Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επικαιρότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επικαιρότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

Αυτό που οι άλλοι έβρισκαν στον David Bowie...

Παρακολουθώ την θλίψη των social media για τον θάνατο του David Bowie ελαφρά αποστασιοποιημένος αφού ο μακαρίτης είχε φυσικά τον σεβασμό μου αλλά δεν μου φάνηκε ποτέ τόσο σπουδαία η μουσική του από τα λίγα (είναι αλήθεια) αλλά αρκετά pop δικά του που είχα ακούσει... Ομολογώ πάντως ότι όλη αυτή η θλίψη με έχει βάλει σε ένα trip να ακούσω λίγο παραπάνω και με περισσότερη προσοχή την μουσική του εκλιπόντος μπας και ανακαλύψω αυτό που τόσοι άλλοι λένε ότι έχουν βρει...

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Αντιφάσεις...

Οι αντιφάσεις της a la carte ευαισθησίας των social media είναι τεράστιες... Από το πρωί το Facebook μας προτείνει να αλλάξουμε την εικόνα του προφίλ μας με την tricolore για συμπαράσταση στα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Γαλλία... Δεν έδειξε ποτέ στο παρελθόν την ίδια ευαισθησία για τα θύματα της Συρίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, για τα εκατομμύρια πρόσφυγες που σκοτώνονται καθημερινά στην προσπάθειά τους να ζήσουν μια ζωή μακρυά από τον πόλεμο, τον φόβο και την πείνα... Ίσως γιατί κανένας από αυτούς δεν είναι λευκός και χριστιανός...

Φυσικά και πονάμε και συμπαραστεκόμαστε στους αθώους που πλήρωσαν με τη ζωή τους τον φανατισμό αλλά μην ξεχνάμε τι τον γέννησε... Φυσικά δεν εννοώ το Ισλάμ που μια χαρά πολιτισμένο και κοσμικό ήταν μέχρι που οι Δυτικοί αποφάσισαν να παίξουν κουκλοθέατρο με ανθρώπινες μαριονέτες και απλά τους ξέφυγε το παιχνίδι από τα χέρια... Για τις ευθύνες αυτές πάντα σιωπή κι εθνική ομοψυχία...

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Γκαλίπ και Αϊλάν...

Θα μπορούσαν να ήταν παιδιά μου... 

Οι δικοί μου γιοι έχουν ηλικία 5,5 και 2,5, περίπου τόσο ήταν κι αυτοί... Η φωτογραφία του μικρού Αϊλάν ξαπλωμένου στην παραλία, μπρούμυτα σαν να κοιμάται, με αρρώστησε... 

Χαίρομαι για την αντίδρασή μου γιατί πάει να πει ότι η καθημερινότητα δεν μου έχει πάρει όλη την ανθρωπιά και την ευαισθησία μου...

Σκέφτομαι διάφορα.... 

Ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για την ανθρωπότητα να συνεχίσει να υπάρχει όσο επιτρέπουμε να πνίγονται παιδιά στην προσπάθειά τους να σωθούν από τον πόλεμο... 

Ότι μισώ τον Θεό όλο και περισσότερο, για το αίμα που χύνεται στο όνομά του, για τις διαχωριστικές γραμμές που υψώνονται στο όνομά του, για το ότι αν υπάρχει, επιτρέπει να γίνονται όλα αυτά...

Τι σημασία έχει ο πολιτισμός, η οικονομική ανάπτυξη, η τεχνολογία όταν ακόμα εν έτει 2015 υπάρχουν ακόμα παιδιά που τα ξεβράζει η θάλασσα νεκρά, στην προσπάθειά τους να σωθούν από τον πόλεμο;

Ντροπή στον άνθρωπο, στην ανθρωπότητα, σε κάθε ένα από εμάς...

Θα μπορούσαν να ήταν παιδιά μου... 

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Κληρονομικό χάρισμα...

Αυτά έγραφα στις 23/06/2015 και μέχρι τώρα επιβεβαιώθηκα στην πρώτη πρόβλεψη, η δεύτερη πρόβλεψη έχει επαληθευτεί επί της ουσίας και περιμένουμε για τις άλλες δύο οι οποίες στα δικά μου μάτια είναι κι αυτές πολύ πιθανές να επαληθευτούν, εδώ είμαι κι εδώ είστε...

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ...

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ ελπίζω να έχετε καταλάβει όλοι τι μας περιμένει από την επόμενη εβδομάδα... 

Αν εξαιρέσεις τους κομμουνιστές φίλους μου που το ΟΧΙ τους θέλουν να το κάνουν εφαλτήριο για μια άλλη κοινωνία οι υπόλοιποι τι ακριβώς περιμένετε να γίνει με χώρα χρεοκοπημένη και χωρίς λεφτά; 

Αντίστοιχα οι του ΝΑΙ καταλαβαίνετε ελπίζω ότι η επιλογή συνοδεύεται από μνημόνια ίδια και χειρότερα από αυτά που ήδη γνωρίσαμε... 

