Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

The Wire...

The Wire
Το "The Wire" είναι μια τηλεοπτική σειρά του HBO που ξεκίνησε το 2002 και ολοκληρώθηκε το 2008... Η πλοκή διαδραματίζεται στη Βαλτιμόρη και έχει να κάνει με μια ειδική μονάδα αντιμετώπισης εγκλημάτων η οποία κάνει παρακολουθήσεις και παγιδεύσεις τηλεφώνων (wiretaps)... Κάθε σεζόν εστιάζει σε συγκεκριμένα κοινωνικά προβλήματα όπως τα ναρκωτικά, τη γραφειοκρατία, το σύστημα εκπαίδευσης, η διαφθορά κτλ...

Η σειρά είναι καταπληκτική... Δεν μιλάμε για μια ακόμα μπατσοσειρά τύπου "CSI" και "Law and Order"... Την παρακολουθώ εδώ και κανένα μήνα, είμαι στην τέταρτη σεζόν και έχω πραγματικά εντυπωσιαστεί... Δεν νιώθω ότι παρακολουθώ σειρά αλλά κάποιο ντοκιμαντέρ... Κάθε επεισόδιο είναι ένα κοινωνικό σχόλιο, σκέτη καταγγελία... Δεν προσπαθεί να ακολουθήσει τα κλασσικά σχήματα, "καλός μπάτσος / κακός εγκληματίας", δεν προσπαθεί να καλλωπίσει τίποτα... Σου δείχνει απλά τα γεγονότα, την ωμή αλήθεια των πραγμάτων, όσο δύσκολη ή άσχημη είναι, και σε αφήνει να καταλάβεις μόνο σου τι συμβαίνει, να βγάλεις μόνο σου τα συμπεράσματά σου... Δεν είναι σειρά που τη βλέπεις για να χαλαρώσεις, να σκοτώσεις την ώρα σου... 

Η σεζόν που παρακολουθώ έχει να κάνει με τα σχολεία και το σύστημα εκπαίδευσης... Πολλές φορές όταν τελείωνε το επεισόδιο έπιανα τον εαυτό μου να είναι οργισμένος ή στενοχωρημένος για τα όσο πολύ σκληρά παρακολούθησα στην οθόνη μου... Η ζωή των καθημερινών ανθρώπων στο  "The Wire"  είναι ζωή σε μια εμπόλεμη ζώνη, όπου έχεις μόνο δύο επιλογές, είτε να πεθάνεις είτε να συνεχίσεις να ζεις χωρίς καμιά ελπίδα για κάτι καλύτερο παρά μόνο φτώχεια, ναρκωτικά, έγκλημα, διαφθορά και βία πάσης φύσεως...

Η σειρά δεν κέρδισε πολλά βραβεία ή εξαιρετικά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης αλλά για πολύ κόσμο είναι ίσως η καλύτερη τηλεοπτική σειρά που έχει γυριστεί ποτέ... Ένα δημοψήφισμα σε μια σελίδα στο internet όπου είχε αναδειχτεί πρώτη στην προτίμηση των συμμετεχόντων ήταν αυτό που με έβαλε στη διαδικασία να την ψάξω και να τη δω, την συστήνω ανεπιφύλακτα...

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Δύο χρόνια μπαμπάς...

Σήμερα έχεις τα γεννέθλιά σου κι εγώ κλείνω δυο χρόνια μπαμπάς σου...

Πέρυσι, σου έγραψα τι έγινε την ημέρα που γεννήθηκες καθώς και την προηγούμενη...

Φέτος θέλω απλά να σου πω ότι είμαι πολύ ευτυχισμένος που υπάρχεις στη ζωή μου όσο και αν δεν τα καταφέρνω να σου το δείχνω πάντα με τον σωστό τρόπο...

Είναι κάτι βράδια που πριν πέσω για ύπνο έρχομαι να σε σκεπάσω και κάθομαι και σε κοιτάζω για κανένα πεντάλεπτο κι εκεί καταλαβαίνω ποιο είναι το πραγματικό νόημα στη ζωή και για ποιους λόγους αξίζει να θες να γίνει ο κόσμος καλύτερος....

