Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Μάθετε προγραμματισμό on line...

Δεν ξέρω πόσοι από τους αναγνώστες αυτού του blog θα βρουν αυτό το post ενδιαφέρον... To "Ψαροκόκαλο" δεν είναι ένα τεχνολογικό blog και οι αναγνώστες του δεν είναι (κατά κύριο λόγο φαντάζομαι) tech-oriented, νομίζω όμως ότι θα ήταν χρήσιμο για όποιον επιθυμεί να εξερευνήσει λίγο τον χώρο της Πληροφορικής και του προγραμματισμού, να βρει συγκεντρωμένες κάποιες on line, δωρεάν πηγές που εμένα με βοήθησαν να μάθω πολλά πράγματα που τα χρησιμοποίησα στη δουλειά μου κι όχι μόνο...

  • W3Schools ("The world's largest web development site", είναι το logo του και ίσως να έχει δίκιο! Όλες οι τεχνολογίες που αφορούν το web development, από το front end (HTML, CSS ,Javascript, jQuery και άλλα) μέχρι το back end (ASP, PHP, XML, JSON και άλλα) και τις βάσεις δεδομένων (SQL) , υπάρχουν εδώ!)
  • Codecademy (Ένα εξαιρετικό on line learning site το οποίο δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι έφτιαξε σχολή από παρόμοια sites... Διαθέτει ένα εξαιρετικό interface, απόλυτα φιλικό στον user, και on line compilers για να δουλεύεις μέσα από τον browser χωρίς να χρειάζεται να κατεβάσεις τίποτα στον υπολογιστή σου... Έχει πολύ ισχυρό community από τους χιλιάδες χρήστες του, στα forums του μπορείς να λύσεις κάθε απορία σου... Τα courses που προσφέρει αφορούν κατά κύριο λόγο το web development (HTML, CSS, PHP, Javascript, jQuery) αλλά όχι μόνο καθώς προσφέρει courses και για Ruby και Python αλλά και διάφορα APIs...)
  • LearnStreet (Είναι ένα site που ανήκει στην σχολή που δημιούργησε το Codecademy ... Ακολουθεί την ίδια λογική τόσο στο interface όσο και στο γενικότερο concept, προσφέρει όμως προς το παρόν λιγότερα courses (Javascript, Python, Ruby)... Είναι μια εξαιρετική προσπάθεια, σε αυτό το site "ακονίζω" τις γνώσεις μου στην Python αυτή την περίοδο, ολοκληρώνοντας διάφορα projects που προσφέρει με την μορφή ασκήσεων... )
  • tutorialspoint (Ο τίτλος του site μιλάει από μόνος του, αν ψάχνεις tutorial για οποιοδήποτε τεχνολογικό θέμα από προγραμματισμό και telecoms μέχρι server scripting, web development και quality control, όλα είναι εδώ... Χρησιμοποιώ το συγκεκριμένο site σαν on line reference, αν ψάχνω κάτι στα γρήγορα, ξέρω πού θα το βρω...)
  • DotNetPearls ( Είναι ένα site με tutorials και παραδείγματα που αφορούν τον προγραμματισμό στον (αχανή) κόσμο του .NET ... Επικεντρώνεται στις δύο κατεξοχήν .NET γλώσσες, C# και VB.NET αλλά προσφέρει κι ένα course για Python... Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικό site για να ξεκινήσει κάποιος τον προγραμματισμό στην πλατφόρμα του .NET πριν εμβαθύνει σε πιο σύνθετες έννοιες...)
  • SQLAuthority (Το blog του Pinal Dave, είναι το καλύτερο μέρος για πληροφορίες, tips και tricks που αφορούν τις βάσεις δεδομένων, την SQL και τον SQL Server και όχι μόνο...)
  • CheckiO (Για το τέλος άφησα ένα...παιχνίδι! Το CheckiO είναι ένα παιχνίδι στο οποίο πρέπει να λύσεις διάφορους γρίφους γράφοντας μικρά προγράμματα σε Python... Κάθε γρίφος που λύνεται ξεκλειδώνει το επόμενο level... Το παιχνίδι αυτό απαιτεί, φυσικά, καλή γνώση της Python αλλά όχι μόνο, κατανόηση κάποιων αρχών των μαθηματικών και αλγορίθμων είναι απαραίτητα... Το CheckiO είναι μια πρόκληση για το μυαλό και τις ικανότητες σου, έχω περάσει μέρες ψάχνοντας την λύση των γρίφων... Το παιχνίδι έχει και forum όπου δίνονται άμεσα απαντήσεις σε απορίες ή διευκρινήσεις, η διαχειριστική του ομάδα είναι πολύ εξυπηρετικά και ευγενικά παιδιά... Το CheckiO είναι μια εξαιρετική προσπάθεια από την Ουκρανία... )

