Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

5 χρονών...

Σήμερα ο Σ. μου έγινε 5 χρονών, ένας άντρας μεγάλος που έκανε και πάρτυ σε παιδότοπο όπου κάλεσε τους φίλους του και το κορίτσι του...


Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Κυρ-Παντελής...

Όταν σου είπα το πόσο καλά πέρασα σε μια έξοδο με παλιούς συμμαθητές που έγινα σταφίδα από το ποτό μου είπες μισοσοβαρά μισοαστεία (περισσότερο μισοσοβαρά) ότι δεν μπορώ να κάνω τέτοια διότι είμαι πατέρας και οικογενειάρχης... Τον τελευταίο μήνα με έχεις ζαλίσει με τις αγορές που μας βλέπουν σαν μπατίρηδες, την αξιοπρέπεια του οφειλέτη και τις κωλοτούμπες... Έχεις γίνει σαν τον κυρ Παντελή του τραγουδιού και στο έχω πει αλλά δεν ακούς...

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Για το χρήμα...

Ανέκαθεν πίστευα για τον εαυτό μου ότι έχει μια εξαιρετικά καλή σχέση με το χρήμα... Πάντα το υπολόγιζα, πάντα φρόντιζα να έχω στην τσέπη, να έχω και στην άκρη, συχνά σκεφτόμουν με κάποια ντροπή για μένα ότι είμαι δούλος του... Έχω πάρει αποφάσεις στη ζωή μου με γνώμονα το χρήμα, όπως οι σπουδές που έκανα και αυτές που δεν έκανα, όταν όμως ερχόταν η ώρα να διαλέξω μεταξύ του χρήματος και κάτι άλλου (οικογένεια, ελεύθερος χρόνος, πραγματική ποιότητα ζωής, αξιοπρέπεια) πάντα διάλεγα το άλλο... Έχω γυρίσει την πλάτη σε αρκετά χρήματα στη ζωή μου γιατί δεν θα μπορούσαν να συνδυαστούν με άλλα πράγματα που εγώ θεωρώ προτεραιότητες...Αυτά είναι από τα όχι που έχω πει στη ζωή μου για τα οποία είμαι περήφανος, τα όχι άλλωστε χτίζουν χαρακτήρες κι όχι τα ναι... 

Όταν ήμουν φοιτητής είχα δουλέψει για ένα project σε μια κινηματογραφική εταιρεία με συμφωνία να πληρωθώ 50000 δραχμές... Η δουλειά έγινε στην ώρα της αλλά ο μισθός καθυστέρησε τρεις μήνες και μόνο μετά από κυνηγητό και απειλές... Όταν με κάλεσε το "αφεντικό" να πάω να πάρω τα λεφτά μου, έβγαλε ένα δεκαχίλιαρο επιπλέον και μου το έδωσε δήθεν μου ότι ήταν μεγαλόψυχος παρά την "αντιεπαγγελματική" συμπεριφορά μου και ότι εκτιμούσε τη δουλειά που του έκανα... Του το άφησα στο τραπέζι και του είπα ότι δεν ήθελα δώρα, το μόνο που ήθελα ήταν να πληρωθώ αυτά που δικαιούμουν και σηκώθηκα κι έφυγα... Αυτή ήταν η πρώτη φορά που γύρισα την πλάτη στο χρήμα...

Η τελευταία ήταν πριν λίγους μήνες όταν απέρριψα πρόταση για δουλειά που θα μπορούσα να συνδυάσω με μια "προίκα" από ένα πρόγραμμα εθελουσίας που έτρεχε τότε... Ο λόγος ήταν ότι αν άλλαζα δουλειά δεν θα είχα καθόλου ελεύθερο χρόνο ούτε για μένα ούτε (πολύ περισσότερο) για τα παιδιά μου και τη γυναίκα μου... Επιπλέον, επαγγελματικά θα σήμαινε επιστροφή σε ένα αντικείμενο το οποίο έκανα για πολλά χρόνια, το ξέρω πολύ καλά αλλά δεν θέλω να το κάνω άλλο...

Όλα αυτά τα όχι και όλα τ' άλλα, άσχετα με το χρήμα, είναι εγώ, είναι αυτά που με διαφοροποιούν από τους άλλους, είναι τα παράσημά μου... 

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Περί προσδοκιών ο λόγος...

Τέλειωσα το σχολείο το 1996, τους περισσότερους συμμαθητές μου δεν τους ξαναείδα από τότε, έμεινα με την εντύπωση που είχα σχηματίσει για καθέναν από τότε... 

