Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

"Το αστέρι του διαβόλου" του Jo Nesbo

"Το αστέρι του διαβόλου" του Jo Nesbo
Ο Harry Hole έχει πιάσει πάτο... Τα φαντάσματα του παρελθόντος και οι δαίμονες του τον έχουν οδηγήσει στο χαμηλότερο σημείο... Έχει καταστρέψει την προσωπική κι επαγγελματική του ζωή, βαδίζει σε ένα μονοπάτι που οδηγεί στο πουθενά... Ξεχασμένος και παρατημένος από όλους και από τον ίδιο του τον εαυτό, βρίσκει τη μία και μοναδική σανίδα σωτηρίας που μπορεί να υπάρχει γι' αυτόν, την επίλυση ενός ακόμα εγκλήματος... Μέσα σε ένα Όσλο αυγουστιάτικο και απροσδόκητα ζεστό, εγκαταλειμμένο από τους αδειούχους κατοίκους του, μια σειρά φόνων με επαναλαμβανόμενο τελετουργικό καταδεικνύουν ότι ένας κατά συρροή δολοφόνος είναι ελεύθερος στην πόλη και ο πλέον κατάλληλος να τον πιάσει είναι ο Harry Hole... Για την επίλυση της υπόθεσης θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον άσπονδο εχθρό του, τον Tom Waaler, οι ανατροπές θα είναι πολλές και το φινάλε εντυπωσιακό από κάθε άποψη...

Το "Αστέρι του διαβόλου" είναι το πέμπτο κατά σειρά μυθιστόρημα του Jo Nesbo με πρωταγωνιστή τον Harry Hole... Συγκεντρώνει όλες τις αρετές των βιβλίων του Νορβηγού συγγραφέα χωρίς όμως, κατά την άποψή μου, να φτάνει στα επίπεδα του "Φαντομά" ή της "Λεοπάρδαλης"... Μεγάλο προσόν του βιβλίου είναι η πολύ καλή πλοκή που στήνει ο Nesbo η οποία ενώ οδηγεί τον αναγνώστη σε διάφορες ερμηνείες, τις διαψεύδει με συνεχείς ανατροπές οι οποίες όμως είναι τεκμηριωμένες, δεν είναι τραβηγμένες απ΄τα μαλλιά, σέβονται τον αναγνώστη και την λογική... Αγαπημένο μου κομμάτι του βιβλίου το φινάλε και ο διάλογος του Harry Hole με τον δολοφόνο, μια κουβέντα για την αγάπη, το μίσος, την τρέλα... Επίσης ενδιαφέρουσα η κατάδυση στο παρελθόν του Waaler, μια απόπειρα να ψηλαφίσει τον χαρακτήρα του "Πρίγκηπα", τις αιτίες που τον δημιούργησαν, η οποία όμως θα μπορούσε να είναι λεπτομερέστερη...

Ενδεχομένως γίνομαι βαρετός όταν σχολιάζω βιβλία του Nesbo αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Νορβηγός έχει καταφέρει να βρει μια μανιέρα εξαιρετικά καλά δουλεμένη η οποία αν και οικεία δεν σε αφήνει να τη βαρεθείς διότι είναι αυτό που θες και χρειάζεσαι... Επιπροσθέτως ο  Harry Hole είναι τόσο εμβληματικός σαν χαρακτήρας και σαν προσωπικότητα που δεν είναι τυχαίο που έχει αποκτήσει δικού του οπαδούς σαν να είναι υπαρκτό πρόσωπο... Φυσικά και προτείνω το "Αστέρι του διαβόλου", δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς...

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

T-SQL script για μαζική διαγραφή των table constraints μιας database...

Τις τελευταίες μέρες, όπως φάνηκε και από το προηγούμενο post, η δουλειά τα έφερε έτσι ώστε να ξοδέψω τον περισσότερο μου χρόνο στο γραφείο δουλεύοντας με τον SQL Server... Ανέκαθεν τον θεωρούσα το καλύτερο από τα σχετικά προϊόντα διότι κατά τη γνώμη μου έχει το υψηλότερο μέσο όρο όσον αφορά τις επιδόσεις των χαρακτηριστικών του, μπορεί να μην είναι ο καλύτερος συγκριτικά με άλλες databases σε επί μέρους χαρακτηριστικά αλλά συνολικά είναι (για μένα) η καλύτερη database ...

Δουλεύοντας λοιπόν, χρειάστηκε σε κάποιο σημείο να διαγράψω κάποια tables από μια development database τα οποία όμως είχαν διάφορα foreign keys που με την σειρά τους εμπόδιζαν τη διαγραφή των tables, οπότε έπρεπε να διαγραφούν πρώτα τα foreign keys και σίγουρα δεν ήθελα να το κάνω manually από το gui του Management Studio, ψάχνοντας και σβήνοντας τα ένα ένα ...

Το παρακάτω script ήταν μια ευκαιρία να πετύχω αυτό που ήθελα και να ξεσκονίσω λίγο την T-SQL μου και πολύ το χάρηκα.... Εδώ οφείλω να πω ότι οποιοσδήποτε θέλει να το χρησιμοποιήσει ή να το τροποποιήσει πρέπει να είναι  εξαιρετικά προσεκτικός και να γνωρίζει με σιγουριά τι θέλει να κάνει και τι αποτελέσματα θα έχει αυτό που θα κάνει διότι οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη όταν "παίζουμε" με τα system tables του SQL Server μπορεί να έχει πολύ άσχημα αποτελέσματα για τη database...

Κατά τ' άλλα, χρησιμοποιήστε το κατά βούληση... :)

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Εισαγωγή δεδομένων UTF-8 στον SQL Server...

Το σημερινό post γράφεται για δύο λόγους: Ο πρώτος είναι ότι όλοι όσοι έχουμε δουλέψει με δεδομένα σε γλώσσες άλλες από αυτές που χρησιμοποιούν το Λατινικό αλφάβητο, ξέρουμε πολύ καλά πόσο μεγάλος μπελάς είναι... Ο δεύτερος είναι ότι επειδή έφαγα σχεδόν δυο μέρες για να καταφέρω να φορτώσω ένα αρχείο txt tab delimited σε μια βάση SQL Server 2008 R2, θέλω να θυμάμαι τον λόγο και την αιτία της ταλαιπωρίας μου έτσι ώστε να μην περάσω τα ίδια αν χρειαστεί να το επαναλάβω μετά από καιρό και να βοηθηθεί και κάποιος άλλος που μπορεί να έχει το ίδιο πρόβλημα και να σπάει το κεφάλι του, όπως έκανα εγώ...

Έστω λοιπόν ότι έχετε ένα txt αρχείο με δεδομένα τα οποία περιέχουν πεδία στα ελληνικά, το encoding του αρχείου είναι UTF-8 και δουλεύετε σε ένα μηχάνημα που το locale του είναι Greek... Δοκιμάζοντας να κάνετε import το αρχείο σε μια βάση SQL Server μέσω του Management Studio πιθανότατα δεν θα το καταφέρετε με την πρώτη... Κατά πάσα πιθανότητα το error που θα συναντήσετε οι περισσότεροι θα αναφέρει ότι υπάρχουν δύο encodings στο αρχείο, ότι το UTF-8 είναι unsupported στον SQL Server (δεν ξέρω αν αυτό ισχύει για όλες τις εκδόσεις του) και διάφορα άλλα ενοχλητικά μηνύματα...

Το πρόβλημα λύνεται με τον εξής απλό τρόπο:

Όταν σετάρουμε τα options του Import Wizard στο Management Studio πρέπει να κάνουμε τις παρακάτω επιλογές:

mssql2008-import-wizard-1

mssql2008-import-wizard-2

Με λίγα λόγια, πρέπει να ορίσουμε στον Import Data Source Wizard το locale σε "English (United States)" και το encoding σε "65001 (UTF-8)"... Κατόπιν, στο μενού Advanced, πρέπει να ορίσουμε το data type όλων των πεδίων σε "Unicode_string [DT_WSTR]"... Στην συνέχεια πατάμε διαρκώς Next μέχρι να φτάσουμε στο τέλος του Wizard... Τα δεδομένα θα φορτωθούν στη βάση μας, στο default αρχείο που θα παράξει ο Wizard και από εκεί και πέρα είναι πολύ απλό να κάνεις όλα τα απαραίτητα transformations και να τα φορτώσεις στον τελικό πίνακα με τα σωστά data types... Τόσο απλά!

Οι εικόνες και το credit ανήκουν στην GeoDataSource ...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Η φωτογραφία της χρονιάς...

Το τέλος του χρόνου πλησιάζει και θα εμφανιστούν πολλές λίστες με τα καλύτερα βιβλία, τις καλύτερες ταινίες, τις καλύτερες φωτογραφίες... Για μένα η φωτογραφία της χρονιάς είναι αυτή με τις γιαγιάδες από την Συκαμιά Λέσβου που φροντίζουν το μωρό προσφυγάκι που έχει αποβιβαστεί στην ακτή... Σίγουρα μέσα σε αυτή τη χρονιά τραβήχτηκαν πολλές φωτογραφίες, ίσως πιο σημαντικές, ίσως πιο όμορφες απλά αυτή η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι αυτή που με γέμισε αισιοδοξία ότι ο κόσμος γύρω μας δεν είναι τόσο κακός, ότι υπάρχει αγάπη και συμπόνοια και αλληλεγγύη εκεί έξω...


Η ιστορία της φωτογραφίας, εδώ...

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Agile Scrum Master: A Practical Approach (10/12 - 11/12 @ HP Enterprise Athens)...

Την Πέμπτη και την Παρασκευή που μας πέρασε είχα την τύχη να παρακολουθήσω το πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο Agile Scrum Master: A Practical Approach στο εκπαιδευτικό κέντρο της HP Enterprise στο Χαλάνδρι... Εισηγητής ήταν ο Δημήτρης Δημητρέλος, ένα από τα πλέον δραστήρια και καταρτισμένα μέλη της εν Ελλάδι Agile κοινότητας, τον οποίο τυγχάνει να γνωρίζω και από τον χώρο εργασίας μου... Θέμα του σεμιναρίου ήταν αυτό που λέει το όνομά του, μια πρακτική προσέγγιση της μεθοδολογίας του Agile, με έμφαση στο Scrum, μέσα από ένα διαδραστικό πρόγραμμα, με συζητήσεις, ομαδικές και ατομικές εργασίες προβολές βίντεο και πολύ πολύ συμμετοχή...

