Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Το τέλος του φόβου...;

Λίγο πριν ξεκινήσω για το Σύνταγμα διαβάζω στον Παραλληλογράφο μηνύματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους Έλληνες απ' όλο τον κόσμο που βάζουν φωτιά στην ψυχή μου... Σκέφτομαι διάφορα αλλά τα πολλά λόγια είναι φτώχεια... Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι κουράστηκα να φοβάμαι...

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Ζωή σε μιάμιση ίντσα...

Το μήκος διαγωνίου μιας οθόνης κινητού τηλεφώνου ποικίλει από μία με μιάμιση ίντσα μέχρι και τις πέντε... Κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να χωρέσουν εκεί μέσα μια ολόκληρη ζωή...

Την παρακάτω ιστορία μου τη διηγήθηκε η Μ. εδώ και καιρό....  Ήταν μια μέρα στο μετρό, καθιστή στην τετράδα των καθισμάτων που είναι αντικριστά ανά δύο... Σε κάποιο σταθμό έρχεται και κάθεται διαγώνια απέναντί της ένας μετανάστης ο οποίος από την εξωτερική του εμφάνιση έμοιαζε να είναι από Πακιστάν ή Ινδία... Βγάζει το κινητό του και κοιτάει την οθόνη... Σε λίγο η Μ. παρατηρεί ότι ο μετανάστης δακρύζει, φαίνεται συγκινημένος... Στην επόμενη στάση η Μ. κατεβαίνει και όπως σηκώνεται με την άκρη του ματιού της βλέπει ότι αυτό που κοιτάζει ο μετανάστης και δακρύζει στην οθόνη του κινητού του είναι μια φωτογραφία μιας γυναίκας από Πακιστάν ή Ινδία, όπως κι αυτός... Η γυναίκα αυτή προφανώς ήταν η γυναίκα του, η αρραβωνιαστικιά του ή η αδερφή του που είχε μείνει πίσω...

Η εικόνα αυτή είμαι σίγουρος ότι επαναλαμβάνεται σε άλλες χώρες με πρωταγωνιστές Έλληνες μετανάστες αυτή την φορά... Με την χώρα διαλυμένη και χωρίς μέλλον, χωρίς δουλειές, τα μεταναστευτικά κύματα έχουν ξαναρχίσει να "ξεβράζουν" κόσμο εκτός Ελλάδος στην αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής...

Είχα δει κάποτε ένα σύνθημα γραμμένο στον τοίχο με σπρέι που έλεγε "Οι μετανάστες είναι εικόνα από το μέλλον των ντόπιων εργατών"... Αληθινό μέχρι κεραίας κι ας μην το πίστευα κάποτε...

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

The Levellers (από το Λεβιάθαν στο Λοβέρδο)

Κάντε ένα κόπο να διαβάσετε αυτό το άρθρο  ----->  The Levellers (από το Λεβιάθαν στο Λοβέρδο) ...

Είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάλυση της επικαιρότητας και των πολιτικών τεχνασμάτων που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες...

Αναδημοσιεύω από τον //ΠαραλληλοΓράφο// που αναδημοσιεύει από τον TechieChan...

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Μέτρα, μέτρα, μέτρα...

... κι άλλα μέτρα, βουίζει το κεφάλι μου... Και stress, πολύ stress... Τα όνειρα για κάτι καλύτερο είναι απαγορευμένα, όνειρο θα είναι να διατηρήσεις τη ζωή σου, όσο γίνεται περισσότερο, στα επίπεδα και τα στάνταρ που είναι σήμερα...

Πρέπει να σταματήσω να βλέπω ειδήσεις, με επιβαρύνουν φοβερά... Τις είχα κόψει για πολύ καιρό αλλά  τον τελευταίο καιρό παρακολουθούσα και πάλι... Λάθος... Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι κάθε φορά ... Παράδειγμα προχθές το βράδυ ο Άρης Πορτοσάλτε στον ΣΚΑΙ αγανάκτησε που οι μαθητές που διαδήλωσαν έξω από τη βουλή για το χάλι της παιδείας πέταξαν DVD στον άγνωστο στρατιώτη διότι "απαξιώνουν το μέσο και την τεχνολογία"... Μα δεν μας χέζεις ρε Ρανταπλάν Άρη.... Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ#@νί χτενίζεται... Πάλι καλά που δεν άρχισε τίποτε κορώνες περί ανακύκλωσης των DVD...

