Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

"Ο άνεμος μέσα από την κλειδαρότρυπα" του Stephen King

"Ο άνεμος μέσα από την κλειδαρότρυπα" του Stephen King
Στο τελευταίο βιβλίο της saga του Μαύρου Πύργου ο Stephen King είχε προσπαθήσει να παρηγορήσει τον Πιστό του Αναγνώστη:

...Όλα τα καλά πράγματα τελειώνουν κάποτε, Πιστέ Αναγνώστη. Ακόμα κι ο Stephen King δεν μπορεί να πλάσει μια ιστορία που να διαρκέσει για πάντα...
Τελικά όμως μπορεί... 

Θες γιατί η πηγή της έμπνευσης εξακολουθεί να αναβλύζει, θες γιατί είναι χαζό να σκοτώνεις την κότα που κάνει τα χρυσά αυγά, ο καθένας μπορεί να κρατήσει την εκδοχή που προτιμά... Τα prequels δεν είναι κάτι νέο στην λογοτεχνία και δη του φανταστικού οπότε αυτό που μένει στο τέλος της ημέρας είναι ένα ακόμα βιβλίο βγαλμένο μέσα από το σύμπαν του Μαύρου Πύργου και για τον Πιστό Αναγνώστη είναι το μόνο που τελικά μετράει...

Στο βιβλίο αυτό βρίσκουμε το κα-τετ του 19 στο ταξίδι τους για την Κάλα Μπριν Στέρτζις... Μια μανιασμένη χιονοθύελλα, ένας παγετοστρόβιλος, τους αποκλείει σε μια εγκαταλλειμένη πόλη και έτσι μπροστά σε μια φουντωμένη φωτιά ο Ρόλαντ τους διηγείται μια ιστορία από το παρελθόν του, χρονικά λίγο μετά από τον τραγικό θάνατο της μητέρας του... Οι φρικτές δολοφονίες πολλών κατοίκων μιας μικρής πόλης από ένα τομαράνθρωπο, ενός τέρατος που αλλάζει μορφές, θα αποτελέσουν την αφορμή για την αποστολή του Ρόλαντ στην μικρή πόλη για να λύσει το μυστήριο της πραγματικής ταυτότητας του τέρατος... Μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας της φονικής μανίας του τομαράνθρωπου ένα μικρό αγόρι, ο Μπιλ Στρίτερ που έχει χάσει τον πατέρα του εξαιτίας του τέρατος... Παρηγορώντας τον Μπιλ ο Ρόλαντ ένα βράδυ θα διηγηθεί στο τρομοκρατημένο παιδί την ιστορία του Τιμ του Γενναιόψυχου, μια ιστορία που του διάβαζε η μητέρα του όταν ο ίδιος ήταν παιδί... Ο Ρόλαντ δεν θα αργήσει να βρει ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω από τα φοβερά εγκλήματα και θα αποδώσει δικαιοσύνη σαν αληθινός πιστολέρο...

Μικρό σε μέγεθος, συγκριτικά με τα βιβλία της saga, αλλά πολύ ενδιαφέρον, το "Ο άνεμος μέσα από την κλειδαρότρυπα"  είναι δύο ιστορίες φωλιασμένες η μία μέσα στην άλλη, χαρακτηριστικές του ύφους του Μαύρου Πύργου... Μέσα από την αφήγησή τους ο Πιστός Αναγνώστης θα εμπλουτίσει τις γνώσεις τους για το παρελθόν του Ρόλαντ και την ιστορία του Μέσου Κόσμου ενώ και ο Όχι Πιστός Αναγνώστης θα απολαύσει ένα ωραίο ταξίδι μέσα στον φανταστικό κόσμο του Μαύρου Πύργου χωρίς να έχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα να κατανοήσει αυτό που διαβάζει... Το βιβλίο τεχνικά είναι άρτιο, έχει τα πλεονεκτήματα των βιβλίων του Stephen King αλλά πιστεύω ότι αφορά πολύ περισσότερο κάποιον που έχει διαβάσει τον Μαύρο Πύργο κι όχι τον τυχαίο αναγνώστη που θα το βρει τυχαία στα ράφια του βιβλιοπωλείου...

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

The Dark Tower (the movie)...

The Dark Tower
Το 2017 είναι το έτος του Μαύρου Πύργου αφού διάβασα όλα τα βιβλία της saga και φυσικά δεν γινόταν να μην δω την ταινία που κυκλοφόρησε φέτος... Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα έχοντας χαμηλές προσδοκίες διότι οι μεταφορές στο σινεμά ή την τηλεόραση των έργων του Stephen King δεν είναι συνήθως πολύ επιτυχημένες και κατά την άποψή μου είχα δίκιο...  