Τα κανάλια έχουν σίγουρα ξεσαλώσει και τρομοκρατούν αλλά και οι κορώνες περί "αξιοπρέπειας" και "ελληνικής λεβεντιάς" μου φαίνονται τουλάχιστον αφελείς στη δεδομένη στιγμή... 

Ψηφίστε ότι θέλετε, ότι νιώθετε ότι σας εκφράζει καλύτερα, να έχετε χωνέψει και καταλάβει όμως όλοι σας τι σημαίνει η κάθε επιλογή, τι συνέπειες θα έχει...

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ψηφίστε υπεύθυνα...

Το κριτήριο με το οποίο εγώ θα ψηφίσω στο δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής είναι η όσο δυνατόν πιο μακροπρόθεσμη  και οριστική λύση του ζητήματος του χρέους... 

Δεν με ενδιαφέρει μια λύση που θα αναπαράγει με καρμπόν τις ίδιες μνημονιακές πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα τελευταία 5 χρόνια γιατί απέτυχαν παταγωδώς... 

Καμία λύση δεν μπορεί να είναι βιώσιμη χωρίς διευθέτηση του χρέους και αυτό πρέπει να είναι γνώμονας χάραξης πολιτικής είτε εντός του ευρώ είτε εκτός... 

Ευθύνη όλων των πολιτικών φορέων είναι να αναλυθεί όσο πιο αναλυτικά γίνεται το τι σημαίνει για την καθημερινότητα του καθενός μας είτε ένα όχι είτε ένα ναι στο κυριακάτικο δημοψήφισμα, έχει έρθει η ώρα για αλήθειες... 

Προσωπικά είμαι έτοιμος να πάρω όσα ρίσκα χρειάζεται, να υπομείνω καταστάσεις και δυσκολίες φτάνει να πεισθώ ότι μπορεί να υπάρχει μια ελπίδα ξεκάθαρης λύσης του προβλήματος του χρέους, μιας ανασυγκρότησης του κράτους και της οικονομίας... 

Κάποιες φορές χρειάζεται να ακουμπήσεις τον πάτο για να σπρώξεις και να βγεις ξανά προς τα πάνω... 

Ψηφίστε υπεύθυνα, ψηφίστε κατά συνείδηση αλλά, προς Θεού, ψυχραιμία...

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Τι είχες Γιάνη, τι είχα πάντα...

Η συμφωνία που φαίνεται ότι θα υπογραφεί είναι μια ξεκάθαρη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τις απαιτήσεις των εταίρων χωρίς μάλιστα να προβλέπει χειροπιαστή εξέλιξη στο θέμα της διευθέτησης του χρέους... 

Δικαιώνει τις πολιτικές των Σαμαροβενιζέλων και βάζει ταφόπλακα στο παραμύθι (όπως εξελίχθηκε) του "Πρώτη φορά Αριστερά"...  

Τα μέτρα είναι ξεκάθαρα υφεσιακά, στοχεύουν κατά κύριο λόγο και πάλι τους συνήθεις υπόπτους μισθωτούς και συνταξιούχους ενώ μέτρα όπως η προκαταβολή του φόρου της επόμενης χρονιάς για τις επιχειρήσεις θα διώξει και τις τελευταίες που απέμειναν...

Η προσωπική μου πρόβλεψη είναι ότι η συμφωνία θα περάσει από τη Βουλή αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ θα διασπαστεί, θα γίνει οικουμενική κυβέρνηση αλά Παπαδήμος και σε ένα χρόνο το πολύ ξανά εκλογές...

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Για φαντάσου...

...να τα καταφέρνε λέει ο Τσίπρας να επιτύχει μια συμφωνία η οποία θα εξασφάλιζε την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ χωρίς να χρειαστεί να πάρει υφεσιακά μέτρα (περικοπές και μειώσεις μισθών και συντάξεων κυρίως ) και παράλληλα να επιτύχει διακανονισμό του χρέους...

Θα εκλεγόταν πρωθυπουργός για τα επόμενα 47 χρόνια με ποσοστά σαν αυτά που έπαιρνε ο Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ ενώ τα υπόλοιπα κόμματα πλην ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως η ΝΔ θα εξαφανίζονταν από τον πολιτικό χάρτη... Θα γινόταν εξέχον μέλος του club στο πάνθεον των εθναρχών και των εθνικών ευεργετών στον αιώνα τον άπαντα...

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Η Ελλάδα σε σταυροδρόμι...

Απέρριψε την πρόταση των θεσμών η ελληνική κυβέρνηση, οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται... 

Προβληματίζομαι πολύ έντονα για το αν οι εταίροι μας θέλουν όντως να βρεθεί μια λύση ή απλά να τιμωρήσουν την Ελλάδα και να την κάνουν παράδειγμα προς αποφυγή για πιθανούς μελλοντικούς μιμητές της... 