Το Agile όπως διαβάζουμε στη wikipedia είναι:

Agile Software Development is a set of software development methods in which requirements and solutions evolve through collaboration between self-organizing, cross-functional teams. It promotes adaptive planning, evolutionary development, early delivery, continuous improvement, and encourages rapid and flexible response to change

ενώ το Scrum (πάλι σύμφωνα με τη wikipedia) είναι:

Scrum is an iterative and incremental agile software development methodology for managing product development. It defines "a flexible, holistic product development strategy where a development team works as a unit to reach a common goal"[this quote needs a citation], challenges assumptions of the "traditional, sequential approach" to product development, and enables teams to self-organize by encouraging physical co-location or close online collaboration of all team members, as well as daily face-to-face communication among all team members and disciplines in the project.
Η κεντρική ιδέα του Scrum είναι ότι το software development γίνεται σε μικρούς επαναληπτικούς κύκλους, υλοποιώντας μικρά κομμάτια του τελικού έργου από το επίπεδο της ανάλυσης μέχρι το επίπεδο της υλοποίησης, του unit test και του acceptanse test, ως το τελικό release... Κάθε κύκλος του Scrum με την επιτυχή του ολοκλήρωσή του έχει να παρουσιάσει ένα παραδοτέο, υποσύνολο του τελικού στόχου, με διακριτό business value... Το Scrum δεν φοβάται τις αλλαγές στις προδιαγραφές, λόγω των μικρών κύκλων ανάπτυξης είναι ευέλικτο... Βάζει στο κέντρο της προσοχής την ομάδα υλοποίησης, ποντάρει στην καλή συνεργασία των μελών της, στην μεταξύ τους συνεννόηση, στην προσωπική ηρεμία και ανάπτυξη η οποία μεσομακροπρόθεσμα ωφελεί την ομάδα, την καλή λειτουργία και την αποδοτικότητά της... Για το Scrum ο developer είναι ο πρωταγονιστής σε ένα έργο software development, όλοι οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι, ακόμα και το management, έχουν ρόλο υποστηρικτικό έτσι ώστε το development team να κάνει τη δουλειά του με όσο λιγότερα προβλήματα γίνεται...

Στην υπερδεκαετή καριέρα μου και έχοντας δουλέψει κατά κύριο λόγο σε έργα λογισμικού τα οποία "τρέξανε" με κλασσικότερες μεθοδολογίες (κατά κύριο λόγο Waterfall) ξέρω αρκετά καλά ποια είναι τα υπέρ και τα κατά τους... Η λογική του Scrum μου φαίνεται πολύ πιο αποδοτική και developer friendly, συνδυάζει την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος και την καλή λειτουργία και καλή ψυχική και σωματική κατάσταση της ομάδας ανάπτυξης... Επίσης, έχοντας την  τύχη να δουλέψω σε πολύ δεμένες ομάδες στην καριέρα μου, ξέρω ότι το Scrum έχει απόλυτο δίκιο όταν δίνει τόση σημασία στην καλή  ψυχική και σωματική κατάσταση της ομάδας ανάπτυξης και τις καλές σχέσεις μεταξύ των μελών της... Όταν ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις το προϊόν είναι πάντα καλύτερο, η δουλειά δεν είναι απλά ένα οχτάωρο αναγκαστικής παραμονής σε ένα χώρο...

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το Agile και το Scrum, τα παρακάτω links θα σας φανούν χρήσιμα:

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Το 'φαγα...

Ο Θ. έχει τις μαύρες του και γκρινιάζει... Προσπαθούμε να τον βάλουμε για μπάνιο κι αυτός αντιστέκεται,  τσιρίζει, χτυπιέται...

Η Μ. τον παίρνει αγκαλιά και προσπαθεί να τον καλμάρει...

Μ: Πού είναι το μωρό μου, πού είναι το καλό μου το παιδάκι, τι του έκανες;
Θ: Το 'φαγα...
!!!

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Χρήση variables για την περιγραφή των qvd path names - QlikView...

Ένα κοινό "πρόβλημα" στο QlikView development είναι όταν θέλεις να δοκιμάσεις την εφαρμογή σου σε κάποιο άλλο περιβάλλον, test ή live... Λόγω της φύσης του QlikView το να αλλάξεις απλά το connection string στη βάση που διαβάζεις δεν είναι αρκετό διότι θα πρέπει να ορίσεις ξανά το path για όλα τα qvds που φορτώνονται στην εφαρμογή, ένα ένα... Κάτι τέτοιο είναι χρονοβόρο και μη αποδοτικό και αυξάνει τις πιθανότητες λάθους... Η χρήση της επιλογής των Relative Paths δεν λύνει το πρόβλημα διότι προϋποθέτει ότι η εφαρμογή και τα qvds βρίσκονται στο ίδιο folder ή έστω διαφέρουν κατά ένα level κάτι το οποίο προσωπικά θεωρώ αρχιτεκτονικό λάθος... 

Μια πολύ καλή λύση για να αντιμετωπιστεί μια τέτοια κατάσταση είναι η χρήση local variables για την αποθήκευση των path names των διαφόρων qvds... Αυτό γίνεται δηλώνοντας μια μεταβλητή vPathName αμέσως μετά τα αρχικά set statements στο Main tab του script editor η οποία περιέχει το full path προς το qvd repository το οποίο θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε... Κατόπιν σε κάθε LOAD statement  αντικαθιστούμε το full path name του qvd με την μεταβλητή συν το όνομα του qvd, όπως φαίνεται στο παρακάτω script:


Με την μέθοδο αυτή μπορούμε να κάνουμε αλλαγή του path των qvds που διαβάζει η εφαρμογή μας αλλάζοντας μόνο μια γραμμή κώδικα...  Έτσι κερδίζουμε χρόνο, ελαττώνουμε τις πιθανότητες λάθους και κάνουμε τις εφαρμογές πιο portable... Η μέθοδος αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για παραπάνω από ένα repositories, δημιουργούμε απλά μια δεύτερη μεταβλητή που να υποδεικνύει στο δεύτερο repository και την χρησιμοποιούμε όπου είναι απαραίτητο...

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

"Νέμεσις" του Jo Nesbo

"Νέμεσις" του Jo Nesbo
Νέμεση, η θεά της εκδίκησης, το πιάτο που τρώγεται κρύο, περιγράφει ένα από τα πιο χαμηλά αλλά και αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου... Είναι η κεντρική έννοια γύρω από την οποία περιστρέφεται αυτό το βιβλίο...

Μια αιματηρή ληστεία συμβαίνει στο κέντρο του Όσλο... Ο ληστής φεύγει με τα χρήματα αφού πρώτα έχει εκτελέσει εν ψυχρώ την ταμία... Την υπόθεση αναλαμβάνει ο Harry Hole ο οποίος βρίσκεται με την σειρά του μπλεγμένος σε μια άλλη υπόθεση καθώς μια πρώην ερωμένη του βρίσκεται δολοφονημένη την επομένη της νύχτας που ο Harry είναι προσκαλεσμένος στο σπίτι της αλλά ο ίδιος δεν θυμάται απολύτως τίποτα από την νύχτα αυτή... Οι ληστείες στο Όσλο συνεχίζονται, ο Harry νιώθει τον κλοιό γύρω του να σφίγγει και ένοχος μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε...

Σε αυτό το βιβλίο ο Nesbo  μας παρουσιάζει πρώτη φορά την Beate Lønn, την συνεργάτιδα και φίλη του Harry με την υπερανεπτυγμένη ατρακτοειδή έλικα που δεν ξεχνάει ποτέ πρόσωπα... Εμφανίζεται και πάλι ο  Tom Waaler, ο άσπονδος εχθρός του Harry που τόσο κρίσιμο ρόλο είχε παίξει στο προηγούμενο βιβλίο, τον "Κοκκινολαίμη"...  Ο Nesbo , όπως και στα προηγούμενα βιβλία του, ξέρει να πλέκει εκπληκτικά την πλοκή του, χτίζοντας την μεθοδικά... Η συγκεκριμένη παρουσιάζει μια αυξημένη πολυπλοκότητα καθώς ο Harry για να λύσει τις υποθέσεις θα πρέπει να ψάξει πολύ και να σκαλίσει σκελετούς θαμμένους σε ντουλάπες, να κάνει συμφωνίες με το διάβολο για να φτάσει στον σκοπό του... Πολλές φορές ο αναγνώστης, μαζί με τον Harry, θα νομίσει ότι βρήκε την άκρη του νήματος αλλά σύντομα θα καταλάβει ότι βρίσκεται και πάλι στην αρχή... Οι ανατροπές είναι πολλές και καλά δουλεμένες και τεκμηριωμένες αν και σε κάποια σημεία ένιωσα ότι κάποια πράγματα ήταν "τραβηγμένα από τα μαλλιά" χωρίς όμως να νιώσω ότι το αποτέλεσμα ήταν φτηνό ή γελοίο... Οι χαρακτήρες είναι καλά δουλεμένοι, ακόμα και κάποιοι όχι πρωταγωνιστικοί, όπως της Astrid Monsen, αν και κάποιοι όπως της Beate, δεδομένης και της σημαντικότητάς της, θα μπορούσε να είναι χτισμένοι με μεγαλύτερη σχολαστικότητα... Πολύ ενδιαφέρων είναι ο χαρακτήρας του Tom Waaler, γοητευτικός και τρομακτικός ταυτόχρονα, τον οποίο ελπίζω να εξελίξει περισσότερο στο επόμενο βιβλίο της σειράς, "Το Αστέρι του Διαβόλου", το οποίο ξεκίνησα χθες να διαβάζω... Για άλλη μια φορά στο "Νέμεσις"  ο Nesbo επιδεικνύει την δεξιοτεχνία του στις σκηνές δράσης και στον καταιγιστικό ρυθμό περιγραφής που σε κάνει να νιώθεις ότι βλέπεις τα πάντα σαν σε κινηματογραφική ταινία....

Το "Νέμεσις" είναι συνολικά ένα πολύ καλό βιβλίο και όποιος το διαβάσει καταλαβαίνει απόλυτα το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε στο χτίσιμο της δημοτικότητας γύρω από τον Harry Hole και τον Jo Nesbo ... Ανήκει στην κατηγορία των page turners, κάποιες από τις σκηνές που περιγράφει απλά δεν μπορούσα να τις αφήσω μισοτελειωμένες όσο και νύσταζα ή βιαζόμουν... 

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

QlikView variable ως παράμετρος σε SQL query...