Κι εμείς καθόμαστε και ανεχόμαστε... Κυβερνήσεις, κανάλια, δημοσιογράφους... Δεν είναι δυνατόν να συγκεντρώνουν κοντά στο 50% τα κόμματα εξουσίας στις δημοσκοπήσεις... Είναι πια τόσο μεγάλοι οι στρατοί των κομματόσκυλων ή είναι τόσο πρόβατο και μαλάκας ο Έλληνας; Τίποτα δεν μάθαμε τόσα χρόνια από όσα μας έκαναν; Οι εφημερίδες, τα κανάλια που μας φλομώνουν στον τρόμο και στο παραμύθι... Σταματήστε να τις αγοράζετε, βγάλτε τις συχνότητές τους από την τηλεόραση, κάντε τους κακό με τον τρόπο που καταλαβαίνουν, μέχρι να γίνει επανάσταση με τα όπλα υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να τιμωρηθούν όλοι αυτοί...

Σκέφτομαι πολλές φορές ότι έχουμε κάνει λάθος... Επιλέξαμε να σκύψουμε το κεφάλι για να μην "ενοχλήσουμε", για να διατηρήσουμε τα κεκτημένα μας αλλά το μόνο που καταφέραμε είναι να χάνουμε τα κεκτημένα μας λίγα-λίγα και να ζούμε σε ένα καθημερινό άγχος, κάθε πρωί που ξυπνάμε να σκεφτόμαστε τι άλλο θα μας βρει... 

Δεν αξίζει... Το λέω για να το ακούσω πρώτα απ' όλους εγώ...

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Πώς μπορεί;

Πριν από λίγες μέρες, εξαιτίας ενός post, μου ρώτησε κάποιος πώς μπορώ να βλέπω και να δίνω σημασία στη δυστυχία γύρω μου την στιγμή που έχω μια γυναίκα που αγαπώ και με αγαπά, ένα γιο που είναι αστέρι και μια δουλειά που ακόμα θεωρείται σταθερή και προνομιακή... Αλήθεια, πώς μπορεί κάποιος να ΜΗΝ τη βλέπει, να κλείνει τα μάτια σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και να επικεντρώνεται απλά στον μικρόκοσμό του...;

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Tο μήνυμα των Anonymous για την Ελλάδα...

Πολιτικοί, ΜΜΕ, αστυνομία και τραπεζίτες της Ελλάδας, προσοχή. Σας παρακολουθούμε να καταλύετε και τα τελευταία ίχνη δημοκρατίας στην Ελλάδα. Σας παρακολουθούμε να υπογράφετε τραγικά σχέδια λιτότητας και συμβάσεις δανείων με το ΔΝΤ. Σας παρακολουθούμε να ξεπουλάτε τις ψυχές των ανθρώπων για να κρατήσετε χαρούμενους τους φίλους σας στις τράπεζες.

Σας παρακολουθούμε να χρησιμοποιείτε την καθεστωτική αστυνομία για να προκαλέσετε βία με τους ειρηνικούς διαδηλωτές. Σας παρακολουθούμε να βάζετε την αστυνομία να ρίχνει στους πολίτες δακρυγόνα και επικίνδυνα χημικά, να πετά πέτρες και να ρίχνει κροτίδες για να διαλύσει τους πολίτες. Σας παρακολουθήσαμε στην έξαρση αυτής της βίας, που άφησε τουλάχιστον 500 τραυματίες, ανάμεσα στους οποίους ηλικιωμένους και γυναίκες.

Απορρίψατε συμφωνίες που θα είχαν σώσει την Ελλάδα στο άψε - σβήσε, με αραβικές χώρες, Ρωσία και Κίνα. Απορρίψατε το αίτημα για επιστροφή των αποζημιώσεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τους Γερμανούς. Αποδεχθήκατε και εφαρμόζετε μέτρα του ΔΝΤ που εξακολουθούν να σας πιέζουν να αγοράζετε πολεμικά όπλα. (...) Δώσατε τη χαριστική βολή στην οικονομία, αποδεχόμενοι ακόμα ένα δάνειο παρά την αντίδραση του ελληνικού λαού». Συγχαρητήρια, κερδίσατε την προσοχή των Anonymous. Τώρα είστε ένας στόχος στην παγκόσμια πληροφόρηση και τον κυβερνοχώρο. Είμαστε οι Anonymous. Οι Anonymous είναι ο καθένας. Είμαστε παντού. Δεν ξεχνάμε. Δεν συγχωρούμε. Να μας περιμένετε...