Δεν ξέρω πως θα αντιμετώπιζα την ταινία αν δεν είχα διαβάσει τα βιβλία, πιστεύω ότι σίγουρα θα είχα διαφορετική άποψη αλλά τα έχω διαβάσει και αυτή η γνώση με κάνει να την θεωρώ αφόρητα αποσπασματική, γεμάτη πασαλείμματα και αλλοιώσεις της αυθεντικής ιστορίας... Για να είμαι δίκαιος, η ταινία δεν ισχυρίζεται ότι είναι πιστή αντιγραφή του πρώτου βιβλίου της σειράς, το λέει ρητά ότι είναι στηριγμένη στα βιβλία αλλά οι παραδοχές που κάνει βγάζουν το μάτι του Πιστού Αναγνώστη... 

Κατ' αρχήν και χωρίς καμία ρατσιστική διάθεση, δεν μπορεί να διαβάζεις σε 7 βιβλία για τα γαλάζια σαν πάγο μάτια του Ρόλαντ και για την ψηλόλιγνη φιγούρα του και να αντικρίζεις τον πανύψηλο μεν αλλά γεροδεμένο και...μαύρο Idris Elba!!! Εξαιρετικός και πραγματικά κακός ο Matthew McConaughey ως Walter o'Dim αλλά παρουσιάζεται εξαιρετικά παραπλανητικός ως προς την σπουδαιότητά του στον σύμπαν του Μέσου Κόσμου, λες και είναι αυτός το πραγματικά μεγάλο αφεντικό των κακών και όχι ο Κόκκινος Βασιλιάς για τον οποίο βλέπουμε απλά μια αναφορά σε ένα σύνθημα γραμμένο σε ένα τοίχο... Δεν συζητώ για το φινάλε της ταινίας και την κατάληξη του Walter o'Dim γιατί εδώ η αλλοίωση της ιστορίας δίνει ρέστα και δεν είναι η μόνη... Επιλεκτικά θα αναφέρω το πέρασμα του Τζέικ από το σπίτι του Ντατς Χιλλ στον Μέσο Κόσμο, τους Θραύστες που δεν εμφανίζονται ποτέ, το Ντίξι Πιγκ, την ανυπαρξία του Έντι και της Σουζάνας, ήμαρτον δηλαδή!!!

Αγαπημένε Stephen δεν ξέρω πόσους αναγνώστες επιπλέον θα κερδίσεις ενδεχομένως από την προβολή της ταινίας "The Dark Tower" πρέπει όμως να σκέφτεσαι και τον Πιστό σου Αναγνώστη του οποίου το μάτι έχει πάθει εξόρυξη με αυτά που βλέπει στο πανί... Αυτό δεν είναι το έργο σου, το έργο που αγάπησε ο Πιστός Αναγνώστης, δώσε του κάποιο άλλο όνομα, λιγότερο παραπλανητικό ή έστω δώσε μια προειδοποίηση, όσοι έχετε διαβάσει τα βιβλία μην δείτε την ταινία για να γλυτώσετε την ψυχική οδύνη... Διότι πέραν της πλάκας αν εξαιρέσεις τον  Matthew McConaughey και τον πιτσιρίκο που κάνει τον Τζέικ, την ταινία δεν την λες καλή, έχεις δεν έχεις διαβάσει τα βιβλία..

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Ο βατήρας...

Διάβασα πρόσφατα το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Jorge Bucay «Ο Δρόμος της Συνάντησης» :


Το σπίτι όπου έζησε το παιδάκι που ήμουν κάποτε, και τα πρόσωπα με τα οποία μοιράστηκα την οικογενειακή μου ζωή υπήρξαν ο βατήρας πάνω στον οποίο πάτησα για να εκτελέσω το άλμα προς την ενήλικη ζωή μου. Η οικογένεια αποτελεί πάντοτε τον βατήρα, και κάποια στιγμή πρέπει να σταθούμε στην άκρη του και να πραγματοποιήσουμε το άλμα προς τον κόσμο και τη μετέπειτα ζωή. Αν, καθώς πάω να πηδήξω από τον βατήρα, πιαστώ από κάπου και κρεμαστώ, θα μείνω εκεί να κρέμομαι και δεν θα πραγματοποιήσω το ταξίδι μου ποτέ.

Το σπίτι που εγώ έζησα την παιδική μου ζωή και οι άνθρωποι που μοιράστηκα την οικογενειακή μου ζωή δεν ήταν αυτός ο βατήρας... Μου έδωσαν αγάπη, δεν το αμφισβήτησα ποτέ αυτό, αλλά δεν μου έδωσαν κανένα από τα απαραίτητα εφόδια που χρειάζεται ένα παιδί για να βγει έξω και να αντιμετωπίσει τον κόσμο... Ούτε πως να αγαπάς και να σέβεσαι πρώτα απ' όλα τον εαυτό σου, ούτε το πως να κυνηγάς τα όνειρά σου, ούτε το να μην φοβάσαι την αλήθεια και να την αντιμετωπίζεις κατάματα, ούτε το πως να εκφράζεις τα συναισθήματά σου, ούτε πως να φτιάχνεις σχέσεις με άλλους ανθρώπους... 

