Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

"Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου" του Ambrose Bierce

"Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου" του Ambrose Bierce
Υπέροχο μικρό διαμαντάκι το "Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου", μια ευχάριστη έκπληξη που μόνο ικανοποίηση μου χάρισε... Αγοράστηκε, στην τύχη, με μόνα κριτήρια το ένστικτό μου και την χαμηλή του τιμή σε ξεπούλημα βιβλίων που βρέθηκα λίγο πριν τις διακοπές μου και με δικαίωσε πλήρως...

Στην Αυστρία του 17ου αιώνα ένας μοναχός ταξιδεύει σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι και τυχαία συναντά ένα κορίτσι το οποίο είναι η κόρη του δημίου του τοπικού χωριού... Η γνωριμία αυτή ταράζει τον κόσμο του νεαρού μοναχού, τον βάζει σε μια διαρκή ψυχολογική βάσανο και σε αβάσταχτα διλήμματα και εν τέλει στην τρέλα...

Το "Ο μοναχός κι η κόρη του δημίου" του Ambrose Bierce στις 150 περίπου σελίδες του, μέσω της γραφίδας του αδελφού Αμβρόσιου που καταγράφει την ιστορία του σαν ημερολόγιο, επιχειρεί μια κριτική στην θρησκεία... Χωρίς ευθείες βολές, χωρίς έξαλλα αναθέματα, αναδεικνύει την υποκρισία της θρησκείας και την πλήρη εκκοσμίκευσή της... Θέτει το δάχτυλο επί του τύπου των ήλων και σημαδεύει τις αντιφάσεις που περιέχει καθώς έχει εσκεμμένα απολέσει τον πνευματικό χαρακτήρα της κατά τη διαπλοκή της με την κοσμική εξουσία, αντιφάσεις που οδηγούν στην σύγχυση και την ταραχή τον "αγνό" πιστό, όπως ο δύστυχος μοναχός Αμβρόσιος ο οποίος τελικά δεν καταφέρνει να βρει μια θέση στον κόσμο αυτό, όπως πολλοί άλλοι άνθρωποι και σήμερα, πιστοί ή όχι...

Στο τέλος αποκαλύπτεται η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις παλιές ιστορίες και που μεγεθύνει την τραγικότητα του ήρωα και της κόρης του δημίου, θυμάτων και θυτών...

Προτείνεται...

Highway to hell...

Στο δρόμο της επιστροφής από το δεύτερο μέρος των φετινών διακοπών μας και ταξιδεύοντας στην Αθηνών-Πατρών, σκεφτόμουν ότι θα ήταν πρέπον στα διόδια κατά μήκος της "εθνικής οδού" όχι να πληρώνουμε εμείς οι οδηγοί αλλά να μας πληρώνουν, κάτι σαν μπόνους επιβράβευσης που φτάσαμε μέχρι εκεί...

Επίσης σκεφτόμουν ότι η εικόνα του έργου είναι τέτοια που δεν σου επιτρέπει να έχεις ελπίδες για γρήγορη ολοκλήρωση του μέσα σε λογικό χρονικό διάστημα και ότι πραγματικά είναι τρελοί οι Πατρινοί που τόσα χρόνια ανέχονται αυτή την κατάσταση και δεν έχουν καταλάβει νομαρχίες, δεν έχουν κλείσει λιμάνια και γέφυρες για να απαιτήσουν την άμεση περάτωση των έργων και την ασφαλή διέλευση σε αυτό το έγκλημα που κατ' ευφημισμό μόνο μπορεί να λέγεται εθνική οδός...

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

"Η Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη

"Η Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη
Υπήρξε βιβλίο απωθημένο για πολλά χρόνια καθώς αρνιόμουν πεισματικά να το διαβάσω στο πρωτότυπο το οποίο θεωρούσα και θεωρώ κουραστικό... Το γεγονός ότι υπάρχει πλέον μια μετάφραση του βιβλίου στην καθομιλουμένη και επίσης ότι το βρήκα σε γνωστό βιβλιοπωλείο με 2,5 € έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αγορά του και την πλήρωση αυτού του λογοτεχνικού κενού που με προβλημάτιζε...

Άξιζε τελικά η αναμονή τόσων χρόνων; Και ναι και όχι είναι η απάντηση που μου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό...

Ο Ροΐδης επιχειρεί μια μυθιστορηματική αναπαραγωγή των θρύλων που υπάρχουν εδώ και αιώνες για την ύπαρξη ενός θηλυκού πάπα κατά τον 9ο αιώνα... Στηρίζεται και ας μην το παραδέχεται πουθενά, στο έργο του Ιωακείμ (ή Ιεζεκιήλ) Σπανχάιμ "Ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας" από το 1694, λογοκλόπος εν ολίγοις, κάτι που όμως ήταν κοινότατη πρακτική στο παρελθόν όπως μας πληροφορεί ο μεταφραστής Αντώνης Σιμιτζής, ακόμα και ο Σαίξπηρ το έκανε...