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Για την ανάπτυξη, ρε γαμώτο...

Έχω κάνει μια σιωπηλή συμφωνία με τον εαυτό μου και δεν αγγίζω σε αυτό το blog την οικονομική επικαιρότητα, εδώ και καιρό... Παρ' όλα αυτά κάποιες ειδήσεις σου βγάζουν τα μάτια και η "έκρηξη" είναι αναπόφευκτη...

Ας μου εξηγήσει κάποιος αν θέλει, πως στο διάολο θα επιτευχθεί η ανάπτυξη σε μια χώρα με ήδη παραλυμένη από την κρίση οικονομία, όταν προτείνεται να κλείσουν και τα τελευταία απομεινάρια της βιομηχανίας της όπως η ΛΑΡΚΟ, η ΕΛΒΟ και η ΕΑΣ... Η πρόταση,  είναι προφανώς παράλογη και δεν χρειάζεται κανένα τηλεοπτικό κανάλι ή κανένας τεχνοκράτης/αναλυτής να μας διαβεβαιώσει για το αντίθετο...

Ο στρατηγικός ρόλος, τόσο σε οικονομικό όσο και πολιτικό επίπεδο, αυτών των βιομηχανιών είναι πολύ μεγάλος και τέτοιου είδους προτάσεις καταδεικνύουν σε όσους έχουν τα μάτια ανοιχτά τις πραγματικές προθέσεις των "εξυγιαντών" της ελληνικής οικονομίας που δεν είναι άλλες από την πλήρη υποδούλωση του ελληνικού λαού σε πολιτικό, οικονομικό και εθνικό επίπεδο... 

Ο τρόπος που δημοσιοποιήθηκε η πρόταση της τρόικας καθώς και οι πρώτες αντιδράσεις με κάνουν πολύ καχύποπτο ότι στόχος τελικά μπορεί να μην είναι το ολοκληρωτικό κλείσιμο των βιομηχανιών και ότι παρακολουθούμε για άλλη μια φορά το παιχνίδι "καλός μπάτσος-κακός μπάτσος" όπου στο τέλος η "καλή" κυβέρνηση θα "πείσει" την "κακή" τρόικα για μια λιγότερο δραστική λύση όπου σίγουρα το κόστος της θα πληρωθεί από τους εργαζόμενους και την κοινωνία και θα παρουσιαστεί από τα ΜΜΕ ως μεγάλη διαπραγματευτική επιτυχία της κυβέρνησης Σαμαρά...

Συνηθισμένα τα βουνά απ' τα χιόνια...

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

6...

6 χρόνια γάμου χθες αλλά πού να προλάβεις να γράψεις κάτι όταν τρέχεις πίσω από τα θηρία... 6 πολύ καλά χρόνια αγαπούλα, που μοιάζουν για πολλά περισσότερα, και συνολικά 16 χρόνια κοινής πορείας... Πόσα έγιναν μέσα στα χρόνια μην τα ξαναλέμε... Μακάρι να περάσουν τόσα κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα στην νιοστή μέχρι να γεράσουμε και να πάμε να αράξουμε στο μικρό σπιτάκι στους Αμπελόκηπους, ξένοιαστοι κι ωραίοι... Στο υπόσχομαι ότι δεν θα είμαι γκρινιάρης γέρος... 