Πριν από δύο εβδομάδες έγινε reunion της τάξης μου, πήγα και πέρασα πάρα πολύ καλά... 

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι το πόσο διαφορετικοί από αυτό που εγώ νόμιζα ότι ήταν, είναι πολλοί από τους πρώην συμμαθητές/συμμαθήτριές μου... 

Πόσα ενδιαφέροντα και ευαισθησίες και μελλοντικά επιτεύγματα κρύβονταν πίσω από τις εφηβικές περσόνες τους ή που δεν κρύβονταν αλλά εγώ ήμουν ανίκανος να τα δω ή δεν ήθελα να τα δω... 

Αναρωτιέμαι αν προκάλεσα κι εγώ τις ίδιες σκέψεις σε αυτούς, αν οι προσδοκίες τους για μένα από τότε επιβεβαιώθηκαν ή όχι...

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

"Το κιβώτιο" του Άρη Αλεξάνδρου, ένα βιβλίο που ΔΕΝ διάβασα...

"Το κιβώτιο" του Άρη Αλεξάνδρου
Την πρώτη φορά που το ξεκίνησα ήταν στις αρχές Νοεμβρίου... Διάβασα καμιά εκατοσταριά σελίδες και το σταμάτησα, κάτι δεν πήγαινε καλά, δεν τράβαγε...Το ξαναέπιασα από την αρχή με την νέα χρονιά και το προσπάθησα μέχρι και πριν από 2-3 μέρες, διάβασα περίπου 250 σελίδες... Η αίσθηση ίδια, δεν ήταν ψυχαγωγία ήταν καταναγκασμός και γι' αυτό το σταμάτησα, δια πάντως αυτήν την φορά (;)...

Δεν προσπαθώ να ακυρώσω το έργο του Αλεξάνδρου, δεν είμαι σε θέση άλλωστε, απλά δεν κατάφερε ποτέ να μου "μιλήσει" αυτό το βιβλίο... Η χειρόγραφη ομολογία ενός μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού, ενταγμένου σε μια ειδική ομάδα με αποστολή την μεταφορά ενός μυστηριώδους κιβωτίου από μια πόλη σε μια άλλη με κούρασε αφάνταστα... Η κλειστοφοβική, καυκική θα μπορούσα να την πω, ατμόσφαιρα που δημιουργεί δεν διασώζει το βιβλίο από το γεγονός ότι αναμασά τα ίδια και τα ίδια κάνοντας διαρκώς κύκλους και επαναλήψεις γύρω από την περιγραφή των γεγονότων... Στόχος του συγγραφέα είναι να καταγγείλει τον δογματισμό και τον αυταρχισμό των κομμουνιστικών κομμάτων της εποχής του, να θίξει το κλίμα καχυποψίας και εσωστρέφειας που καλλιεργείτο μεταξύ των μελών του αλλά οι συνεχείς παλινωδίες του κατηγορούμενου και οι συνεχείς αναιρέσεις του, ενδεικτικές ενδεχομένως του κλίματος της εποχής όσον αφορά τα σταλινικά κόμματα, κουράζουν τον αναγνώστη, εμένα δηλαδή... 

Είχα κάθε καλή διάθεση να διαβάσω το "Κιβώτιο" αλλά δεν κατάφερα να βρω ενδιαφέρον σε αυτό... Προφανώς δεν μου ταίριαζε αναγνωστικά, ίσως να μην με τραβάει πια η σχετική θεματολογία, η ουσία είναι ότι ο χρόνος μου είναι πολύ λίγος και όταν βρίσκω λίγο για να τον αφιερώσω στην ανάγνωση θέλω να αξίζει τον κόπο και να με ευχαριστεί, γι' αυτό και παράτησα  το "Κιβώτιο"...   

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Μια γεμάτη μέρα...

Χθες το πρωί ξύπνησα στις 7:30, με ξύπνησαν τα παιδιά μου...

Σηκώθηκα, πλύθηκα, πήρα τον καφέ μου στο χέρι και πήγα super market...

Γύρισα, τακτοποίησα τα πράγματα και πήρα τα παιδιά και την Μ. και πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα Αγίας Παρασκευής για να κάνουμε αίτηση διαβατηρίου για τον Θ. ...

Μετά το τμήμα πήγα στο ΚΕΠ της Αγίας Παρασκευής για να επικυρώσω κάποια αντίγραφα...