Ρεπορτάζ από TVXS

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Μας δουλεύουν...

Παραμύθι ο ευρω-εκβιασμός για χρεοκοπία!

Η προσπάθεια συστηματικού εκφοβισμού της κοινής γνώμης και του πολιτικού συστήματος της χώρας από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με διλήμματα του τύπου «Ψήφος στο Μεσοπρόθεσμο ή Χρεοκοπία», αποδείχθηκε χθες ότι αποτελεί μια... παραφουσκωμένη μπλόφα: το Reuters αποκάλυψε ότι, ακόμη και αν δεν εγκριθεί το Μνημόνιο 2 από τη Βουλή, η Ελλάδα δεν θα αφεθεί να χρεοκοπήσει τον Ιούλιο (πιθανότατα, μάλιστα, δεν θα χρειασθούν και τα τανκς του Θ. Πάγκαλου για να σταματήσουν τους εξοργισμένους καταθέτες μπροστά στα τραπεζικά καταστήματα...).
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έσπευσε λίγες ώρες πριν δει το φως της δημοσιότητας το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του διεθνούς πρακτορείου να τονίσει ότι δεν υπάρχει «Σχέδιο Β» για την Ελλάδα, σε περίπτωση που καταψηφισθεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πέμπτη δόση δεν θα εκταμιευθεί και η Ελλάδα θα αφεθεί να χρεοκοπήσει ατάκτως.
Πολλοί αναλυτές από καιρό έχουν υποστηρίξει ότι τέτοιες δηλώσεις από Ευρωπαίους ηγέτες απλώς αποτελούν μια μπλόφα, που θα ξεσκεπαστεί αμέσως μόλις τεθεί πράγματι ζήτημα χρεοκοπίας της Ελλάδας, μιας χρεοκοπίας που είναι αδύνατον να σηκώσει σήμερα το βάρος της το διαλυμένο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης. «Είναι σαν να απειλήσω την 7χρονη κόρη μου ότι, αν δεν διαβάσει τα μαθήματά της, θα κρατήσω την αναπνοή μου μέχρι να σκάσω», ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του καθηγητή Γιάννη Βαρουφάκη.
Λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις Σόιμπλε, η μπλόφα πράγματι ξεσκεπάστηκε, με την αποκάλυψη από το Reuters ότι, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επεξεργάζονται «Σχέδιο Β» για τη διάσωση της Ελλάδας από τη χρεοκοπία, ακόμη και αν οι βουλευτές απορρίψουν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του πρακτορείου, σε αυτή την περίπτωση θα βρεθεί μια χρηματοδοτική λύση για την Ελλάδα από τις ευρωπαϊκές τράπεζες. «Το βρίσκω δύσκολο να πιστέψω ότι δεν θα βρεθεί μια τράπεζα ή άλλος φορέας που θα ήταν έτοιμος να προσφέρει στην Ελλάδα άλλο ένα δάνειο. Με τους σωστούς όρους αυτό θα γίνει», τόνισε πηγή του πρακτορείου.

Πηγές που επικαλείται το πρακτορείο τονίζουν -σε αντίθεση με όσα δηλώνουν επίσημα οι κυβερνήσεις- ότι, υπάρχει προβληματισμός εδώ και αρκετό καιρό για το «Σχέδιο Β», ενώ άλλες πηγές επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει «ενεργός σχεδιασμός» για παρέμβαση, σε περίπτωση απόρριψης του Μεσοπρόθεσμου από τη Βουλή.

