Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου...

...ποιόν άραγε να πιστέψω; Τον tracker μου που μου λέει ότι έχω 30 επισκέψεις κατά μέσο όρο την ημέρα ή τα statistics του blogspot που δείχνουν ότι τουλάχιστον 200 άτομα την ημέρα έρχονται να λουστούν στην πηγή της γνώσης (μου); Ο πρώτος μου καταρρακώνει την ψυχολογία, με απογοητεύει και με θλίβει, μου κόβει τα φτερά... Ο δεύτερος με εμψυχώνει, με κάνει να νιώθω φωτεινός αστήρ της διανόησης και του internet αλλά μπορεί και να μου καλλιεργεί φρούδες ελπίδες, πάνω στην άμμο να μου χτίζει παλάτια που ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμμια, κομμάτια... Πού κρύβεται άραγες η αλήθεια;

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

"Η Γέννηση της Ορδής" της Christie Golden

Η Γέννηση της Ορδής - Christie Golden
Διαβάζω fantasy γιατί μου αρέσουν τα παραμύθια... Δεν πιστεύω ότι η ανάγνωση ενός fantasy βιβλίου θα διευρύνει τους πνευματικούς μου ορίζοντες, αναζητώ την πρωταρχική συγκίνηση και την αδρεναλίνη που μπορεί να σου προσφέρει μια καλογραμμένη ιστορία... Όταν ο συγγραφέας καταφέρνει να περάσει και κάτι άλλο, πιο βαθύ, μέσα από την ιστορία του, ακόμα καλύτερα, η ανάγνωση γίνεται ακόμα πιο απολαυστική...

Η Christie Golden παρουσιάζει την ιστορία της γέννησης της Ορδής, του αφανισμού των Ντρενέι και της καταστροφής του Ντράινορ, την απαρχή των γεγονότων που καθορίζουν την μοίρα του Άζεροθ και της φυλής των ανθρώπων... Η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από την καταγραφή των γεγονότων που κάνει ο Θραλ, ο σαμάνος/πολέμαρχος της Ορδής στο παρόν του WoW, την ιστορία του οποίου διαβάσαμε στο βιβλίο της ίδιας συγγραφέα,  "Ο Πολέμαρχος των Ορκ"...  

Η "Γέννηση της Ορδής", όπως και το προηγούμενο βιβλίο, είναι εξαιρετική... Η δράση είναι καταιγιστική αλλά η Golden δεν μένει μόνο σε αυτή την παράμετρο και δομεί την ιστορία με κεντρική ιδέα την καταστροφή που μπορεί να φέρει η άρνηση της διαφορετικότητας του άλλου, την μισαλλοδοξία και το μίσος που προκύπτει από αυτή την άρνηση, μίσος το οποίο είναι τελικά καταστρεπτικό για όλους... Δεν παραλείπει να περάσει κι ένα μήνυμα για το πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον και η αρμονική συμβίωση όλων των όντων, ένα μήνυμα που γενικά δεν απουσιάζει σε κανένα από τα βιβλία της σειράς WoW που έχω διαβάσει αλλά και σε πιο κλασσικά fantasy αναγνώσματα όπως τα βιβλία του Tolkien...

Η "Γέννηση της Ορδής" είναι ένα εξαιρετικό δείγμα fantasy λογοτεχνίας και η Christie Golden φαίνεται να είναι η πιο "δυνατή" εκπρόσωπος του είδους στο σύμπαν του WoW... Προτείνεται ανεπιφύλακτα...

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Ενδεικτική δημοκρατία...


Η δήλωση του πρωθυπουργού συμβαδίζει πλήρως με την ελληνική πραγματικότητα... Ενδεικτικοί μισθοί, ενδεικτικές συντάξεις, ενδεικτική εργασία, ενδεικτική δημόσια παιδεία, ενδεικτική δημόσια υγεία, ενδεικτική ζωή, ενδεικτική δημοκρατία, τώρα και ενδεικτική ημερομηνία προκήρυξης εκλογών, όλα πλέον κουμπώνουν μεταξύ τους, υπάρχει απόλυτη αρμονία...

Το μόνο που ξενίζει είναι ότι ακόμα δεν ακούμε τις ερπύστριες στην άσφαλτο αλλά ας κάνουμε λίγο ακόμα υπομονή...

tanks

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Οι "πολιτικά ορθοί" γονείς...

