Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Άκου, Βόλφγκανγκ...

Δεν σε συμπαθώ... 

Πιστεύω ότι είσαι παλιάνθρωπος, όσο απλοϊκό και αν ακούγεται αυτό αλλά έτσι μου βγαίνει... 

Έχεις καταφέρει να τρυπώσεις σε κάθε πτυχή και κάθε γωνιά τις ζωής μας, στοιχειώνεις τα όνειρά μας, εσύ και όλοι οι άλλοι σαν κι εσένα, ντόπιοι και ξένοι... 

Έχεις προσπαθήσει πολύ να είσαι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας αλλά υπάρχουν στιγμές όπως χθες στην παραλία καθισμένος κάτω από την σκιά σε μια παραθαλάσσια ταβέρνα, με τα πόδια μέσα στην άμμο, με τα παιδιά να γελάνε και τον αέρα να μας σηκώνει, να το ξέρεις, σε είχα βγάλει εντελώς από το μυαλό μου... 

Το ξέρω, Βόλφγκανγκ, ότι ακούγομαι μελό αλλά αυτή είναι η αλήθεια...

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Κληρονομικό χάρισμα...

Αυτά έγραφα στις 23/06/2015 και μέχρι τώρα επιβεβαιώθηκα στην πρώτη πρόβλεψη, η δεύτερη πρόβλεψη έχει επαληθευτεί επί της ουσίας και περιμένουμε για τις άλλες δύο οι οποίες στα δικά μου μάτια είναι κι αυτές πολύ πιθανές να επαληθευτούν, εδώ είμαι κι εδώ είστε...

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Δίευρω...

Σήμερα πήγαμε στην θάλασσα για πρώτη φορά φέτος και στην τσέπη του μαγιό βρήκα ένα δίευρω ξεχασμένο από πέρυσι...

Το άφησα εκεί...

Κάτι μου λέει ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα, σε λίγο καιρό αυτό το δίευρω θα θεωρείται καβάντζα...

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø
Πάλι καλά που υπάρχεις κι εσύ, Ηarry Hole... Ξέρεις τι στήριγμα ήσουνα όλες αυτές τις μέρες που γίνεται ο κακός χαμός με τα δημοψηφίσματα, τα ΑΤΜ και τις ουρές; Ήσουν η απόδραση από το αγχωτικό και δυσάρεστο παρόν που ζούμε όλοι... Εσύ όμως σε ποιον θα στηριχτείς Harry Hole, σε ποιον θα ακουμπήσει το βάρος που κουβαλάς; Σε κανέναν... Το βάρος σου δεν μπορείς να το μοιραστείς, δεν μπορείς κανείς να σε ξεκουράσει γιατί βγαίνει από μέσα σου, γιατί είναι εσύ...

Ο  Harry Hole ζει στο Hong Kong, έχοντας φύγει από την Νορβηγία προσπαθώντας να ξεφύγει από τους δαίμονες που τον κυνηγούν... Θα επιστρέψει για να λύσει το μυστήριο των δολοφονιών κάποιων γυναικών που φαίνεται να είναι έργο κάποιου σειριακού δολοφόνου και να αποχαιρετήσει τον ετοιμοθάνατο πατέρα του... Η επίλυση της υπόθεσης θα γίνει στόχος για τον Harry... Το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να κυνηγάει τους κακούς, να τους σταματάει, είναι η μόνη λύτρωση του αν και του έχει στοιχίσει πολλά... Για να λύσει την υπόθεση θα ταξιδέψει στην άκρη της Νορβηγίας αλλά και ως την Αφρική, στο Κονγκό... Θα εμπλακεί σε παιχνίδια εξουσίας, δολοπλοκίες και πισώπλατα μαχαιρώματα αλλά θα ακολουθήσει μια μοναχική πορεία μέχρι το τέλος, αποδίδοντας δικαιοσύνη με τον δικό του τρόπο...  Η Κάγια, η συνάδελφός του που τον έφερε πίσω στη Νορβηγία θα προσπαθήσει να μοιραστεί μαζί του το βάρος που τον βαραίνει και να το κάνει δικό της όμως οι δαίμονες του Harry και η ανάμνηση της Ράκελ δεν θα τον αφήσουν να βρει την ευτυχία...