Δεν θα σχολιάσω τι πήγε σωστά και τι όχι στην τετράμηνη διαπραγμάτευση, αυτά έχουν ήδη ειπωθεί... 

Αυτό που έχει για μένα τώρα σημασία είναι η ελληνική κυβέρνηση να πάρει άμεσα μια απόφαση, είτε να συναινέσει και να δεχτεί τις προτάσεις των εταίρων, με ότι αυτό συνεπάγεται, είτε να εκπονήσει άμεσα ένα σχέδιο εξόδου από το ευρώ, με ταυτόχρονη στάση πληρωμών προς τους δανειστές, ώστε να μειωθούν στο μέγιστο δυνατό οι συνέπειες μιας χρεωκοπίας... 

Η απόφαση πρέπει να παρθεί και να υλοποιηθεί το συντομότερο δυνατό πριν διαλυθεί πλήρως ότι έχει απομείνει από την καταρρέουσα ελληνική οικονομία...

Προσωπικά, δεν διακρίνω άλλες εναλλακτικές στην παρούσα στιγμή και κλίνω προς τη δεύτερη...

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Ισοδύναμα μέτρα...

Σε συνέχεια του προηγούμενου post και σε συνδυασμό με την επικαιρότητα, ένα ισοδύναμο μέτρο το οποίο θα μπορούσε να προταθεί στην τρόικα... ωωω, με το συμπάθειο, στους θεσμούς, είναι η επιβολή αυστηρότατου προστίμου σε οποιονδήποτε πετάει σκουπίδια στο δρόμο, εκτός των κάδων σκουπιδιών που τοποθετούν οι δήμοι... 

Σκεφτείτε αν το κράτος έπαιρνε 1 € για κάθε πεταμένο αποτσίγαρο, χαρτάκι, κουτί αναψυκτικού, και ότι άλλο, η Ελλάδα θα εξοφλούσε τα χρέη της καθώς και τα χρέη των υπολοίπων χωρών της Βαλκανικής... Άσε που θα επωφελούνταν και το περιβάλλον...

Ελπίζω πραγματικά να διαβάζει κάποιος από το Υπουργείο Οικονομικών αυτό το blog διότι πιστεύω ότι έχω βρει την λύση για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας...

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Μικρά και μεγάλα...

  • Τις τελευταίες μέρες ανακάλυψα στην πράξη ότι το να μιλάς χαμηλόφωνα με σταθερό τόνο φωνής εκπέμπει μια ηρεμία η οποία είναι μεταδοτική... Το δοκιμάζω και στα παιδιά μου τις τελευταίες μέρες και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι επιδρά θετικά στην συμπεριφορά τους... 

  • Σκέφτομαι ήδη ταξίδια και διακοπές, έξω από το παράθυρο ο ήλιος λάμπει κι εγώ σκέφτομαι το πόσο θα ήθελα να βρίσκομαι σε μια παραλία και να πίνω τον καφέ μου...

  • Οι υποχρεώσεις έχουν μαζευτεί η μια πάνω στην άλλη τον τελευταίο καιρό και ο χρόνος είναι είδος πολυτελείας... Ο λόγος είναι ότι τα μαθήματα που παρακολουθώ on line για να πάρω ένα δίπλωμα εξειδίκευσης απαιτούν προσπάθεια και χρόνο... Νιώθω σαν ξεφούσκωτο λάστιχο (πάλι), νομίζω ότι θα πατήσω λίγο φρένο, ας καθυστερήσει η απόκτηση του διπλώματος, δεν χάθηκε κι ο κόσμος...(;)

  • Αλήθεια, δεν χάθηκε; Δεν θα χαθεί μέχρι τις 30 Ιουνίου; Θα πτωχεύσει η χώρα ή θα την σώσει ο Γιάνης με το ένα ν; Τόσα χρόνια τα ίδια και τα ίδια, πάντα βρισκόμαστε στον ίδιο παρονομαστή... Τι είχες Γιάνη, τι είχα πάντα;

  • Ο Σ. έχει καρδιά αγκινάρα... Φέτος από την αρχή της χρονιάς είχε προτίμηση σε μια συμμαθήτριά του στον παιδικό σταθμό , την Μ. ... Το Σάββατο γνώρισε την Η. σε ένα μεζεδοπωλείο που βρεθήκαμε και έπαιζαν όλη την ώρα μαζί... Την επομένη μου δήλωσε ότι δεν είναι πια τόσο αγαπημένος με την Μ. και ότι τώρα πια αγαπάει την Η. ... Το Σάββατο δε προσπαθούσε να βγάλει selfie μαζί με την Η. ...

  • Η Μ. θα λείψει στην Θεσσαλονίκη για δυο μέρες λόγω δουλειάς, επιστρέφει Σάββατο πρωί... Θα είμαστε οι τρεις άντρες μόνοι στο σπίτι, για πρώτη φορά... Ελπίζω όλα να πάνε καλά, κυρίως σκέφτομαι ότι πρέπει να κρατήσω την ψυχραιμία μου γιατί σίγουρα θα γκρινιάξουν αφού θα τους λείψει η μαμά τους, ειδικά ο Θ. ...

