Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Flash Christmas Card...

Για το Wix και τις δυνατότητές του τα έχουμε ξαναπεί εδώ... Σήμερα είχα δημιουργική διάθεση και έφτιαξα μια απλή χριστουγεννιάτικη κάρτα... Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν την έφτιαξα μόνος μου αλλά με την καλλιτεχνική επιμέλεια της Μ. η οποία όταν είδε αυτό που έφτιαχνα που ήταν "μπουκωμένο" από αστεράκια, καμπανάκια, ταρανδάκια και αγιοβασιλάκια, έφριξε... Καλές γιορτές να έχουμε και καλή ξεκούραση, ξεκινάει κι η άδειά μου από Τρίτη...

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ρε, γαμώ το Christmas Spirit μου!!!

Καλό το Christmas Spirit, δεν λέω, αλλά αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων στους δρόμους δεν περιγράφεται... Χθες στο Mall που είχα πάει για τα δώρα της βαφτιστήρας μου γινόταν προσκύνημα, η Κηφισίας ήταν ένα απέραντο πάρκινγκ και λίγο που είδα την Μεσογείων από πάνω, περνώντας από την Αττική Οδό, ήταν μία από τα ίδια...

Τι κακό είναι αυτό ρε παιδάκι μου κάθε χρονιά, τα διαόλια μου με πιάνουν και δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι πριν κλείσουν τα εμπορικά καταστήματα... Μου έχει τύχει παλιότερα , ίδια εποχή, να κάνω 2,5 ώρες για μια απόσταση 6-7 χιλιομέτρων, από το πατρικό μου στο τέρμα της Ελευθερίου Βενιζέλου, στην Νέα Σμύρνη στα πρατήρια!!! Αφού η κακομοίρα η μάνα μου με έψαχνε στο κινητό, νόμισε ότι κάτι έπαθα, ότι τρακάρισα...

Βγαίνεις ρε παιδάκι μου σαν το χάχα, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά που νιώθεις επιτέλους λεφτάς, να live μια φορά κι εσύ your myth in Greece και μέχρι να γυρίσεις σπίτι έχεις μνημονεύσει όλους τους αγίους της Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας μαζί...

Ρε, γαμώ το Christmas Spirit μου!!!

Φέτος με βλέπω να πηγαίνω να ψωνίσω τα (υπόλοιπα) δώρα με το ποδήλατο, δεν γίνεται να χρειάζομαι ηρεμιστικά για να την παλέψω μέχρι το ρεβεγιόν, ως εδώ, δεν την ξαναπατάω...

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Free Banner Maker...

Αυτές τι μέρες ασχολούμαι με την κατασκευή μιας ιστοσελίδας και χθες έψαχνα να βρω ένα on line banner maker (free φυσικά...) διότι οι γνώσεις μου στα γραφικά είναι ελάχιστες και ήθελα να δώσω ένα πρώτο draft... Βρήκα λοιπόν το BannerFans... Εύκολο, γρήγορο, δεν απαιτεί γνώσεις γραφιστικής, δίνει τη δυνατότητα κάνοντας ένα απλό registration, να δημιουργήσεις ότι banner θες, σε ότι μέγεθος θες... Μπορείς να επιλέξεις από μια πληθώρα γραμματοσειρών αυτήν που προτιμάς, να χρησιμοποιήσεις διάφορα εφέ (shading, gradient color, κτλ) και επίσης να χρησιμοποιήσεις κάποιες φωτογραφίες ή έτοιμα γραφικά από το pc σου... Το μόνο μειονέκτημά του ότι δεν υποστηρίζει ελληνικές γραμματοσειρές, στην περίπτωσή μου όμως αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα κι ελπίζω να τις προσθέσουν μελλοντικά... Είναι ότι πρέπει για περιπτώσεις ανθρώπων που θέλουν ένα banner αλλά δεν σκαμπάζουν γρυ από γραφικά, τσεκάρετέ το, αξίζει...

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Για το άσυλο...