Διαβάζοντας και την "Λεοπάρδαλη"  κατάλαβα ότι αυτό που μου αρέσει τόσο πολύ στα βιβλία του Jo Nesbø με ήρωα τον Ηarry Hole δεν είναι μόνο το γεγονός ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά, κυρίως, ότι σε κάθε ένα από αυτά διαβάζοντάς τα γίνεσαι μάρτυρας της ανατομίας της ανθρώπινης ψυχής... Για όσους έχουν διαβάσει την "Λεοπάρδαλη" ή πρόκειται να τη διαβάσουν, για μένα από τα πιο ωραία κομμάτια του βιβλίου είναι οι συναντήσεις του Harry και του Έισταιν πάνω στα οχυρά του Όσλο...

Είναι περιττό να γράψω ότι συστήνεται ανεπιφύλακτα...

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ...

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ ελπίζω να έχετε καταλάβει όλοι τι μας περιμένει από την επόμενη εβδομάδα... 

Αν εξαιρέσεις τους κομμουνιστές φίλους μου που το ΟΧΙ τους θέλουν να το κάνουν εφαλτήριο για μια άλλη κοινωνία οι υπόλοιποι τι ακριβώς περιμένετε να γίνει με χώρα χρεοκοπημένη και χωρίς λεφτά; 

Αντίστοιχα οι του ΝΑΙ καταλαβαίνετε ελπίζω ότι η επιλογή συνοδεύεται από μνημόνια ίδια και χειρότερα από αυτά που ήδη γνωρίσαμε... 

Τα κανάλια έχουν σίγουρα ξεσαλώσει και τρομοκρατούν αλλά και οι κορώνες περί "αξιοπρέπειας" και "ελληνικής λεβεντιάς" μου φαίνονται τουλάχιστον αφελείς στη δεδομένη στιγμή... 

Ψηφίστε ότι θέλετε, ότι νιώθετε ότι σας εκφράζει καλύτερα, να έχετε χωνέψει και καταλάβει όμως όλοι σας τι σημαίνει η κάθε επιλογή, τι συνέπειες θα έχει...

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ψηφίστε υπεύθυνα...

Το κριτήριο με το οποίο εγώ θα ψηφίσω στο δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής είναι η όσο δυνατόν πιο μακροπρόθεσμη  και οριστική λύση του ζητήματος του χρέους... 

Δεν με ενδιαφέρει μια λύση που θα αναπαράγει με καρμπόν τις ίδιες μνημονιακές πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα τελευταία 5 χρόνια γιατί απέτυχαν παταγωδώς... 

Καμία λύση δεν μπορεί να είναι βιώσιμη χωρίς διευθέτηση του χρέους και αυτό πρέπει να είναι γνώμονας χάραξης πολιτικής είτε εντός του ευρώ είτε εκτός... 

Ευθύνη όλων των πολιτικών φορέων είναι να αναλυθεί όσο πιο αναλυτικά γίνεται το τι σημαίνει για την καθημερινότητα του καθενός μας είτε ένα όχι είτε ένα ναι στο κυριακάτικο δημοψήφισμα, έχει έρθει η ώρα για αλήθειες... 

Προσωπικά είμαι έτοιμος να πάρω όσα ρίσκα χρειάζεται, να υπομείνω καταστάσεις και δυσκολίες φτάνει να πεισθώ ότι μπορεί να υπάρχει μια ελπίδα ξεκάθαρης λύσης του προβλήματος του χρέους, μιας ανασυγκρότησης του κράτους και της οικονομίας... 

Κάποιες φορές χρειάζεται να ακουμπήσεις τον πάτο για να σπρώξεις και να βγεις ξανά προς τα πάνω... 

Ψηφίστε υπεύθυνα, ψηφίστε κατά συνείδηση αλλά, προς Θεού, ψυχραιμία...

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Επιστροφή σε μια γλυκιά ανάμνηση - Ουτρέχτη...

Ποτέ δεν έκανα ένα post μετά το υπέροχο ταξίδι μου στην Ολλανδία και την αγαπημένη Ουτρέχτη... Αποφάσισα να πάω κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα των διαπραγματεύσεων και της χρεωκοπίας και να επιστρέψω σε μια όμορφη ανάμνηση να δω και να δείξω φωτογραφίες από ευτυχισμένες στιγμές και να αφήσω πίσω για λίγο την στενάχωρη πραγματικότητα...