  • Διαβάζω ένα πολύ ωραίο βιβλίο αυτές τις μέρες, το "Οι σταυροφορίες από την σκοπιά των Αράβων" του Amin Maalouf ... Είναι φοβερά ενδιαφέρον το πόσες διαφορετικές ερμηνείες μπορούν να έχουν τα ίδια γεγονότα... Επίσης είναι ενδιαφέρον να θυμόμαστε από καιρού εις καιρόν το πόσα εγκλήματα έχουν γίνει κατά τη διάρκεια της ιστορίας στον βωμό των θρησκειών και άλλων υψηλών ιδανικών...

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Αυτοί είμαστε...

Στον πυρήνα του μοντέρνου δράματος για το οποίο χύνονται δάκρυα αγνών και όχι τόσο αγνών προθέσεων, βρίσκονται δύο χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, το πρώτο είναι η (μη) ανοχή στο διαφορετικό και το δεύτερο είναι το παγιωμένο και οριζόντιο αίσθημα της ατιμωρησίας... 

Το πόσο άντρας ή όχι είναι κάποιος, όμορφος ή άσχημος, λευκός ή μαύρος και η βεβαιότητα ότι θα τη γλυτώσεις αν τον χλευάσεις, τον εξευτελίσεις και τον περιφρονήσεις γι' αυτό που είναι... Θα καθαρίσει ο βουλευτής του νομού, ο μπάτσος αδερφός της μάνας σου, ο αρχιμανδρίτης που πίνει καφέ με τον πατέρα σου... 

Η ουσία είναι ότι σιωπηλά αλλά ξεκάθαρα επιβραβεύεται αυτή η ατιμωρησία, θεωρείται μάγκας ο νταής και παλικάρι, όπως μάγκας θεωρείται αυτός που κλέβει την εφορία, κι αυτός που παρκάρει στο πεζοδρόμιο πάνω στην ράμπα των τροχήλατων κι αυτός που σου κλέβει την θέση στην ουρά για το ταμείο... 

Αυτοί είμαστε...

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Στην άκρη της γλώσσας...

Το 'χω στην άκρη της γλώσσας μου και διστάζω να το πω, όχι ακόμα... Κυρίως γιατί θέλω να μην κρίνω εν θερμώ και ακόμα πιο κυρίως διότι αν το παραδεχτώ φοβάμαι ότι θα εκπέσω στον κυνισμό και τον συντηρητισμό... 

Δεν με πείθει η όλη προσπάθεια, δεν βλέπω συγκεκριμένο στόχο, δεν βλέπω μέθοδο, λίγο από εδώ, λίγο από εκεί, πασαλείμματα κι εξυπνακισμοί ουκ ολίγες φορές... Έχω μπει στην χρονομηχανή και πάλι, είναι ξανά 2010 ή 2011 και τα δελτία ειδήσεων με εξοργίζουν ή με καταθλίβουν, έχει έρθει και πάλι η ώρα να τα κόψω... 

Τα θηρία εν τω μεταξύ περιμένουν ήσυχα την ημέρα που θα ανοίξει η πόρτα του κλουβιού τους αφήνοντας όλους του υπόλοιπους να κάνουν τη δουλειά για αυτούς, "κοιμούνται" κι η τύχη τους δουλεύει... 

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Καλή τύχη, κύριε Τσίπρα...

Αν και δεν τον ψήφισα τελικά, χάρηκα την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ... 

Ο λόγος που δεν τον ψήφισα είναι η ασάφεια σε θέσεις του στο καυτό θέμα του μνημονίου και ότι έχω βαρεθεί την απογοήτευση σε περίπτωση που δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του... Φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο θα με οδηγούσε στην παραίτηση από την όποια, μικρή, ενασχόληση έχω με τα κοινά και μετά θα μεμφόμουν τον εαυτό μου... 

Θα χαρώ να μου αποδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι έκανα λάθος που δεν τον στήριξα, αληθινά μακάρι... 

Αυτό που εγώ περιμένω από αυτόν είναι να εξαλειφθεί (στο μέτρο του δυνατού) η κοινωνική εξαθλίωση στην οποία καταδικάστηκαν πολλοί συμπολίτες μας τα χρόνια που μας πέρασαν και να γίνει μια έστω τυπική διαπραγμάτευση της ιστορίας δάνειο/μνημόνιο/χρέος που θα καταλήξει σε μια ευνοϊκότερη κατάσταση για την χώρα και τους ανθρώπους της... 

Ανάπτυξη και success story με ξενηστικωμένους πολίτες δεν γίνεται, αυτά τα δύο πάνε χέρι χέρι...

Η χώρα χρειάζεται αλλαγές και όχι μόνο διαρθρωτικές, δεν πιστεύω ότι θα γίνουν στο σύνολό τους, η απόφαση όμως για πολιτικό όρκο του Αλέξη Τσίπρα στην ορκωμοσία, ήταν καλό "τυράκι" και μου ανοίγει την όρεξη και για πιο μετά...  