Το σημερινό tip είναι κάτι που έφτιαξα πριν περίπου 2 χρόνια, στην αρχή της ενασχόλησής μου με το QlikView, και προέκυψε από την ανάγκη να διαβάσω μια λίστα πελατών από ένα data source και μετά να περάσω αυτή την λίστα σαν παράμετρο σε ένα άλλο data source, μια βάση δεδομένων, για να συλλέξω όλη την πληροφορία που αφορούσε τους πελάτες αυτούς... Μετά από 2 χρόνια εντατικής δουλειάς και εμπειρίας ξέρω ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι, να κάνεις την ίδια δουλειά, η συγκεκριμένη υλοποίηση όμως είναι ενδιαφέρουσα ως προς την χρήση των variables μέσα στο QlikView script σε συνδυασμό με SQL queries...

Έστω λοιπόν ότι το πρώτο data source είναι ένα Excel αρχείο στο οποίο περιέχονται κωδικοί πελατών τους οποίους θέλουμε να διαβάσουμε και να αναζητήσουμε σε ένα άλλο data source, μια βάση δεδομένων... Για να το καταφέρουμε αυτό θα δημιουργήσουμε μια μεταβλητή η οποία θα περιέχει σαν ένα μεγάλο string, όλους τους κωδικούς πελατών (χωρισμένους με κόμματα και κλεισμένους μέσα σε "αυτάκια") και θα την θέσουμε σαν παράμετρο του WHERE statement του query με το οποίοι θα διαβάσουμε τη βάση... 

Αυτό επιτυγχάνεται, όπως θα δείτε στο πρώτο script πιο κάτω, δημιουργώντας μια μεταβλητή (vNoOfRows) που θα περιέχει τον αριθμό των κωδικών πελατών που φορτώσαμε στο QlikView και τρέχοντας ένα for loop για κάθε ένα CustomerID που βρίσκει, μέχρι τον αριθμό του vNoOfRows ...Σε κάθε λούπα προσθέτουμε το CustomerID στην μεταβλητή vCus η οποία θα περιέχει στο τέλος όλη την λίστα των CustomerIDs χωρισμένων με κόμματα σε μορφή τέτοια ώστε να μπορέσουμε να την ενσωματώσουμε σε ένα SQL Query...



Από αυτό το σημείο και μετά τα πράγματα είναι πολύ απλά... Απλά τρέχουμε το query μας με παράμετρο την μεταβλητή vCus και φορτώνουμε στο QlikView τα στοιχεία μόνο εκείνων των πελατών που μας αφορούν...

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Ου γαρ έρχεται μόνον...

Ένα από τα σημάδια του γήρατος, που "ου γαρ έρχεται μόνον", είναι η στασιμότητα στα όποια μουσικά ενδιαφέροντα σου έχουν απομείνει... Πλέον δεν βρίσκεις κάτι νέο να σε συγκινήσει και να σε πάρει μαζί του παρά μόνο κολλάς στα ακούσματα του παρελθόντος, της νιότης που έχει φύγει, τότε που όλα ήταν πρωτοποριακά και φρέσκα... Αν ανακαλύψεις κάτι νέο να σου τραβήξει την προσοχή συνήθως είναι νέο μόνο για σένα, είναι κάτι παλιό που εσύ κάποτε αγνοούσες ή και σνόμπαρες κάποτε αλλά είπαμε αλλάζουν οι άνθρωποι... Παύεις να εξερευνάς να βρεις την νέα συγκίνηση, ψάχνεις καταφύγιο και αποκούμπι, ήχους που σου είναι οικείοι για να πάρεις τζούρες από το παρελθόν σου, ψευδαίσθηση νεότητας αλλά και λευκή σημαία ...

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Αντιφάσεις...

Οι αντιφάσεις της a la carte ευαισθησίας των social media είναι τεράστιες... Από το πρωί το Facebook μας προτείνει να αλλάξουμε την εικόνα του προφίλ μας με την tricolore για συμπαράσταση στα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Γαλλία... Δεν έδειξε ποτέ στο παρελθόν την ίδια ευαισθησία για τα θύματα της Συρίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, για τα εκατομμύρια πρόσφυγες που σκοτώνονται καθημερινά στην προσπάθειά τους να ζήσουν μια ζωή μακρυά από τον πόλεμο, τον φόβο και την πείνα... Ίσως γιατί κανένας από αυτούς δεν είναι λευκός και χριστιανός...

Φυσικά και πονάμε και συμπαραστεκόμαστε στους αθώους που πλήρωσαν με τη ζωή τους τον φανατισμό αλλά μην ξεχνάμε τι τον γέννησε... Φυσικά δεν εννοώ το Ισλάμ που μια χαρά πολιτισμένο και κοσμικό ήταν μέχρι που οι Δυτικοί αποφάσισαν να παίξουν κουκλοθέατρο με ανθρώπινες μαριονέτες και απλά τους ξέφυγε το παιχνίδι από τα χέρια... Για τις ευθύνες αυτές πάντα σιωπή κι εθνική ομοψυχία...

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Πώς να καθαρίσουμε το workspace με ένα μόνο command - R...

Θα υπάρξουν φορές δουλεύοντας με την R που θα βρεθείτε με ένα workspace γεμάτο variables τις οποίες δεν χρειάζεστε αλλά θέλετε να συνεχίσετε τη δουλειά σας με ένα άδειο workspace... 

Υπάρχουν δυο τρόποι να το κάνετε αυτό...

Ο πρώτος είναι να κλείσετε το session που δουλεύετε χωρίς να σώσετε τα περιεχόμενα του workspace στο .RData file... Ο τρόπος αυτός όμως έχει τα μειονεκτήματα ότι πρέπει να ξαναφορτώσετε από την αρχή όλα τα packages τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάλυσή σας και ότι πρέπει να ξαναδηλώσετε το working directory...

Ο δεύτερος τρόπος είναι πιο απλός και σύντομος και περιλαμβάνει μόνο το παρακάτω command:


Το command αυτό διαγράφει μόνο τα variables που περιέχει το workspace αφήνοντας το απολύτως κενό χωρίς όμως να επηρεάζει τα loaded packages ή άλλα preferences που σχετίζονται με το current session θέλει όμως προσοχή στην χρήση του καθώς όπως είπαμε διαγράφει πλήρως το workspace...

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Αναζητώντας χώρο και χρόνο...

Ο ήλιος λάμπει, η Μεσογείων είναι άδεια και έτοιμη να υποδεχτεί σε λίγες ώρες του πρώτους δρομείς που θα φτάσουν από τον Μαραθώνα... Πριν από δύο χρόνια τέτοια μέρα είχα πάρει το ποδήλατο και κατέβηκα μέχρι το Καλλιμάρμαρο για να δω τον τερματισμό και να νιώσω το vibe της ημέρας, σήμερα είμαι από τις 9 παρά στο Starbucks της Αγίας Παρασκευής και κάνω μια απέλπιδα προσπάθεια να παραδώσω την εργασία μου για την πρώτη εβδομάδα του course Regression Models... Το να βρεις χώρo και χρόνο για επιμόρφωση όταν έχεις δύο μικρά παιδιά, μερικές φορές είναι δύσκολο... :)

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Υπολογισμός ελληνικών εργάσιμων ημερών με SQL...

Πολλές φορές δουλεύοντας με δεδομένα θα χρειαστεί να τροποποιήσετε τον κώδικά σας, τον όποιο κώδικα γράφετε, αναλόγως με το αν τα δεδομένα σας αναφέρονται σε εργάσιμες ημέρες ή όχι... Αυτό μπορεί να είναι συχνά μπελάς αν συνυπολογίσεις ότι υπάρχουν κινητές γιορτές και αργίες, όπως το Πάσχα, οι οποίες διαφέρουν κιόλας αναλόγως αν αναφέρεσαι στο Πάσχα των Καθολικών ή των Ορθοδόξων...

Ένας εύκολος τρόπος να υπολογιστούν οι εργάσιμες μέρες του ελληνικού εορτολογίου είναι το παρακάτω T-SQL script το οποίο αφού τρέξετε σε κάποιο SQL Server instance, παράγει για το διάστημα το οποίο έχετε ορίσει, ένα table το οποίο περιέχει ανά ημερομηνία, τον μήνα και το έτος που ανήκει αυτή, την ονομασία της ημέρας, ένδειξη αν είναι εργάσιμη ή όχι και ένδειξη αν είναι η τελευταία εργάσιμη κάθε μήνα ή όχι.... Το script αυτό μπορείτε να το χρησιμοποιείτε είτε σε stored procedures ή common table expressions για πιο ad hoc χρήση, είτε one off υπολογίζοντας τις εργάσιμες μέρες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και αποθηκεύοντας το table είτε στη βάση είτε σε κάποιο άλλο αρχείο για μελλοντική χρήση, όπως έχω κάνει εγώ... 

Η επιλογή δικής σας...

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

"Έθιμα Ταφής" της Hannah Kent

"Έθιμα Ταφής" της Hannah Kent
Η Agnes Magnusdottir έχει καταδικαστεί σε θάνατο για την συμμετοχή στη δολοφονία δύο ανδρών, του Natan Ketilsson και του Pétur Jónsson... Μέχρι την επικύρωση της ποινής της από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κοπεγχάγης και για να εξοικονομηθούν λεφτά από τον εγκλεισμό της σε κρατική φυλακή στη Δανία, στέλνεται να μείνει στο σπίτι του νομαρχιακού υπάλληλου Jón Jónsson, στη βόρεια Ισλανδία, στην περιοχή που γεννήθηκε κι έζησε όλη της την ζωή...  Η οικογένεια του Jónsson θορυβείται από την συγκατοίκηση με μια καταδικασμένη δολοφόνο αλλά αναγκάζεται να υπακούσει... Ο μόνος που στέκεται δίπλα στην Agnes είναι ο Thorvadur Jónsson, ο Toti, ο ιερωμένος που η ίδια η Agnes διάλεξε για να την συντροφεύσει πνευματικά μέχρι τον θάνατό της... Οι μέρες και οι μήνες περνάνε και η συμβίωση είναι δύσκολη για όλους, όσο όμως ξεδιπλώνεται η ιστορία της ζωής της μέσα από τις συζητήσεις της Agnes με τον Toti, τόσο περισσότερο φαίνεται ότι πολλά πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από ότι φαίνονται...