Αν υπάρχει μια κατηγορία γονέων που με εκνευρίζει εξίσου με αυτή εκείνων των γονέων που δεν λένε να πάρουν απόφαση ότι έχουν γίνει γονείς και ότι το παιδί έχει ανάγκες και συνήθειες διαφορετικές από αυτές ενός ενήλικα, είναι οι πολιτικά ορθοί γονείς... Είναι οι γονείς εκείνοι οι οποίοι σε συζητήσεις με άλλους γονείς θεωρούν χρέος τους να υποκριθούν τους απόλυτα αφοσιωμένους στην ευτυχία των παιδιών τους τόσο που καμιά κατάσταση και καμιά κούραση δεν τους κάνει να βαρυγκομήσουν... μέχρι να αντιληφθούν ότι και ο απέναντι έχει παιδιά και κουράζεται και βαρυγκομάει καμιά φορά οπότε ξεσπαθώνουν, δειλά στην αρχή αλλά με ανακούφιση στην συνέχεια... 

Είναι οι γονείς εκείνοι που "ντρέπονται" να πουν ότι κουράζονται, ότι ίσως θα ήθελαν να έχουν λίγο χρόνο για τον εαυτό τους και χτίζουν μια περσόνα γονιού/Δαλάι - Λάμα/οσιομάρτυρα ο οποίος υπομένει/κάνει τα πάντα για το παιδί του αγόγγυστα... Η περσόνα αυτή καλύπτει όλα τα στερεότυπα του γονιού-θυσία με τα οποία μεγαλώσαμε οι περισσότεροι από εμάς και προσπαθεί να χώσει κάτω από το χαλί τις όποιες ανασφάλειες και τύψεις έχει ο πολιτικά ορθός γονιός για την επάρκεια του ρόλου που έχει αναλάβει...  Επί της ουσίας δεν καταφέρνει τίποτα, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, πρώτα απ' όλους το καταλαβαίνουν τα ίδια τα παιδιά και το μόνο που μένει είναι η απογοήτευση και ενίοτε η αμηχανία...

Όσοι πήραμε την απόφαση να κάνουμε παιδιά, κάναμε μια επιλογή η οποία άλλαξε τη ζωή μας από τα θεμέλια... Η αγάπη και η ευτυχία που μας έχουν χαρίσει τα παιδιά μας δεν σημαίνει ότι δεν συνοδεύονται και από την πλήρη ανατροπή αυτού που ονομάζαμε καθημερινότητα και προσωπικές συνήθειες καθώς και από πολύ κούραση [*] .... Το παιδί θέλει φροντίδα, θέλει τρέξιμο και χρόνο που θα τον περάσεις μαζί του γιατί το χρειάζεται και αυτό και εσύ... Οι αντοχές του ανθρώπου είναι πεπερασμένες, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ να παραδεχθείς πως κουράστηκες, πως πονάνε τα πόδια σου, πως μπαΐλντισες...

Το καλοκαίρι στην Αίγινα, κάθε απόγευμα ο Σ. μου μετά το μπανάκι στην πισίνα, ήθελε να κόβουμε βόλτες μέσα στον κήπο του ξενοδοχείου... Το "περιπολάκι" κράταγε τουλάχιστον μια ώρα κάθε μέρα, το έκανα κάθε μέρα με την καρδιά μου αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μου κόβονταν τα πόδια να κυνηγάω τον μπόμπιρα πάνω κάτω σε σκάλες και μέσα στα χώματα, ούτε ότι μπορεί εκείνη την ώρα εγώ να προτιμούσα να αράξω στην σεζ λονγκ με ένα παγωμένο καφέ στο χέρι... 

Κάθε επιλογή που κάνει ο καθένας στη ζωή του έχει ένα κόστος, το να υποκρινόμαστε ότι αδιαφορούμε για το κόστος αυτό, ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο, δεν τιμά την επιλογή μας κι ούτε προστατεύει κανέναν, είτε μιλάμε για τον γονιό είτε για το παιδί... Το μόνο που χρειάζονται και οι δύο είναι η αλήθεια... Το παιδί, και μιλάω ακόμα και για τα μωρά, δεν θα πάθει κάτι αν καταλάβει ότι ο μπαμπάς και η μαμά δεν είναι μηχανές, ότι κουράζονται κι ότι μπορεί να είναι κακόκεφοι ή αγχωμένοι... Αντίστοιχα ο γονιός αν δεν κρύβει την αλήθεια μέσα του, έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες να μην κάνει την κλασσική μαλακία να πει πάνω σε καυγά σε ανύποπτο χρόνο στο παιδί του, "Ξέρεις τι θυσίες έχω κάνει εγώ για σένα;" .... 