Καλή του και καλή μας τύχη ...

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Δεν πιστεύω κανέναν...

Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περνάνε, που γερνάω και γίνομαι νοικοκύρης, τα όσα έχω περάσει εγώ κι όλοι οι Έλληνες ή η κούραση του να απογοητεύεσαι ξανά και ξανά... Η ουσία είναι ότι δεν πιστεύω κανέναν, κανένας δεν με πείθει, ούτε από τους μικρούς, ούτε από τους μεγάλους, για πρώτη φορά την Κυριακή θα μπω στο παραβάν με τόσο βαριά καρδιά... 

Δεν πιστεύω την ΠΑΣΟΚοΝΔ για ευνόητους λόγους, δεν πιστεύω τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί μου βρωμάει ΠΑΣΟΚιλα άλλων εποχών και με μπερδεύουν τα ήξεις αφίξεις... ΑΝΕΛ, Ποτάμι,, ΚΙΔΗΣΟ και ΔΗΜΑΡ δεν θέλω, απλά, [*] και όσον αφορά το ΚΚΕ και αριστερότερα, προσωπικά έχω ξεπεράσει τον σταλινισμό και πιστεύω ότι την επανάσταση και τον σοσιαλισμό δεν μπορούν να τον φέρουν οι εκλογές και αν τον έφερναν τα κόμματα αυτά δεν θα ήξεραν τι να τον κάνουν... Κατά πάσα πιθανότητα θα ψηφίσω με την λογική του μη χείρον βέλτιστον αν και πάντα υποστήριζα ότι η ψήφος πρέπει να είναι θετική κι όχι αρνητική... 

Ψέματα δεν θα πω, θα χαρώ να πέσει η κυβέρνηση των Σαμαρομπαλτακοβοριδιδογεωργιάδηδων αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, που πιθανότατα θα τη διαδεχτεί, δεν με πείθει... Η ψήφος μου θα πάει Αριστερά, ότι και να γίνει, αλλά τι θα ρίξω τελικά, τι θα βγάλει η κάλπη; 

Ίδωμεν...


[*] Η Χρυσή Αυγή δεν είναι καν επιλογή...

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Για τον Νίκο Ρωμανό....

Η όλη ιστορία με τον Νίκο Ρωμανό δεν έχει να κάνει με το αν συμφωνείς με τις ιδέες του και τις πράξει τους... Έχει να κάνει με το αν συμφωνείς με ένα  κράτος που ξεχειλώνει και κουτσουρεύει τους νόμους που το ίδιο θέσπισε κατά πως το βολεύει για να κάνει τη ζωή δύσκολη στους εχθρούς του οι οποίοι είναι ήδη πεσμένοι στο έδαφος... 

Ο Νίκος Ρωμανός προσπάθησε να κάνει χρήση του δικαιώματος των κρατουμένων για εκπαιδευτικές άδειες αφού πρώτα του δόθηκε η άδεια να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις όπου και πέτυχε την είσοδό του στο ΤΕΙ Διοίκησης Επιχειρήσεων... Το κράτος του αρνείται το δικαίωμα στις εκπαιδευτικές άδειες αντίθετα με ότι όφειλε να κάνει... Η ουσία είναι εκεί, όλα τα υπόλοιπα για το αν είναι αναρχικός ή όχι, αν λήστεψε τράπεζα και γιατί, είναι παραφιλολογία...

Παρά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, ανήμερα της γιορτής του, θα ήθελα να ευχηθώ στον Νίκο Ρωμανό χρόνια του πολλά, με υγεία...

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Το πέρασμα στην αιωνιότητα...

Σκέψεις ελέω Αμφίπολης και παιδικού ονείρου...

Αυτό που οδηγεί έναν άνθρωπο να θελήσει να ασχοληθεί με την αρχαιολογία πέρα από την αγάπη για την ιστορία και την μελέτη της, την επιθυμία για ανακαλύψεις κι επίλυση γρίφων είναι η ματαιοδοξία και η κρυφή ελπίδα ότι θα αποτελέσει κι ο ίδιος κομμάτι της ιστορίας, ότι θα κάνει την ανακάλυψη εκείνη που θα επιτρέψει το να περάσει το όνομά του στην αιωνιότητα... 

Στο παρακάτω βίντεο ο Μανώλης Ανδρόνικος μιλάει για την ανακάλυψη του τάφου του Φιλίππου Β΄στη Βεργίνα... Εύχομαι στην κυρία Περιστέρη να καταφέρει και αυτή να γράψει το όνομά της στην ιστορία όπως έκανε ο Μανώλης Ανδρόνικος με μια ανακάλυψη, αν όχι τόσο σημαντική όσο αυτή της Βεργίνας, επίσης σπουδαία και μεγάλη...


Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Καλό ταξίδι, καπετάνιε μου...