Μετά πήγα σε κατάστημα οπτικών για να επιδιορθώσω τον βραχίονα των γυαλιών μυωπίας μου που μου κατέστρεψε ο Θ. το πρωί όταν ήρθε να με ξυπνήσει...

Μετά πήγα γυμναστήριο...

Μετά ξαναπήγα super market για να πάρω κάποια πράγματα που δεν υπήρχαν στην λίστα το πρωί όταν πήγα για πρώτη φορά...

Γύρισα στο σπίτι (ήμουν μόνος, η Μ. είχε πάρει τα παιδιά για κάτι δουλειές), έβαλα το μεσημεριανό των παιδιών στον φούρνο να ετοιμάζεται και έκανα μπάνιο...

Η Μ. και τα παιδιά γύρισαν, έφαγαν, έβαλαν τις πυτζάμες και έπεσαν για ύπνο...

Έφαγα στα όρθια (κυριολεκτικά) και βοήθησα λίγο την Μ. να τελειώσει κάτι που έπρεπε να κάνει για τη δουλειά της...

Όταν τελειώσαμε την άφησα να πάει να ξεκουραστεί και έβαλα να σιδερώσω γιατί τα ασιδέρωτα είχαν μαζευτεί πολλά  και ήθελα να την ξαλαφρώσω λίγο...

Μόλις τέλειωσα το σιδέρωμα ξύπνησε ο Θ. με τον οποίο κάτσαμε και παίξαμε στο δωμάτιο του για μισή ώρα και κατόπιν ξύπνησε ο Σ. ... 

Ο Θ. την είχε αρπάξει, δεν πήγαμε κάποια βόλτα για απόγευμα, σκοτώναμε την ώρα μέχρι να έρθει η ώρα του ύπνου των παιδιών...

Κάπου μέσα στο απόγευμα κατέβασα το "Hobbit - The Battle Of The Five Armies" για να δούμε με την Μ. το βράδυ...

Πρόλαβα να δω κανένα τριάρι τέταρτα και αποκοιμήθηκα στον καναπέ όπου και ξύπνησα σήμερα το πρωί...

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Για τις αλλαγές της χρονιάς που πέρασε...

Όταν ένα χρόνο πριν τοποθετήθηκα στην θέση που είμαι τώρα έπεσα να πεθάνω...

Ένα εντελώς νέο για μένα αντικείμενο, η εμπειρία 9 χρόνων πήγαινε στράφι, ήμουν πάλι junior developer στα 36...

 Η χρονιά ήταν ζόρικη, είχε πολύ δουλειά, πολύ άγχος, αρκετές συγκρούσεις, πολλά ψυχολογικά ups and downs κοιτώντας όμως προς τα πίσω αυτές τις μέρες συνειδητοποίησα ότι ήταν μια πολύ καλή χρονιά... 

Το νέο αντικείμενο μου άρεσε πολύ και είναι το πλέον hot στον χώρο της Πληροφορικής με πολύ μεγάλη ζήτηση... 

Έμαθα και έκανα πολλά καινούργια πράγματα, βούτηξα στα βαθιά, κολύμπησα και μου άρεσε... 

Τόσο πολύ που αν πλέον μου πεις να επιστρέψω σε αυτό που έκανα μέχρι πριν ένα χρόνο πιθανότατα θα απαντήσω αρνητικά... 

Τόσο πολύ που κάθισα ξανά στα θρανία (έστω και εικονικά) μετά από τόσα χρόνια και παρακολουθώ κάποια courses online που θα μου δώσουν εξειδίκευση και επιπλέον skills για τη δουλειά μου... 

Παράλληλα βρίσκομαι σε μια ευρύτερη φάση δραστηριοποίησης, ξεκίνησα γυμναστήριο, ξαναβρήκα παλιούς φίλους, βρήκα νέους φίλους, ασχολήθηκα με πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με δουλειά και λεφτά αλλά με προσφορά και καλή διάθεση, νιώθω πιο ζωντανός και δραστήριος από ποτέ... 

Όσα μου συμβαίνουν οφείλονται στον παράγοντα τύχη, στα ναι και κυρίως στα όχι που είπα αυτή την χρονιά... 

Σκέφτομαι ότι τελικά τα πράγματα εξελίσσονται πολύ διαφορετικά από ότι φαίνονται στην αρχή αν έχεις υπομονή να τα αφήσεις να κυλήσουν και αν είσαι έτοιμος να δεις την αλλαγή χωρίς προκατάληψη...  

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Καλή τύχη, κύριε Τσίπρα...

