΝΔ στηρίζει την κυβέρνηση και μέσα σε κλίμα εθνικής συναίνεσης το άσυλο θα καταργηθεί υπό τον ήχο ενθουσιωδών χειροκροτημάτων..Ας πρόσεχαν/προσέχαμε όλοι...

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Δύο σκέψεις, άσχετες μεταξύ τους...

Σήμερα πήγα στη δουλειά με το αυτοκίνητο αφού η Μ. δεν το χρειαζόταν...Το μεσημέρι ,γυρίζοντας σπίτι, άκουγα ραδιόφωνο όταν για πρώτη φορά πρόσεξα τον τελευταίο στίχο ενός τραγουδιού που μου αρέσει πολύ...

...Έλα… και νυστάζω, έλα σβύσε μου το φως...


Πραγματικά, δεν υπάρχει κάτι πιο τρυφερό από τον άνθρωπο που αποκοιμιέται και έχει κάποιον άλλον άνθρωπο να τον νοιαστεί, να τον σκεπάσει με μια κουβέρτα, να του φέρει νερό για να έχει δίπλα του αν διψάσει μέσα στην νύχτα και να του σβήσει το φως...

Όταν γύρισα σπίτι έκατσα στον καναπέ και χάζεψα λίγο το "Μεσημεριανό Express" όπου είδα την Εύη Βατίδου να θάβεται ζωντανή (στην κυριολεξία) κάτω από πανέρια με λουλούδια που της πέταξε ο συνεργάτης/αφεντικό/φίλος/μέλλοντας σύντροφος(?), κύριος Αζίζ, Σύριος έμπορος κοσμημάτων με έδρα την Θεσσαλονίκη... Δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ ότι ο κύριος Αζίζ για να διασκεδάσει με μια φίλη (...) ένα βράδυ στα μπουζούκια, ξόδεψε τόσα λεφτά σε λουλούδια όσα βγάζω εγώ σε δύο με τρεις μήνες καθημερινής, οκτάωρης (minimum) εργασίας...

Επίσης δεν μπόρεσα να μην καταραστώ την τύχη μου που δεν έχω τέτοιους φίλους...

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Έλα μωρή θρυλάρα...

Ακόμα και με την χειρότερη ομάδα των τελευταίων ετών, με τόσες ελλείψεις, τόσους τραυματισμούς και όμως τα κατάφερες... Δύο προκρίσεις σε τρία χρόνια, κάτι έχει αλλάξει φαίνεται...
Champions League

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Αναίτια επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ...

Χθες κατά τη διάρκεια της πορείας στην μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, το μπλοκ του ΕΕΚ δέχτηκε αναίτια και εξαιρετικά βίαιη επίθεση από την αστυνομία , με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό μελών του και την σύλληψη τεσσάρων οι οποίοι οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο και δικάζονται σήμερα... Το ΕΕΚ (ένα κόμμα που δεν έχω ψηφίσει ποτέ) συμμετέχει στις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις που γίνονται, χωρίς ποτέ τα μέλη του να συμμετέχουν σε επεισόδια και βανδαλισμούς... Η άδικη και αναίτια επίθεση που δέχτηκε το μπλοκ του, καταδεικνύει μια ξεκάθαρα αντιδημοκρατική και αυταρχική λογική της αστυνομίας σύμφωνα με την οποία, ένοχος είναι οποιοσδήποτε τολμά να κατεβαίνει στο δρόμο και να διαδηλώνει, γίνεται δε ακόμα πιο προκλητική αυτή η στάση όταν οι "γνωστοί άγνωστοι" σπάνε πάντα ανενόχλητοι... Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου "Προστασίας του Πολίτη" έχει σαφέστατες ευθύνες και πρέπει να λογοδοτήσει και να αποδώσει άμεσα ευθύνες για αυτά που συνέβησαν αν θέλει να διασώσει έστω κάποια προσχήματα δημοκρατικότητας... Ας έχουν υπόψη τους όμως τόσο η αστυνομία όσο και η πολιτική της ηγεσία ότι με την τρομοκρατία και τη βία που ασκούν δεν θα πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν... Αλίμονο στις εξουσίες που καταφέρνουν να κάνουν ανθρώπους που δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ σε διαδηλώσεις, όπως η μάνα μου, ετών 57, να έχουν εξοργιστεί με αυτά που συνέβησαν και να σου λένε ότι σήμερα θα κατέβαιναν στην πορεία να διαμαρτυρηθούν, αν βαστούσαν τα πόδια τους... Αλίμονό τους...

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα...

Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα στο μέλλον από όποιον θέλει να σχολιάσει κάτι που έχω γράψει και να μου αποδώσει χαρακτηρισμούς, να έχει την στοιχειώδη ευγένεια είτε να το κάνει εκεί που βρίσκεται το σχόλιό μου έτσι ώστε να το έχω υπόψη μου, είτε αφού θέλει να με βρίσει στο blog του να με ενημερώσει τουλάχιστον , ότι "ξέρεις κάτι, σε κράζω"... Το να μην κάνεις ούτε το ένα, ούτε το άλλο και απλά να σηκώνεις ένα post στο blog σου όπου με σχολιάζεις, με βρίζεις και βγάζεις και συμπεράσματα για πάρτη μου κι εγώ το μαθαίνω τυχαία σχεδόν 1,5 μήνα μετά, είναι αν μη τι άλλο πούστικο... Αλλά τελικά από κάποιους, πραγματικά, δεν περιμένω κάτι καλύτερο...

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

"Τι λες ρε μάνα, δίδυμα έκανε φέτος η Παναγία;"

Πήγα χθες στο πατρικό μου να βοηθήσω την μάνα μου στο χριστουγεννιάτικο στόλισμα... Η Μ. της είχε πάρει φιγουρίτσες για την φάτνη γιατί μέχρι πέρυσι είχε ελλείψεις και την είχε διακοσμήσει με..."μπαλώματα"!!! Ο Χριστούλης ήταν μια κατασκευή από ζυμάρι,κάτι μεταξύ του Ζυμαρούλη της Pillsbury και του Pirelli... Πέρυσι που είχαμε πάει στην Ιταλία της είχαμε πάρει ένα ωραίο Χριστούλη ξαπλωμένο στο παχνί, οπότε φέτος, μετά και από την αγορά του πλήρες σετ από φιγούρες φάτνης, οι Χριστούληδες ήταν δύο...

Η μητέρα μου στήνει τις φιγούρες μέσα στην φάτνη όταν συνειδητοποιώ ότι βρίσκονται και οι δύο Χριστούληδες εντός της!!!!

Snowball: "Τι είναι αυτό ρε μάνα;"
Μάνα-Snowball: "Έλα μωρέ, τον έβαλα κι αυτόν εκεί..."
Snowball: "Τι λες ρε μάνα, δίδυμα έκανε φέτος η Παναγία;"
Πατέρας-Snowball: (Η φωνή ακούγεται από το δίπλα δωμάτιο όπου ο πατέρας μου βλέπει τηλεόραση) "Καλά σου λέει το παιδί!!!"
Μάνα-Snowball: (Με ύφος και καλά θυμωμένη) "Ώχου, πώς κάνεις έτσι, να τώρα θα τον βγάλω..."

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Ο Αντώνης, η Ντόρα και ο... Δρακουμέλ!!!

ΔρακουμέλΗ νίκη του Αντώνη Σαμαρά στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου στην Νέα Δημοκρατία ανέδειξε ένα φαινόμενο πολύ εντυπωσιακό... Πρώτη φορά είδα τόσο πολύ κόσμο να πανηγυρίζει όχι τόσο την νίκη κάποιου αλλά την ήττα ενός άλλου!!! Χθες όλη μέρα στο internet, σε fora, σε chain mails, σε συζητήσεις στο γραφείο, άνθρωποι πάσας ιδεολογικής απόχρωσης, πανηγύριζαν την ήττα της Ντόρας και εύχονταν να ακολουθήσει η πλήρης πολιτική συντριβή και αφανισμός του Μητσοτακέϊκου... Είναι εντυπωσιακό (και αστείο) ότι αυτή η οικογένεια, παρά το γεγονός ότι κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας εδώ και δεκαετίες, έχει "καταφέρει" να είναι αντιπαθής από την πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας και το όνομά της έχει συνδεθεί με μία από τις φιγούρες των "κακών" των παιδικών μας χρόνων, ένας "μπαμπούλας" για μικρά και μεγάλα παιδιά...

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Εκεί ψηλά στον...Χολαργό!

Σήμερα το πρωί έκανα μια μεγάλη βόλτα με το ποδήλατο... Αυτή είναι η θέα από το ύψωμα μπροστά από το 2ο Γυμνάσιο/Λύκειο Χολαργού...

Χολαργός - Θέα από ψηλά (1)
Χολαργός - Θέα από ψηλά (2)

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

London Calling...

Τους Clash τους άκουσα πρώτη φορά πιτσιρικάς, εκεί γύρω στα 13, στην περίφημη διαφήμιση της Levi's που έπαιζε το "Should I Stay Or Should I Go"... Γοητευμένος (sic!!!) από το κομμάτι αλλά (μεταξύ μας) κυρίως από το hype που είχε δημιουργηθεί εκείνη την περίοδο γύρω από το κομμάτι και το συγκρότημα, αγοράζω μια συλλογή των Clash, το "The Clash: The Singles"... Δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτε άλλο δικό τους και αμέσως ξεχώρισα το "London Calling", κάτι μου έκανε...

Απόψε, χάζευα το X-Factor και η Μ. λαγοκοιμόταν στον καναπέ, όταν σε κάποια φάση έπαιξε το κομμάτι και κάτι μου έκανε κλικ, ξύπνησα από εκεί που πήγαινα να αποκοιμηθώ...

Άλλη μια φορά λοιπόν...

"I live by the river"...

Επικηρύχθηκε ο ασυνείδητος που ακρωτηρίασε αρκουδάκι...

Καλή κίνηση η επικήρυξη αλλά ένα χέρι ξύλο θα του το έριχνα και τζάμπα του παλιόπουστα...

Επικηρύχθηκε ο ασυνείδητος που ακρωτηρίασε αρκουδάκι


Από το δήμο Σταυρούπολης Ξάνθης


Με 5.000 ευρώ επικήρυξε ο δήμος Σταυρούπολης Ξάνθης τους ασυνείδητους που δολοφόνησαν και ακρωτηρίασαν ένα μικρό αρκουδάκι στην οροσειρά της Ροδόπης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του δήμου, "το άτομο που διέπραξε το έγκλημα, πάσχει από σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές και ως εκ τούτου είναι επικίνδυνο για την τοπική κοινωνία".

Υπενθυμίζεται ότι την Τετάρτη βρέθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Λειβαδίτη Ξάνθης, νεκρό από πυροβολισμό στο κεφάλι, αρσενικό αρκουδάκι μόλις δύο ετών, του οποίου είχαν κόψει τα δύο μπροστινά πόδια.