Η είδηση του θανάτου του Robin Williams με ξάφνιασε και με στενοχώρησε πολύ... Ο αγαπημένος μου ηθοποιός των εφηβικών μου χρόνων και όχι μόνο, αυτοκτόνησε όπως λένε οι πρώτες ενδείξεις στο σπίτι του στην Καλιφόρνια στις 11 Αυγούστου... Ο άνθρωπος που είχε καταφέρει να χαρίσει τόσο απλόχερα το γέλιο με το ταλέντο του δεν κατάφερε να το χαρίσει στον εαυτό του αφού υπέφερε από κατάθλιψη και είχε εισαχθεί εκούσια σε μονάδα απεξάρτησης στην Μινεσότα για να πολεμήσει το πρόβλημα του με το αλκοόλ στις αρχές του καλοκαιριού...

Οι ταινίες του σημάδεψαν τα εφηβικά μου χρόνια και τις λατρεύω ακόμα και σήμερα... Το "Dead Poets Society" είναι η πρώτη ταινία στην οποία έκλαψα στο σινεμά, η πρώτη φορά που σκέφτηκα ότι οι ιδέες και τα συναισθήματα μπορούν να αλλάξουν τις ζωές των ανθρώπων... Το "Good Morning Vietnam" που είδα αμέσως μετά σε βιντεοκασέτα ήταν η πρώτη μου γνωριμία με τον "βρώμικο πόλεμο" του Βιετνάμ, μέχρι τότε δεν ήξερα καν που έπεφτε... Το "Fisher King", η αγαπημένη μου ταινία για χρόνια και μετά στο πανεπιστήμιο, και μένα και του (μετέπειτα κουμπάρου μου) φίλου μου Γιάννη, η σκηνή που προσπαθεί να αγγίξει με το... "μαγικό του ραβδί" την Mercedes Ruehl, μας έκανε να ξεκαρδιζόμαστε... Το "Awakenings" μια ταινία μοναδική που άντεξα να δω μόνο μια φορά αλλά ακόμα πιστεύω ότι έπρεπε να είχε πάρει το Oscar για αυτήν τόσο αυτός όσο και ο καταπληκτικός Robert De Niro... Ταινίες μοναδικές με έντονο το στοιχείο της κωμωδίας αλλά και της τραγικότητας, γλυκόπικρες σαν την ίδια την ζωή...  Απόλαυσα κάθε μια από τις ταινίες του ακόμα και αυτές που δεν αναφέρω ονομαστικά και τις λιγότερο καλές και τις λιγότερο επιτυχημένες όπως το εξαιρετικό αλλά όχι τόσο επιτυχημένο "One hour photo"...

Στο μυαλό μου θα είναι πάντα συνδεδεμένος με περιόδους της ζωής μου, με σκέψεις και με συναισθήματα, ο θάνατος του όσο περίεργο και αν ακούγεται νιώθω ότι έχει πάρει μαζί του κάποιο κομμάτι από το παρελθόν μου...

Καλό σου ταξίδι καπετάνιε μου, ελπίζω πια να βρήκες τη γαλήνη...

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Τα απόνερα του τελικού του Mundial...

Πολύ κουβέντα έγινε εδώ και λίγες μέρες σχετικά με το ποιον εκ των δύο φιναλίστ του Μουντιάλ "έπρεπε" να υποστηρίξουμε... Ως Έλληνες έχουμε την τάση να παθιαζόμαστε υπερβολικά με το οποιοδήποτε θέμα και φτάσανε στο σημείο κάποιοι να αντιδράσουν έντονα στο post του Σωκράτη Παπασταθόπουλου στο facebook με το οποίο "τόλμησε" να συγχαρεί τη Γερμανία και ειδικά τους συμπαίκτες του στην Μπορούσια Ντόρτμουντ για την κατάκτηση του τροπαίου...

Προσωπικά υποστήριζα την Αργεντινή και η χθεσινή της ήττα από τη Γερμανία στον τελικό του Μουντιάλ με στενοχώρησε... Ο λόγος που την υποστήριζα πέραν του γεγονότος ότι προτιμώ πολύ περισσότερο την αργεντίνικη σχολή ποδοσφαίρου από τη γερμανική είναι ότι νιώθω πολύ μεγαλύτερη συμπάθεια για την Αργεντινή σαν λαό και ψυχοσύνθεση παρά για την Γερμανία... Αν θέλετε, ο τελικός του Μουντιάλ, είχε και μια διάσταση οικονομικοπολιτική, από την μια οι χρεοκοπημένοι, η άρνηση χρέους και από την άλλη το ΔΝΤ και οι δανειστές... 