Σκέφτομαι εδώ και δυο-τρεις μέρες να γράψω κάτι για το άσυλο αλλά δεν κατορθώνω να στρωθώ να το κάνω...

Χοντρικά, δεν πιστεύω στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο είναι άλλωστε κατοχυρωμένο συνταγματικά, αλλά από την άλλη η χρήση που του γίνεται κατά καιρούς δεν είναι σωστή... Οι καταστροφές και οι λεηλασίες που έχουν συμβεί κατά καιρούς σε πανεπιστημιακές σχολές καθώς και το γεγονός ότι σχολές όπως το Πολυτεχνείο ή η Πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου, γίνονται ορμητήρια για αυτό το ιδιότυπο "hit and run" παιχνίδι, μεταξύ μπάχαλων και αστυνομίας, είναι απαράδεκτα πράγματα... Ούτε το φοιτητικό κίνημα και τις επιδιώξεις του εξυπηρετούν, ούτε την ταξική πάλη, ούτε τίποτα... Το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν νεράκι στον μύλο των MME και των κύκλων εκείνων που έχουν βάλει το άσυλο στο μάτι... Το άσυλο εκείνο το οποίο ουσιαστικά το βάλλουν όλοι με την στάση τους... Οι κυβερνήσεις και η αστυνομία ποτέ δεν το γουστάρανε και το υπονόμευαν όπως το υπονόμευαν και τα κόμματα της αριστεράς, πλην ΚΚΕ, τα οποία δεν "καταδέχονταν" να το περιφρουρήσουν ουσιαστικά, να το προστατέψουν από καταστροφές και λεηλασίες, να πετάξουν έξω από αυτό όσους ασχημονούσαν, να προστατέψουν τους αγώνες που κάνουνε στην τελική και να μην αφήνουν κάποια, αντικοινωνικά στη βάση τους, άτομα να τους δυσφημούν... Τώρα οι αστυνομικές επεμβάσεις στους πανεπιστημιακούς χώρους, είτε με πρόσκληση των πρυτανικών αρχών είτε όχι, είναι θέμα χρόνου και θα γίνουν και με κοινωνική συναίνεση γιατί ο κόμπος έφτασε στο χτένι ή μάλλον τον φτάσανε στον χτένι όλοι με την στάση τους...

Παραθέτω το σχόλιο που είχα γράψει συζητώντας με την dame31 στο post "Αναίτια επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ"...

Δεν μου κάνει εντύπωση...Ο κόσμος συντηρητικοποιείται διότι υπάρχει φόβος...Φόβος για το αύριο, για το αν θα έχουν δουλειά, αν θα είναι ασφαλείς, αν θα πάρουν σύνταξη, αν θα βρουν δουλειά τα παιδιά τους, φόβος για τα πάντα, φόβος που καλλιεργείται επίσης από τα ΜΜΕ και το κράτος... Όταν φοβάσαι πολύ, θα κάνεις και παραχωρήσεις, θα δώσεις από τα κεκτημένα σου... Το άσυλο ας πούμε... Όλες οι κυβερνήσεις ήθελαν να το καταλύσουν αλλά φοβόντουσαν το πολιτικό κόστος...Τι έκαναν λοιπόν, το απαξίωσαν, το ξεφτίλισαν, το ξεβράκωσαν...Με συμπαραστάτες ακούσιους τόσο την Αριστερά που δεν περιφρουρούσε κάποιες καταστάσεις και κυρίως τους μπαχαλοαντιεξουσιαστές... Ο ξυλοδαρμός του Κίττα και το show στα Προπύλαια προχτές ήταν το κερασάκι στην τούρτα... Η ΝΔ στηρίζει την κυβέρνηση και μέσα σε κλίμα εθνικής συναίνεσης το άσυλο θα καταργηθεί υπό τον ήχο ενθουσιωδών χειροκροτημάτων..Ας πρόσεχαν/προσέχαμε όλοι...

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Δύο σκέψεις, άσχετες μεταξύ τους...