Σημειώνεται ότι η ευρύτερη ορεινή περιοχή της Ροδόπης αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο βιότοπο αρκούδας στη χώρα μας με ελάχιστο πληθυσμό περίπου 20-30 ζώα. Η καφέ αρκούδα παραμένει αυστηρά προστατευόμενο είδος στην Ελλάδα και την Ευρώπη.


Από τον ΣΚΑΙ.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Γλυκιά Πορτογαλία: Pastéis de Nata...

Αν ποτέ βρεθείτε στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στην Λισαβόνα, να πάτε οπωσδήποτε να φάτε Pastéis de Nata. Το pastel (ενικός του pastéis) είναι ένα γλυκό με μεγάλη ιστορία και αποτελεί το...εθνικό επιδόρπιο της Πορτογαλίας! Ουσιαστικά είναι μια τάρτα με κύρια συστατικά το γάλα και τα αυγά αλλά άλλο να το λέμε και άλλο να το τρως! Αν θέλετε να δοκιμάσετε το αυθεντικό pastel, πρέπει να ψάξετε το Casa Pastéis de Belém το οποίο λέγεται ότι είναι το πρώτο μέρος στο οποίο σερβιρίστηκε το εν λόγω γλυκό, μεταξύ μας όμως, παντού, όπου και να βρεθείτε, όλα τα καφέ και εστιατόρια το σερβίρουν. Για μένα το καλύτερο ήταν αυτό που έφαγα από ένα πολύ ωραίο μαγαζί στην Λισαβόνα, στην Avenida Liberdade 169 που λέγεται "Bela Ipanema"...


Pastéis de Nata

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Όποιος νύχτα περπατεί...

Σημείωμα Μ.Τεγοπούλου στον Μ.Χρυσοχοίδη
Αυτό είναι το σχόλιο της Μάνιας Τεγοπούλου, εκδότη της "Ελευθεροτυπίας", προς τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 24ης Νοεμβρίου... Πέραν της καταφανούς "ποιητικής διάθεσης", δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς θέλει να πει και κυρίως, τι ελπίζει να πετύχει η εκδότης της γνωστής εφημερίδας με το εν λόγω σημείωμα... Η κυρία Τεγοπούλου συνελήφθη και οδηγήθηκε στο αυτόφωρο όταν αρνήθηκε να υποβληθεί σε αλκοτέστ στην Πανόρμου, τα ξημερώματα της 20ης Νοεμβρίου... Η σύλληψή της ίσως ήταν το γεγονός που την συγκλόνισε και ενέπνευσε το εν λόγω σχόλιο...

(Η φωτογραφία είναι από το TVXS)

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

We 'll always have Paris...

Η Μ. έχει αποκοιμηθεί στον καναπέ, εγώ βαριέμαι και χαζεύω στο internet.. Πριν από 1,5 χρόνο, τον Μάη του 2008, κόβαμε βόλτες στο Παρίσι και τραβούσα βίντεο τους in line skaters να "χορεύουν" σε μια πλατεία στο πλάι του Λούβρου...


video

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Πόσο "εριστικός" μπορώ να είμαι;

Άκουσα χθες το βράδυ στις ειδήσεις του ALTER ότι μεταξύ των προσαγωγών που έγιναν πριν, μετά και κατά τη διάρκεια της πορείας, ήταν και αυτές δύο νεαρών που ήταν εριστικοί κατά τη διάρκεια των ελέγχων που έκανε η αστυνομία στο μετρό... Δεν γνώριζα ότι το να είσαι εριστικός αποτελεί ποινικό αδίκημα κι επίσης θα ήταν ενδιαφέρον να καθοριστεί ο βαθμός εριστικότητας που επισύρει σύλληψη και προσαγωγή... Τι ακριβώς θεωρείται κολάσιμο, ένα άγριο βλέμμα, μια απότομη κίνηση, μια βρισιά; Καλό θα ήταν να υπάρξουν διευκρινήσεις διότι έχω χάσει το "εριστικόμετρό" μου και δεν θέλω να βρεθώ πίσω από τα κάγκελα χωρίς να το καταλάβω...

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Χωρίς αυτούς...

Απορρίπτει προκαταβολικά την συμμετοχή του στον κοινωνικό διάλογο για το ασφαλιστικό που έχει προαναγγείλει η κυβέρνηση, το ΚΚΕ... Λαμβάνοντας υπόψη το παλιότερο σύνθημά του περί πέντε κομμάτων και δυο πολιτικών, συμπεραίνω ότι στο διάλογο για το ασφαλιστικό θα εκπροσωπηθεί μόνο η μια πολιτική κατά το ΚΚΕ... Εν ολίγοις οι εργαζόμενοι για τους οποίους κόπτεται το ΚΚΕ και αυτοί που το στηρίζουν, δεν θα έχουν "φωνή" σε αυτόν τον διάλογο για αυτό το τόσο σημαντικό θέμα... Ακόμα και αν το παιχνίδι είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο, δεν όφειλε το ΚΚΕ να "πέσει μαχόμενο" στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων;

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Θρεφτάρι είναι το πουλάκι μου!!!

Πέραν της γκρίνιας και της μίρλας του περασμένου σαββατοκύριακου, τις προηγούμενες μέρες πήραμε και μια μεγάλη χαρά... Πήγαμε με την Μ. στο Ιασώ και έκανε το υπερηχογράφημα Β' επιπέδου... Ο μπέμπης είναι υγιής, αρτιμελής, στρουμπουλός και ψηλός!!! Η Μ. είχε αγχωθεί πάρα πολύ για το αν είναι καλά και "κατόρθωσε" να περάσει το άγχος της και σε μένα που, όλως περιέργως, είμαι αρκετά ψύχραιμος σε ότι αφορά το μωρό... Καθυστέρησαν και τα ραντεβού και μέχρι να μπούμε και να δούμε ότι όλα πάνε καλά, μας βγήκε η ψυχή!!! Τέλος καλό όλα καλά όμως... Το χαρμόσυνο γεγονός γιορτάσαμε εξολοθρεύοντας μια πίτσα σπέσιαλ 4χ4 από την Pizza Fan, καταστρέφοντας, εννοείται, τη διατροφή που έχουμε ξεκινήσει εδώ και δύο εβδομάδες...

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

Απολογισμός...

Άθλιο σαββατοκύριακο, κακή διάθεση, πολλή κούραση, πολύ στρες, παρεξηγήσεις κι ένας εγκέφαλος με τις ενδείξεις του όλες στο μηδέν... Ευτυχώς που έρχεται η Δευτέρα...

Καληνύχτα...

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

Τα stage, η Αριστερά και το "τρούπωμα"...

Η Αριστερά ζητάει να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι στα προγράμματα stage, κάνοντας τα στραβά μάτια ότι πολλοί από αυτούς διορίστηκαν με κομματικά/αναξιοκρατικά κριτήρια... Ας υποθέσουμε ότι αυτό είναι δυνατόν καθώς όντως υπάρχουν τομείς του δημοσίου όπου υπάρχουν τρομακτικές ελλείψεις προσωπικού και οι stagier καλύπτουν πολλές από τις πάγιες ανάγκες... Υπάρχουν όμως, επίσης πολλοί, τομείς του δημοσίου όπου μόνιμοι και stagier "συνωστίζονται" σε ελάχιστες, βυσματικές θέσεις... Εκεί θα χρειαστεί να σταθμιστούν οι ανάγκες του δημοσίου σε προσωπικό για να περιοριστεί ο αριθμός των υπεράριθμων... Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να γίνει ξεκαθάρισμα, δεν είναι δυνατόν να κάθονται δυο υπάλληλοι σε μια καρέκλα, ούτε είναι δυνατόν κάποιος να πληρώνεται χωρίς να δουλεύει... Έστω ότι γίνεται κάτι τέτοιο, ποια θα είναι η αντίδραση της Αριστεράς; " Όχι στις απολύσεις";

Να με συμπαθάτε αλλά το όλο σκηνικό μου βρωμάει από μακρυά μικροπολιτική και σπέκουλα...

Σε μια ελληνική ταινία του παρελθόντος έλεγε ο Κώστας Βουτσάς:

Εγώ, ήταν να μην τρουπώσω. Τώρα που τρούπωσα, δεν βγαίνω...


Η όλη ιστορία με τα stage μου θυμίζει πολλές φορές την εν λόγω ατάκα...

Η φίλη μου η Θοδώρα πάντως δεν "τρούπωσε"... Δεν πήγε να βρει λυτούς και δεμένους για να μπει σε stage αλλά έκατσε και ξεσκίστηκε στο διάβασμα και έδωσε εξετάσεις στο ΑΣΕΠ για να διοριστεί σε μόνιμη θέση στο Δημόσιο και ακόμα περιμένει τα αποτελέσματα...
Ένας πολύ δικός μου άνθρωπος γράφτηκε εδώ και ένα χρόνο στον ΟΑΕΔ με την ελπίδα να βρεθεί κάποια δουλειά και γι' αυτόν... Είναι ακόμα άνεργος, ούτε δουλειά, ούτε stage, ούτε τίποτα... Ούτε αυτός "τρούπωσε"...

Ναι, να καταργηθούν τα stage και οι ελαστικές μορφές εργασίας...
Ναι, το Δημόσιο να απαρτίζεται από σκληρά εργαζόμενους, ευσυνείδητους, μόνιμους υπαλλήλους...
Ναι, να αξιοποιηθούν όσοι από τους stagier είναι απαραίτητοι στις υπηρεσίες τους, ως μόνιμοι και ασφαλισμένοι υπάλληλοι...

Ως εκεί όμως...

Ούτε είναι δυνατόν να μονιμοποιηθούν όλοι, ούτε είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση χάους και αποδιοργάνωσης στον δημόσιο τομέα, ούτε είναι δυνατόν να υπάρχουν οι ελαστικές μορφές εργασίας που συντηρούν το "πελατειακό" πολιτικό μας σύστημα...

Ούτε είναι δυνατόν να περιμένουμε την "επανάσταση" που θα μας λύσει όλα τα προβλήματα...

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Η κ. Παπαρήγα υπερασπίζεται το Τείχος του Βερολίνου...

Η κυρία Παπαρήγα μπορεί να υπερασπίζεται το Τείχος του Βερολίνου και ότι άλλο επιθυμεί κι επίσης μπορεί να έχει δίκιο ότι οι συγκεντρωμένοι στο Βερολίνο αυτές τις μέρες γιορτάζουν όχι την πτώση του τείχους αλλά την καπιταλιστική "παλινόρθωση"... Από την πλευρά μας πάλι, οι αναγνώστες της είδησης, είτε υποστηρίξαμε ή όχι κάποια στιγμή το ΚΚΕ, έχουμε κάθε δικαίωμα να ανατριχιάζουμε από την ευκολία και το πάθος της να υπερασπίζεται μια πολιτική λογική/πρακτική που λέει ότι οι άνθρωποι και οι σκέψεις τους μπορούν να μπαίνουν σε κουτιά, είτε πραγματικά, είτε νοητά, για το "καλό" τους...