Είμαι σίγουρος ότι δεν είμαι ο μόνος που είχε μια τέτοια εναλλακτική οπτική για τον τελικό του Μουντιάλ και το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό... Το ποδόσφαιρο είναι ένα κοινωνικό δρώμενο και δεν μπορείς να το αποκόψεις από το ευρύτερο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο την στιγμή μάλιστα που βλέπουμε πόσο έντονα χρησιμοποιείται για πολιτικούς λόγους όχι μόνο τώρα  αλλά και παλιότερα... Από την άλλη πρέπει να "επιτρέπουμε" στους άλλους να διατηρούν μια αποκλειστικά φίλαθλη οπτική του ποδοσφαίρου, δεν είναι δυνατόν κάποιος να μέμφεται τον Παπασταθόπουλο επειδή προτίμησε την Γερμανία από την Αργεντινή στον τελικό κι επειδή τυγχάνει να έχει προσωπικές σχέσεις με Γερμανούς διεθνείς που είναι συμπαίκτες του στην Ντόρτμουντ... 

Το ποδόσφαιρο είναι κοινωνικό δρώμενο, όπως είπαμε πριν, αλλά είναι και παιχνίδι... Καλό είναι το πάθος μας να επιδεικνύεται στον στίβο της ζωής και της καθημερινότητας και όχι στα social media, για ένα παιχνίδι...

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Άντε γεια...

Ολυμπιακός έγινα επειδή ήταν ο πατέρας μου... Αυτός μου μίλησε για τους μεγάλους παίχτες του παρελθόντος, τον Σιδέρη, τον Δεληκάρη, τον Δαβουρλή, τον Υβ... Είχα αφίσα του "μουστάκια" στο δωμάτιό μου, ήμουν περήφανος που ήταν ο πρώτος Έλληνας παίχτης, απ' όσο θυμόμουν εγώ, που είχε πάρει μεταγραφή για το εξωτερικό... Ήταν τα πέτρινα χρόνια, τα σκάνδαλα συναγωνίζονταν σε αριθμό τους χαμένους τίτλους, ο Βαρδινογιάννης αλώνιζε και ναι μπορεί να μην "πήρε" όσα πρωταθλήματα θα μπορούσε να πάρει αλλά ο βαρδινογιαννισμός σαν νοοτροπία του χοντροκομμένου νταή υπήρχε και παραυπήρχε... Μέσα σε αυτό το κλίμα, παρ' όλα αυτά ο κόσμος του Θρύλου ήταν πάντα εκεί παρά το γεγονός ότι όλοι οι πιτσιρικάδες δήλωναν ΑΕΚ και ΠΑΟ και αυτό ήταν το πιο ωραίο σε αυτήν την ομάδα, ένας κόσμος δυναμικός, λεβέντης, λαϊκός (με τη  καλή και την κακή του έννοια), μάγκας...

Τα χρόνια πέρασαν και ήρθε ο Σωκράτης... Μάζεψε την ομάδα, έφερε παίχτες, έριξε χρήμα, έκανε τα κονέ του, οι τίτλοι άρχισαν να έρχονται ο ένας μετά τον άλλο... Ο Σωκράτης είχε τον τρόπο του, όπως τον έχει και κάθε μεγαλοπαράγοντας μεγάλης ομάδας... Όποιος κρατάει και το μαχαίρι και το καρπούζι, τρώει την ψίχα και αφήνει στους άλλους τα φλούδια και τα κουκούτσια... Κάθε ποδοσφαιροκουβέντα θα έληγε αυτόματα αν παραδεχόντουσαν οι αντίπαλοι ότι δεν κόπτονται για τη διαφάνεια, το καλό του αθλήματος και το fair play αλλά για το ποιος θα κρατήσει την κουτάλα στα χέρια...

Ο Σωκράτης τα σάρωσε όλα... Ήταν λάθος του και πιστεύω ότι βαθιά μέσα του το ξέρει... Έκανε όλη την Ελλάδα εχθρό μας, το "όλοι τους και μόνοι μας" που λέγανε οι θυραεφτάδες κάθε απόγευμα από το κανάλι του προέδρου, ήταν αλήθεια κι έκανε πολύ κακό στον κόσμο του Ολυμπιακού... Έμαθε να δέχεται ότι του χάιδευε τα αυτιά, κάθε αντίθετη άποψη, ακόμα και καλοπροαίρετη, ακόμα και από ομοϊδεάτες αντιμετωπιζόταν εχθρικά και μισαλλόδοξα...

Ο κόσμος του Ολυμπιακού κακόμαθε, ήθελε τίτλους, βρέξει, χιονίσει, με όποιο τρόπο.... Τα ίδια πάνω κάτω είναι κι οι αλλόθρησκοι και ας μην το παραδέχονται, αλλά αυτοί ας τα πούνε μόνοι τους... Ο κόσμος κακόμαθε και τον μόνο που τον ένοιαζε ήταν ο τίτλος, απομονώθηκε από τα κοινωνικά δρώμενα και όταν στις κερκίδες άλλων ομάδων ανέβαιναν πανό με πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα, η κερκίδα του Ολυμπιακού ακολουθούσε ένα (εξαρχής λάθος και ύποπτο για μένα) no politica attitude το οποίο δεν διακόπηκε ούτε καν με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα...