Οι πηγές του πρακτορείου δεν αποκάλυψαν ποιο είναι το σχέδιο που τώρα εξετάζεται, αλλά απέκλεισαν το ενδεχόμενο να δοθεί ένα δάνειο-γέφυρα από την Ε.Ε. στην Αθήνα, όπως είχε συμβεί στην περίπτωση της Πορτογαλίας πριν τις εκλογές που διεξήχθησαν εκεί.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, ακόμη και αν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ υποχρεωθούν να πουν «όχι» στην εκταμίευση της διαβόητης πέμπτης δόσης, ύστερα από μια απορριπτική ψήφο των Ελλήνων βουλευτών, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μεριμνήσει στο παρασκήνιο για να διασωθεί η Ελλάδα από τη χρεοκοπία, η απειλή της οποίας απλώς χρησιμοποιείται τεχνηέντως για να μεγιστοποιηθεί η πίεση στους βουλευτές και στην κοινή γνώμη και να γίνει αποδεκτό το σκληρό Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Αυτή η παρέμβαση, βέβαια, δεν θα έχει την αφετηρία της στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, αλλά θα καθοδηγηθεί καθαρά από οικονομικούς υπολογισμούς. Πολύ απλά, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι σε κάθε περίπτωση υποχρεωμένες να προστατεύσουν τις τράπεζές τους από τις παρενέργειες μιας άτακτης χρεοκοπίας της Ελλάδας.
Ο επικεφαλής της Deutsche Bank, Γιόζεφ Άκερμαν, εξήγησε ίσως καλύτερα από τους πολιτικούς τι ακριβώς διακυβεύεται και γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να αφεθεί στη χρεοκοπία, όσο και οι πολιτικοί επισείουν τον «μπαμπούλα» της χρεοκοπίας για να εκμαιεύσουν πολιτικές αποφάσεις και συναίνεση της κοινής γνώμης σε μέτρα πρωτοφανούς σκληρότητας.
«Αν η Ελλάδα είναι μόνη της (σ.σ.: στη χρεοκοπία), είναι ήδη αρκετά μεγάλη υπόθεση», τόνισε ο Άκερμαν. «Αλλά αν παρασυρθούν και άλλες χώρες μέσω των μηχανισμών μετάδοσης της κρίσης, αυτή θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερες διαστάσεις από την κρίση που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman», προειδοποίησε.

Ίσως, λοιπόν, τελικά οι Έλληνες βουλευτές να έχουν πολύ περισσότερα περιθώρια για ψήφο κατά συνείδηση, όσο και αν η κυβέρνηση εξυπηρετείται πολιτικά από το δίλημμα «θετική ψήφος ή χρεοκοπία της χώρας». Γιατί, μέσα στις ουκ ολίγες αδυναμίες της, η ελληνική οικονομία έχει ένα μάλλον θλιβερό προνόμιο: μπορεί ανά πάσα στιγμή με μια ανεξέλεγκτη κατάρρευσή της να προκαλέσει εξίσου ανεξέλεγκτους μετασεισμούς σε άλλες χώρες της ευρωζώνης και στο τραπεζικό σύστημα. Μια τόσο δυνατή «βόμβα» δεν αφήνεται εύκολα να εκραγεί, ό,τι και αν λέει ο Β. Σόιμπλε, για να φανεί αρκετά σκληρός στη γερμανική κοινή γνώμη...


Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Μακρύ, καυτό καλοκαίρι...

Τα μέτρα ανακοινώθηκαν κι εγώ δεν έχω διάθεση ούτε να σχολιάσω ούτε τίποτα... Τι να πω που δεν το έχω ξαναπεί εγώ ή κάποιος άλλος; 

Η δουλειά έχει αυξηθεί πολύ και έχει γίνει πολύ πιεστική... Δουλεύω περισσότερο από ποτέ, βγάζω περισσότερα από ποτέ αλλά είμαι ίσα βάρκα ίσα γιαλό... Τώρα με την μείωση του αφορολόγητου και τους νέους φόρους φοβάμαι ότι η βάρκα θα βάλει νερά... 

Είναι πολύ σκληρό να βλέπεις τα όνειρά σου να καταρρέουν... Όταν παντρεύτηκα, σχεδίαζα να αγοράσω ένα δικό μου σπίτι, τώρα κάτι τέτοιο μοιάζει πια πολύ δύσκολο αν όχι ακατόρθωτο... Υπάρχει και η καβάντζα μιας μικρής οικογενειακής περιουσίας αλλά δεν θέλω να βάλω τη ζωή μου στα καλούπια που έφτιαξαν άλλοι για τη δική τους...

Νιώθω συνυπεύθυνος για ότι γίνεται... Όχι γιατί "μαζί τα φάγαμε", αλίμονο ούτε κοκαλάκι δεν γλείψαμε, αλλά γιατί επαναπαύτηκα και δεν αντέδρασα όταν οι μύγες ήταν πιο παχιές... Τώρα ψάχνω το σθένος να σηκωθώ από την καρέκλα μου... εγώ και μια κοινωνία ολόκληρη...