Σ' αγαπώ πολύ...

Μια τυχαία συνάντηση στο ασανσέρ...

Έχω να πάω στο Galaxy Bar  του Hilton από το 2001, λίγο πριν κλείσει για την ανακαίνιση που έγινε για τους Ολυμπιακούς... Εκείνη την εποχή πήγαινα πολύ συχνά, αν και ήταν και τότε πανάκριβο, άλλες εποχές... 

Ένα βράδυ περιμένω το ασανσέρ μαζί με τον αδερφό μου στο lobby για να ανέβουμε πάνω... Μπαίνουμε, η πόρτα κλείνει και κάποιος προσπαθεί να την προλάβει και να μπει, είναι η Ειρήνη Παπά... Κομπλάρουμε και οι δύο... Αν και γυναίκα μεγάλης ηλικίας είναι πολύ εντυπωσιακή, στην κυριολεξία ακτινοβολεί... 

Ενώ οι δυο μας παραμένουμε σιωπηλοί αυτή προσέχει το κρικάκι που φοράει ο αδερφός μου ψηλά στο αυτί, απλώνει το χέρι της και το αγγίζει πιάνοντας του κουβέντα, της φαίνεται πολύ ωραίο, ρωτάει αν πόνεσε όταν έκανε την τρύπα... Την κοιτάμε και οι δύο σαν αποχαυνωμένοι, είναι φοβερά άνετη και πρόσχαρη... Λίγους ορόφους πιο πάνω, κατεβαίνει και μας καληνυχτίζει με χαμόγελο, αφήνει εμένα και τον αδερφό μου να κοιταζόμαστε σαν χαζοί... 

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

"Σάκος με κόκαλα" του Stephen King

"Σάκος με κόκαλα" του Stephen King
Σε κάποιο σημείο του βιβλίου ο Stephen King αποδίδει στον Thomas Hardy την ρήση ότι όσο καλοδομημένος και να είναι ένας λογοτεχνικός χαρακτήρας, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σακί με κόκαλα μπροστά σε ένα πραγματικό άνθρωπο... Ανερυθρίαστα, θα διαφωνήσω με τους δύο αξιοσέβαστους λογοτέχνες καθώς στην ζωή μου έχω γνωρίσει ανθρώπους με χαρακτήρες τόσο ρηχούς που φαίνονται ψεύτικοι μπροστά σε όχι μόνο λογοτεχνικούς ήρωες αλλά και ήρωες comics, όπως ο Αστερίξ και ο Λούκι Λουκ... Άσε που έχω την εντύπωση ότι κάτι τέτοια quotes δεν είναι τίποτε άλλο παρά fishing for compliments όπως πολύ περιγραφικά λέγεται στην αγγλική...

Η γυναίκα του Μάικλ Νούναν, επιτυχημένου συγγραφέα ρομαντικών θρίλερ, πεθαίνει ξαφνικά μια καυτή καλοκαιρινή μέρα και αφήνει τον άντρα της να προσπαθεί να μαζέψει τα συντρίμμια του... Το σοκ του θανάτου είναι ακόμα πιο επώδυνο όταν μαθαίνει ότι ήταν έγκυος, χωρίς αυτός να το ξέρει... Περνάει τα επόμενα τέσσερα χρόνια αποφεύγοντας να ζήσει ενώ ένα ξαφνικό συγγραφικό μπλοκάρισμα τον παιδεύει... Αποφασίζει την επιστροφή στο σπίτι στην λίμνη όπου περνούσαν πολλά καλοκαίρια με τη γυναίκα του με την ελπίδα η αλλαγή να τον ωφελήσει αν και ήδη βασανίζεται από εφιάλτες που αφορούν αυτό το σπίτι... Κάπως έτσι ξεκινά το "Σάκος με κόκαλα"...