Το βιβλίο ακολουθεί ένα διττό τρόπο αφήγησης καθώς εναλλάσσονται οι αφηγήσεις της Agnes σε πρώτο πρόσωπο και αυτές του ανώνυμου αφηγητή... Παρακολουθούμε εν παραλλήλω τα γεγονότα που συμβαίνουν τους μήνες της συγκατοίκησης της Agnes με την οικογένεια Jónsson  με αυτά του παρελθόντος της, από τα παιδικά της χρόνια μέχρι τις δολοφονίες του Natan Ketilsson και του Pétur Jónsson... Οι διηγήσεις της Agnes για το παρελθόν της είναι έντονα συγκινησιακά φορτισμένες... Είναι άνθρωπος κλεισμένη στον εαυτό της, σημαδεμένη από τα πολύ δύσκολα χρόνια που έχει ζήσει από παιδί... Έχοντας βιώσει την απόρριψη, την μοναξιά, την φτώχεια και την πείνα από πολύ νωρίς, όντας παρίας της ζωής, το μόνο που θέλει είναι να την αγαπήσουν και να νιώσει ότι ανήκει κάπου... Ακριβώς αυτή η ιστορία της ζωής της, η αφήγηση της οποίας γίνεται μέσα στο κοινό δωμάτιο του σπιτιού της οικογένειας Jónsson, παρουσία όλων των μελών της, λόγω του βάναυσου ισλανδικού χειμώνα που δεν επιτρέπει τις βόλτες στην ύπαιθρο, είναι που αλλάζει σιγά σιγά την άποψη των συγκατοίκων της για αυτήν, όπως και η αρμονική συγκατοίκηση τους... Πολλές φορές οι άνθρωποι δεν είναι αυτό που δείχνουν, πολλές φορές οι πρώτες εντυπώσεις δεν είναι και οι πιο σωστές...

Μέσα από την ιστορία της Agnes έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε μια γεύση από την ισλανδική κοινωνία του 21ου αιώνα... Σε μια χώρα που και μόνο η επιβίωση είναι ένας άθλος, λόγω του πολύ σκληρού χειμώνα, παρακολουθούμε την κοινωνική διαστρωμάτωση και ειδικά τη ζωή των ανθρώπων εκείνων, σαν την Agnes, οι οποίοι έχοντας τίποτε άλλο παρά τον εαυτό τους, περιφέρονται από υποστατικό σε υποστατικό, όπου βρίσκουν δουλειά, προσφέροντας την εργασία τους για ένα κρεβάτι κάτω από μια στέγη και ένα πιάτο φαΐ, μη δυνάμενοι να κάνουν οικογένεια, να αποφασίσουν για τον εαυτό τους αν δεν πάρουν την έγκριση των αφεντικών τους... Μιας ζωής που απόλυση στα μέσα του χειμώνα σήμαινε σχεδόν βέβαιο θάνατο... Παράλληλα διαβάζοντας το  "Έθιμα Ταφής" έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πολλά χαρακτηριστικά της ισλανδικής κοινωνίας της εποχής, από διατροφικές συνήθειες και είδη ένδυσης μέχρι ήθη και δεισιδαιμονίες κοινές στους χωρικούς της περιοχής, πολύ διαφορετικά και πολύ όμοια ταυτόχρονα με αντίστοιχα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας της εποχής...

Το βιβλίο της Hannah Kent είναι ένα υπέροχο δείγμα νέας λογοτεχνίας, τόσο νέο και τόσο κλασσικό ταυτόχρονα, που διαβάζεται απνευστί και εγγυάται ότι δεν θα αφήσει κάποιον αναγνώστη παραπονεμένο...

Το "Έθιμα Ταφής" είναι βασισμένο στα πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Βόρεια Ισλανδία του 1830, η Agnes Magnusdottir είναι ο τελευταίος άνθρωπος που καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στην Ισλανδία...

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Data manipulation χρησιμοποιώντας SQL statements στην R - sqldf...

Το να μάθεις μια καινούργια γλώσσα προγραμματισμού ή ένα καινούργιο framework, σημαίνει κάποιες φορές ότι πρέπει να μάθεις να σκέφτεσαι με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έχεις συνηθίσει να σκέφτεσαι μέχρι τώρα... H απόφαση μου να μάθω R και να μπω στον κόσμο του statistical programming σήμαινε ότι έπρεπε να βγω από το comfort zone που βρισκόμουν τόσα χρόνια και να μάθω καινούργια κόλπα... Για εμένα και πολλούς άλλους που προερχόμαστε από ένα κόσμο γεμάτο databases και data warehouses το να γράψουμε ένα SQL script ή κάποια prodecure για να διαχειριστούμε τα δεδομένα μας είναι πολύ απλό, όταν όμως προσπαθείς να κάνεις κάτι τέτοιο μέσα από την R, τότε πρέπει να σκεφτείς και να πράξεις με διαφορετικό τρόπο... Υπάρχουν όμως στιγμές που θες να κάνεις κάτι γρήγορα και δεν έχεις χρόνο για να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου να σκέφτεται με R τρόπο και ίσως δεν θέλεις κιόλας να το κάνεις διότι θεωρείς ότι ο R τρόπος δεν είναι ούτε γρήγορος, ούτε αποδοτικός... Ευτυχώς υπάρχει το sqldf  που μας λύνει τα χέρια...

Το sqldf  όπως λέει και τo Introduction του πακέτου στο GitHub είναι:
...sqldf is an R package for runing SQL statements on R data frames, optimized for convenience. The user simply specifies an SQL statement in R using data frame names in place of table names and a database with appropriate table layouts/schema is automatically created, the data frames are automatically loaded into the database, the specified SQL statement is performed, the result is read back into R and the database is deleted all automatically behind the scenes making the database's existence transparent to the user who only specifies the SQL statement...
Με λίγα λόγια, το sqldf μας δίνει τη δυνατότητα να χειριστούμε τα data frames μας σαν πίνακες μιας σχεσιακής βάσης δεδομένων και να τους προσπελάσουμε γράφοντας κλασσικά και αγαπημένα SQL queries...

Ένα μικρό παράδειγμα είναι το παρακάτω...

Έστω ότι θέλουμε να προσθέσουμε μια επιπλέον κολόνα στο data frame που δουλεύουμε για να χαρακτηρίσουμε κάθε observation ανάλογα με το περιεχόμενο μιας συγκεκριμένης variable...

Χρησιμοποιώντας την R, χωρίς κάποιο πρόσθετο package, θα μπορούσαμε να το κάνουμε κάπως έτσι:



Χρησιμοποιώντας το sqldf  θα μπορούσαμε να το κάνουμε έτσι:


Το πώς θα δουλέψει τελικά ο καθένας είναι θέμα γούστου και εξοικείωσης...

Αν θέλετε λεπτομέρειες, documentation και source κώδικα θα βρείτε το sqldf  τόσο στο GitHub όσο και στο CRAN...

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Η επιστροφή μου στα θρανία...

Δεν έκανα ποτέ μου μεταπτυχιακό και δεν κρύβω ότι υπάρχουν φορές που το μετανιώνω... Όχι τόσο για τα skills που θα μπορούσα να κερδίσω, από αυτά κέρδισα πάρα πολλά στα 10+ χρόνια που εργάζομαι, συχνά υπό πολύ αντίξοες συνθήκες, όσο για το πως να βλέπεις τα πράγματα και με μια διαφορετική οπτική, διαφορετική από αυτή που αποκτάς από το πανεπιστήμιο στο προπτυχιακό και διαφορετική από αυτή που αποκτάς από την day to day "τριβή" στη δουλειά...

Η επαγγελματική αλλαγή που μου συνέβη πριν από 2 περίπου χρόνια, αν και δεν έγινε οικειοθελώς, αποδείχτηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κι εγώ χώρεσα πολύ καλά στο καινούργιο μου κοστούμι... Τόσο καλά που, σε συνδυασμό με κάποια τυχαία ερεθίσματα που είχα εκείνη την περίοδο, με έκαναν να αποφασίσω τον περασμένο Ιανουάριο, να επενδύσω χρόνο και χρήμα στο να παρακολουθήσω μια σειρά μαθημάτων on line από το Coursera που θα μου εξασφαλίσουν με την επιτυχή τους ολοκλήρωση ένα δίπλωμα εξειδίκευσης από το John Hopkins University και τον τίτλο του Data Scientist... Τα μαθήματα έχουν συνολική διάρκεια ένα περίπου χρόνο, συμπεριλαμβανομένης και μιας "πτυχιακής" εργασίας που παραδίδεται με την ολοκλήρωση των μαθημάτων ως ξεχωριστή ενότητα... Προς το παρόν βρίσκομαι στα μισά του δρόμου, έχω παρακολουθήσει με επιτυχία τις 6 πρώτες θεματικές ενότητες και μου μένουν ακόμα 3 καθώς και η "πτυχιακή" εργασία... Μέχρι τώρα οι εντυπώσεις μου από τα μαθήματα είναι πολύ καλές, η πλατφόρμα e-learning του Coursera εξαιρετική κι έστω και εικονικά, νιώθω σαν να είμαι και πάλι φοιτητής... Εδώ να πω ότι δεν είναι πάντα εύκολο για όλους εμάς που έχουμε μια full οικογενειακή και επαγγελματική ζωή να ανταποκρινόμαστε με επιτυχία σε ακαδημαϊκές υποχρεώσεις αλλά η ευχαρίστηση από την επίτευξη των στόχων που θέτεις σε αποζημιώνει...

Σκεφτόμουν επίσης ότι έχει έρθει ο καιρός να αρχίζω να μοιράζομαι κομμάτια από την γνώση που έχω αποκομίσει από τη δουλειά μου τόσα χρόνια στον χώρο του Business Intelligence και των Analytics... Μικρά tips, χρήσιμα resources, best practices, πράγματα που ίσως κάνουν τη ζωή κάποιου άλλου ευκολότερη... Είχα σκεφτεί και παλιότερα να κάνω κάτι τέτοιο αλλά δίσταζα διότι δεν ήθελα να χάσει το blog τον προσωπικό χαρακτήρα που έχει, μια τέτοια σκέψη όμως είναι λάθος αφού και η δουλειά μου είναι κομμάτι του εαυτού μου, όπως και τα hobbies ή τα ενδιαφέροντα μου, και αν κάποιος επωφεληθεί από τις γνώσεις μου ή την εμπειρία μου στη δουλειά τόσο το καλύτερο... 

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Μικρά...