Μεγάλο φάουλ...

Εγώ εδώ και χρόνια είχα αρχίσει να "παγώνω" με τον Θρύλο... Κατάπια τους Παπουτσέληδες γιατί το κάνουν όλοι όταν μπορούν, ντράπηκα με το "χάρτινο" πρωτάθλημα αλλά είπα ότι νομικά ήταν σωστό, έκανα τα στραβά μάτια γιατί "έτσι είναι η μπάλα"... Έχω μια ρομαντική αντίληψη  για την μπάλα, ή και αφελή μπορείς να την πεις, που στηρίζεται σε έννοιες όπως η ευγενής άμιλλα, η χαρά του παιχνιδιού κι όχι η νίκη, η λεβεντιά κι όχι το νταηλίκι, η μαγκιά που μετριέται με τον χαρακτήρα κι όχι με τα κιλά της γροθιάς σου...

Όταν ήρθε ο Μαρινάκης στον Ολυμπιακό, κατάλαβα ότι εμείς οι δύο δεν θα τα πάμε καθόλου καλά... Ένας άνθρωπος που με απωθεί ακόμα και φυσιογνωμικά και που κατάφερε να με κάνει να ντραπώ με τις περίφημες δηλώσεις του για τον Ντζιμπρίλ Σισέ και την αξία του να είσαι Ολυμπιακός ....Μπορεί στα μάτια κάποιου άλλου να μην φαίνεται τόσο σοβαρό αυτό το περιστατικό, ίσως να ήταν απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι... Σταμάτησα να βλέπω τον Ολυμπιακό, να τον νοιάζομαι, τσέκαρα τα αποτελέσματά του για λίγη πλακίτσα με τους αλλόθρησκους συναδέλφους στο γραφείο και αυτό ήταν, ένιωθα πάντα όμως Ολυμπιακός, αυτό απαντούσα όταν με ρωτούσαν τι ομάδα είμαι...

Μετά την Κυριακή ντρέπομαι να απαντήσω αυτή την ερώτηση διότι δεν θέλω η επόμενη να είναι αν είμαι Πειραιώτης κι αν ψήφισα Μώραλη... Οι Πειραιώτες (βλέπε Ολυμπιακοί) ψήφισαν για δήμαρχο τον αχυράνθρωπο του προέδρου ο οποίος δεν άντεξε και μπήκε κι αυτός στο ψηφοδέλτιο σαν δημοτικός σύμβουλος, μάλλον ορεγόταν το 50€ που πληρώνουν για κάθε δημοτικό συμβούλιο... Ψήφισαν για δήμαρχο έναν άνθρωπο που γεννήθηκε με το χρυσό κουτάλι στο στόμα κι έχει ένα προφίλ που δεν το λες ταιριαστό σε αυτό του μέσου Πειραιώτη... Ψήφισαν για δήμαρχο ένα άνθρωπο που το αφεντικό του φαίνεται να έχει προνομιακές σχέσεις με την Χρυσή Αυγή... Ψήφισαν για δήμαρχο έναν άνθρωπο που το αφεντικό του έχει 100 καράβια με σημαία Marshall Islands για να γλυτώνει φόρους ενώ η ανεργία στον Πειραιά κάνει πάρτυ... Ψήφισαν έναν άνθρωπο που γνωρίζουν ότι τα μοναδικά του ένσημα είναι κολλημένα επειδή είναι Ολυμπιακάρας και είναι ο άνθρωπος του επίδοξου ντόπιου Μπερλουσκόνι... Τα γνώριζαν όλα αυτά, δεν μπορεί να μην τα γνώριζαν, και όμως το έκαναν...

Ο Γεωργαμλής έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας αλλά οι ΑΕΚτζήδες δεν τον εξέλεξαν... Το Παναθηναϊκό Κίνημα κατέβηκε σε δημοτικές και ευρωεκλογές αλλά τα ποσοστά του κινήθηκαν πολύ χαμηλά (οκ, έβγαλε ένα ή δύο δημοτικούς συμβούλους αλλά είπαμε γκάου υπάρχουν σε όλες τις ομάδες).... Ο Ζαγοράκης εξελέγη ευρωβουλευτής με την ΝΔ όχι όμως πριν φάει ένα πολύ χοντρό κράξιμο από μεγάλους συνδέσμους της Θύρας 4...

Οι ομάδες είναι ο κόσμος τους... Αν μπορείς να ταυτιστείς με τον λαό μιας ομάδας, ταυτίζεσαι και με αυτή... Εγώ πια δεν μπορώ να ταυτιστώ με τον κόσμο του Ολυμπιακού... Ομάδα δεν αλλάζεις, αυτό είναι νόμος, κι ούτε θέλω να το κάνω, απλά δεν θέλω να είμαι πια Ολυμπιακός... Λέω ένα "άντε γεια" στο Θρύλο, με αγάπη κι όχι με τσαντίλα, και του εύχομαι να ξαναβρεί τον δρόμο του...