Αν και δεν τον ψήφισα τελικά, χάρηκα την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ... 

Ο λόγος που δεν τον ψήφισα είναι η ασάφεια σε θέσεις του στο καυτό θέμα του μνημονίου και ότι έχω βαρεθεί την απογοήτευση σε περίπτωση που δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του... Φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο θα με οδηγούσε στην παραίτηση από την όποια, μικρή, ενασχόληση έχω με τα κοινά και μετά θα μεμφόμουν τον εαυτό μου... 

Θα χαρώ να μου αποδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι έκανα λάθος που δεν τον στήριξα, αληθινά μακάρι... 

Αυτό που εγώ περιμένω από αυτόν είναι να εξαλειφθεί (στο μέτρο του δυνατού) η κοινωνική εξαθλίωση στην οποία καταδικάστηκαν πολλοί συμπολίτες μας τα χρόνια που μας πέρασαν και να γίνει μια έστω τυπική διαπραγμάτευση της ιστορίας δάνειο/μνημόνιο/χρέος που θα καταλήξει σε μια ευνοϊκότερη κατάσταση για την χώρα και τους ανθρώπους της... 

Ανάπτυξη και success story με ξενηστικωμένους πολίτες δεν γίνεται, αυτά τα δύο πάνε χέρι χέρι...

Η χώρα χρειάζεται αλλαγές και όχι μόνο διαρθρωτικές, δεν πιστεύω ότι θα γίνουν στο σύνολό τους, η απόφαση όμως για πολιτικό όρκο του Αλέξη Τσίπρα στην ορκωμοσία, ήταν καλό "τυράκι" και μου ανοίγει την όρεξη και για πιο μετά...  

Καλή του και καλή μας τύχη ...

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Δεν πιστεύω κανέναν...

Δεν ξέρω αν φταίνε τα χρόνια που περνάνε, που γερνάω και γίνομαι νοικοκύρης, τα όσα έχω περάσει εγώ κι όλοι οι Έλληνες ή η κούραση του να απογοητεύεσαι ξανά και ξανά... Η ουσία είναι ότι δεν πιστεύω κανέναν, κανένας δεν με πείθει, ούτε από τους μικρούς, ούτε από τους μεγάλους, για πρώτη φορά την Κυριακή θα μπω στο παραβάν με τόσο βαριά καρδιά... 

Δεν πιστεύω την ΠΑΣΟΚοΝΔ για ευνόητους λόγους, δεν πιστεύω τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί μου βρωμάει ΠΑΣΟΚιλα άλλων εποχών και με μπερδεύουν τα ήξεις αφίξεις... ΑΝΕΛ, Ποτάμι,, ΚΙΔΗΣΟ και ΔΗΜΑΡ δεν θέλω, απλά, [*] και όσον αφορά το ΚΚΕ και αριστερότερα, προσωπικά έχω ξεπεράσει τον σταλινισμό και πιστεύω ότι την επανάσταση και τον σοσιαλισμό δεν μπορούν να τον φέρουν οι εκλογές και αν τον έφερναν τα κόμματα αυτά δεν θα ήξεραν τι να τον κάνουν... Κατά πάσα πιθανότητα θα ψηφίσω με την λογική του μη χείρον βέλτιστον αν και πάντα υποστήριζα ότι η ψήφος πρέπει να είναι θετική κι όχι αρνητική... 

Ψέματα δεν θα πω, θα χαρώ να πέσει η κυβέρνηση των Σαμαρομπαλτακοβοριδιδογεωργιάδηδων αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, που πιθανότατα θα τη διαδεχτεί, δεν με πείθει... Η ψήφος μου θα πάει Αριστερά, ότι και να γίνει, αλλά τι θα ρίξω τελικά, τι θα βγάλει η κάλπη; 

Ίδωμεν...


[*] Η Χρυσή Αυγή δεν είναι καν επιλογή...

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

6 χρόνια "Ψαροκόκαλο" κι όχι μόνο...

Πέρασαν 6 χρόνια από την 18η Ιανουαρίου 2009 οπότε και ανέβηκε για πρώτη φορά το "Ψαροκόκαλο" στον αέρα... Κάθε του post κι ένα  bookmark της ζωής μου... Φέτος για πρώτη φορά, δεν γιορτάζω μόνο τα γεννέθλια του "Ψαροκόκαλου" αλλά και τη γιορτή του Θ. μου, εκτός από το πνευματικό παιδί μου και το βιολογικό.... Χρόνια πολλά και καλά και στους δύο... :)