Το κείμενο του Ροίδη έχει σκωπτικό χαρακτήρα με αρκετά επιθεωρησιακά στοιχεία και αναφορές σε συγχρόνους του γεγονός που του στερεί από την διαχρονικότητα του... Αποτελεί μια σκληρότατη κριτική πάνω στην θρησκεία και τις πρακτικές που αυτή χρησιμοποίησε για να επιβάλλει τους σκοπούς της... Παρουσιάζει την  οργανωμένη θρησκεία, όπως ακριβώς είναι, ένας βραχίονας κοσμικής εξουσίας που μεταχειρίζεται μεταφυσικές αναφορές και σωματική βία όπου δεν φτάνει η μεταφυσική, για να χειραγωγεί και να εξουσιάζει το κοπάδι των πιστών... Έχοντας υπόψιν ότι το έργο ολοκληρώθηκε το 1866 είναι εύκολα αντιληπτό ότι αποτελούσε τεράστιο τόλμημα για τα ήθη της εποχής να αγγίξει κάποια θέματα τέτοιας φύσης... Ο αφορισμός του Ροΐδη και του έργου του από την Ορθόδοξη Εκκλησία μόνο τυχαίος δεν είναι καθώς το έργο ναι μεν αναφέρεται σε γεγονότα που συνέβησαν στην Δυτική Εκκλησία αλλά το κατηγορώ και η ειρωνεία απευθύνονται συνολικά στην Εκκλησία ανεξαρτήτως δόγματος...

Άσχετα αν ικανοποιήθηκα από την ανάγνωση της "Πάπισσας Ιωάννας" ή όχι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι πολύ σημαντικό και δεν μπορεί να αποκαθηλωθεί έτσι απλά από ένα ανώνυμο blogger διότι το περιεχόμενο του, ασχέτως ύφους, είναι πολύ σημαντικό... Μερικές φορές φταίμε κι οι ίδιοι όταν δημιουργούμε μυθικές διαστάσεις για κάποια πράγματα και περιμένουμε υπερβολικά πολλά για να ικανοποιηθούμε...

Κλείνοντας να προσθέσω ένα μπράβο στην πολύ καλή δουλειά του Αντώνη Σιμιτζή στην μετάφραση του κειμένου...

Στιγμιότυπα, Γιάλοβα 2015...







Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

"Αστυνομία" του Jo Nesbo

"Αστυνομία" του Jo Nesbo
Ξεκινάμε με κάποιες βασικές παραδοχές...

Η μάνα μου μαγειρεύει το καλύτερο μοσχαράκι νουά του κόσμου και ο Jo Nesbo είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων... Αυτές οι παραδοχές δεν σημαίνουν ότι η μάνα μου μαγειρεύει το νουά το ίδιο επιτυχημένα κάθε φορά, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι καλό, ούτε ο Nesbo με ενθουσιάζει το ίδιο κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο του χωρίς να σημαίνει ότι δεν τα έχω απολαύσει όλα όσα έχουν πέσει στα χέρια μου,απλά χωρίς την ίδια ένταση...

Το "Αστυνομία" είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Nesbo με ήρωα τον Harry Hole ο οποίος (σχεδόν) κυριολεκτικά επιστρέφει από τους νεκρούς για να βοηθήσει στην λύση των αποτρόπαιων δολοφονιών αστυνομικών σε χώρους εγκλημάτων που είχαν ερευνήσει στο παρελθόν και που έχει φέρει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την πολιτική και επιχειρησιακή ηγεσία της αστυνομίας του Όσλο...

Φυσικά και είναι ένα καλό βιβλίο, δεν θα μπορούσε να μην είναι... Ο Nesbo παίζει με τις περσόνες που κρύβει ο κάθε άνθρωπος μέσα του, τα σκοτεινά εγώ που συχνά αγνοούμε εσκεμμένα γιατί φοβόμαστε να τα αντιμετωπίσουμε, την ηθική, το σωστό και το λάθος που μπορεί να ειδωθεί από πολλές οπτικές γωνίες... 

Παρά τα δεδομένα προτερήματά του έχει και δύο ευδιάκριτα μειονεκτήματα για όσους τουλάχιστον έχουν διαβάσει παλιότερα βιβλία με τον Harry Holle... 

Ο Harry έχει απολέσει μεγάλο κομμάτι από την σκοτεινιά που τον έκανε τόσο καταστροφικά γοητευτικό στα προηγούμενα βιβλία, έχει χάσει μεγάλο μέρος από την "αλητεία" του... Όχι εντελώς, είναι ακόμα ένα κακό παιδί αλλά πλέον έχει γίνει οικογενειάρχης, εναλλακτικός, αλλά οικογενειάρχης...