Ας μην τις έκανες ρε μεγάλε, μην μας σκοτίζεις...

Υ.Γ. Το post προέκυψε έπειτα από συνομιλία με γνωστό μου την προηγούμενη εβδομάδα, όπου ξεκίνησε να μου περιγράφει τα πρώτα βήματα του χρονιάρικου γιου του... Όταν σχολιάζοντας του είπα την εμπειρία από τον γιο μου ο οποίος δεν είχε αναπαμό και ήθελε να περπατάει διαρκώς εξουθενώνοντας εμένα και την μάνα του, έσπευσε να δηλώσει ότι η εικόνα του γιου του να περπατάει είναι απόλαυση και ότι τον ξετρελαίνει... Όταν του ανταπάντησα ότι, ok κι εγώ ξελιγωνόμουν όταν έβλεπα το γιο μου να περπατάει αλλά είχα ξεποδαριαστεί εκείνη την περίοδο, μου παραδέχτηκε δειλά ότι τον έχει πεθάνει η μέση του από το διαρκές σκύψιμο για να κρατάει τον μπέμπη από το χεράκι και να περπατάει...


[*] Δεδομένου ότι την ανατροφή των παιδιών δεν την έχουν αναλάβει επί 24-ώρου βάσεως παππούδες και γιαγιάδες...

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Ο φετιχισμός του ασύλου...

Κανένα άσυλο δεν προστάτεψε τους φοιτητές του Πολυτεχνείου και της Νομικής το 1973, δεν υπήρχε άσυλο... Αυτό δεν τους εμπόδισε να καταλάβουν τις σχολές τους σε εποχές δυσκολότερες και πιο επικίνδυνες από τις σημερινές... Αναγάγουμε το άσυλο σε τοτέμ ενώ η ουσία της αγωνιστικής κινητοποίησης δεν περιλαμβάνει καβάντζες ούτε κι αυταπάτες... Φαντάζεται κανένας ότι η εξουσία, αν βρεθεί στην ανάγκη, θα εμποδιστεί από το όποιο άσυλο για να επιβάλλει την θέλησή της; Η ιστορία αποδεικνύει το αντίθετο... Είμαι αντίθετος στην κατάργησή του αλλά δεν καταλαβαίνω και τον φετιχισμό του πανεπιστημιακού ασύλου... Άσε που κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει και η κουβέντα για το πόσα έκανε και πόσα δεν έκανε το κίνημα για να φτάσουμε στο σημείο να μπουκάρουν οι διμοιρίες των ΜΑΤ στο ΑΠΘ για γεγονότα, αντικειμενικά ασήμαντα, συγκριτικά με άλλες χρονιές...

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

"61 ώρες" του Lee Child

61 ώρες - Lee Child
Το "61 ώρες" είναι ένα εξαιρετικό noir μυθιστόρημα.... Είναι λίγο οξύμωρο αυτό αν σκεφτείς ότι διαδραματίζεται στο σκεπασμένο με χιόνι, παγωμένο Μπόλτον της Νότιας Ντακότα αλλά είναι όντως έτσι... Μια παγοθύελα, ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, μια φυλακή από την οποία ζει μια ολόκληρη πόλη, μια υπόθεση ναρκωτικών, μια μάρτυρας υπό προστασία, ένας ναρκωβαρώνος από το Μεξικό μεγέθους... small και ο Ρίτσερ... Ο ιδιόρρυθμος ήρωας των βιβλίων του Lee Child επιστρέφει και μπλέκεται στην μέση για να αποτελέσει γι άλλη μια φορά τον καταλύτη της υπόθεσης μόνο που αυτή την φορά δεν μένει εκεί καθώς ο Child αποφασίζει να αποδομήσει τον ήρωά του, να αφαιρέσει λίγο το λούστρο και την αγριάδα και να τον κάνει πιο τρωτό, πιο ανθρώπινο αλλά και πιο βίαιο, ρίχνοντας παράλληλα ματιές στο παρελθόν του...