Μακρύ, καυτό καλοκαίρι... Αυτή η έκφραση μου ήρθε στο μυαλό σήμερα... Ίσως να φταίει η κινηματογραφική μου παιδεία...

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Το ταμείο είναι μείον...

Εν τω μεταξύ τα φαρμακεία αρνούνται να εξυπηρετήσουν συνταγές από τα ταμεία του Δημοσίου ενώ πολλοί συμβεβλημένοι γιατροί αρνούνται να δεχτούν βιβλιάρια Δημοσίου... Η πεθερά μου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, αναγκάζεται να πληρώσει από την τσέπη της τα φάρμακα και τους γιατρούς που μέχρι χθες καλύπτονταν από το βιβλιάριό της... Το ίδιο μου είπε συνάδελφος ότι συνέβη στον πατέρα του, συνταξιούχο δημοτικό υπάλληλο, όταν πήγε χθες σε συμβεβλημένο, υποτίθεται, οφθαλμίατρο... Ουσιαστικά μιλάμε για στάση πληρωμών των ασφαλιστικών ταμείων του Δημοσίου... Παρ' όλα αυτά συνεχίζονται κανονικά οι κρατήσεις σε συντάξεις... 

Τα ΜΜΕ τι κάνουν; Μα φυσικά σφυρίζουν κλέφτικα... Το θέμα φαίνεται δεν είναι αρκετά σοβαρό για να τα απασχολεί άσε που η επικαιρότητα (Ιαπωνία, Λιβύη, εμμονή Πάγκαλου με ΣΥΡΙΖΑ) προσφέρει πλούσιο ειδησεογραφικό υλικό, λιγότερο "δυσάρεστο" από την πραγματικότητα των ασφαλιστικών ταμείων...

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

ΙΝΚΑ: Ακριβότερο το ...λεωφορείο από το ΙΧ

ΙΝΚΑ: Ακριβότερο το ...λεωφορείο από το ΙΧ

Η μετακίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι ακριβότερη για τον πολίτη σε σχέση με την μετακίνηση με ΙΧ αυτοκίνητο μετά τις τελευταίες αυξήσεις, δείχνει έρευνα του Ινστιτούτου Καταναλωτών. 



Με βάση αυτήν, το ΙΝΚΑ καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα τις αυξήσεις, καλώντας την να έλθει σε επαφή με τους κοινωνικούς φορείς για προτάσεις - λύσεις στο ζήτημα των δημόσιων αστικών συγκοινωνιών.  



Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το ΙΝΚΑ, ένα τυπικό σύγχρονο μικρό ή μεσαίο Ι.Χ. καταναλώνει στην πόλη 5-7 λίτρα καυσίμου ανά εκατό χιλιόμετρα. Αυτό σημαίνει ότι με μέση τιμή 6 lt/100 χλμ. η κατανάλωσή του είναι 0,06 λίτρο ανά χιλιόμετρο. 

Με τις σημερινές τιμές διεθνούς και ημεδαπής, αλλά και κρατικής αισχροκέρδειας στα καύσιμα, ένα αυτοκίνητο που καίει βενζίνη καταναλώνει κάτι λιγότερο από 10 λεπτά ανά χιλιόμετρο και συγκεκριμένα με τιμή αμόλυβδης 1,60/λίτρο καταναλώνει 9,6 λεπτά ανά χιλιόμετρο. 

Λαμβάνοντας ως τιμή αναφοράς τα 10 λεπτά ανά λίτρο βενζίνης, συνυπολογίζοντας και τα λοιπά λειτουργικά κόστη του Ι.Χ., προκύπτει ότι με το αντίτιμο ενός εισιτηρίου των 1,40 Ευρώ, το Ι.Χ. διανύει δεκατέσσερα ολόκληρα χιλιόμετρα! 

Έτσι ενδεικτικά το ΙΝΚΑ δημιούργησε τον πιο κάτω πίνακα:



ΔΙΑΔΡΟΜΗ
ΑΠΟΣΤΑΣΗ
ΚΟΣΤΟΣ Ι.Χ.
ΚΑΛΛΙΘΕΑ – ΑΘΗΝΑ (Σύνταγμα)
3 χλμ
0,30
ΠΑΓΚΡΑΤΙ – ΑΘΗΝΑ
2,5 χλμ.
0,25
ΠΑΤΗΣΙΑ - ΑΘΗΝΑ
3-5 χλμ.
0,3- 0,50
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ – ΑΘΗΝΑ
2,5 χλμ.
0,25
ΒΥΡΩΝΑΣ – ΑΘΗΝΑ
5 χλμ.
0,50
ΖΩΓΡΑΦΟΥ – ΑΘΗΝΑ
4 χλμ.
0,40
ΓΑΛΑΤΣΙ – ΑΘΗΝΑ
4 χλμ.
0,40
ΜΑΡΟΥΣΙ – ΑΘΗΝΑ
11 χλμ.
1,10
ΠΕΙΡΑΙΑΣ – ΑΘΗΝΑ
12 χλμ.
1,20
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ – ΑΘΗΝΑ
4,5 χλμ.
0,45
Π. ΦΑΛΗΡΟ – ΑΘΗΝΑ
9 χλμ.
0,90
ΑΓ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΑΘΗΝΑ
9 χλμ.
0,90



Το ινστιτούτο σημειώνει ότι είναι σαφές ότι δεν είναι δυνατόν σε κανένα θεμιτό πλαίσιο η μετακίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς να είναι ακριβότερη και να κοστίζει ακριβότερα στον πολίτη από την μετακίνηση με ιδιωτικό μέσο (Ι.Χ. Αυτοκίνητο).


Όπως διαμορφώνονται οι συνθήκες, αναφέρει, ένας εργαζόμενος, αμειβόμενος με τον κατώτατο μισθό της ΕΓΣΣΕ που η κυβέρνηση φρόντισε να υπάρχουν ακόμα χαμηλότεροι μισθοί, πρέπει από την ημερήσια εργασία του να ξοδεύει περίπου ¾ της ώρας ημερήσιας εργασίας του για το κόστος της μετακίνησής του από και προς την εργασία του !!!



Mε βάση το καθαρό ημερομίσθιο, αφαιρουμένων των κρατήσεων, που προσδιορίζεται στα 28 περίπου Ευρώ με αντίστοιχο ωρομίσθιο στα 3,50 Ευρώ περίπου επαληθεύει τον πιο πάνω ισχυρισμό του ΙΝΚΑ.



Σε επίπεδο έτους το μέσο κόστος μετακίνησης ενός εργαζόμενου με μία μετακίνηση από και προς την εργασία του διαμορφώνεται στα 840 Ευρώ! (Για 25 ημέρες μ.ο. ανά μήνα Χ 2,80 Ευρώ που αποτελεί το ημερήσιο κόστος μετακίνησης 2 εισιτηρίων.)


Η κυβέρνηση απαιτεί συνεπώς από τους Έλληνες εργαζόμενους να ξοδεύουν άνω του ενός μηνιαίου μισθού για την μετακίνηση στην εργασία τους, τονίζει. 


Από Euro2day

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Φοβάμαι...

Χθες το πρωί, μέσα σε ένα ήλιο με δόντια βαφτίσαμε τον Σ. μου... Μετά το νταβαντούρι στην εκκλησία, οι λίγοι καλεσμένοι μας ήρθαν από το σπίτι να πιούμε ένα ποτήρι κρασί για τον μπέμπη... Πέρασα αρκετά καλά, ο Σ. μου ήταν ήσυχος, η διάθεση ήταν καλή, ο καιρός μας την χάρισε και μπορούσαμε έστω φορώντας το παλτό να καθίσουμε στη βεράντα να κάνουμε κι ένα τσιγάρο...

Το πρόβλημα είναι ότι δυσκολεύομαι να χαρώ αυτόν τον καιρό γιατί φοβάμαι.... Φοβάμαι αυτό που έρχεται αύριο και δεν μπορώ να το κουμαντάρω, δεν μπορώ να το προβλέψω... Κάποτε υπήρχαν σταθερές στο μυαλό και στη ζωή μου (μας) τώρα όλα είναι στον αέρα...  Δεν ξέρω τι λεφτά θα παίρνω τον επόμενο μήνα, πόσος θα είναι ο μισθός μου, αν θα έχω μισθό, αν θα μπορώ να πληρώσω το νοίκι... Πάω στο βενζινάδικο και στο super market και καταθέτω μικρές περιουσίες για να ψωνίσω τι ρε γαμώτο; Κοιτάζω τον Σ. και δεν ξέρω τι ζωή θα μπορέσω και θα με αφήσουν να του προσφέρω, δεν ξέρω αν θα μπορέσει να ζήσει όπως έζησα εγώ στα παιδικά χρόνια που ήταν καλά χωρίς να είναι πλούσια...