Το βιβλίο είναι slow starter αλλά όταν μπαίνει στην ουσία της υπόθεσης είναι σωστός δυναμίτης... Ξεκινάμε παραβλέποντας τον παραλογισμό που λέει ότι κάποιος συγκατοικεί οικειοθελώς με φαντάσματα και παρακολουθούμε την κλιμάκωση μιας ιστορίας που οι ρίζες της ξεκινούν στις αρχές του 20ου αιώνα και ολοκληρώνεται στα τέλη του... Οι χαρακτήρες, δεν είναι σάκοι με κόκαλα, ο Stephen King έχει το ταλέντο να τους φτιάχνει πρωτότυπα κλισέ αλλά μοναδικούς, σε κάνει να τους βλέπεις ολοζώντανους... Η πλοκή είναι εξαιρετική και ο τρόμος κλιμακώνεται σιγά σιγά, προκαλώντας στον αναγνώστη το αίσθημα της ανησυχίας ότι κάτι περιμένει στο σκοτάδι... Το "Σάκος με κόκαλα" είναι μια ιστορία που μιλάει για την άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής, για τις αμαρτίες των γονέων που παιδεύουσι τέκνα, για τον ρατσισμό, για την αγάπη, για το μίσος και τον πόνο που μπορούν να διαστρέψουν την καρδιά και το μυαλό... Είναι μια ωραία ιστορία που αξίζει να διαβαστεί από fans του Stephen King και μη... 

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Οι φετινές μου διακοπές...

"Ένα παιδί ίσον κανένα", μου είχαν πει πολλοί... Εγώ, αιώνιος ξερόλας, έλεγα, "Σιγά, δεν έχετε δίκιο"... Ότι έχω κοροϊδέψει το έχω λουστεί...

Οι φετινές διακοπές δεν ήταν κακές αλλά ήταν δύσκολες... Ξεκίνησαν αργοπορημένα, με πολύ κούραση και πολύ άγχος και μεγάλη ανάγκη για ξεκούραση... Αυτοί οι παράγοντες θόλωσαν την σκέψη πολλές φορές και έγιναν λάθη, λάθη που στοίχισαν και σε μας και στα παιδιά, νεύρα και κούραση...

Ο μπεμπούλης δεν προσαρμόστηκε ποτέ στην Αίγινα και στο ξενοδοχείο, άσε που αρρώστησε κιόλας... Ο μεγάλος που έτσι κι αλλιώς περνάει την κρίση της προσαρμογής στα νέα δεδομένα της οικογένειας, χρειαζόταν περισσότερη βόλτα, περισσότερο παιχνίδι κι εμείς είτε δεν μπορούσαμε είτε δεν αντέχαμε να του το παρέχουμε... Πάλι καλά που υπήρχε και η πισίνα στο ξενοδοχείο και του δώσαμε και κατάλαβε... 

Φέτος, περισσότερο από τις άλλες χρονιές, χρειαζόμασταν την παρέα φίλων στις διακοπές μας (όπως έγινε πέρυσι και πρόπερσι) αλλά δυστυχώς όλα ήρθαν ανάποδα και δεν την είχαμε... Η φετινή εμπειρία μας έδωσε ένα μάθημα το οποίο θα 'θελα να μοιραστώ και με άλλους γονείς που σύντομα θα βρεθούν στην θέση μου (-->παιδάκια γύρω στα 3 με 4): Τα παιδιά χρειάζονται άλλα παιδάκια για παρέα, για παιχνίδι, για εκτόνωση... Όταν συμβαίνει αυτό είναι και ο γονιός πιο ξεκούραστος διότι το παιδί απασχολείται και ελαττώνονται κατά πολύ εντάσεις και εκρήξεις γκρίνιας και οργής... Είναι πιο εύκολο να κουμαντάρεις τα παιδιά όταν έχεις και κάποιον άλλον να κάνεις παρέα ο οποίος μπορεί να σε καταλάβει γιατί είναι κι αυτός γονιός και στο ίδιο trip με σένα...