Το χιόνι που σκεπάζει τα πάντα και το αφόρητο κρύο που δυσκολεύει ακόμα και την αναπνοή αποτελούν τον καμβά πάνω στον οποίο σχεδιάζει ο Child την πλοκή του βιβλίου...Η απειλή του άγνωστου δολοφόνου που ψάχνει την ευκαιρία να χτυπήσει μέσα στην σιωπηλή παγωνιά και ένα ρολόι που μετράει αντίστροφα εντείνουν την αγωνία... Ενδιάμεσα μια αποκάλυψη για τα βρώμικα μυστικά που μπορεί να κρύβονται εκεί που δεν τα περιμένεις... Δεν θα πω κάτι παραπάνω διότι θα πρέπει να αποκαλύψω στοιχεία της πλοκής...

Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία του Lee Child και δεν πίστευα ότι μπορούν να με συναρπάσουν πια οι ιστορίες του Τζακ Ριτσερ... Χαίρομαι που διαψεύστηκα καθώς οι  "61 ώρες" ίσως και να είναι το καλύτερο, μέχρι τώρα, βιβλίο του Lee Child...

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Η Ευρωπαϊκή οικονομική κρίση σε δύο λεπτά...



Η Ευρωπαϊκή οικονομική κρίση όπως την βλέπουν οι Clarke and Dawe από την μακρινή Αυστραλία...

Το video αλιεύθηκε από το Videoman.gr

Επιτέλους...

Εδώ και πολύ καιρό αναρωτιόμουν και μαζί με μένα φαντάζομαι κι άλλοι, πού βρισκόταν ο πνευματικός κόσμος της χώρας μέσα στον ορυμαγδό των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων... Επιτέλους κάτι κινείται...

Ζητούν να ενωθεί η Αριστερά κατά της «δημοκρατικής εκτροπής»

Ενενήντα εννιά καλλιτέχνες συνυπογράφουν κείμενο-παρέμβαση, με τίτλο «Η Αριστερά και η υπεράσπιση της Δημοκρατίας», ζητώντας «ενιαίο αριστερό μέτωπο συνεργασίας» για την υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών που έχουν καταλυθεί. «Τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα, η εκτροπή από τους δημοκρατικούς θεσμούς είναι πλέον "επίσημη" και πραγματοποιείται κυνικά στο όνομα της "σωτηρίας" της οικονομίας. Ενώ ο κίνδυνος για περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου είναι ορατός, καθώς απειλούνται με άμεσο κλείσιμο εφημερίδες και άλλα μέσα ενημέρωσης, μέσω της άρνησης δανειοδότησής τους από τις τράπεζες».

Για όλα αυτά οι 99 καλλιτέχνες απαιτούν «από τους πολιτικούς φορείς όλου του φάσματος της Αριστεράς» να κάνουν «το αυτονόητο χρέος τους»: «Να συνεργαστούν και να αναλάβουν άμεσα συγκεκριμένη ενωτική πρωτοβουλία για την υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών ενάντια στο φασισμό των αγορών και τον κυνισμό των πολιτικών αντιπροσώπων τους ».

Μεταξύ των 99 καλλιτεχνών είναι οι: Μηνάς Χατζησάββας, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Λυδία Φωτοπούλου, Μαρία Κεχαγιόγλου, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Εύα Στεφανή, Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, Αχιλλέας Κυριακίδης, Γιάννης Λεοντάρης, Γιάννης Μαυριτσάκης, Νίκος Διαμαντής, Αντζελα Μπρούσκου και Αγγελική Παπαθεμελή.

ΙΩ.Κ.
Από Enet.gr

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Φλασιά...