Νιώθω και με συντρίβει να το σκέφτομαι, ότι οι άνθρωποι που με μεγάλωσαν χρησιμοποίησαν, άθελά τους, εμένα και τον αδερφό μου σαν συναισθηματικά σωσίβια μιας ζωής και μιας σχέσης που την κατάπιε και την ξεζούμισε η καθημερινότητα καθιστώντας την άνευρη και ανούσια... Αναπόφευκτα, από αυτή την οικογένεια μεγάλωσαν δύο άντρες σε αρκετά πράγματα δυσλειτουργικοί με προβλήματα επαναλαμβανόμενα με κοινή πάντοτε αιτία... 

Η ζωή όμως προχώρησε, εγώ κοντεύω τα 40 κι αδερφός μου τα 36, φτιάξαμε δικές μας οικογένειες και αυτές έχουν σημασία, αυτές μόνο μπορούν να δώσουν νόημα στη ζωή μας... Ήμουν πολύ τυχερός ότι γνώρισα πολύ νέος την Μ. και μεγάλωσα μαζί της και με βοήθησε πολύ να αλλάξω σε πολλά πράγματα, αυτό της το χρωστάω... Νιώθω ότι έχει έρθει η ώρα να κλείσω κάποια θέματα στο μυαλό μου για πάντα και να βοηθήσω όσο μπορώ και τον αδερφό μου να κάνει το ίδιο γιατί ξέρω πως το θέλει κι αυτός... Είναι ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στην γη που μπορεί να καταλάβει και να νιώσει όλα όσα έχω μέσα στο μυαλό μου και να ερμηνεύσει τις αναμνήσεις του κοινού μας παρελθόντος...

(*) Αυτό το post είναι αφιερωμένο στον αδερφό μου και την Μ. ...

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

QlikView - Local directory service provider...

Το QlikView προσφέρει μια πληθώρα επιλογών όσων αφορά τη διαχείριση των χρηστών οι οποίοι θα έχουν πρόσβαση στο Access Point... Κάποιες από αυτές τις επιλογές χρησιμοποιούν NTFS Authorization (το οποίο χειρίζονται τα Windows) και κάποιες DMS Authorization  ( το οποίο χειρίζεται το QlikView)... Κάποιες από αυτές τις επιλογές δεν μπορούν να λειτουργήσουν παράλληλα ακριβώς λόγω αυτή της διαφοροποίησης στο Authorization, όπως ας πούμε ο Active Directory service provider (NTFS) με αυτόν του Custom Directory (DMS)...

Αυτές τις ημέρες εμφανίστηκε μια ενδιαφέρουσα περίπτωση στην δουλειά όταν κλήθηκα να δώσω πρόσβαση στο QlikView  σε χρήστες οι οποίοι δεν ανήκαν στο εταιρικό Active Directory... Όπως προείπα η λύση του Custom Directory απορρίφθηκε αφού δεν ήταν συμβατά τα Authorization types των δύο service connectors (AD και Custom) οπότε η λύση που επιλέχθηκε ήταν αυτή του Local directory provider...  Όπως θα δούμε και στο σχετικό help page της QlikView , o connector χρησιμοποιεί την λίστα των local users ενός επιλεγμένου μηχανήματος (στην περίπτωσή μου ήταν αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο QlikView Server)...

Η διαδικασία ήταν εξαιρετικά απλή... Αρχικά δημιούργησα local windows χρήστες στον server, τους οποίους πρόσθεσα  στο Group των Users του server με δικαιώματα read.... Αν δεν ξέρεις πώς γίνεται αυτό μπορείς να ακολουθήσεις αυτόν τον οδηγό ο οποίος περιγράφει πολύ καλά τα απαραίτητα βήματα, στην περίπτωσή μας απλά δεν βάζουμε τον νέο χρήστη στο Administrators Group... Κατόπιν τα βήματα που υπολείπονται για να ολοκληρωθεί η διαδικασία περιγράφονται περίφημα στο help page της QlikView  και αυτά ακολούθησα κι εγώ, είναι εξαιρετικά εύκολα και κατανοητά... 

Ο χρήστης που θα δοκιμάσει να συνδεθεί στο Access Point θα χρειαστεί να πληκτρολογήσει στον Internet Explorer το url του Access Point, στην περίπτωσή μου δούλεψε μόνο όταν πληκτρολόγησα καρφωτά την IP του server, κάτι τέτοιο δηλαδή http://192.xxx.xx.xx/qlikview/index... Θα εμφανιστεί ένα Windows Login form όπου πρέπει να συμπληρώσει το username και το password του local user που έχουμε δημιουργήσει και... αυτό είναι, συνδέθηκε!

Προσοχή!!! Για να μπορεί ο χρήστης να έχει πρόσβαση σε συγκεκριμένες εφαρμογές πρέπει ο local user που χρησιμοποιεί να έχει πάρει τα κατάλληλα read δικαιώματα στα directories του server που είναι αυτές αποθηκευμένες, διαφορετικά θα έχει πρόσβαση σε ένα κενό Access Point...