Παρ' όλα αυτά το πρόσημο των διακοπών είναι θετικό, μπορεί να μην ήταν ιδανικές αλλά περάσαμε και όμορφες στιγμές... Αν έπρεπε να μοιράσω ευθύνες για το τι δεν πήγε όπως έπρεπε θα έλεγα ότι σίγουρα δεν έπρεπε να φύγουμε τόσες μέρες από το σπίτι μας με δυο μικρά παιδιά εκ των οποίων το ένα βρέφος, ολομόναχοι και ότι η κούραση και το άγχος ενός πολύ δύσκολου χρόνου που είχε συσσωρευτεί είχε κάνει την ανάγκη για ξεκούραση επιτακτική σε βαθμό που να μην υπάρχει υπομονή και καθαρό μυαλό... Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα αλλά δεν πειράζει, κάθε εμπειρία και μάθημα...

Καλό φθινόπωρο!

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

35...

Σήμερα έγινα 35... Είμαι στην Αίγινα, διακοπές και προσπαθώ να ξανακερδίσω τον χρόνο που έχασα την χρονιά που μας πέρασε... Η Μ. κοιμίζει τον Σ., ο Θ. κοιμάται, ανήσυχα, βγάζει δοντάκια, εγώ κάθομαι στην βεράντα με το tablet και πίνω κρασί... 

Καληνύχτα...

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

"Γράμμα στον πατέρα" του Franz Kafka

"Γράμμα στον πατέρα" του Franz Kafka
Το Νοέμβριο του 1919 ο Franz Kafka γράφει μια μακροσκελή επιστολή που απευθύνεται στον πατέρα του... Σε αυτή επιχειρεί να εξηγήσει στον πατέρα του τους λόγους που κατ' αυτόν η σχέση τους είναι διαταραγμένη και μη ικανοποιητική και για τους δύο... Ο Kafka, άλλοτε επιθετικός και άλλοτε ενοχικός, κάνει μια εις βάθος ανασκόπηση στην παιδική του ηλικία, στα γεγονότα και στις συμπεριφορές που έπλασαν τον χαρακτήρα του... Εστιάζει στην πλήρη αντίθεση των χαρακτήρων των δικών του και του πατέρα του, από την μία ένας κλειστός και απόμακρος και από την άλλη ένας πληθωρικός και εκρηκτικός... Καταλογίζει στον πατέρα του την παντελή αδιαφορία να κατανοήσει την φύση του γιου του, την συναισθηματική του κακοποίηση, την συντριβή του εγώ του κάτω από το βάρος της επιρροής ενός ανθρώπου με έντονο εγωισμό και συχνές εκρήξεις...

Το "Γράμμα στον πατέρα" επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και από διαφορετικές σκοπιές, έχει καθολικά νοήματα τα οποία είναι πολύ ευρύτερα από μια αντιπαράθεση πατέρα γιου... Παρουσιάζει στο πρόσωπο του πατέρα του ένα πρότυπο προς αποφυγή γονέα και παιδαγωγού... Η σχέση πατέρα και παιδιού δεν μπορεί να είναι σχέση υποταγής στην πατρική αυθεντία, ο πατέρας δεν μπορεί να είναι ένας αυστηρός κριτής που "παραμονεύει" για την παράλειψη ή το λάθος, η σχέση πρέπει να στηρίζεται στην αγάπη και την κατανόηση, στην παρότρυνση και όχι στην καθοδήγηση, στην επιβράβευση και όχι στην τιμωρία...  Κριτικάρει την αστική υποκρισία του πατέρα του, εστιάζοντας τόσο στην θρησκευτική του ευλάβεια (ή την απουσία της) όσο και στην συμπεριφορά του απέναντι στο υπαλληλικό του προσωπικό... Η κριτική του ξεφεύγει από το πρόσωπο του πατέρα και μπορεί να απευθυνθεί σε ολόκληρη την τάξη των εύπορων μεγαλεμπόρων... Ο πατέρας - παιδαγωγός οφείλει να είναι συνεπής στις διδαχές του, η ανακολουθία γίνεται αμέσως αντιληπτή από το παιδί και του προκαλεί σύγχυση...