Σήμερα πήγα στη δουλειά με το αυτοκίνητο αφού η Μ. δεν το χρειαζόταν...Το μεσημέρι ,γυρίζοντας σπίτι, άκουγα ραδιόφωνο όταν για πρώτη φορά πρόσεξα τον τελευταίο στίχο ενός τραγουδιού που μου αρέσει πολύ...

...Έλα… και νυστάζω, έλα σβύσε μου το φως...


Πραγματικά, δεν υπάρχει κάτι πιο τρυφερό από τον άνθρωπο που αποκοιμιέται και έχει κάποιον άλλον άνθρωπο να τον νοιαστεί, να τον σκεπάσει με μια κουβέρτα, να του φέρει νερό για να έχει δίπλα του αν διψάσει μέσα στην νύχτα και να του σβήσει το φως...

Όταν γύρισα σπίτι έκατσα στον καναπέ και χάζεψα λίγο το "Μεσημεριανό Express" όπου είδα την Εύη Βατίδου να θάβεται ζωντανή (στην κυριολεξία) κάτω από πανέρια με λουλούδια που της πέταξε ο συνεργάτης/αφεντικό/φίλος/μέλλοντας σύντροφος(?), κύριος Αζίζ, Σύριος έμπορος κοσμημάτων με έδρα την Θεσσαλονίκη... Δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ ότι ο κύριος Αζίζ για να διασκεδάσει με μια φίλη (...) ένα βράδυ στα μπουζούκια, ξόδεψε τόσα λεφτά σε λουλούδια όσα βγάζω εγώ σε δύο με τρεις μήνες καθημερινής, οκτάωρης (minimum) εργασίας...

Επίσης δεν μπόρεσα να μην καταραστώ την τύχη μου που δεν έχω τέτοιους φίλους...

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Έλα μωρή θρυλάρα...

Ακόμα και με την χειρότερη ομάδα των τελευταίων ετών, με τόσες ελλείψεις, τόσους τραυματισμούς και όμως τα κατάφερες... Δύο προκρίσεις σε τρία χρόνια, κάτι έχει αλλάξει φαίνεται...
Champions League

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Αναίτια επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ...

Χθες κατά τη διάρκεια της πορείας στην μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, το μπλοκ του ΕΕΚ δέχτηκε αναίτια και εξαιρετικά βίαιη επίθεση από την αστυνομία , με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό μελών του και την σύλληψη τεσσάρων οι οποίοι οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο και δικάζονται σήμερα... Το ΕΕΚ (ένα κόμμα που δεν έχω ψηφίσει ποτέ) συμμετέχει στις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις που γίνονται, χωρίς ποτέ τα μέλη του να συμμετέχουν σε επεισόδια και βανδαλισμούς... Η άδικη και αναίτια επίθεση που δέχτηκε το μπλοκ του, καταδεικνύει μια ξεκάθαρα αντιδημοκρατική και αυταρχική λογική της αστυνομίας σύμφωνα με την οποία, ένοχος είναι οποιοσδήποτε τολμά να κατεβαίνει στο δρόμο και να διαδηλώνει, γίνεται δε ακόμα πιο προκλητική αυτή η στάση όταν οι "γνωστοί άγνωστοι" σπάνε πάντα ανενόχλητοι... Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου "Προστασίας του Πολίτη" έχει σαφέστατες ευθύνες και πρέπει να λογοδοτήσει και να αποδώσει άμεσα ευθύνες για αυτά που συνέβησαν αν θέλει να διασώσει έστω κάποια προσχήματα δημοκρατικότητας... Ας έχουν υπόψη τους όμως τόσο η αστυνομία όσο και η πολιτική της ηγεσία ότι με την τρομοκρατία και τη βία που ασκούν δεν θα πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν... Αλίμονο στις εξουσίες που καταφέρνουν να κάνουν ανθρώπους που δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ σε διαδηλώσεις, όπως η μάνα μου, ετών 57, να έχουν εξοργιστεί με αυτά που συνέβησαν και να σου λένε ότι σήμερα θα κατέβαιναν στην πορεία να διαμαρτυρηθούν, αν βαστούσαν τα πόδια τους... Αλίμονό τους...