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Για φίλους που "φύγαν", που χαθήκαν και που δεν έχω δει ποτέ...

Δεν είμαι ο πιο ανοιχτός άνθρωπος του κόσμου, δεν ήμουν και ποτέ... Επιτρέπω σε κάποιους να "βλέπουν" λίγο παραμέσα μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και υπό συγκεκριμένες συνθήκες... Μόνο η Μ. "βλέπει" περισσότερα από εμένα και αυτό οφείλεται σε αυτήν...

Όταν σκοτώθηκε ο Γ., όταν ήμουν 20 χρονών, πλάνταξα στο κλάμα... Με τον Γ. ήμασταν φίλοι από 10 χρονών, αυτοκόλλητοι... Στην κηδεία του έκλαιγα με λυγμούς και δεν πήγα στο νεκροταφείο, πήγα την άλλη μέρα με τον Δ. που έλειπε σε διακοπές την ημέρα της ταφής, και την Χ. ... Από τότε και για πολλά χρόνια, δεν ξαναέκλαψα, λες και το είχα απαγορέψει στον εαυτό μου μέχρι που ένα βράδυ, μια εποχή που περνούσα κάποια ζόρια, γύριζα με ταξί στο σπίτι και καθόμουν στο πίσω κάθισμα... Το ταξί πέρασε από το σημείο που σκοτώθηκε ο Γ. (είχα ξαναπεράσει εκατοντάδες φορές) και σκέφτηκα "Πού είσαι ρε μαλάκα;" ... Λίγο μετά συνειδητοποίησα ότι τρέχανε τα μάτια μου και σκουπίστηκα γρήγορα μην με δει ο ταρίφας...

Όλα αυτά τα γράφω διότι μια καλή διαδικτυακή φίλη που περνάει μια πολύ δύσκολη φάση στην ζωή της, αναρωτήθηκε ποια είναι η λεπτομέρεια που κάνει το "ψυχολογικό ποτήρι" να ξεχειλίσει... Πιστεύω ότι απάντηση δεν υπάρχει... Δεν υπάρχει κανόνας και δεν υπάρχει και χρονικός περιορισμός... Ποια είναι η στιγμή, η κουβέντα, η ανάμνηση, ο τόπος που θα κάνει το κλικ... Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ξεχειλίσει και έτσι πρέπει να γίνει, δεν γίνεται αλλιώς... Απλά συνεχίζεις, προχωράς μπροστά και θυμάσαι...

D., σου εύχομαι καλή δύναμη και κουράγιο τώρα στα δύσκολα...

Σ. Σ. Με τον Δ. και την Χ. έχουμε πολλά χρόνια να τα πούμε... Κάποια στιγμή ο Δ. πήγε στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές και δουλειά και χάσαμε επαφή και με την Χ., χαθήκαμε στην ίδια πόλη...

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

The Curious Case of Benjamin Button...

The Curious Case of Benjamin Button
Έκατσα χθες βράδυ και είδα το "The Curious Case of Benjamin Button" ...
Μα τον Θεό, τι ωραία ταινία!!! Τι ωραία ταινία!!! Την ευχαριστήθηκα τόσο πάρα πολύ, αν και είναι λίγο οξύμωρο σχήμα να χρησιμοποιώ την λέξη "ευχαριστήθηκα" για να περιγράψω τα συναισθήματα που μου προκάλεσε η ταινία... Με ξετίναξε στην κυριολεξία... Μάλλον έχω γίνει πολύ ευαίσθητος τώρα που η Μ. είναι με την κοιλιά τούρλα και ο μπέμπης έχει τρελαθεί στην κλωτσιά αλλά πραγματικά την τελευταία ώρα της ταινίας με όσα έγιναν μεταξύ του Μπέντζαμιν και της Νταίζυ και με το παιδί τους, πραγματικά έγινα ράκος... Τέλος πάντων, η ταινία είναι του David Fincher, ενός πολύ αγαπημένου μου σκηνοθέτη, ο οποίος φτιάχνει μια πολύ όμορφη ιστορία που ακροβατεί διαρκώς μεταξύ της πραγματικότητας και του παραμυθιού, δημιουργώντας μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα... Ήθελα να την δω εδώ και αρκετό καιρό αλλά την "φοβόμουν", με είχανε τρομάξει κάποια αρνητικά σχόλια που είχα ακούσει και διαβάσει τόσο για το (μεγάλο όντως) μέγεθός της όσο και για την ταινία αυτή καθεαυτή... Η ταινία είναι πολύ τρυφερή (αν και λίγο πικρή) και αξίζει πραγματικά να την δεις... Είναι η ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον, ενός άντρα που γεννήθηκε γέρος και που μεγαλώνοντας ξαναγινόταν παιδί... Δεν θα μπω στη διαδικασία να την κρίνω για το στυλ της ή την τεχνική της, άλλωστε δεν έχω και τα προσόντα να το κάνω, ξέρω όμως ότι αυτό που είδα συναισθηματικά με συνεπήρε και οπτικά με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο... Διάφορα tricks που χρησιμοποίησε δε ο Fincher , όπως τα flash backs ή η what-if αφήγηση, λειτούργησαν πολύ θετικά στη δημιουργία αυτής της παραμυθένιας ατμόσφαιρας... Πολύ καλή ταινία, πολλά μηνύματα, πολλές εικόνες (στο μυαλό μου κυρίως) αλλά επίσης και η υπενθύμιση του μεγαλείου του κινηματογράφου, η δυνατότητα του να οπτικοποιείται το όνειρο και το παραμύθι και αυτό είναι πολύ ωραίο πράγμα...

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Giorgio Gaber: Κάποιος ήταν κομμουνιστής επειδή...

Αυτό το βίντεο μου το έστειλε ο αδελφός μου με mail... Δεν γνώριζα καν ποιός είναι ο Giorgio Gaber οπότε όταν άνοιξα το link στο You Tube και είδα το όνομα στον τίτλο του βίντεο, παραλίγο να το κλείσω αφού ούτε το αναγνώρισα ούτε όρεξη είχα για πολιτική κατήχηση... Παρ' όλα αυτά το είδα, το είδα ολόκληρο, χωρίς να "πηδάω" κομμάτια, και μου άρεσε πολύ... Περιγράφει μέσα σε 9 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα όλους τους λόγους που οδήγησαν/οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους να γίνουν κομμουνιστές κι επίσης όλους εκείνους τους λόγους που οδήγησαν/οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους στο να πάψουν να είναι κομμουνιστές... Γλυκόπικρο αλλά αφάνταστα εύστοχο, ήρθε και κόλλησε με διάφορα που σκέφτομαι και άλλα που βλέπω να συμβαίνουν γύρω μου...


Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Μήνυμα προς τους "επαναστάτες" ή "Η κραυγή του μικροαστού..."

Απευθύνω αυτή την καταχώρηση κατά κύριο λόγο στην οργάνωση που θα αναλάβει την ευθύνη της χθεσινής επίθεσης στο Α. Τ. Αγίας Παρασκευής αλλά δευτερευόντως σε όλες εκείνες τις "επαναστατικές" οργανώσεις που απασχόλησαν κατά καιρούς με τη δράση τους το αστυνομικό δελτίο...

Δεν θέλω να με σώσετε...

Αν δεν με ακούσατε καλά...

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΣΩΣΕΤΕ!!!

Θέλω να με αφήσετε στην ησυχία μου, στην μικροαστική μου νιρβάνα, στο μεροδούλι-μεροφάϊ μου αλλά δεν θέλω να με σώσετε...
Θέλω να με αφήσετε ήσυχο να ζήσω την ζωούλα μου, να κάνω τα παιδάκια μου, δεν θέλω κανένα μασκοφόρο εκδικητή να με σώσει από τα νύχια των αφεντικών, ότι είναι να κάνω θα το κάνω μόνος μου... κι αν δεν το κάνω, πρόβλημα δικό μου αλλά ΕΣΕΙΣ δεν θέλω να με σώσετε...

Είδα κι έπαθα να γλυτώσω από την αυθεντία του παπά, του δασκάλου και του χωροφύλακα, δεν θέλω τη δικιά σας την αυθεντία στο σβέρκο μου τώρα...
Όλων σας η αυθεντία έχει ένα κοινό...
Πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το πώς και πόσο θα ζήσω εγώ...

Δεν θέλω να με σώσετε λέμε...

Δεν θέλω να μιλάτε εξ ονόματός μου, ότι το κάνετε για τον λαό, τον εργαζόμενο και κολοκύθια με την ρίγανη...
Για την πάρτη σας το κάνετε, για την καύλα σας...
Θα ήσασταν πιο τίμιοι αν το παραδεχόσασταν τουλάχιστον...
Πείτε, "το κάνουμε γιατί μπορούμε" να το καταλάβω αλλά δεν μπορώ να ακούω παπαριές...

Δεν ξέρω τι ζόρια τραβάτε...
Αλαζονεία να το πω, μαλακία, άγνοια...
Με βάλατε απέναντί σας, με στοχοποιήσατε, εμένα τον μικροαστό...
Για ποιόν τα κάνετε ότι κάνετε αν όχι για μένα τον μικροαστό...όλοι μικροαστοί είναι στην Ελλάδα...
Γι' αυτό σας λέω, πείτε ότι το κάνετε για την καύλα σας...

Αλλά μην με σώσετε, δεν θέλω...
Αφήστε με στην ησυχία μου...
Μακάριοι οι πτωχοί το πνεύματι δεν λένε οι παπάδες;
Έτσι κι εγώ...
Πτωχός το πνεύματι..και άπιστος...

Δεν θέλω να σωθώ λέμε...

Υ.Γ.1 Όντας μικροαστός, εγώ στεναχωρήθηκα για τα μπατσάκια που τραυματίστηκαν από την επίθεση γιατί ήταν 20-χρονα παιδιά και δεν μου αρέσει κανένας να πυροβολείται σαν να ήτανε κοτσύφι, οπότε θέλω να τους ευχηθώ καλή ανάρρωση...

Υ.Γ.2 Ο Λάκης Λαζόπουλος είπε χθες σχολιάζοντας την επίθεση

"Κύριε Χρυσοχοϊδη, η βία φέρνει βία" ...

Από μαλακίες άλλο τίποτα κύριε Λάκη μας...
Ποια ακριβώς βία προκάλεσε την χθεσινή μαζική απόπειρα δολοφονίας, η επιλογή των θυμάτων της οποίας είχε ως μόνο κριτήριο το γεγονός ότι αυτά φορούσαν στολή της αστυνομίας;
Ψάχνουμε να βρούμε δικαιολογίες για τα αδικαιολόγητα τώρα;
Γιατί μου θυμίζεις κάτι μπάτσους που προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τον Κορκονέα πριν κανά χρόνο;
E;;;

Παράλογο;
Δεν απαντά...