Τις προάλλες μου έλεγε ο Σ. ότι όποιος κοροϊδεύει κοροϊδεύει τον εαυτό του, έτσι του λέει η δασκάλα του διότι αυτός κοροϊδεύει καμιά φορά τον φίλο του το Δ. αλλά μετά του ζητάει συγνώμη κι η δασκάλα του είπε ότι είναι πολύ πονηρό παιδάκι γιατί το έχει κάνει σύστημα, κι αυτός της απάντησε ότι δεν είναι πονηρό παιδάκι, είναι πολύ έξυπνος τύπος...  (lol)

Ο Θ. όταν θυμώνει βάζει τις φωνές, χτυπάει το πόδι κάτω και μου λέει πολλές φορές ότι θα με "καρπαδώθει" ... Αν εγώ ή η Μ. τον μαλώσουμε πάει στον άλλον κλαίγοντας να παραπονεθεί ότι  "μαμά/μπαμπάς μάλωθε" ...  Τον ρωτάς, "είσαι μωρό;" και σου λέει "είμαι Θ. !"... 

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

"Αιρετικοί" του Leonardo Padura

"Αιρετικοί" του Leonardo Padura
...Ως αιρετικός νοείται εκείνος που είναι ικανός να εκλέγει, που δεν υιοθετεί τις παραδεδομένες αντιλήψεις και ιδέες...
Στην Αβάνα του 2007 ένας Εβραίος κουβανικής καταγωγής ψάχνει να βρει ένα πίνακα που έχει σημαδέψει την ιστορία της οικογένειάς του, βοηθός του ένας πρώην αστυνομικός, ένας τύπος που δεν έκανε ποτέ γι' αυτό το επάγγελμα... Μια κοπέλα ψάχνει απεγνωσμένα μια άλλη κοπέλα πολύ ξεχωριστή, μια emo, που έχει εξαφανιστεί... Στο Άμστερνταμ του 17ου αιώνα, του Μακόμ (καλός τόπος) των Σεφαραδιτών, ένας νεαρός Εβραίος παλεύει με το πάθος του για τη ζωγραφική και τους κανόνες που του υπαγορεύει η καταγωγή του... Οι τρεις αυτές ιστορίες περιπλέκονται και καταλήγουν και οι τρεις σε φινάλε σκληρά όσο η ίδια η ζωή...

Κύριο χαρακτηριστικό του βιβλίου του Leonardo Padura είναι ότι οι ήρωες του είναι όλοι άνθρωποι που αψήφησαν νόμους και συνήθειες, εγκατέλειψαν την πεπατημένη και ακολούθησαν δρόμους μοναχικούς και δύσκολους... Σπρωγμένοι από την θλίψη, τον πόνο, την αγάπη κάνουν επιλογές που έχουν κόστος αλλά δεν μπορούν και δεν θέλουν να κάνουν αλλιώς, έστω και αν αυτό το κόστος είναι πολύ βαρύ... Ψάχνουν να βρουν ένα τρόπο να προσδιορίσουν τον εαυτό τους μέσα σε κόσμους που καταρρέουν είτε μέσα στις φλόγες του πολέμου είτε μέσα στα απομεινάρια της ματαίωσης και της απογοήτευσης για αυτό που είναι κι αυτό που θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι... Κάποτε λιποψυχούν, για να επιβιώσουν επιστρέφουν στην θαλπωρή της μήτρας που τους γέννησε κι άλλοτε καταδικάζουν την ψυχή τους στο πυρ το εξώτερο για να μπορέσουν να κάνουν αυτό που τους προστάζει η καρδιά τους...

Τύποις το βιβλίο ανήκει στην ευρύτερη κατηγορία του αστυνομικού μυθιστορήματος η αίσθηση όμως που μου άφησε εμένα είναι ότι το όποιο μυστήριο είναι απλά ένα πρόσχημα για να γράψει ο Leonardo Padura για θέματα όπως οι επιλογές έξω από τα κλισέ, η αγάπη, ο ανθρώπινος πόνος, η θηριωδία, η ομορφιά... Σε μια χώρα που καταρρέει, που η ματαίωση και η απογοήτευση είναι τα βασικά συναισθήματα καταγράφει τις προσωπικές πορείες των ηρώων του, τα μικρά και μεγάλα Βατερλό τους για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αγάπη είναι η σανίδα σωτηρίας, ο δρόμος για την επιβίωση...

Αν και μου πήρε σχεδόν δύο μήνες να το τελειώσω για λόγους που δεν είχαν να κάνουν με αυτό, το  "Αιρετικοί" είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο του οποίου απόλαυσα την ανάγνωση σελίδα, σελίδα...

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

Σταφύλια...

Προχθές το βράδυ είδα το εξής όνειρο... Γύρισα σπίτι από τη δουλειά και ανοίγοντας το ψυγείο το είδα να ξεχειλίζει από σταφύλια, όχι σουλτανίνα κόκκινα, σταφύλια μέσα σε χαρτοσακούλες και νάιλον σακούλες, παραχωμένα μέσα στα ράφια, ελαφρώς ζουληγμένα να έχουν αρχίσει να αναδύουν αυτή την γλυκόξινη μυρωδιά του ζουληγμένου σταφυλιού... Σίγουρος ότι μας τα είχε φέρει ο πεθερός μου που το έχει συνήθειο να μας πλημμυρίζει με φρούτα, πήρα τηλέφωνο την Μ., αγανακτισμένος να βάλει στην θέση της τον πατέρα της που μας έκανε το ψυγείο πατητήρι... Μετά δεν θυμάμαι τι έγινε και ξύπνησα...

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Για πάντα...

Ο Σ. κοιτάζει μια φωτογραφία της Μ. από όταν ήταν μωρό...

Σ: Μπαμπά, εσύ πού είσαι, στην κοιλιά της μαμάς σου;
Εγώ: Όχι, εγώ είμαι μεγαλύτερος από την μαμά, δεν ημουν στην κοιλιά της μαμάς μου, απλά δεν γνωριζόμαστε τότε...
Σ: Τι εννοείς δεν γνωριζόσαστε, δεν την ήξερες τότε την μαμά;
Εγώ: Μπορεί να είμαστε πολλά χρόνια με την μαμά, σχεδόν από πάντα, αλλά τότε δεν γνωριζόμαστε...
Σ: Ναι, αλλά θα είσαστε μαζί για πάντα!
Εγώ: Ναι, αγόρι μου, για πάντα... :)

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Με μπούρκα...

Σήμερα το απόγευμα στον Σκλαβενίτη στην Χαλανδρίου, είδα για πρώτη φορά μια γυναίκα να φοράει μπούρκα... Από πάνω από την κελεμπία της φορούσε τζιν μπουφάν και είχε τσαντάκι στον ώμο της... Το βλέμμα μου την ακολούθησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά κατάλαβα ότι αν με έπαιρνε χαμπάρι θα αισθανόταν άβολα αλλά από την άλλη μπορεί να έχει συνηθίσει να την κοιτάζουν...

Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί γυναίκα με μπούρκα ούτε καν όταν πήγα στο Παρίσι όπου είδα πολλές μουσουλμάνες... Στην αρχή μου φάνηκε τόσο περίεργο σαν να βλέπω τηλεόραση και να είμαι μέσα στην οθόνη... Μετά συνειδητοποίησα ότι καλώς ή κακώς αυτή είναι μια εικόνα που θα γίνει πιο συνηθισμένη όσο περνάει ο καιρός κι ότι καλό θα ήταν αυτές οι γυναίκες να θελήσουν να βγάλουν την μπούρκα μια μέρα αλλά όσο την φοράνε γιατί νιώθουν καλά με το να την φοράνε τότε πρέπει να μπορούν να το κάνουν χωρίς να τις βάζει κανένας στο περιθώριο...

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

2 μέρες διάλειμμα....

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, για πρώτη φορά από τότε που γίναμε γονείς, εγώ κι η Μ., αφήσαμε τα παιδιά μας στους παππούδες τους και πήγαμε στην Αίγινα για να περάσουμε ένα διήμερο από τα παλιά... Πήγαμε στην παραλία, απλώσαμε τις πετσέτες μας και... αυτό ήταν! Δεν χρειαζόταν να βάλω καπελάκι κι αντηλιακό σε κανένα, να μαζέψω τα ρούχα του και να τρέξω να τον πάρω από το χέρι για να μην πνιγεί... Ένιωσα αμήχανα, έχω συνηθίσει τόσο πολύ την ζωή με τα παιδιά που ένιωσα περίεργα, ίσως και λίγο ένοχος που εγώ ήμουν στην θάλασσα και αυτοί όχι... 

Η αλήθεια είναι ότι δεν με ζόρισε ιδιαίτερα αυτό το συναίσθημα, ούτε εμένα, ούτε την Μ. ... Κάτσαμε 6 ώρες στην παραλία, διαβάσαμε τα βιβλία μας με την ησυχία μας, κολυμπήσαμε, ξανακολυμπήσαμε, φάγαμε έναν ντάκο με δυο πηρούνια, μετά το βράδυ βγήκαμε για ούζα και μετά για ποτό, κοιμηθήκαμε και ξυπνήσαμε ότι ώρα θέλαμε εμείς, κάναμε ότι θέλαμε, όταν το θέλαμε εμείς... Δεν αλλάζω τα παιδιά μου με τίποτα αλλά απόλαυσα αληθινά αυτή την ανεμελιά από το παρελθόν...

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Γκαλίπ και Αϊλάν...

Θα μπορούσαν να ήταν παιδιά μου... 

Οι δικοί μου γιοι έχουν ηλικία 5,5 και 2,5, περίπου τόσο ήταν κι αυτοί... Η φωτογραφία του μικρού Αϊλάν ξαπλωμένου στην παραλία, μπρούμυτα σαν να κοιμάται, με αρρώστησε... 

Χαίρομαι για την αντίδρασή μου γιατί πάει να πει ότι η καθημερινότητα δεν μου έχει πάρει όλη την ανθρωπιά και την ευαισθησία μου...

Σκέφτομαι διάφορα.... 

Ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για την ανθρωπότητα να συνεχίσει να υπάρχει όσο επιτρέπουμε να πνίγονται παιδιά στην προσπάθειά τους να σωθούν από τον πόλεμο... 

Ότι μισώ τον Θεό όλο και περισσότερο, για το αίμα που χύνεται στο όνομά του, για τις διαχωριστικές γραμμές που υψώνονται στο όνομά του, για το ότι αν υπάρχει, επιτρέπει να γίνονται όλα αυτά...

Τι σημασία έχει ο πολιτισμός, η οικονομική ανάπτυξη, η τεχνολογία όταν ακόμα εν έτει 2015 υπάρχουν ακόμα παιδιά που τα ξεβράζει η θάλασσα νεκρά, στην προσπάθειά τους να σωθούν από τον πόλεμο;

Ντροπή στον άνθρωπο, στην ανθρωπότητα, σε κάθε ένα από εμάς...