Χρόνια σου πολλά, σε αγαπώ πολύ...

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Τα πάντα εν σοφία εποίησε...

Μέχρι τώρα ξέραμε ότι ο καλός Θεούλης την πρώτη μέρα έφτιαξε τα ψάρια, τη δεύτερη τα δέντρα, την τελευταία... τον Ολυμπιακό!
 Νίκος Μπογιόπουλος, "Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε"

Μην ψαρώνεις, το βιβλίο δεν είναι χαζοχαρούμενο, είναι πολύ καλό, απλά μέσα σε ένα καταιγισμό πολιτικής και οικονομικής ανάλυσης μια τέτοια ατάκα στα ξαφνικά μου προκάλεσε ασυγκράτητα γέλια...

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Προσοχή στο τυράκι ή Μαύρο στον Μαυρογιαλούρο...

Η φάκα είναι στημένη και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πολλοί έχουν ήδη τσιμπήσει... Η ΔΗΜΑΡ είναι το κρυφό χαρτί του πολιτικού συστήματος, τώρα που το ΠΑΣΟΚ κατακρημνίζεται, αδειάζει η θέση του "προοδευτικού, φιλοευρωπαϊκού και υπεύθυνου κόμματος" και κάποιος πρέπει να την καλύψει, η βαλβίδα αποσυμπίεσης της χύτρας που λέγεται Ελλάδα... 

Δίνει στέγη σε ρετάλια του ΠΑΣΟΚικού παρελθόντος που εγκατέλειψαν το καράβι τώρα που βυθίζεται και αναμασούν τις ίδιες παπαριές που τάιζαν τόσα χρόνια τον κόσμο, για ευρωπαϊκή προοπτική και προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, τι σύμπτωση, τα ίδια που έλεγε και ο Γιωργάκης το 2009... Ρετάλια που ακόμα και σήμερα δεν ντρέπονται να μιλούν για συμπαράταξη με δημοκρατικές δυνάμεις (μην χέσω!!!) όπως ο Ολάντ, ο Σμιτ και ο Μόντι!!! 

Όσο μαύρο πρέπει να φάει ο δικομματισμός άλλο τόσο πρέπει να φάνε και τα μασκαρεμένα αντίγραφά του που έρχονται να κοροϊδέψουν ξανά τον Έλληνα και να τον ταΐσουν φούμαρα με στόχο να μην αλλάξει στην ουσία τίποτα... Με πορδές δεν βάφονται αυγά, αυτό που η χώρα χρειάζεται είναι μια ρήξη εκ βάθρων με το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σύστημα... 

Τίποτα δεν είναι εύκολο, δεν υπάρχουν εύκολες επιλογές, υπάρχουν όμως αναγκαίες επιλογές, αναγκαίες για να επιβιώσουμε εμείς κι όχι οι επιχειρήσεις, τα χρηματιστήρια και οι οικονομικοί δείκτες...

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Περί της σημασίας της λευκής ψήφου...

Πολύς λόγος γίνεται κατά καιρούς και προσφάτως ακόμα περισσότερο, για την αξία (μην χέσω) της λευκής ψήφου... Την άποψή μου περί της συμμετοχής στις εκλογές την έχω πει, σήμερα μου στείλανε με mail και το παρακάτω ΦΕΚ οπότε κάθε μύθος καταρρίπτεται, το λευκό δεν έχει απολύτως καμία αξία... Δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή, όχι άρνηση και παραίτηση....

ΦΕΚ

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Σκατόψυχοι σκλάβοι...

Ακούω ραδιόφωνο και απελπίζομαι... Μετά από όσα έχουν συμβεί, μετά το γαμήσι που έχουμε φάει όλοι πια, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, υπάρχουν ακόμα σκλάβοι που στέλνουν μηνύματα και παίρνουν τηλέφωνα στις εκπομπές και πανηγυρίζουν για τις συντάξεις που κόβονται, ηδονίζονται με τα μέτρα, καυλώνουν με το μαστίγωμα της Ελλάδας από τον Σόιμπλε... 