Γέννησε σήμερα η ξαδέρφη μου ένα γλύκα μπέμπη και όταν με πήρανε τηλέφωνο να μου το πούνε γιατί εγώ ήμουνα στη δουλειά, μου ήρθε φλασιά όταν πριν από 20 χρόνια και βάλε, μας έπαιρναν οι γονείς μου εμένα, τον αδερφό μου, την ξαδέρφη μου και τον ξάδερφο μου και πηγαίναμε διακοπές στη Ζάκυνθο, τότε ακόμα που δεν είχε γίνει προάστιο του Μπράιτον... Τότε λοιπόν είχαμε ένα τεράστιο φουσκωτό που ήταν λέει νησί με φοίνικα και μπανάνες κανονικά, όλα κομπλέ, που ήταν τόσο μεγάλο που ανεβαίναμε και οι τέσσερις επάνω και γινόταν τεράστιο σόου στην παραλία... Όταν φεύγαμε, επειδή μέναμε κοντά στην θάλασσα κι επειδή βαριόμασταν το φούσκωνε-ξεφούσκωνε το μεταφέραμε όπως ήταν φουσκωμένο κι αν μας έβλεπε κάποιος από μακρυά έβλεπε ένα φουσκωτό φοίνικα να μετακινείται στην άκρη του δρόμου... Κοίτα τώρα που πέρασαν τα χρόνια και κάναμε δικά μας παιδιά...

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

The Levellers (από το Λεβιάθαν στο Λοβέρδο)

Κάντε ένα κόπο να διαβάσετε αυτό το άρθρο  ----->  The Levellers (από το Λεβιάθαν στο Λοβέρδο) ...

Είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάλυση της επικαιρότητας και των πολιτικών τεχνασμάτων που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες...

Αναδημοσιεύω από τον //ΠαραλληλοΓράφο// που αναδημοσιεύει από τον TechieChan...

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια χώρα...

Τις τελευταίες μέρες, με όλες αυτές τις καταιγιστικές εξελίξεις σε πολιτικό επίπεδο, γυρνάει στο μυαλό μου η τελευταία σκηνή από την υπέροχη ταινία "Underground" του Emir Kusturica...


Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Keny Arkana - La rage

Το "La rage" ήταν ένα από τα soundtrack των γεγονότων του Δεκεμβρίου του 2008... Εγώ δεν το είχα ακούσει, το γνώριζα μόνο ως τίτλο από διάφορα σχόλια, θετικά ή αρνητικά... Μεγάλη κομματάρα, με ωραίους στίχους (το βίντεο είναι υποτιτλισμένο στα ελληνικά), εξαιρετικά επίκαιρη και πάλι, περιέχει δε εικόνες που έχουμε δει και είμαι σίγουρος ότι θα ξαναδούμε στην Ελλάδα...


Πληροφορίες για την Keny Arkana στο official site και στη wikipedia...

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Φύγε, άνθρωπε μου...

Ο Γεώργιος Β', ο Ολίγιστος, ο Ακαταλληλότερος, ο Ασυνάρτητος, ο πολυχρονεμένος μας πατισάχ, έκανε πάλι το θαύμα του... Με μια λογική παιδικής εμμονής ("δημοψηφίσματα κάνουν και στην Σουηδία") και κομματικής επιβίωσης, επιχειρεί με τρικ/εκβιασμούς να κερδίσει πολιτικό χρόνο για... τι άραγε; Λίγους μήνες ακόμα στην εξουσία; 

Η φαεινή ιδέα του δημοψηφίσματος παίζει να είναι η χειρότερη πολιτική ζαριά που έχει γίνει από καταβολής ελληνικής δημοκρατίας... Δεν θα συζητήσω το αν είναι αντισυνταγματικό ή όχι, το αν εκθέτει την χώρα στους δανειστές της, το αν είναι εκβιαστικό και διχαστικό για τον ελληνικό λαό, το τι συνέπειες θα έχει στα χρηματιστήρια, το ποιο θα είναι το ερώτημα που θα διατυπωθεί στο δημοψήφισμα κτλ, κτλ, τα αναλύουν άλλοι καλύτερα από εμένα σε πολλά sites σήμερα... Το ζήτημα είναι ότι η κυβέρνηση συλλήβδην και ο πρωθυπουργός συγκεκριμένα φαίνεται να ζουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν που καμιά σχέση δεν έχει με αυτό που ζούμε οι υπόλοιποι και ότι είναι πραγματικά επικίνδυνοι γιατί τζογάρουν την μοίρα της χώρας και των Ελλήνων με φτηνά πολιτικά τεχνάσματα... 

Οι εκλογές είναι ΑΜΕΣΗ αναγκαιότητα και πρέπει να γίνουν χθες!!!