Θα μπορούσαν να ήταν παιδιά μου... 

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

8 χρόνια γάμου!

8 χρόνια γάμου, κι αφού περάσαμε και τα 7 της φαγούρας, δεν μας σταματάει τίποτα... Σ' αγαπώ πολύ, χρόνια μας πολλά!

Υ.γ. Μόλις μου πέρασε από το μυαλό ότι θα ήταν πολύ ωραίο αν στα 10 χρόνια γάμου κάναμε μια επανάληψη εκείνου του πρώτου κοινού μας ταξιδιού στο εξωτερικό, του γαμήλιου ταξιδιού μας... :)

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Παράνομη σχέση...

Έρχεται κάθε μέρα στο μπαλκόνι και κόβει βόλτες... Καμιά φορά την βλέπεις και το σκέφτεται, "να μπουκάρω ή όχι;"... Πριν κανά μισάωρο καθόμασταν κι οι δυο στο μπαλκόνι και κοιτιόμασταν... Της έδωσα ένα κράκερ σπασμένο, το σκέφτηκε πολύ αλλά εν τέλει πλησίασε και το καταβρόχθισε... Στο δεύτερο της πήρε λιγότερο χρόνο να πάρει την απόφαση και δεν είχε τόση υπομονή να απομακρυνθώ αρκετά, το τρίτο το έφαγε ενώ καθόμασταν πλάι πλάι, το τέταρτο θα μπορούσε να το φάει από το χέρι μου αλλά δεν της έδωσα αφενός γιατί θα έσκαγε κι αφετέρου διότι δεν θέλω να βιαστούμε, θέλω να κάνουμε ένα βήμα την φορά σε αυτή την σχέση...

Polly want a cracker 1

Polly want a cracker 2

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Περί πίστης...

Δεν ξέρω αν το έχω ξαναγράψει εδώ, δεν θυμάμαι, ζηλεύω τους ανθρώπους που έχουν πίστη σε κάτι, που το ακολουθούν με όλη την δύναμη της ψυχής τους... Είτε είναι θρησκεία είτε κάποιος σκοπός, κάποια ιδεολογία, είναι "ευλογημένοι" αυτοί που έχουν ένα αστέρι να ακολουθούν και να βρίσκουν το δρόμο τους... Νιώθουν την συντροφικότητα αυτών που μοιράζονται την ίδια πίστη, έχουν ένα μπούσουλα που τους απαλλάσσει από την ευθύνη λήψης κάποιων αποφάσεων αφού έχουν παρθεί ήδη... Το να μην πιστεύεις είναι κουραστικό πολλές φορές, σημαίνει ευθύνη και μοναξιά...

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

"Η διαθήκη της Μαρίας" του Colm Tóibín

"Η διαθήκη της Μαρίας" του Colm Tóibín
Η Μαρία ζει τις τελευταίες μέρες της, νιώθει τον θάνατο να πλησιάζει... Είναι γερασμένη, κουρασμένη, εξορισμένη σε ένα τόπο ξένο μακρυά από το δικό της... Αποφασίζει να πει την ιστορία της, την ιστορία του γιου που έχασε και που όλοι άλλοι θέλουν να έχουν άποψη στις αναμνήσεις της γι' αυτόν... Το όνομα του γιου της ήταν Ιησούς και ήταν από την Ναζαρέτ...

Η Μαρία λέει την ιστορία της ξεκάθαρα από την πλευρά της μάνας... Αδιαφορεί για τη διττή φύση του παιδιού της την οποία επιβεβαιώνει, αναπολεί τις μέρες που τον είχε στα σπλάχνα της ή όταν ήταν παιδάκι και τον είχε στην αγκαλιά της... Θυμάται τις τελευταίες του μέρες και ώρες, όλα όσα είδε κι έκανε νιώθοντας το τέλος του παιδιού της να πλησιάζει... Όσα έκανε και μετανιώνει γι' αυτά, όσα θα έπρεπε να έχει κάνει... "Μαλώνει" τον γιο της για την αλαζονεία που του χάριζε η δύναμη που ξεχείλιζε από μέσα του, για την σύνεση που δεν είχε... Απαξιεί και περιφρονεί τους μαθητές του, τους σπαστικούς και απροσάρμοστους, όπως τους λέει που δεν τολμούσαν να κοιτάξουν στα μάτια μια γυναίκα, που συνωστίζονταν γύρω από το παιδί της και που τώρα που αυτός λείπει εννοούν να πιστεύουν σε μια αλήθεια που αυτή δε πιστεύει και δεν την νοιάζει... Αυτό που η Μαρία ξέρει είναι ότι της λείπει το παιδί της που πέθανε μέσα στον πόνο και την αγωνία, δεν την νοιάζει αν σώθηκε η ανθρωπότητα ή όχι, γι' αυτήν ο γιος της δεν έπρεπε να πεθάνει, όχι έτσι...

Στις 100 περίπου σελίδες του βιβλίου του Colm Tóibín, μέσα από τις αναμνήσεις της Μαρίας, καταγγέλλεται ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία και απογυμνώνει την χριστιανική παράδοση από το φωτοστέφανο που της στερεί πολλές φορές την ανθρωπιά της... Ο Ιησούς υποφέρει και αγωνιά πάνω στον σταυρό, προσπαθεί να αποφύγει το πικρό ποτήρι, η Μαρία νιώθει τύψεις που εγκαταλείπει το άταφο παιδί της για να σωθεί η ίδια και νιώθει νοσταλγία για τον μακαρίτη άντρα της, οι μαθητές είναι αντιπαθητικές φιγούρες φανατικών που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να πιστέψουν από το να μάθουν την αλήθεια... Πρωταρχικός στόχος του Tóibín πάντως δεν είναι να αποδομήσει την χριστιανική θρησκεία... Στόχος του είναι να αναδείξει την αγάπη για τον άνθρωπο στην αγνότερη μορφή της όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την αγάπη της μάνας για το παιδί της...

Η "Διαθήκη της Μαρίας" είναι ένα εξαίρετο  βιβλίο, βαθιά ανθρώπινο, άξιο να διαβαστεί από όλους...

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Αναμνήσεις πολέμου...

Χθες το απόγευμα έπινα καφέ με δυο φίλους κι άκουσα την παρακάτω ιστορία:

Φίλος φίλου, Ισραηλίτης, που έχει πολεμήσει στον Λίβανο το 1982 κατά την πρώτη εισβολή του Ισραήλ εκεί, υπηρετώντας την θητεία του, αντιμετωπίζει πρόβλημα να κοιμηθεί πολλά βράδια και βλέπει σε εφιάλτη την ίδια σκηνή που την έζησε τότε... Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν μαζέψει άνδρες, γυναίκες και παιδιά και τους έχουν κλείσει σε ένα τζαμί... Επικρατεί ταραχή, κάποιος από τους αιχμαλώτους παρακαλάει για λίγο νερό και τότε εκείνος προσφέρει το παγούρι του... Η χειρονομία του εξοργίζει κάποιον συνάδελφό του που τον χτυπάει στο κεφάλι με τον υποκόπανο του όπλου και τον ρίχνει αναίσθητο... Όταν ανοίγει τα μάτια του είναι ξαπλωμένος ανάμεσα σε πτώματα, όλοι οι αιχμάλωτοι μέσα στο τζαμί έχουν εκτελεστεί...

Η όλη ιστορία μου έφερε κατευθείαν στο μυαλό την πολύ καλή ταινία "Walz whith Bashir" για την οποία είχα γράψει το 2010 όταν την πρωτοείδα (link)... 

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Φωτογραφίες...

Κάπου είχα διαβάσει ότι οι Ινδιάνοι (ή οι Αβορίγινες; ) δεν ήθελαν να τους παίρνουν φωτογραφία γιατί πίστευαν ότι οι φωτογραφίες έκλεβαν την ψυχή τους... 

Σήμερα βγάζουμε φωτογραφίες με ρυθμούς καταιγιστικούς, τις διακοπές μας, την καθημερινότητα μας, το φαγητό μας, προσπαθούμε να κρατήσουμε κάθε στιγμή ζωντανή για πάντα, ζούμε για το επόμενο photo opportunity, προσπαθούμε να γίνουμε αθάνατοι στην οθόνη ή το χαρτί...

Επί της ουσίας, δεν διαφέρουμε πάρα πολύ...

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

"Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου" του Ambrose Bierce

"Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου" του Ambrose Bierce
Υπέροχο μικρό διαμαντάκι το "Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου", μια ευχάριστη έκπληξη που μόνο ικανοποίηση μου χάρισε... Αγοράστηκε, στην τύχη, με μόνα κριτήρια το ένστικτό μου και την χαμηλή του τιμή σε ξεπούλημα βιβλίων που βρέθηκα λίγο πριν τις διακοπές μου και με δικαίωσε πλήρως...

Στην Αυστρία του 17ου αιώνα ένας μοναχός ταξιδεύει σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι και τυχαία συναντά ένα κορίτσι το οποίο είναι η κόρη του δημίου του τοπικού χωριού... Η γνωριμία αυτή ταράζει τον κόσμο του νεαρού μοναχού, τον βάζει σε μια διαρκή ψυχολογική βάσανο και σε αβάσταχτα διλήμματα και εν τέλει στην τρέλα...

Το "Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου" του Ambrose Bierce στις 150 περίπου σελίδες του, μέσω της γραφίδας του αδελφού Αμβρόσιου που καταγράφει την ιστορία του σαν ημερολόγιο, επιχειρεί μια κριτική στην θρησκεία... Χωρίς ευθείες βολές, χωρίς έξαλλα αναθέματα, αναδεικνύει την υποκρισία της θρησκείας και την πλήρη εκκοσμίκευσή της... Θέτει το δάχτυλο επί του τύπου των ήλων και σημαδεύει τις αντιφάσεις που περιέχει καθώς έχει εσκεμμένα απολέσει τον πνευματικό χαρακτήρα της κατά τη διαπλοκή της με την κοσμική εξουσία, αντιφάσεις που οδηγούν στην σύγχυση και την ταραχή τον "αγνό" πιστό, όπως ο δύστυχος μοναχός Αμβρόσιος ο οποίος τελικά δεν καταφέρνει να βρει μια θέση στον κόσμο αυτό, όπως πολλοί άλλοι άνθρωποι και σήμερα, πιστοί ή όχι...

Στο τέλος αποκαλύπτεται η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις παλιές ιστορίες και που μεγεθύνει την τραγικότητα του ήρωα και της κόρης του δημίου, θυμάτων και θυτών...