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος...

...αύριο λέω να πάρω την Μ., την κοιλιά της και το περιεχόμενό της και να πάμε μέχρι το Ναύπλιο να κάτσουμε δυο μερούλες να χαλαρώσουμε... Λέω καιρού επιτρέποντος γιατί έτσι όπως το πάει η κωλοβροχή δεν θα ταξιδέψουμε με το Polo αλλά με καράβι από τον Πειραιά, αν δεν έχει απαγορευτικό...

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Πάμε για ορθοπεταλιές...

My IDEAL Energetic!
Πήρα το δικό μου ποδήλατο...
Το σκεφτόμουνα πολύ καιρό, ήθελα να κάνω και λίγη γυμναστική...
Το έφερνα από εδώ, το έφερνα από εκεί αλλά "κάποιοι άλλοι παράγοντες" δεν μου το είχαν επιτρέψει μέχρι τώρα...
Τελικά την Τρίτη το αγόρασα...
Το έχω κάνει δυο βόλτες μέχρι τώρα, σήμερα πήγα μια ωραία μεγάλη, το ευχαριστήθηκα!
Το ποδήλατο σου δίνει ένα αίσθημα ελευθερίας, θέλει μεγάλη προσοχή όμως όταν κινείσαι στο δρόμο διότι δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει αυτός που έρχεται από μπρος/πίσω/δεξιά/αριστερά σου και κάθεται στο τιμόνι..
Να πω ένα ευχαριστώ στον Κλείτωρα του οποίου ένα post σχετικό για το ποδήλατο καθώς και κάποιες χρήσιμες συμβουλές του για το πού να ψάξω να βρω τις πληροφορίες που ήθελα, ήταν οι κυριότεροι παράγοντες που με βοήθησαν να πάρω την απόφαση να αγοράσω το δικό μου...
Καλές βόλτες να 'χουμε!!!

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Φτηνά την γλυτώσαμε...

Όπως λέγαμε στο προηγούμενο post, η "ερωτική" σχέση με το αυτοκίνητό μου, είχε ακόμα ένα επεισόδιο το οποίο επρόκειτο να μου στοιχίσει περί τα 850 Ευρώ, όλα αυτά όμως συνέβαιναν πριν επέμβει ο πεθερός μου ως μασκοφόρος εκδικητής και μας σώσει...

Χθες το μεσημέρι ήμασταν στου πεθερού μου για φαγητό...
Πάνω από το πιάτο κι ενώ προσπαθούσα να μην σκοτωθώ καταπίνοντας κανένα κόκκαλο της τσιπούρας που έτρωγα, του περιγράψαμε πως είχε η κατάσταση με το ρημάδι το Polo...
Ο πεθερός μου, άνθρωπος που πιάνουν τα χέρια του και γενικά "μαμούνι", το ψάχνει το θέμα "αυτοκίνητο", μόλις άκουσε την τιμή έπαθε πλάκα:

" Άσε να το πάρω εγώ αύριο το αμάξι να το πάω σε ένα δικό μου συνεργείο να δούμε τι τιμή θα μας πει και αν δεν μας δώσει κάποια καλύτερη, το πάτε στην αντιπροσωπεία και κάνετε την δουλειά σας"...

"Τι έχουμε να χάσουμε", σκεφτήκαμε με την Μ. και του είπαμε ναι...

Όντως πήγε και το πήρε από το γραφείο της Μ., το πήγε συνεργείο, το πήγε και δεύτερο συνεργείο για να διασταυρώσει την γνωμάτευση του πρώτου και να μην τα πολυλογάμε το μεσημέρι με παίρνει τηλέφωνο στην δουλειά και μου λέει:

"Έλα να το πάρεις"...
"Πού είσαι?", του λέω...
"Εκεί", μου λέει...
"Πόσα λεφτά να φέρω?", του λέω...
"300 Ευρώ!!!", μου λέει...

Τι γλυκιά μελωδία ήταν αυτή για τα πονεμένα αυτάκια μου!!!
Από τα 850-φεύγα Ευρώ στα 300, δεν είναι και μικρή υπόθεση...
Για την ακρίβεια είναι μεγάλη υπόθεση!!!
Ποτέ δεν χάρηκα περισσότερο πληρώνοντας 300 Ευρώ!!!

Tέλος καλό, σταθήκαμε τυχεροί μέσα στην ατυχία μας, να' ναι καλά ο πεθερός μου, αυτά να είναι τα τελευταία λεφτά (που λέει ο λόγος) που θα ξοδέψουμε στο ρημάδι...

Άντε και Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, αύριο πάω να αγοράσω το ποδήλατο!!!

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Μου έχει κάνει τη ζωή "ποδήλατο"...

Οδηγώ ένα VW Polo...
Είναι το αυτοκίνητο που αγόρασε η Μ. πριν παντρευτούμε και έγινε το οικογενειακό μας αυτοκίνητο...
Κάνει τα σέρβις του τακτικά, το φροντίζουμε, το προσέχουμε πιο πολύ από τον εαυτό μας αλλά αυτό το αμάξι μας έχει ποτίσει πολλά πικρά ποτήρια...

Μια εβδομάδα μετά την αγορά του έκαψε τον εγκέφαλο του ABS...
Η βλάβη αντιμετωπίστηκε άμεσα από την VW σαν αστοχία υλικού και αντικαταστάθηκε δωρεάν... (?)

Δύο χρόνια μετά κι ενώ είχε λήξει η εγγύηση, ξαναέκαψε τον εγκέφαλο του ABS...
Αποδείχθηκε ότι δεν είχε γίνει ολική αντικατάσταση (ως όφειλε) την πρώτη φορά, αλλά μερική και μετά από ενάμιση μήνα με κοινοποιήσεις της υπόθεσης στο Ινστιτούτο Καταναλωτή, στο Υπουργείο Εσωτερικών και στην VW Γερμανίας η υπόθεση έληξε με την ολική αντικατάσταση πλέον του εξαρτήματος με μοναδική επιβάρυνση μόνο 300 Ευρώ που αντιστοιχούσαν σε κάποια εργατικά (νομίζω) αντί για το συνολικό κόστος πολλών χιλιάδων Ευρώ που θα έπρεπε να πληρώσουμε αν καλύπταμε εξ ολοκλήρου την επισκευή...


Εδώ ανοίγω παρένθεση:

Εδώ και αρκετό καιρό θέλω να αγοράσω ένα ποδήλατο...
Ψάχνω να βρω ένα τρόπο να γυμνάζομαι αλλά να μην το βλέπω σαν αγγαρεία, να το βλέπω σαν παιχνίδι, δεν είμαι και τύπος του γυμναστηρίου..
Αγόρασε ένας φίλος μου, είχαμε πάει μαζί και το πήρε και ψήθηκα κι εγώ...
Εκεί γύρω στον Μάιο είχα μαζέψει τα λεφτά και ήμουν έτοιμος αλλά...

Εδώ κλείνω την παρένθεση


Τον Μάιο γίνεται το service του αυτοκινήτου...
Φέτος ήταν το "μικρό", οπότε με 150 Ευρώ θα καθαρίζαμε αλλά λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο...
Επιπλέον αβαρίες που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια του service ανέβασαν το κόστος στα ...650 Ευρώ!!!
Τα "στάξαμε", χρησιμοποιώντας και τα λεφτά που προορίζονταν για το ποδήλατο και είπαμε κι ευχαριστώ...

Το καλοκαίρι κάτι οι διακοπές, κάτι η εγκυμοσύνη της Μ. στον "ρεβύθη" (δεν χρησιμοποίησα τυχαία το άρθρο, ναι είναι αγόρι!), κάτι το ένα, κάτι το άλλο λεφτά για ποδήλατο δεν περίσσεψαν...

Εγώ όμως το σκεφτόμουνα, με έτρωγε κι επειδή είμαι καλό παιδί,νοικοκύρης κι οικονόμος έκανα τα κουμάντα μου και στο τέλος του μήνα ήμουν έτοιμος να αγοράσω το καταπληκτικό ποδήλατό μου και να ξεχυθώ στις ρούγες...
'Oμως...


Εδώ ανοίγω παρένθεση:

Στο service του Μαΐου μας είχαν πει ότι θα έπρεπε να αλλαχθούν και τα τακάκια, επειδή όμως το συνολικό κόστος είχε ανέβει κι επειδή δεν υπήρχε ιδιαίτερη βιασύνη μας είπαν να το αφήσουμε για μερικούς μήνες, όπως και κάναμε... Την προηγούμενη εβδομάδα, μια και δυο, το αυτοκίνητο πήγε στο συνεργείο και τα τακάκια αλλάχθηκαν.. Το παρέλαβα εγώ αλλά για κακή μου τύχη παρατήρησα ένα μεταλλικό θόρυβο όταν άλλαζε η ταχύτητα... Κατευθείαν σκέφτηκα ότι κάποια μαλακία κάνανε όταν ήταν το αυτοκίνητο στο συνεργείο και τσαντίστηκα κιόλας για τους αλμπάνηδες που μας παίρνουν τα λεφτά μας τζάμπα, όμως ο θόρυβος αυτός σταμάτησε σύντομα οπότε είπαμε με την Μ. να το παρακολουθήσουμε για λίγες μέρες να δούμε αν θα το ξανακάνει...

Σήμερα το ξαναέκανε...
Το αυτοκίνητο το είχε η Μ., μου τηλεφώνησε και μου το είπε και το πήγε στο συνεργείο να το δούνε...
Χαλασμένος καταλύτης...
850 Ευρώ...

Εδώ κλείνω την παρένθεση.


Μου φαίνεται σαν αυτό το αυτοκίνητο να συνωμοτεί εναντίον μου...
Σαν να μην θέλει να με μοιραστεί με άλλο τροχοφόρο, σαν να θέλει να με μονοπωλεί, να φροντίζω μόνο αυτό...
Αυτή την φορά δεν θα του κάνω το χατήρι...
Θα το αγοράσω το ποδήλατο...
Θα βάλω χέρι στην καβάντζα μου αλλά θα το αγοράσω το ποδήλατο...
Και το ταξιδάκι που είχα κανονίσει στο Ναύπλιο θα κάνω...
Ότι θέλω θα κάνω...
Δεν θα μου καθορίζει τη ζωή ένα μάτσο παλιοσίδερα...
Μου έχεις κάνει τη ζωή ποδήλατο παλιορημάδι αλλά δεν θα σου περάσει...

Και για να ξέρεις, το επόμενο θα είναι Γιαπωνέζος ή Κορεάτης...
Άει σιχτίρ πια...

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

Ήμαρτον με τα ένθετα στις κυριακάτικες εφημερίδες!

Το έχουν πει πολλοί πριν από μένα αλλά αδερφάκι μου δεν παλεύεται η κατάσταση...