Παρά την δικαιολογημένη κριτική του ο Kafka είναι θύμα εκτός του πατέρα του και του ίδιου του του εαυτού... Αν και ενήλικας πλέον δεν καταφέρνει να αποτινάξει την πατρική επιρροή ούτε και να παλέψει με τους δαίμονές του... Παραμένει μέχρι και το τέλος της ζωής του ένα φοβισμένο, άτολμο, εσωστρεφές παιδί που δεν καταφέρνει ποτέ να μεγαλώσει, να ενηλικιωθεί και να πάρει την ζωή του στα χέρια του, επιλέγει ασυνείδητα να ζει "εφησυχασμένος" με την ιδέα ότι η ζωή του καθορίστηκε καταλυτικά από την κακή παιδαγωγία του πατέρα του....

Η επιστολή παραδόθηκε στην μητέρα του Franz Kafka για να την μεταφέρει στον πατέρα του, δεν τόλμησε να του την παραδώσει ιδιοχείρως... Η επιστολή δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του πατέρα του...

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

Χαστούκι...

Χθες το πρωί, χαστούκισα για πρώτη φορά τον Σ. ... 

Ευτυχώς όχι δυνατά, η κίνηση όμως έφτανε για να τον παγώσει, το βλέμμα του μου έριξε ένα χαστούκι πολύ πιο δυνατό... Με κοίταξε λίγο αμίλητος και μετά έβαλε τα κλάματα, λέγοντάς μου ότι ο κανόνας στα Χελωνάκια λέει ότι δεν πρέπει να χτυπάμε... 

Τον πήρα αγκαλιά και προσπάθησα να τον ηρεμήσω, ζητώντας του συγνώμη, ένιωθα ότι είμαι ο μεγαλύτερος μαλάκας του κόσμου... Όταν ηρέμησε μου είπε να κάνουμε μια συμφωνία, και μου έδωσε το χέρι του για να την επισφραγίσουμε, μου είπε ότι από εδώ και πέρα θα είναι καλό παιδάκι... 

Δεύτερο χαστούκι, δυνατότερο από το πρώτο που μου έριξε το βλέμμα του... Δεν θέλω το παιδί μου να γίνει ενοχικό, να νομίζει ότι πάντα φταίει... Του είπα ότι θα κάνουμε συμφωνία να μην τον χτυπήσω ποτέ ξανά, ότι ήταν λάθος αυτό που έγινε... Περάσαμε όλη την ημέρα οι δυο μας, το μεσημέρι κοιμηθήκαμε μαζί, το βράδυ το ίδιο... 

Σήμερα το πρωί φεύγοντας για δουλειά μου είπε, "Άντε ciao!"... Χαίρομαι που ξεχνάει εύκολα, εγώ δεν πρέπει να ξεχάσω με τίποτα...

Τρεις μέρες ακόμα...

Έχω στο μυαλό μου μια εικόνα εδώ και μέρες... 

Διακοπές, μεσημέρι, μετά από το μπάνιο στην θάλασσα, είμαστε κι οι τρεις ξαπλωμένοι στο διπλό κρεβάτι, το air condition αναμμένο γιατί έξω σκάει ο τζίτζικας... Το δέρμα μας λείο και καθαρό, απαλλαγμένο από ιδρώτα και αλάτια, δροσερό και ελαφρά ξηρό λόγω του air condition, ταυτόχρονα εκπέμπει ζέστη ελαφρά από τον ήλιο που το έκαιγε όλη την ημέρα στην θάλασσα... Κάθε κίνηση πάνω στα κολλαρισμένα σεντόνια κάνει ένα ήχο σαν να τρίβονται χαρτιά μεταξύ τους... Ο Σ. προσπαθεί να βολευτεί και στριφογυρίζει, η Μ. διαβάζει το βιβλίο της ανάσκελα κι εγώ κάνω τάχα μου τον κοιμισμένο για να παρασύρω τον Σ. να κοιμηθεί αλλά τελικά αποκοιμιέμαι πρώτος...

Τρεις μέρες μείνανε...