Προτείνεται...

Highway to hell...

Στο δρόμο της επιστροφής από το δεύτερο μέρος των φετινών διακοπών μας και ταξιδεύοντας στην Αθηνών-Πατρών, σκεφτόμουν ότι θα ήταν πρέπον στα διόδια κατά μήκος της "εθνικής οδού" όχι να πληρώνουμε εμείς οι οδηγοί αλλά να μας πληρώνουν, κάτι σαν μπόνους επιβράβευσης που φτάσαμε μέχρι εκεί...

Επίσης σκεφτόμουν ότι η εικόνα του έργου είναι τέτοια που δεν σου επιτρέπει να έχεις ελπίδες για γρήγορη ολοκλήρωση του μέσα σε λογικό χρονικό διάστημα και ότι πραγματικά είναι τρελοί οι Πατρινοί που τόσα χρόνια ανέχονται αυτή την κατάσταση και δεν έχουν καταλάβει νομαρχίες, δεν έχουν κλείσει λιμάνια και γέφυρες για να απαιτήσουν την άμεση περάτωση των έργων και την ασφαλή διέλευση σε αυτό το έγκλημα που κατ' ευφημισμό μόνο μπορεί να λέγεται εθνική οδός...

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

"Η Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη

"Η Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη
Υπήρξε βιβλίο απωθημένο για πολλά χρόνια καθώς αρνιόμουν πεισματικά να το διαβάσω στο πρωτότυπο το οποίο θεωρούσα και θεωρώ κουραστικό... Το γεγονός ότι υπάρχει πλέον μια μετάφραση του βιβλίου στην καθομιλουμένη και επίσης ότι το βρήκα σε γνωστό βιβλιοπωλείο με 2,5 € έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αγορά του και την πλήρωση αυτού του λογοτεχνικού κενού που με προβλημάτιζε...

Άξιζε τελικά η αναμονή τόσων χρόνων; Και ναι και όχι είναι η απάντηση που μου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό...

Ο Ροΐδης επιχειρεί μια μυθιστορηματική αναπαραγωγή των θρύλων που υπάρχουν εδώ και αιώνες για την ύπαρξη ενός θηλυκού πάπα κατά τον 9ο αιώνα... Στηρίζεται και ας μην το παραδέχεται πουθενά, στο έργο του Ιωακείμ (ή Ιεζεκιήλ) Σπανχάιμ "Ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας" από το 1694, λογοκλόπος εν ολίγοις, κάτι που όμως ήταν κοινότατη πρακτική στο παρελθόν όπως μας πληροφορεί ο μεταφραστής Αντώνης Σιμιτζής, ακόμα και ο Σαίξπηρ το έκανε...

Το κείμενο του Ροίδη έχει σκωπτικό χαρακτήρα με αρκετά επιθεωρησιακά στοιχεία και αναφορές σε συγχρόνους του γεγονός που του στερεί από την διαχρονικότητα του... Αποτελεί μια σκληρότατη κριτική πάνω στην θρησκεία και τις πρακτικές που αυτή χρησιμοποίησε για να επιβάλλει τους σκοπούς της... Παρουσιάζει την  οργανωμένη θρησκεία, όπως ακριβώς είναι, ένας βραχίονας κοσμικής εξουσίας που μεταχειρίζεται μεταφυσικές αναφορές και σωματική βία όπου δεν φτάνει η μεταφυσική, για να χειραγωγεί και να εξουσιάζει το κοπάδι των πιστών... Έχοντας υπόψιν ότι το έργο ολοκληρώθηκε το 1866 είναι εύκολα αντιληπτό ότι αποτελούσε τεράστιο τόλμημα για τα ήθη της εποχής να αγγίξει κάποια θέματα τέτοιας φύσης... Ο αφορισμός του Ροΐδη και του έργου του από την Ορθόδοξη Εκκλησία μόνο τυχαίος δεν είναι καθώς το έργο ναι μεν αναφέρεται σε γεγονότα που συνέβησαν στην Δυτική Εκκλησία αλλά το κατηγορώ και η ειρωνεία απευθύνονται συνολικά στην Εκκλησία ανεξαρτήτως δόγματος...

Άσχετα αν ικανοποιήθηκα από την ανάγνωση της "Πάπισσας Ιωάννας" ή όχι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι πολύ σημαντικό και δεν μπορεί να αποκαθηλωθεί έτσι απλά από ένα ανώνυμο blogger διότι το περιεχόμενο του, ασχέτως ύφους, είναι πολύ σημαντικό... Μερικές φορές φταίμε κι οι ίδιοι όταν δημιουργούμε μυθικές διαστάσεις για κάποια πράγματα και περιμένουμε υπερβολικά πολλά για να ικανοποιηθούμε...

Κλείνοντας να προσθέσω ένα μπράβο στην πολύ καλή δουλειά του Αντώνη Σιμιτζή στην μετάφραση του κειμένου...

Στιγμιότυπα, Γιάλοβα 2015...







Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

"Αστυνομία" του Jo Nesbo

"Αστυνομία" του Jo Nesbo
Ξεκινάμε με κάποιες βασικές παραδοχές...

Η μάνα μου μαγειρεύει το καλύτερο μοσχαράκι νουά του κόσμου και ο Jo Nesbo είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων... Αυτές οι παραδοχές δεν σημαίνουν ότι η μάνα μου μαγειρεύει το νουά το ίδιο επιτυχημένα κάθε φορά, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι καλό, ούτε ο Nesbo με ενθουσιάζει το ίδιο κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο του χωρίς να σημαίνει ότι δεν τα έχω απολαύσει όλα όσα έχουν πέσει στα χέρια μου,απλά χωρίς την ίδια ένταση...

Το "Αστυνομία" είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Nesbo με ήρωα τον Harry Hole ο οποίος (σχεδόν) κυριολεκτικά επιστρέφει από τους νεκρούς για να βοηθήσει στην λύση των αποτρόπαιων δολοφονιών αστυνομικών σε χώρους εγκλημάτων που είχαν ερευνήσει στο παρελθόν και που έχει φέρει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την πολιτική και επιχειρησιακή ηγεσία της αστυνομίας του Όσλο...

Φυσικά και είναι ένα καλό βιβλίο, δεν θα μπορούσε να μην είναι... Ο Nesbo παίζει με τις περσόνες που κρύβει ο κάθε άνθρωπος μέσα του, τα σκοτεινά εγώ που συχνά αγνοούμε εσκεμμένα γιατί φοβόμαστε να τα αντιμετωπίσουμε, την ηθική, το σωστό και το λάθος που μπορεί να ειδωθεί από πολλές οπτικές γωνίες... 

Παρά τα δεδομένα προτερήματά του έχει και δύο ευδιάκριτα μειονεκτήματα για όσους τουλάχιστον έχουν διαβάσει παλιότερα βιβλία με τον Harry Holle... 

Ο Harry έχει απολέσει μεγάλο κομμάτι από την σκοτεινιά που τον έκανε τόσο καταστροφικά γοητευτικό στα προηγούμενα βιβλία, έχει χάσει μεγάλο μέρος από την "αλητεία" του... Όχι εντελώς, είναι ακόμα ένα κακό παιδί αλλά πλέον έχει γίνει οικογενειάρχης, εναλλακτικός, αλλά οικογενειάρχης...

Το δεύτερο είναι ότι βγάζει μάτι ότι ο Nesbo προετοιμάζεται για την πιθανή κινηματογραφική μεταφορά των βιβλίων του Harry Hole στην μεγάλη οθόνη γι' αυτό και έχει δομήσει κινηματογραφικά το βιβλίο το, υπερβολικά κινηματογραφικά καμιά φορά, σαν να στήνει από τώρα τις σεκάνς της ταινίας... Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό απλά όπως και να το κάνεις μερικές φορές αποπροσανατολίζει, δεν διαβάζουμε σενάριο αλλά μυθιστόρημα...

Όλα αυτά βέβαια δεν πρέπει να σταματήσουν κανένα από το να διαβάσει το "Αστυνομία", αγνοήστε πλήρως την γκρίνια μου οφείλεται στο ότι επέστρεψα από τις διακοπές...

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Άκου, Βόλφγκανγκ...

Δεν σε συμπαθώ... 

Πιστεύω ότι είσαι παλιάνθρωπος, όσο απλοϊκό και αν ακούγεται αυτό αλλά έτσι μου βγαίνει... 

Έχεις καταφέρει να τρυπώσεις σε κάθε πτυχή και κάθε γωνιά τις ζωής μας, στοιχειώνεις τα όνειρά μας, εσύ και όλοι οι άλλοι σαν κι εσένα, ντόπιοι και ξένοι... 

Έχεις προσπαθήσει πολύ να είσαι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας αλλά υπάρχουν στιγμές όπως χθες στην παραλία καθισμένος κάτω από την σκιά σε μια παραθαλάσσια ταβέρνα, με τα πόδια μέσα στην άμμο, με τα παιδιά να γελάνε και τον αέρα να μας σηκώνει, να το ξέρεις, σε είχα βγάλει εντελώς από το μυαλό μου... 

Το ξέρω, Βόλφγκανγκ, ότι ακούγομαι μελό αλλά αυτή είναι η αλήθεια...

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Κληρονομικό χάρισμα...

Αυτά έγραφα στις 23/06/2015 και μέχρι τώρα επιβεβαιώθηκα στην πρώτη πρόβλεψη, η δεύτερη πρόβλεψη έχει επαληθευτεί επί της ουσίας και περιμένουμε για τις άλλες δύο οι οποίες στα δικά μου μάτια είναι κι αυτές πολύ πιθανές να επαληθευτούν, εδώ είμαι κι εδώ είστε...

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Δίευρω...

Σήμερα πήγαμε στην θάλασσα για πρώτη φορά φέτος και στην τσέπη του μαγιό βρήκα ένα δίευρω ξεχασμένο από πέρυσι...

Το άφησα εκεί...

Κάτι μου λέει ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα, σε λίγο καιρό αυτό το δίευρω θα θεωρείται καβάντζα...

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø
Πάλι καλά που υπάρχεις κι εσύ, Ηarry Hole... Ξέρεις τι στήριγμα ήσουνα όλες αυτές τις μέρες που γίνεται ο κακός χαμός με τα δημοψηφίσματα, τα ΑΤΜ και τις ουρές; Ήσουν η απόδραση από το αγχωτικό και δυσάρεστο παρόν που ζούμε όλοι... Εσύ όμως σε ποιον θα στηριχτείς Harry Hole, σε ποιον θα ακουμπήσει το βάρος που κουβαλάς; Σε κανέναν... Το βάρος σου δεν μπορείς να το μοιραστείς, δεν μπορείς κανείς να σε ξεκουράσει γιατί βγαίνει από μέσα σου, γιατί είναι εσύ...