Άκουσα ένα μαλάκα τώρα στο Ράδιο 9 να πανηγυρίζει για τις μειώσεις στις συντάξεις του δημοσίου και να εύχεται να πάνε οι συντάξεις στα 300 ευρώ και να αναγκαστούν οι πρώην δημόσιοι υπάλληλοι και νυν συνταξιούχοι να ξεπουλήσουν ότι έχουν και δεν έχουν για να ζήσουν...

Κι εγώ σου εύχομαι σκατόψυχε, σκατόπουστα, ανεργία και εξαθλίωση, να κοιμάσαι στα παγκάκια.... Και το ωραίο είναι ότι δεν θα μου πάρει πολύ καιρό ακόμα να σε δω να σέρνεσαι...

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Ιλαροτραγωδία...

Να βλέπεις ανθρώπους μισθωτούς, χωρίς καβάντζες και off-shore, καταθέσεις στο εξωτερικό και ομόλογα, να ξιφουλκούν υπέρ του μνημονίου, να υπερασπίζονται με πάθος το δίκαιο των επιχειρήσεων, την "ανταγωνιστικότητα", την "επιχειρηματικότητα", να μην βλέπουν πέρα από την μύτη τους... Να αρνούνται να δεχτούν αυτό που έρχεται, να νομίζουν ότι θα τους προσπεράσει, δεν θα τους αγγίξει ή να βλέπουν αυτό που έρχεται αλλά να νομίζουν ότι οφείλεται στους ανίκανους διαχειριστές της εξουσίας... 

Ο φόβος παράγει την άρνηση, το καταλαβαίνω, όλοι φοβόμαστε, αυτός ο φόβος όμως οδηγεί στον γκρεμό... Αν δεν δούμε την αλήθεια, δεν την χωνέψουμε, δεν την επεξεργαστούμε καλά μέσα μας για να δούμε πού και πώς θα πάμε εκεί που εμείς θέλουμε κι όχι κάποιοι άλλοι, σωτηρία δεν υπάρχει...

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Υποκρισίας το ανάγνωσμα...

Διαμαρτυρία έξω από το Αττικόν με κεριά οργανώνεται απόψε μέσω Facebook... Απέναντι από το ιστορικό σινεμά εδώ και καιρό κοιμόντουσαν άστεγοι... Καμιά διαμαρτυρία όμως και κανένα group στο Facebook δεν οργανώθηκε γι' αυτούς...

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Τίποτα δεν τελείωσε...

Το Μνημόνιο ψηφίστηκε αλλά τίποτα δεν τελείωσε, τώρα αρχίζουν όλα... Χθες το απόγευμα και το βράδυ έκαναν ότι μπορούσαν για να διώξουν τον κόσμο από την πλατεία Συντάγματος, να μην φαίνεται στις κάμερες ότι υπήρχαν συγκεντρωμένοι...

Μην πιστεύετε ότι και αν πουν τα media σχετικά με το ποιος ξεκίνησε τα επεισόδια... Τα πρώτα δακρυγόνα έπεσαν 10 μέτρα από τα πόδια μου (η τύχη του πρωτάρη) κι ενώ καμία πρόκληση δεν υπήρχε από πλευράς συγκεντρωμένων, τα ΜΑΤ μας επιτέθηκαν απρόκλητα με φανερό στόχο να διαλύσουν την συγκέντρωση και να προκαλέσουν πανικό...

Χθες μπορεί να κατάφεραν να τρομάξουν και να διώξουν κόσμο σαν και μένα, πρωτάρηδες και άκαπνους, αλλά θα ξαναγυρίσουμε στο δρόμο και στις πλατείες και θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι...

Θα τα ξαναπούμε...

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Το τέλος του φόβου...;

Λίγο πριν ξεκινήσω για το Σύνταγμα διαβάζω στον Παραλληλογράφο μηνύματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους Έλληνες απ' όλο τον κόσμο που βάζουν φωτιά στην ψυχή μου... Σκέφτομαι διάφορα αλλά τα πολλά λόγια είναι φτώχεια... Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι κουράστηκα να φοβάμαι...