Utrecht 1 Utrecht Cathedral

Utrecht 2 Utrecht Keizerstraat

Utrecht park Utrecht sign on a bridge

Utrecht Dom Amsterdam Artis Zoo 1 Utrecht Anna Frank statue

Amsterdam Artis Zoo 2 Utrecht 3

Utrecht 4 Amsterdam Rijksmuseum

Utrecht 5 Utrecht 6

Utrech Kartofel restaurant Utrecht 7

Mannekenpis Utrecht Olivier Cafe 1

Utrecht Olivier Cafe 2 Utrecht Olivier Cafe 3

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Τι είχες Γιάνη, τι είχα πάντα...

Η συμφωνία που φαίνεται ότι θα υπογραφεί είναι μια ξεκάθαρη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τις απαιτήσεις των εταίρων χωρίς μάλιστα να προβλέπει χειροπιαστή εξέλιξη στο θέμα της διευθέτησης του χρέους... 

Δικαιώνει τις πολιτικές των Σαμαροβενιζέλων και βάζει ταφόπλακα στο παραμύθι (όπως εξελίχθηκε) του "Πρώτη φορά Αριστερά"...  

Τα μέτρα είναι ξεκάθαρα υφεσιακά, στοχεύουν κατά κύριο λόγο και πάλι τους συνήθεις υπόπτους μισθωτούς και συνταξιούχους ενώ μέτρα όπως η προκαταβολή του φόρου της επόμενης χρονιάς για τις επιχειρήσεις θα διώξει και τις τελευταίες που απέμειναν...

Η προσωπική μου πρόβλεψη είναι ότι η συμφωνία θα περάσει από τη Βουλή αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ θα διασπαστεί, θα γίνει οικουμενική κυβέρνηση αλά Παπαδήμος και σε ένα χρόνο το πολύ ξανά εκλογές...

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Για φαντάσου...

...να τα καταφέρνε λέει ο Τσίπρας να επιτύχει μια συμφωνία η οποία θα εξασφάλιζε την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ χωρίς να χρειαστεί να πάρει υφεσιακά μέτρα (περικοπές και μειώσεις μισθών και συντάξεων κυρίως ) και παράλληλα να επιτύχει διακανονισμό του χρέους...

Θα εκλεγόταν πρωθυπουργός για τα επόμενα 47 χρόνια με ποσοστά σαν αυτά που έπαιρνε ο Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ ενώ τα υπόλοιπα κόμματα πλην ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως η ΝΔ θα εξαφανίζονταν από τον πολιτικό χάρτη... Θα γινόταν εξέχον μέλος του club στο πάνθεον των εθναρχών και των εθνικών ευεργετών στον αιώνα τον άπαντα...

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Μια φωτεινή Κυριακή...

Κυριακή από το πρωί σε ένα σκιερό κήπο ψηλά στην Παλλήνη, έξι οικογένειες, δέκα παιδιά... 

Κουβαδάκια στα χώματα, ποδήλατα στο δρόμο, ποδόσφαιρο... 

Μια φουσκωτή πισίνα κάτω από τα δέντρα, τα παιδιά να μπαινοβγαίνουν, γέλια και νερά και λάσπες παντού... 

Φαγητό κάτω από τα δέντρα, πλαστικά πιάτα, χωρίς μαχαίρια, κεφτεδάκια και παστίτσιο και φέτα και ντοματοσαλάτα, μετά παγωτό σε χωνάκια, μετά πάλι παιχνίδι...

Οι μεγάλοι πίνουν μπύρες και κρασιά παγωμένα στην κατάψυξη, ο Θ. κοιμάται στο καρότσι, τα μεγαλύτερα ταράζουν την μεσημεριανή ησυχία με τις φωνές τους κι ενίοτε με τα κλάματα τους...

Η ώρα περνάει, πλησιάζει το απόγευμα, τα πρώτα φραπέ κάνουν την εμφάνισή τους, ο Θ. ξυπνάει και θέλει να σκουπίσει την αυλή με την σκούπα ενώ οι αλλαξιές που έχουν φέρει οι μαμάδες μαζί τους εξαντλούνται...

Η ζέστη υποχωρεί, περασμένες 6:30, αρχίζουν οι σταδιακές αποχωρήσεις συνοδεία των απαραίτητων οδυρμών των παιδιών που θεωρούν ότι δεν έπαιξαν αρκετά, παρ' όλα αυτά θα αποκοιμηθούν μόλις μπουν στο αυτοκίνητο...