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα...

Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα στο μέλλον από όποιον θέλει να σχολιάσει κάτι που έχω γράψει και να μου αποδώσει χαρακτηρισμούς, να έχει την στοιχειώδη ευγένεια είτε να το κάνει εκεί που βρίσκεται το σχόλιό μου έτσι ώστε να το έχω υπόψη μου, είτε αφού θέλει να με βρίσει στο blog του να με ενημερώσει τουλάχιστον , ότι "ξέρεις κάτι, σε κράζω"... Το να μην κάνεις ούτε το ένα, ούτε το άλλο και απλά να σηκώνεις ένα post στο blog σου όπου με σχολιάζεις, με βρίζεις και βγάζεις και συμπεράσματα για πάρτη μου κι εγώ το μαθαίνω τυχαία σχεδόν 1,5 μήνα μετά, είναι αν μη τι άλλο πούστικο... Αλλά τελικά από κάποιους, πραγματικά, δεν περιμένω κάτι καλύτερο...

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

"Τι λες ρε μάνα, δίδυμα έκανε φέτος η Παναγία;"

Πήγα χθες στο πατρικό μου να βοηθήσω την μάνα μου στο χριστουγεννιάτικο στόλισμα... Η Μ. της είχε πάρει φιγουρίτσες για την φάτνη γιατί μέχρι πέρυσι είχε ελλείψεις και την είχε διακοσμήσει με..."μπαλώματα"!!! Ο Χριστούλης ήταν μια κατασκευή από ζυμάρι,κάτι μεταξύ του Ζυμαρούλη της Pillsbury και του Pirelli... Πέρυσι που είχαμε πάει στην Ιταλία της είχαμε πάρει ένα ωραίο Χριστούλη ξαπλωμένο στο παχνί, οπότε φέτος, μετά και από την αγορά του πλήρες σετ από φιγούρες φάτνης, οι Χριστούληδες ήταν δύο...

Η μητέρα μου στήνει τις φιγούρες μέσα στην φάτνη όταν συνειδητοποιώ ότι βρίσκονται και οι δύο Χριστούληδες εντός της!!!!

Snowball: "Τι είναι αυτό ρε μάνα;"
Μάνα-Snowball: "Έλα μωρέ, τον έβαλα κι αυτόν εκεί..."
Snowball: "Τι λες ρε μάνα, δίδυμα έκανε φέτος η Παναγία;"
Πατέρας-Snowball: (Η φωνή ακούγεται από το δίπλα δωμάτιο όπου ο πατέρας μου βλέπει τηλεόραση) "Καλά σου λέει το παιδί!!!"
Μάνα-Snowball: (Με ύφος και καλά θυμωμένη) "Ώχου, πώς κάνεις έτσι, να τώρα θα τον βγάλω..."

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Ο Αντώνης, η Ντόρα και ο... Δρακουμέλ!!!

ΔρακουμέλΗ νίκη του Αντώνη Σαμαρά στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου στην Νέα Δημοκρατία ανέδειξε ένα φαινόμενο πολύ εντυπωσιακό... Πρώτη φορά είδα τόσο πολύ κόσμο να πανηγυρίζει όχι τόσο την νίκη κάποιου αλλά την ήττα ενός άλλου!!! Χθες όλη μέρα στο internet, σε fora, σε chain mails, σε συζητήσεις στο γραφείο, άνθρωποι πάσας ιδεολογικής απόχρωσης, πανηγύριζαν την ήττα της Ντόρας και εύχονταν να ακολουθήσει η πλήρης πολιτική συντριβή και αφανισμός του Μητσοτακέϊκου... Είναι εντυπωσιακό (και αστείο) ότι αυτή η οικογένεια, παρά το γεγονός ότι κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας εδώ και δεκαετίες, έχει "καταφέρει" να είναι αντιπαθής από την πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας και το όνομά της έχει συνδεθεί με μία από τις φιγούρες των "κακών" των παιδικών μας χρόνων, ένας "μπαμπούλας" για μικρά και μεγάλα παιδιά...