Τι κακό είναι αυτό με τα ένθετα και τα διαφημιστικά φυλλάδια στις κυριακάτικες εφημερίδες; Μια Πεντέλη δέντρα πρέπει να θυσιάζονται κάθε εβδομάδα για να χοντρύνει το "πακέτο" της κάθε κυριακάτικης με ανούσια περιοδικά και διαφημιστικά φυλλάδια σε μέγεθος σεντονιού που αμφιβάλλω αν διαβάζει κανείς και αν κρίνω από τι κάνω εγώ, καταλήγουν απευθείας στον κάδο της ανακύκλωσης...

Εν τω μεταξύ σήμερα πήρα την Καθημερινή η οποία ανήκει στον όμιλο Αλαφούζου, δηλαδή ΣΚΑΙ ---> αυξημένη οικολογική ευαισθησία (?), κι ενώ στο "Κ" έχει εξώφυλλο για το ηλεκτροκινούμενο ποδήλατο, ένα σαφώς εναλλακτικό και φιλικό προς το περιβάλλον μέσο μεταφοράς, το "πακέτο" της εφημερίδας συνοδεύεται από πολλά υπερμεγέθη διαφημιστικά έντυπα και διαφόρων ειδών ένθετα των οποίων το ενδιαφέρον είναι υποκειμενικό αλλά το (τεράστιο) μέγεθός τους είναι απειλητικά αντικειμενικό...

Λίγο κράτει ρε πούστη μου, όλο λόγια και φανφάρα είμαστε και πανηγύριζαν κάποιοι για την οικολογική επιτυχία του περιορισμού της αφισοκόλλησης κατά τη διάρκεια των εκλογών αλλά για την χάρτινη γενοκτονία που συντελείται κάθε εβδομάδα, δεν τρέχει τίποτα...

It' alive...it's alive...it's alive!!!

Τι έγινε ρε φίλε;
Κάτι σαλεύει τελικά στο ΚΚΕ, δεν έχει πέσει εντελώς σε λήθαργο...

Στελέχη του ΚΚΕ αμφισβητούν την γραμμή του κόμματος

Με επιστολή τους προς την ηγεσία, στελέχη και μέλη μεγάλων οργανώσεων αμφισβητούν την ανάλυση της ηγεσίας του κόμματος για το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με την "Ελευθεροτυπία" τα στελέχη υποστηρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν "να φταίνε πάντα οι άλλοι" και ασκούν κριτική στην αποκατάσταση του Στάλιν καθώς και στην άρνηση της ηγεσίας να συνεργαστεί με άλλες δυνάμεις.

Ολόκληρο το ρεπορτάζ του Φώτη Παπούλια:

Δεν φταίει ο... Λαζόπουλος

Το βράδυ της Τετάρτης στον έβδομο όροφο των γραφείων του ΚΚΕ στον Περισσό το κλίμα ήταν βαρύ, καθώς τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τους λόγους για τους οποίους, πρώτη φορά μετά τη διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού, το 1991, το κόμμα σημείωνε κάμψη.

Ηδη είχαν γίνει αποδέκτες παραπόνων από μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Και -το κυριότερο- είχαν μπροστά τους μια επιστολή η οποία υπογραφόταν από στελέχη και μέλη μεγάλων οργανώσεων στην οποία, πρώτη φορά εδώ και καιρό, υπήρχαν αιχμές κατά της ηγετικής ομάδας: «Δεν είναι δυνατόν να φταίνε πάντα οι άλλοι. Δεν μπορούμε να επιμένουμε στην πρωτοπορία της εργατικής τάξης όταν δεν έχουμε καταφέρει να την ορίσουμε και να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά της και τις αλλαγές που έχει υποστεί... Δεν μπορεί σε συνθήκες οικονομικής κρίσης να παραβλέπουμε τα δομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και να παραπέμπουμε τη λύση τους στο σοσιαλιστικό μέλλον», αναφέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, στην επιστολή.

Και στη συνέχεια επισημαίνεται: «Γιατί αποκλείουμε τη συνεργασία με άλλες δυνάμεις στο όνομα της ιδεολογικής καθαρότητας; Γιατί επιμένουμε στον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό; Γιατί συνεχίζουμε να επιμένουμε σε λάθος θεωρητικές αναλύσεις με αποκορύφωμα την αποκατάσταση του Στάλιν; Γιατί αδυνατούμε να καταλάβουμε ότι η ελληνική κοινωνία κινείται σε τελείως διαφορετικούς δρόμους; Είναι αναντίστοιχο το αποτέλεσμα, ίσως γιατί εμείς είμαστε σε αναντιστοιχία με την κοινωνία».

Προτάσεις για συνέδριο

Πρώτη φορά η ηγετική ομάδα του κόμματος βρίσκεται αντιμέτωπη με κλίμα αμφισβήτησης, το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με τους «παραδοσιακούς» τρόπους. Η επωδός «δεν μας καταλαβαίνουν οι λαϊκές μάζες», ή «για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο δικομματισμός» ή... ο Λαζόπουλος (όπως έγραψε ο «Ριζοσπάστης»!) δεν φαίνεται πλέον να συγκινούν τα μέλη.

Σε μια προσπάθεια να αντιστραφεί το κλίμα, οι Μ. Μαΐλης, Δ. Γόντικας και Π. Μεντρέκας πρότειναν τη διενέργεια έκτακτου συνεδρίου, ώστε να επιβεβαιωθούν η γραμμή του κόμματος και η τακτική του στις εκλογές. Η πρόταση απορρίφθηκε προς το παρόν, αφού θα ισοδυναμούσε με παραδοχή ήττας.

-Απορρίφθηκε επίσης και η πρόταση για «συνέδριο διαδοχής», αφού θα «έδειχνε» ως υπεύθυνη για το αποτέλεσμα την Αλέκα Παπαρήγα. Στην προσπάθεια, μάλιστα, να μην γενικευτεί το κλίμα απογοήτευσης, η γραμματέας του ΚΚΕ εγκαινιάζει νέα πορεία προς το λαό, αρχής γενομένης από σήμερα στον Πειραιά.

«Συνταγή παλιά και δοκιμασμένη, αλλά αμφιβόλου αποτελέσματος» σχολίαζαν στελέχη του ΚΚΕ, τα οποία προβλέπουν ότι «το κόμμα μπαίνει σε περίοδο κρίσης, εκτός και αν αποφασίσουμε να δούμε την αλήθεια κατάματα».

Από TVXS

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Τι λες ρε καριόλη;

Σήμερα είναι μέρα για μπινελίκια, όσα δεν έχω πει μέχρι τώρα σε αυτό το blog, θα τα πω μαζεμένα...

Είδα σήμερα στις ειδήσεις την ιστορία που διαδραματίζεται στη Γαλλία σχετικά με τον Φρεντερίκ Μιτεράν, τον υπουργό Πολιτισμού της κυβέρνησης Σαρκοζί... Μια περιγραφή της υπόθεσης από την Ναυτεμπορική, εδώ...
Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ με το αν η όλη υπόθεση έχει αναδειχθεί για να πλήξει η αντιπολίτευση την κυβέρνηση της Γαλλίας, δεν με απασχολούν αυτά, χέστηκα κιόλας...
Θα σταθώ σε ένα δυο πραγματάκια...
Δήλωσε ο Φρεντερίκ Μιτεράν σε απάντηση των επικριτών του:

... Το να μου πετάει λάσπη το Εθνικό Μέτωπο είναι τιμή για μένα. Το να μου πετάει λάσπη ένας βουλευτής της Αριστεράς, είναι ντροπή γι΄ αυτόν...

Τι λες ρε παλιομαλάκα;
Σοβαρά μιλάς;
Το γεγονός ότι είσαι μια διεστραμμένη ανωμαλάρα του κερατά που ψώνιζε ανήλικα αγόρια σου έχει διαφύγει μήπως και κάθεσαι και ασχολείσαι με το πολιτικό background των επικριτών σου;
Κι όχι μόνο είσαι είσαι μια ανωμαλάρα του κερατά αλλά έχεις το θράσος να γράφεις και βιβλίο και να αφηγείσαι τα κατορθώματά σου, δίνοντας και μια δήθεν και τάχα μου λογοτεχνίζουσα κουλτουροσύνη στο ΕΓΚΛΗΜΑ!!!
Γιατί έγκλημα είναι να ψωνίζεις ανήλικα αγοράκια εσύ ο τρυφηλός, κοσμοπολίτης Ευρωπαίος που γυρνάει πίσω στις παλιές του αποικίες για να ξαναγαμήσει τους ιθαγενείς, κυριολεκτικά όμως αυτή την φορά...

Μην βρεθεί κανένας έξυπνος και μου πει τίποτα περί ομοφοβίας και δεν συμμαζεύεται..
Στ' αρχίδια μου τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του, ποσώς με απασχολεί, ας το κάνει και με τον σκύλο του, εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με ανήλικα παιδάκια που εκδίδονται γαμώτο, που βιάζονται καθημερινά από παρηκμασμένους λευκούς που ταξιδεύουν στην άλλη άκρη του κόσμου για να ικανοποιήσουν τις ανώμαλες ορέξεις τους...

Περίεργοι σαν τον "κύριο" Φρεντερίκ Μιτεράν, αν ψώνιζαν αγοράκια στους δρόμους του Παρισιού, του Βερολίνου και της Ρώμης και μετά περιέγραφαν τις εμπειρίες τους σε αυτοβιογραφικά πονήματα, αν δεν τους είχαν χώσει στην ψειρού θα τους είχε ξεράσει η κοινωνία...

Στην περίπτωση όμως του "κυρίου" Μιτεράν, τα αγοράκια είναι κίτρινα, δεν είναι λευκά...και είναι φτωχά...και μένουν πολύ μακρυά από την λαμπερή και πολιτισμένη Ευρώπη μας...

Οπότε στ' αρχίδια μας...


Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Γαμιέται όμως λέμε...

Δεν γράφω για το αντικείμενο της δουλειάς μου διότι φαντάζομαι δεν ενδιαφέρει και πολύ και γιατί υπάρχουν πράγματα τα οποία με τραβάνε περισσότερο να γράψω δυο κουβέντες αλλά σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση...

Το Visual Studio γαμιέται...κι εγώ μαζί του...

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Εκλογές 2009...

"...Η λαϊκή ετυμηγορία.."

"...Το μήνυμα εστάλη..."

"...Λάβαμε το μήνυμα..."

"...Θα σηκώσουμε τα μανίκια..."

"...Παραλάβαμε καμμένη γη..."


Υ.Γ. Μέχρι τώρα που γράφεται αυτό το ποστ, μεγάλοι κερδισμένοι των εκλογών είναι το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ... Η ΝΔ καταποντίστηκε και η Αριστερά συνολικά συρρικνώθηκε... Θα ήθελα να δω πως θα δικαιολογήσουν και αυτή την φορά την αποτυχία να περάσουν το μήνυμά τους στον κόσμο ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ...και καλά στον ΣΥΡΙΖΑ όσα προηγήθηκαν των εκλογών διαμόρφωσαν ένα κλίμα...Το ΚΚΕ τι δικαιολογία έχει πάλι;

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Σοσιαλδημοκρατία ώρα μηδέν...(?)