Χθες, εκεί στο μπαλκόνι του τσιγάρου, όλοι αυτό συζητούσαμε, για την μαυρίλα που μας έχει πλακώσει όλους.... Ο αδερφός μου άνεργος εδώ και καιρό, ο Γ. φρέσκος άνεργος, του μήνα, όχι ότι δούλευε  πριν κανονικά, για το χαρτζιλίκι δούλευε, απλά για τον ΟΑΕΔ η υποαπασχόληση είναι εργασία... Ο Σ. με τα 4 παιδιά, ο Κ. που δουλεύει τρεις δουλειές και πάλι με το ζόρι την παλεύει και οι άλλοι που ακόμα το μαχαίρι δεν μας έχει μπει εντελώς στον λαιμό αλλά νιώθουμε ήδη την κόψη του να μας αγγίζει και περιμένουμε... 

Τι περιμένουμε;  Δεν ξέρω... Ίσως κάποιον να μας σώσει, να μας πει ότι όλα είναι καλά, ίσως κάποιον να μας ξυπνήσει  και να μας πει ότι βλέπουμε όνειρο... Μαλακίες... Μόνο εμείς μπορούμε να μας σώσουμε αλλά ακόμα φοβόμαστε πολύ ή δεν έχουμε ζοριστεί ακόμα τόσο πολύ που να μην μας νοιάζει τίποτα... Σκεφτόμαστε ακόμα, το νοίκι, το παιδί, τις μικρές απολαύσεις που έχουμε επιτρέψει ακόμα στον εαυτό μας να έχει και λουφάζουμε, μην τα χάσουμε κι αυτά, γιατί είναι καλύτερο να έχεις κάτι από το να έχεις τίποτα αλλά αυτή η ιστορία δεν σταματάει, θα μας πρεσάρουν μέχρι να φτάσουμε στο τίποτα και μετά τι;

Μετά έρχεται η λύτρωση, ο σκλάβος δεν έχει να χάσει τίποτα παρά μόνο τις αλυσίδες του, σωστό και ψέμα μαζί, ας χάσω και τις αλυσίδες μου, τον Σ. μου όμως πώς να τον στερηθώ και τι να του στερήσω; Από την άλλη μόνος σου μπορεί και να υπομείνεις πράγματα, να συμβιβαστείς με την δυστυχία, για το παιδί που εξαρτάται από εσένα, που ζει λόγω εσού, συμβιβάζεσαι; Όχι, δεν συμβιβάζεσαι, ίσα ίσα, εξοργίζεσαι περισσότερο... Τι θα κάνεις; Θα δείξει...

Στο τσιγαρομπάλκονο δεν είπαμε μόνο αυτά, είπαμε και για τον Θρύλο, μαλώσαμε για τη διαιτησία, πειράξαμε τον Δ. για τον Ταυλανδό γιο του (εσωτερικό αστείο που σηκώνει επεξήγηση αλλά δεν είναι της παρούσης), είπαμε κι άλλα, γελάσαμε... Το γέλιο ξορκίζει κάπως την μαυρίλα, δεν είναι αντιβίωση αλλά παυσίπονο, κάνει και αυτό την δουλειά του,  είναι απαραίτητο... Είμαι σίγουρος ότι το φοβούνται, δεν το θέλουν, δεν είναι τυχαίο ότι το δαιμονοποιήσαν παπάδες και πολιτικοί... Αν δεν τους πάρεις στα σοβαρά, είναι ανίσχυροι, δεν υπάρχουν, θέλει μόνο μια κίνηση για να τους στείλεις στο διάολο... Πότε όμως;


Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Εδώ ο κόσμος καίγεται...

Μεσογειακοί Αγώνες 2013

...μισθοί μειώνονται, η ανεργία αυξάνεται, η χώρα είναι καταχρεωμένη μέχρι τον λαιμό, σε λίγο καιρό πολύς κόσμος θα ζει από την φιλανθρωπία και τα δημόσια συσσίτια, πιστεύει κανείς ότι είναι καλή ιδέα να ξοδευτούν λεφτά για τη διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων; Είναι καιρός για λούσα και ταρατατζούμ; Στην τελική αν υπάρχουν λεφτά για τη διοργάνωση των αγώνων, να δοθούν για να ανακουφιστούν οι χαμηλόμισθοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι που δοκιμάζονται να πιάσουν και τόπο...