Ο  Harry Hole ζει στο Hong Kong, έχοντας φύγει από την Νορβηγία προσπαθώντας να ξεφύγει από τους δαίμονες που τον κυνηγούν... Θα επιστρέψει για να λύσει το μυστήριο των δολοφονιών κάποιων γυναικών που φαίνεται να είναι έργο κάποιου σειριακού δολοφόνου και να αποχαιρετήσει τον ετοιμοθάνατο πατέρα του... Η επίλυση της υπόθεσης θα γίνει στόχος για τον Harry... Το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να κυνηγάει τους κακούς, να τους σταματάει, είναι η μόνη λύτρωση του αν και του έχει στοιχίσει πολλά... Για να λύσει την υπόθεση θα ταξιδέψει στην άκρη της Νορβηγίας αλλά και ως την Αφρική, στο Κονγκό... Θα εμπλακεί σε παιχνίδια εξουσίας, δολοπλοκίες και πισώπλατα μαχαιρώματα αλλά θα ακολουθήσει μια μοναχική πορεία μέχρι το τέλος, αποδίδοντας δικαιοσύνη με τον δικό του τρόπο...  Η Κάγια, η συνάδελφός του που τον έφερε πίσω στη Νορβηγία θα προσπαθήσει να μοιραστεί μαζί του το βάρος που τον βαραίνει και να το κάνει δικό της όμως οι δαίμονες του Harry και η ανάμνηση της Ράκελ δεν θα τον αφήσουν να βρει την ευτυχία...

Διαβάζοντας και την "Λεοπάρδαλη"  κατάλαβα ότι αυτό που μου αρέσει τόσο πολύ στα βιβλία του Jo Nesbø με ήρωα τον Ηarry Hole δεν είναι μόνο το γεγονός ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά, κυρίως, ότι σε κάθε ένα από αυτά διαβάζοντάς τα γίνεσαι μάρτυρας της ανατομίας της ανθρώπινης ψυχής... Για όσους έχουν διαβάσει την "Λεοπάρδαλη" ή πρόκειται να τη διαβάσουν, για μένα από τα πιο ωραία κομμάτια του βιβλίου είναι οι συναντήσεις του Harry και του Έισταιν πάνω στα οχυρά του Όσλο...

Είναι περιττό να γράψω ότι συστήνεται ανεπιφύλακτα...

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ...

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ ελπίζω να έχετε καταλάβει όλοι τι μας περιμένει από την επόμενη εβδομάδα... 

Αν εξαιρέσεις τους κομμουνιστές φίλους μου που το ΟΧΙ τους θέλουν να το κάνουν εφαλτήριο για μια άλλη κοινωνία οι υπόλοιποι τι ακριβώς περιμένετε να γίνει με χώρα χρεοκοπημένη και χωρίς λεφτά; 

Αντίστοιχα οι του ΝΑΙ καταλαβαίνετε ελπίζω ότι η επιλογή συνοδεύεται από μνημόνια ίδια και χειρότερα από αυτά που ήδη γνωρίσαμε... 

Τα κανάλια έχουν σίγουρα ξεσαλώσει και τρομοκρατούν αλλά και οι κορώνες περί "αξιοπρέπειας" και "ελληνικής λεβεντιάς" μου φαίνονται τουλάχιστον αφελείς στη δεδομένη στιγμή... 

Ψηφίστε ότι θέλετε, ότι νιώθετε ότι σας εκφράζει καλύτερα, να έχετε χωνέψει και καταλάβει όμως όλοι σας τι σημαίνει η κάθε επιλογή, τι συνέπειες θα έχει...

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ψηφίστε υπεύθυνα...

Το κριτήριο με το οποίο εγώ θα ψηφίσω στο δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής είναι η όσο δυνατόν πιο μακροπρόθεσμη  και οριστική λύση του ζητήματος του χρέους... 

Δεν με ενδιαφέρει μια λύση που θα αναπαράγει με καρμπόν τις ίδιες μνημονιακές πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα τελευταία 5 χρόνια γιατί απέτυχαν παταγωδώς... 

Καμία λύση δεν μπορεί να είναι βιώσιμη χωρίς διευθέτηση του χρέους και αυτό πρέπει να είναι γνώμονας χάραξης πολιτικής είτε εντός του ευρώ είτε εκτός... 

Ευθύνη όλων των πολιτικών φορέων είναι να αναλυθεί όσο πιο αναλυτικά γίνεται το τι σημαίνει για την καθημερινότητα του καθενός μας είτε ένα όχι είτε ένα ναι στο κυριακάτικο δημοψήφισμα, έχει έρθει η ώρα για αλήθειες... 

Προσωπικά είμαι έτοιμος να πάρω όσα ρίσκα χρειάζεται, να υπομείνω καταστάσεις και δυσκολίες φτάνει να πεισθώ ότι μπορεί να υπάρχει μια ελπίδα ξεκάθαρης λύσης του προβλήματος του χρέους, μιας ανασυγκρότησης του κράτους και της οικονομίας... 

Κάποιες φορές χρειάζεται να ακουμπήσεις τον πάτο για να σπρώξεις και να βγεις ξανά προς τα πάνω... 

Ψηφίστε υπεύθυνα, ψηφίστε κατά συνείδηση αλλά, προς Θεού, ψυχραιμία...

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Επιστροφή σε μια γλυκιά ανάμνηση - Ουτρέχτη...

Ποτέ δεν έκανα ένα post μετά το υπέροχο ταξίδι μου στην Ολλανδία και την αγαπημένη Ουτρέχτη... Αποφάσισα να πάω κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα των διαπραγματεύσεων και της χρεωκοπίας και να επιστρέψω σε μια όμορφη ανάμνηση να δω και να δείξω φωτογραφίες από ευτυχισμένες στιγμές και να αφήσω πίσω για λίγο την στενάχωρη πραγματικότητα...

Utrecht 1 Utrecht Cathedral

Utrecht 2 Utrecht Keizerstraat

Utrecht park Utrecht sign on a bridge

Utrecht Dom Amsterdam Artis Zoo 1 Utrecht Anna Frank statue

Amsterdam Artis Zoo 2 Utrecht 3

Utrecht 4 Amsterdam Rijksmuseum

Utrecht 5 Utrecht 6

Utrech Kartofel restaurant Utrecht 7

Mannekenpis Utrecht Olivier Cafe 1

Utrecht Olivier Cafe 2 Utrecht Olivier Cafe 3

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Τι είχες Γιάνη, τι είχα πάντα...

Η συμφωνία που φαίνεται ότι θα υπογραφεί είναι μια ξεκάθαρη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τις απαιτήσεις των εταίρων χωρίς μάλιστα να προβλέπει χειροπιαστή εξέλιξη στο θέμα της διευθέτησης του χρέους... 

Δικαιώνει τις πολιτικές των Σαμαροβενιζέλων και βάζει ταφόπλακα στο παραμύθι (όπως εξελίχθηκε) του "Πρώτη φορά Αριστερά"...  

Τα μέτρα είναι ξεκάθαρα υφεσιακά, στοχεύουν κατά κύριο λόγο και πάλι τους συνήθεις υπόπτους μισθωτούς και συνταξιούχους ενώ μέτρα όπως η προκαταβολή του φόρου της επόμενης χρονιάς για τις επιχειρήσεις θα διώξει και τις τελευταίες που απέμειναν...

Η προσωπική μου πρόβλεψη είναι ότι η συμφωνία θα περάσει από τη Βουλή αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ θα διασπαστεί, θα γίνει οικουμενική κυβέρνηση αλά Παπαδήμος και σε ένα χρόνο το πολύ ξανά εκλογές...

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Για φαντάσου...

...να τα καταφέρνε λέει ο Τσίπρας να επιτύχει μια συμφωνία η οποία θα εξασφάλιζε την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ χωρίς να χρειαστεί να πάρει υφεσιακά μέτρα (περικοπές και μειώσεις μισθών και συντάξεων κυρίως ) και παράλληλα να επιτύχει διακανονισμό του χρέους...

Θα εκλεγόταν πρωθυπουργός για τα επόμενα 47 χρόνια με ποσοστά σαν αυτά που έπαιρνε ο Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ ενώ τα υπόλοιπα κόμματα πλην ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως η ΝΔ θα εξαφανίζονταν από τον πολιτικό χάρτη... Θα γινόταν εξέχον μέλος του club στο πάνθεον των εθναρχών και των εθνικών ευεργετών στον αιώνα τον άπαντα...

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Μια φωτεινή Κυριακή...

Κυριακή από το πρωί σε ένα σκιερό κήπο ψηλά στην Παλλήνη, έξι οικογένειες, δέκα παιδιά... 

Κουβαδάκια στα χώματα, ποδήλατα στο δρόμο, ποδόσφαιρο... 

Μια φουσκωτή πισίνα κάτω από τα δέντρα, τα παιδιά να μπαινοβγαίνουν, γέλια και νερά και λάσπες παντού... 

Φαγητό κάτω από τα δέντρα, πλαστικά πιάτα, χωρίς μαχαίρια, κεφτεδάκια και παστίτσιο και φέτα και ντοματοσαλάτα, μετά παγωτό σε χωνάκια, μετά πάλι παιχνίδι...

Οι μεγάλοι πίνουν μπύρες και κρασιά παγωμένα στην κατάψυξη, ο Θ. κοιμάται στο καρότσι, τα μεγαλύτερα ταράζουν την μεσημεριανή ησυχία με τις φωνές τους κι ενίοτε με τα κλάματα τους...

Η ώρα περνάει, πλησιάζει το απόγευμα, τα πρώτα φραπέ κάνουν την εμφάνισή τους, ο Θ. ξυπνάει και θέλει να σκουπίσει την αυλή με την σκούπα ενώ οι αλλαξιές που έχουν φέρει οι μαμάδες μαζί τους εξαντλούνται...

Η ζέστη υποχωρεί, περασμένες 6:30, αρχίζουν οι σταδιακές αποχωρήσεις συνοδεία των απαραίτητων οδυρμών των παιδιών που θεωρούν ότι δεν έπαιξαν αρκετά, παρ' όλα αυτά θα αποκοιμηθούν μόλις μπουν στο αυτοκίνητο...