Τις τελευταίες μέρες τρέχω σαν το άλογο και δεν έχω χρόνο όχι για blogging αλλά για άλλες, πιο...φυσικές ανάγκες... Παρ' όλα αυτά χθες διάβασα αυτό το πολύ καλό άρθρο του Ρούσσου Βρανά από τα Νέα, το οποίο αναδημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία από τον Γιάννη Τριάντη, το οποίο επ' αφορμής της συντριβής του SPD στις εκλογές στη Γερμανία, κάνει μια πάρα πολύ εύστοχη ανάλυση πάνω στην Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία... Διαβάστε το, αξίζει τον κόπο, αν όμως αναρωτηθείτε γιατί η Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ευρώπη, γνωρίζει άνοδο, ξανασκεφτείτε το...
Εδώ είναι Βαλκάνια, η Μέρκελ είναι σίγουρα καλύτερη από τον Καραμανλή (για τον Γιωργάκη  θα δείξει...) άσε που πάντα ο Έλληνας πάει στην κάλπη έχοντας στο μυαλό του να ψηφίσει "το μη χείρον βέλτιστον"...

Γερμανία: συντριβή της μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας



«Ο άξονας έσπασε. Ο κύκλος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας έκλεισε οριστικά. Δεν ζούμε πια στα χρόνια του Σρέντερ που, όταν βρισκόταν στο τιμόνι της Γερμανίας, υποσχόταν μια εποχή σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης.
Στην εποχή του υποστήριζε πως ήταν εφικτός ο μετασχηματισμός της κοινωνίας σε ένα "νέο κέντρο", που θα ξεπερνούσε τις παραδοσιακές πολιτικές συγκρούσεις και θα αποκτούσε την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Μαζί με τους Εργατικούς του Μπλερ, οι Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ υπόσχονταν να δρέψουν τους γλυκούς καρπούς της παγκοσμιοποίησης και να τους μοιράσουν σε ολόκληρη την κοινωνία. Η παγκόσμια οικονομική κρίση ήρθε να βάλει ένα τέλος σε αυτές τις υποσχέσεις. Οι ηττημένοι του σήμερα (οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες) και οι ηττημένοι του αύριο (οι Βρετανοί Εργατικοί) δεν μπορούν πια να καλλιεργούν τις ίδιες αυταπάτες που καλλιεργούσαν όταν "η σοσιαλδημοκρατία ήταν πανταχού παρούσα και καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση, είτε ήταν κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, δεν μπορούσε να κάνει χωρίς αυτήν", όπως το είχε πει κάποτε ο τέως υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ.
Η βαθιά κρίση του συστήματος επιβάλλει την ανάγκη για ριζικές λύσεις. Το μήνυμα από τις γερμανικές εκλογές είναι πως το σύστημα εγκαταλείπει πια τα συναινετικά άλλοθι και τις δεσμευτικές συμμαχίες. Πίσω από τις απατηλές μεταμορφώσεις και την ιδεολογική αχρωματοψία αναδύεται πάλι η Δεξιά όπως την είχαμε πρωτογνωρίσει. Αυτός είναι ο ρόλος που θα παίξει στη νέα γερμανική κυβέρνηση το Κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών. Η έλευσή του είχε προετοιμαστεί από τη σοσιαλδημοκρατία, όταν αυτή υποτασσόταν στα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων και του τραπεζικού κεφαλαίου, όταν εφάρμοζε τις πιο δραστικές μεταπολεμικές περικοπές στο γερμανικό κοινωνικό κράτος και όταν μετέτρεπε τη Γερμανία σε μία χώρα με το χαμηλότερο εργατικό κόστος στον βιομηχανικό κόσμο (μετά τις ΗΠΑ). Αν όλα αυτά έγιναν από τη σοσιαλδημοκρατία, θα αδικούσαμε τη νέα συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Ελεύθερων Δημοκρατών αν περιμένουμε τα καλύτερα: Θα είναι μια κυβέρνηση απροκάλυπτα δεξιά και ταξική. Οι τραπεζικοί κύκλοι τρίβουν από τώρα τα χέρια τους και απαιτούν να εφαρμοστούν χωρίς χρονοτριβή μέτρα που θα ρίχνουν το βάρος της κρίσης στους ώμους των εργαζομένων. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ρούλαντ, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες θα επιβάλουν αμέσως μείωση στη φορολογία των επιχειρήσεων και θα προωθήσουν νομοθεσία που θα διευκολύνει τις προσλήψεις και τις απολύσεις.
Το γερμανικό εκλογικό αποτέλεσμα, όμως, ήταν και ένα πλήγμα, στον δικομματισμό: οι επιδόσεις των Χριστονοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών ήταν από τις χειρότερες μεταπολεμικά, καθώς οι ψηφορόροι μετατοπίστηκαν στα μικρότερα κόμματα. Τουλάχιστον αυτοί οι ψηφοφόροι θα ξέρουν πως, όταν πίσω από το προσωπείο της μητέρας Τερέζας που είχαν φορέσει οι Σοσιαλδημοκράτες στη Μέρκελ, δουν να ξεπροβάλλει το πρόσωπο της Θάτσερ, αυτό δεν θα έχει γίνει με τη δική τους συνενοχή».

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

Πρώτη φορά νονός...

Σήμερα έγινα πρώτη φορά νονός... Βάφτισα μαζί με την Μ. το κοριτσάκι μιας πολύ καλής μας φίλης... Το όνομά της Αλεξάνδρα... Αυτό το παιδάκι το αγαπήσαμε πολύ με την Μ. από πριν να γεννηθεί... Η μαμά της έχει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας το οποίο καθιστούσε σχεδόν απαγορευτικό το να κάνει παιδιά, όλοι οι γιατροί της είχανε πει ότι θα πάρει πολύ μεγάλο ρίσκο αν το προσπαθήσει, παρ' όλα αυτά εκείνη το πήρε και σήμερα βαφτίσαμε την κόρη της... Τον περασμένο χειμώνα περάσαμε πολλές Κυριακές μαζί με την Αλεξάνδρα και τους γονείς της και μάλλον είναι η αφορμή που αποφάσισαμε να κάνουμε δικά μας παιδιά εγώ και η Μ. ... Θέλαμε και θέλουμε πολύ να κάνουμε παιδιά με την Μ. αλλά όταν είσαι βολεμένος με τον σύντροφό σου και τα έχεις βρει μαζί του, έχετε φτιάξει μαζί την καθημερινότητά σας είναι λίγο δύσκολο να μπεις στη διαδικασία του να κάνεις παιδί, να βάλεις κι άλλο μέλος στην οικογένειά σου... Η Αλεξάνδρα ήταν το σπρώξιμο εκείνο που χρειάζόμασταν για να πάρουμε την απόφαση να κάνουμε δικά μας παιδιά, εκείνο το ξελίγωμα που νιώθεις όταν σου γελάει ή η ανυπομονησία να πας να τη δεις, μας έδωσαν να καταλάβουμε ότι κάτι συμβαίνει... Σε λίγους μήνες, όλα καλά να πάνε, θα γεννηθεί και το δικό μας παιδί, το βιολογικό...

Χρόνια σου πολλά με υγεία και ευτυχία Άλεξ...

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Μεταπτυχιακό...

Σκέφτομαι να κάνω μεταπτυχιακό... Δεν το έκανα όταν ήμουν νεότερος, δεν το είχα πάρει καθόλου ζεστά το θέμα, και τα χρόνια πέρασαν... Τώρα είμαι 31, δεν με έχουν πάρει δα και τα χρόνια, έχω και 5 χρόνια εμπειρία στη δουλειά και το σκέφτομαι σοβαρά... Είναι καλό εφόδιο, μετράει στο cv σου, περισσότερο όμως το θέλω για μένα... Συνειδητοποίησα πρόσφατα ότι αν δεν έχω ένα στόχο να κυνηγάω,βαριέμαι, βαλτώνω... Χρειάζομαι ένα στόχο λοιπόν, ένα στόχο προσωπικό... Σκέφτηκα να πάω να πάρω κανένα certification της Microsoft, ωραίος στόχος φαίνεται, αλλά μετά είδα τις χρεώσεις που έχουν και σκιάχτηκα...  Για 20 μέρες εκπαίδευση, κόστος κοντά στα 2000 Ευρώ... Οπότε σκέφτηκα το μεταπτυχιακό... Περισσότερα λεφτά μεν, ακαδημαικός τίτλος δε... Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω τι ακριβώς να κάνω... Είμαι απόφοιτος πληροφορικής, εργάζομαι σαν BI Engineer σε τράπεζα εδώ και 5 χρόνια και στον ελεύθερό μου χρόνο "σκαλίζω"  Web πράγματα (HTML,CSS, SEO , blogging, κτλ)... Κάποιοι φίλοι που το συζητήσαμε μου είπανε να κάνω κάτι που να έχει να κάνει με οικονομικά (MBA), να μην κάνω κάτι τεχνικό αφού το πρώτο πτυχίο είναι πληροφορικής... Κάποιοι άλλοι να διαλέξω ένα τεχνικό τομέα, σχετικό με τη δουλειά μου, και να κινηθώ προς τα εκεί, να εξειδικευτώ... Όλοι με προειδοποιήσανε ότι θέλει διάβασμα, τρέξιμο και χρόνο ο οποίος δεδομένα θα είναι περιορισμένος καθώς σε λίγους μήνες θα είμαστε περισσότεροι στο σπίτι... Εσείς τι λέτε? Πείτε καμιά άποψη, προτείνετε αν έχετε κάτι υπ' όψη σας...

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Νέο έντυπο λογαριασμού ΔΕΗ: Κι άλλο χαρτί!!!

Χθες βρήκα στο γραμματοκιβώτιο μου το λογαριασμό της ΔΕΗ... Το έντυπο του λογαριασμού έχει αλλάξει όπως με ενημέρωνε η ΔΕΗ με δύο πανομοιότυπα ενημερωτικά φυλλάδια που υπήρχαν μέσα στον φάκελο... Προφανώς θεώρησαν ότι μπορεί να θέλω να ενημερώσω και το γείτονα που δεν έχει παραλάβει ακόμα τον λογαριασμό του οπότε να του χαρίσω ένα από τα δυο φυλλάδια... Το νέο έντυπο του λογαριασμού απότελείται πλέον από δύο κομμάτια χαρτί, μεγέθους σχεδόν Α4, όπου αναπαριστάται σχεδόν η ίδια πληροφορία που είχε και το παλιό έντυπο μόνο που πλέον οι γραμματοσειρές είναι πολύ μεγαλύτερες και οι κενοί χώροι περισσότεροι... Το ερώτημα είναι γιατί σήμερα που υπάρχει ένα ευρύ ρεύμα συνειδητοποίησης του προβλήματος της προστασίας του περιβάλλοντος στην κοινωνία, η ΔΕΗ αποφασίζει να ξοδέψει επιπλέον χαρτί και χρήμα για την αλλαγή του εντύπου του λογαριασμού χωρίς να προσφέρει επί της ουσίας καμιά επιπλέον εξυπηρέτηση ή ενημέρωση στον πολίτη...? Εεε???

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

ΣΥΡΙΖΑ: Ιδεοληψίες και απλουστεύσεις...

Ένα ενδιαφέρον άρθρο από Ελευθεροτυπία, αναδημοσίευση από την Καθημερινή:


ΣΥΡΙΖΑ: Ιδεοληψίες και απλουστεύσεις


«Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ στον γνωστό δημοσιογράφο Στάθη Σταυρόπουλο να τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας και η εν συνεχεία αποπομπή του, προκαλούν τη σκέψη μας.
Ας δούμε τον λόγο για τον οποίο απεπέμφθη εντέλει ο Στ. Σταυρόπουλος από την πρώτη θέση του ψηφοδελτίου. Οπως ο ίδιος έγραψε δημοσίως, και όπως από προχθές ήδη εφημολογείτο στις αίθουσες Τύπου, ο δημοσιογράφος εξαιρέθηκε διότι μερίδα του ΣΥΝ του προσήψε τη ρετσινιά του εθνικιστή.
Δηλαδή; Τι δηλαδή; Είναι απλό: αν καταλαβαίνουμε καλά τη χροιά και το ειδικό βάρος του όρου "εθνικιστής", όπως το εννοούν ένιοι της αντιεθνικιστικής Αριστεράς, ο Στάθης είναι "εθνίκι", πατριώτης, Ελληναράς· μάλιστα, ως βουλευτής, μπορεί να υπερψήφιζε θέσεις των εθνικιστικών ΚΚΕ και ΛΑΟΣ... Απορία: Είναι σαφές πώς αντιλαμβάνεται ενιαία ο ΣΥΡΙΖΑ τον εθνικισμό, τον πατριωτισμό, την εθνική ανεξαρτησία, την εθνική κυριαρχία; Κι αν ναι, αυτή η ενιαία και αρραγής εννοιολόγηση βρέθηκε κατάφωρα αντίθετη με την ιδεολογία του παρ' ολίγον επικεφαλής του ψηφοδελτίου; Αμφιβάλλω αν έχει ξεκάθαρη πολιτική και ιδεολογική πλατφόρμα ο ΣΥΡΙΖΑ για τα εθνικά ζητήματα· με ιδεοληψίες μάλλον και ρητορικές ασάφειες πολιτεύεται. Και με παλινωδίες: όπως λ.χ. στην αντιμετώπιση του Σχεδίου Ανάν· όταν με οριακή πλειοψηφία το κεντρικό όργανο του Συνασπισμού ετέθη υπέρ του Σχεδίου, ενώ ο τότε ευρωβουλευτής και μετέπειτα πρόεδρος Αλ. Αλαβάνος αρθρογραφούσε εναντίον.
Η ιδεοληπτική και ορθοτομούσα Αριστερά, που απέκλεισε τον "εθνίκι" Σταυρόπουλο, προσλαμβάνει επιλεκτικά τον Διαφωτισμό· αφαιρεί τον ριζοσπαστικό εθνικισμό, τον προοδευτικό πατριωτισμό, κρατάει τον διεθνισμό της σοβιετοκίνητης Κομιντέρν, συγκερασμένο με έναν αφηρημένο κοσμοπολιτισμό, περιέργως τον ίδιο με του υπερεθνικού καπιταλισμού που καταγγέλλει.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, με αβαρίες και απλουστεύσεις, με υποκλίσεις στο κυρίαρχο αποστειρωμένο λαϊφστάιλ των γκόλντεν μπόις και της φυλής των αεροδρομίων, η Αριστερά εγκαταλείπει την ακόμη επίκαιρη κληρονομιά του δημοκρατικού πατριωτισμού του ΕΑΜ και του ριζοσπαστικού εθνικισμού, την εγκαταλείπει βορά στην άκρα δεξιά. Και εις επίρρωσιν, κανιβαλίζει αυτάρεσκα έναν δικό της άνθρωπο». (Από την «Καθημερινή»)


Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Πάει η δωρεάν ψυχανάλυση...

Το blogging είναι ένα είδος δωρεαν ψυχανάλυσης, τουλάχιστον για εμάς που μπλογκάρουμε ανώνυμα και χωρίς να μοστράρουμε την φάτσα μας... Τραβάς τα ζόρια σου, έχεις τα νέυρα σου, γράφεις ένα post, ξεσπάς, τα βγάζεις από μέσα σου, ψιλοχαλαρώνεις και μετά πας και κοιμάσαι πιο ήσυχος... Η ανωνυμία σου εξασφαλίζει 0 συνέπειες για ότι πεις... Δεν πας να βρίσεις το αφεντικό σου, τον πατέρα σου, την μάνα και τη γυναίκα σου, δεν τρέχει τίποτα... Είσαι ένα avatar που κατεβάζει καντήλια...και?

Το πράγμα περιπλέκεται όταν συγγενείς, φίλοι και γνωστοί συνδέουν το blog με το πρόσωπο, είτε τυχαία, είτε γιατί εσύ τους το υπέδειξες... Από την μια είναι ωραίο, "Πολύ ωραίο αυτό το blog που έχεις και εις ανώτερα!!!", αλλά τότε χάνεις την ανωνυμία σου, έχεις δεύτερες σκέψεις, σου λέει "Κι αν πω καμιά μαλακία πάνω στα νεύρα μου και την πληρώσω?", οπότε τι κάνεις?...Το κρατάς μέσα σου...Άρα?
Πάει η δωρεάν ψυχανάλυση...

Θα βγει τώρα και κάποιος και θα μου πει, "Kαι γιατί ρε μεγάλε δεν πας να τα πεις σε κανά φίλο, τόσο εξαρτημένος μαλάκας στο internet είσαι? Ουστ από εδώ παλιογίδα, ήξερες και στο χωριό σου το social networking!!!"... Θα του απαντήσω, "Όταν τρέχω κι εγώ και οι φίλοι μου 24/7 σαν παλαβοί και καταφέρνουμε να βρεθούμε μια φορά το 20-ήμερο και αυτό μετά από τηλεφωνικό κανόνισμα, μέρες πριν, δεν μπορώ να μπω αυτόματα σε mode ενδοσκόπησης και να βγάλω τα σώψυχά μου, προτιμώ να μάθω τα νέα τους και να πω καμιά μαλακία για τον Θρύλο, γκέγκε?"...

Anyway, η ουσία είναι μία...

Ο βερεσές της ψυχανάλυσης απόθανε, αποτανθείτε σε επαγγελματίες...


Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Gran Torino...

Gran Torino
Το Σάββατο, είδα σε dvd το Gran Torino την τελευταία ταινία του Κλιντ Ίστγουντ... Σκασίλα σας βέβαια και "γιατί το κάνεις θέμα ρε μεγάλε" αλλά πραγματικά είχα χρόνια να δω ταινία που μου άρεσε τόσο πολύ... Ο Κλιντ Ίστγουντ είναι εγγύηση, οι ταινίες του είναι καταπληκτικές αλλά αυτή η συγκεκριμένη με κράτησε στην τσίτα, με αμείωτο το ενδιαφέρον για όλο το 2-ωρο περίπου που διαρκεί... Το σενάριο περιστρέφεται γύρω από ένα γεροπερίεργο, παράξενο, ρατσιστή, αγενή και βίαιο τύπο ο οποίος μένει χήρος και αποκομμένος από οικογένεια φίλους και γείτονες οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είναι Ασιάτες μετανάστες... Κάποια απροσδόκτητα γεγονότα τον φέρνουν σε επαφή με τους γείτονές του και παρακολουθούμε το σταδιακό δέσιμο του γεροπαράξενου Γουόλτ Κοβάλσκι με τον έφηβο γείτονά του Τάο, δέσιμο πολύ δυνατό όπως αποδεικνύεται από την δραματική κορύφωση της ταινίας... Ο Κλιντ Ίστγουντ δίνει ρεσιτάλ σαν Γουώλτ Κοβάλσκι, ενός Αμερικανού πολωνικής καταγωγής, συνταξιούχου εργάτη της Ford, που μισεί τα γιαπωνέζικα αυτοκίνητα, μασάει καπνό, φτύνει, πίνει πολύ αλλά έχει και πολλούς σκελετούς κλεισμένους στην ντουλάπα του, ενώ και το υπόλοιπο cast, άγνωστοι ηθοποιοί σε μένα, παίζει πολύ καλά... Η ταινία αγγίζει πολλά θέματα τόσο κοινωνικά όσο και προσωπικά/ψυχολογικά, όπως η μετανάστευση, η φτώχια, ο πόλεμος, τα πρότυπα, η φιλία, η παράδοση, η ανοχή στο διαφορετικό και πολλά άλλα, αλλά το κάνει με ένα τρόπο πολύ ωραίο χωρίς ίχνος διδακτισμού... Η ταινία έχει και πολλά κωμικά στοιχεία αφού ο Γουώλτ αδυνατεί να θυμηθεί ονόματα, βρίζει ακατάσχετα και μορφάζει διαρκώς ενώ η σκηνή του Γουώλτ και του Τάο στο κουρείο του Ιταλού κουρέα, όπου οι δύο μεγαλύτεροι μαθαίνουν στον Τάο πώς "να μιλάει σαν άντρας", είναι πραγματικά όλα τα λεφτά....
Το review της ταινίας μπορεί να άργησε ελαφρώς, (συγχωρήστε με, άργησα αλλά την είδα) αλλά την προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους...

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Wix.com - Free Flash web site builder !!!

Πριν από λίγες μέρες, ψάχνοντας κάτι άλλο, ανακάλυψα το Wix. Το Wix είναι ένα site το οποίο παρέχει τη δυνατότητα και στον πλέον άσχετο με το Web design, να δημιουργήσει σελίδες, e-cards, widgets κτλ, τα οποία βασίζονται στην τεχνολογία του Flash. Αυτό επιτυγχάνεται με μια απλή εγγραφή στο site όπου δίνεις ένα email και ένα username και κατόπιν με την χρήση του on line editor του Wix, ο οποίος εκτός από πολύ ωραίος αισθητικά, είναι εξαιρετικά απλός στην χρήση και λειτουργεί με την λογική του drag and drop. Στον editor περιλαμβάνονται έτοιμα πάρα πολλά clip arts, wallpapers, γραμματοσειρές αλλά και έτοιμα εφέ, slideshows, διάφοροι media players και γενικά ότι μπορεί να σκεφτεί κανείς! Αφού ολοκληρώσεις την σελίδα σου/e-card/my space μπορείς να το ανεβάσεις σε κάποιο δικό σου domain ή να το κάνεις Wix page αφού το Wix κάνει hosting στην σελίδα σου εφόσον το επιθυμείς... Όλα αυτά γίνονται δωρεάν με μοναδική επιβάρυνση την εμφάνιση κάποιων διαφημίσεων του Wix τις οποίες αν θέλει κάποιος να αφαιρέσει θα πρέπει να αγοράσει κάποιο εμπορικό πακέτο του Wix που δεν διατίθεται δωρεάν...Εγώ έφτιαξα ένα account στο Wix και ασχολήθηκα λιγάκι σήμερα το μεσημέρι όπου έφτιαξα και μια απλή σελίδα για να εξοικοιωθώ λίγο με τον editor... Αν θέλετε να τη δείτε για να δείτε με τα μάτια σας λίγες από τις πολλές δυνατότητες που προσφέρει πατήστε εδώ... Το μόνο μειονέκτημα που βρήκα μέχρι τώρα στο Wix, αρκετά σοβαρό οφείλω να ομολογήσω, είναι ότι δεν δέχεται τους ελληνικούς χαρακτήρες αλλά σε γενικές γραμμές πιστεύω ότι είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση και αξίζει τον κόπο να ασχοληθείς λίγο μαζί του...

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Για τις δηλώσεις της Αλέκας στη ΔΕΘ...

Διαβάζω τις χθεσινές δηλώσεις της Αλέκας στη ΔΕΘ όπου παρουσίασε το σκεπτικό της υποψηφιότητας του ΚΚΕ... Τοποθετήθηκε άλλη μια φορά εναντίον των κυβερνήσεων συνεργασίας, μεμφόμενη τα υπόλοιπα μικρά κόμματα για τη διαφορετική στάση που έχουν... Μην μου πει κανείς ότι ρίχνω νερό στον μύλο του ΠΑΣΟΚ αλλά μου κάνει λίγο ανεύθυνη αυτή η στάση " δεν συνεργάζομαι με κανένα και για κανένα λόγο"... Εντάξει κι εγώ στο παρελθόν υποστήριξα την λογική του μοναχικού καβαλάρη του ΚΚΕ αλλά από την στιγμή που μπαίνεις στη διαδικασία να συμμετέχεις στο αστικό πολιτικό παιχνίδι θα "λερωθείς"... Για να γίνω λίγο πιο σαφής, η πλήρης άρνηση συμμετοχής σε οποιαδήποτε συνεργασία, είτε αυτή είναι εκλογική είτε κυβερνητική σου εξασφαλίζει το παράσημο της ιδεολογικής καθαρότητας αλλά ίσως και να κρύβει ένα φόβο μην πάει κάτι στραβά και ξεφτιλιστείς... Το ΚΚΕ μια φορά αποφάσισε να συμμετάσχει σε συνεργασίες εκλογικές και κυβερνητικές και τα έκανε σκατά, το '89 δεν το έχει ξεχάσει κανένας, προφανώς ούτε στον Περισσό... Αν συμμετάσχει το ΚΚΕ ή οποιοδήποτε άλλο μικρότερο κόμμα σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα μπορούσε να περάσει πολλά μέρη από το πρόγραμμά του στη Βουλή αφού ουσιαστικά θα κρατά όμηρο το μεγαλύτερο κόμμα αφού η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα εξαρτάται από τις ψήφους του ΚΚΕ ή του όποιου μικρότερου κόμματος... Ok, μπορεί να είναι ρεφορμιστικό αυτό που λέω αλλά είναι μια προοπτική που μπορεί να έχει και κάποια αποτελέσματα.. Το ΚΚΕ καλεί τον κόσμο να το δυναμώσει αλλά δεν μας λέει τι θα κάνει όταν δυναμώσει... Θα οδηγήσει τις μάζες στην Επανάσταση ή θα μας ζητήσει να το δυναμώσουμε κι άλλο μέχρι να αποκτήσει αυτοδυναμία και να κάνει μόνο του κυβέρνηση; Είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε την Επανάσταση σε κάποιο ασαφές και απροσδιόριστο μέλλον για να λυθούν όλα μας τα προβλήματα; Τελικά τι ρόλο ζητάμε να παίξει η Αριστερά στην Ελλάδα; Θέλουμε να είναι αιωνίως η φωνή της διαμαρτυρίας ή να διεκδικήσει να παίξει ρόλο σημαντικότερο στα πολιτικά γεγονότα της χώρας...;

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Περί ανέμων και υδάτων...

Ακούω τους διπλανούς και σχολιάζουν το ματς του Ολυμπιακού και του Εργοτέλη και η καζούρα πάει σύννεφο... 5 τεμάχια είναι αυτά, δεν καταπίνονται..

Βρίσκομαι σε γενικότερη φάση καταστολής κι εγρήγορσης παράλληλα, δεν μπορώ να το εξηγήσω πως μου συμβαίνει αυτό... Τις τελευταίες εβδομάδες όλα συμβαίνουν γρήγορα και όλα είναι μπάχαλο... Καλά είμαστε βέβαια, να χτυπήσω κανά ξύλο, αλλά γύρω μας υπάρχει ένα αρμονικό χάος...

Όλα κινούνται βέβαια γύρω από το "ρεβίθι" (έτσι λέμε το μωρό, μια που δεν ξέρουμε φύλο ακόμα και γιατί στον πρώτο υπέρηχο αυτό που φαινόταν ήταν μια μικρή μπαλίτσα σαν ρεβίθι...) και την Μ. φυσικά, αν κουράστηκε, αν πείνασε, αν πόνεσε η μέση της, αν έχει πονοκέφαλο και τράβα κορδέλα...Δεν βαρυγκωμώ, θέλω και την νοιάζομαι αλλά πρέπει να της σπάω τα νεύρα μερικές φορές...

Με έχει αγχώσει η γαμημένη η γρίπη, όλο λέω στον εαυτό μου να μην ασχολείται με τον πανικό που σπέρνουν τα media αλλά όλη την ώρα με πιάνω να αγχώνομαι... Την προηγούμενη εβδομάδα έβηχε ένας στο γραφείο και μου ερχόταν να βάλω τις φωνές...

Πολύ άγχος γενικά, πολύ άγχος... Πάντα είχα όμως, μην λέμε μαλακίες, απλά κάθε φορά αλλάζει η αιτία...και όταν δεν υπάρχει αιτία, ψάχνω και τη βρίσκω, για τόσο μαλάκα μιλάμε...

Σήμερα το πρωί που ξυπνήσαμε και χουζουρεύαμε στο κρεβάτι, η Μ. μου μέτραγε τις λευκές τρίχες που έχουν αρχίσει να πολλαπλασιάζονται στους κροτάφους μου... Γέρασα ρε πούστη μου, ευτυχώς που είμαι ξανθός και δεν κάνει μπαμ... Η Μ. λέει ότι θα είναι ωραία να γκριζάρω, θα είμαι λέει πιο γοητευτικός, εγώ δεν γουστάρω, θέλω να παραμείνω νεανίας...

Πρέπει να κανονίσω να πάω και κανένα γυμναστήριο, δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω κάτι να γυμνάζομαι και να κάνω και λίγο αποφόρτιση, έχω κόψει και το τσιγάρο εδώ κι ένα χρόνο και δεν έχω κάτι να ξεσπάσω...

Βλέπω πάρα πολλές ταινίες τελευταία, πάρα πολλές... Κάτι που δεν βγαίνουμε όσο παλιά, ένεκα η εγκυμοσύνη, κάτι που έτσι κι αλλιώς μου αρέσει το σινεμά, αυτή την περίοδο βλέπω πάρα πολλές ταινίες... Μέσα στο ΣΚ είδα τα "Bruno", "Νo Country For Old Men" και το "Peacemaker", χθες το βράδυ στον Ant1....

Έβλεπα τον Κωστάκη χθες στην ΔΕΘ, να δίνει συνέντευξη στο Βελίδειο, μες τα μαύρα χάλια ήταν... Αναμαλλιασμένος, γυάλιζε ολόκληρος, φαινόταν σαν άυπνος, σαν στραβωμένος... Σχεδόν τον λυπήθηκα... Με την Μ. κάναμε πλάκα και λέγαμε "Φαντάσου τώρα, που είναι σε συνέντευξη απευθείας μετάδοση και τον βλέπει όλη η Ελλάδα, να του έρθει καμιά ανακατωσούρα ή κανά κόψιμο, τι κάνει? Αφήνει σύξυλους δημοσιογράφους και τηλεθεατές και ψάχνει να βρει τουαλέτα για να μην ξεφτιλιστεί στο πανελλήνιο?"...

Προκηρύχθηκαν και οι εκλογές και δεν ξέρω τι να ψηφίσω... Δεν θα το ρίξω στους δυο μεγάλους, ούτε στο ΛΑΟΣ με καμία Παναγία... Το ΚΚΕ που ψήφιζα τόσα χρόνια δεν γουστάρω να το ψηφίσω, με έχει ξενερώσει, πολλές μαλακίες κάνουνε και οι αντοχές μου έχουν ελαττωθεί.. Έλεγα μπας και το ρίξω στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά αυτοί πάνε να το διαλύσουν το μαγαζί από μόνοι τους... Χθες το βράδυ, σε μια σύσκεψη με τον εαυτό μου λέω, "Δε γαμιέται, να το ξαναρίξω στο ΚΚΕ, συμφωνώ σε 5 πράγματα μαζί τους, διαφωνώ σε άλλα 5, τι να κάνουμε, θα συμβιβαστούμε"... Ανοίγω την τηλεόραση, βλέπω την Κανέλλη (με την οποία μπορεί να συμφωνώ σε κάποια πράγματα αλλά με εξοργίζει ο τρόπος της), άντε πάλι από την αρχή... Μέχρι τελευταία στιγμή με βλέπω να το σκέφτομαι, απόφαση θα πάρω μέσα στο παραβάν μου φαίνεται...

Ωραία ήταν η βροχούλα χθες... Σήμερα είναι ωραία που δρόσισε λιγάκι, μου την έσπασε η ζέστη, τη βαρέθηκα... Η Μ. ταλαιπωρείται πολύ με τη ζέστη τώρα που είναι έγκυος...

Μακάρι να κρατήσει η δροσιά, να μην μας ξανακάψει πάλι, θέλω να πάμε κανένα ταξιδάκι εδώ κοντά, κανά Ναύπλιο, Καλάβρυτα ίσως, ωραία θα είναι...

Το μόνο που με έχει πειράξει από τον ερχομό του μωρού, είναι ότι δεν προβλέπεται ταξίδι στο εξωτερικό φέτος κι έχω καλομάθει, δύο χρόνια συνεχόμενα... Άντε να γεννηθεί με το καλό, να ξεπεταχτεί λίγο, να έχει περιοριστεί και αυτή η μαλακογρίπη και να μπει το "ρεβίθι" στον μάρσιπο και να ξεχυθούμε στις (αλλοδαπές) ρούγες...