Το δεύτερο είναι ότι βγάζει μάτι ότι ο Nesbo προετοιμάζεται για την πιθανή κινηματογραφική μεταφορά των βιβλίων του Harry Hole στην μεγάλη οθόνη γι' αυτό και έχει δομήσει κινηματογραφικά το βιβλίο το, υπερβολικά κινηματογραφικά καμιά φορά, σαν να στήνει από τώρα τις σεκάνς της ταινίας... Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό απλά όπως και να το κάνεις μερικές φορές αποπροσανατολίζει, δεν διαβάζουμε σενάριο αλλά μυθιστόρημα...

Όλα αυτά βέβαια δεν πρέπει να σταματήσουν κανένα από το να διαβάσει το "Αστυνομία", αγνοήστε πλήρως την γκρίνια μου οφείλεται στο ότι επέστρεψα από τις διακοπές...

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Άκου, Βόλφγκανγκ...

Δεν σε συμπαθώ... 

Πιστεύω ότι είσαι παλιάνθρωπος, όσο απλοϊκό και αν ακούγεται αυτό αλλά έτσι μου βγαίνει... 

Έχεις καταφέρει να τρυπώσεις σε κάθε πτυχή και κάθε γωνιά τις ζωής μας, στοιχειώνεις τα όνειρά μας, εσύ και όλοι οι άλλοι σαν κι εσένα, ντόπιοι και ξένοι... 

Έχεις προσπαθήσει πολύ να είσαι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας αλλά υπάρχουν στιγμές όπως χθες στην παραλία καθισμένος κάτω από την σκιά σε μια παραθαλάσσια ταβέρνα, με τα πόδια μέσα στην άμμο, με τα παιδιά να γελάνε και τον αέρα να μας σηκώνει, να το ξέρεις, σε είχα βγάλει εντελώς από το μυαλό μου... 

Το ξέρω, Βόλφγκανγκ, ότι ακούγομαι μελό αλλά αυτή είναι η αλήθεια...

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Κληρονομικό χάρισμα...

Αυτά έγραφα στις 23/06/2015 και μέχρι τώρα επιβεβαιώθηκα στην πρώτη πρόβλεψη, η δεύτερη πρόβλεψη έχει επαληθευτεί επί της ουσίας και περιμένουμε για τις άλλες δύο οι οποίες στα δικά μου μάτια είναι κι αυτές πολύ πιθανές να επαληθευτούν, εδώ είμαι κι εδώ είστε...

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Δίευρω...

Σήμερα πήγαμε στην θάλασσα για πρώτη φορά φέτος και στην τσέπη του μαγιό βρήκα ένα δίευρω ξεχασμένο από πέρυσι...

Το άφησα εκεί...

Κάτι μου λέει ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα, σε λίγο καιρό αυτό το δίευρω θα θεωρείται καβάντζα...

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø

"Η λεοπάρδαλη" του Jo Nesbø
Πάλι καλά που υπάρχεις κι εσύ, Ηarry Hole... Ξέρεις τι στήριγμα ήσουνα όλες αυτές τις μέρες που γίνεται ο κακός χαμός με τα δημοψηφίσματα, τα ΑΤΜ και τις ουρές; Ήσουν η απόδραση από το αγχωτικό και δυσάρεστο παρόν που ζούμε όλοι... Εσύ όμως σε ποιον θα στηριχτείς Harry Hole, σε ποιον θα ακουμπήσει το βάρος που κουβαλάς; Σε κανέναν... Το βάρος σου δεν μπορείς να το μοιραστείς, δεν μπορείς κανείς να σε ξεκουράσει γιατί βγαίνει από μέσα σου, γιατί είναι εσύ...

Ο  Harry Hole ζει στο Hong Kong, έχοντας φύγει από την Νορβηγία προσπαθώντας να ξεφύγει από τους δαίμονες που τον κυνηγούν... Θα επιστρέψει για να λύσει το μυστήριο των δολοφονιών κάποιων γυναικών που φαίνεται να είναι έργο κάποιου σειριακού δολοφόνου και να αποχαιρετήσει τον ετοιμοθάνατο πατέρα του... Η επίλυση της υπόθεσης θα γίνει στόχος για τον Harry... Το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να κυνηγάει τους κακούς, να τους σταματάει, είναι η μόνη λύτρωση του αν και του έχει στοιχίσει πολλά... Για να λύσει την υπόθεση θα ταξιδέψει στην άκρη της Νορβηγίας αλλά και ως την Αφρική, στο Κονγκό... Θα εμπλακεί σε παιχνίδια εξουσίας, δολοπλοκίες και πισώπλατα μαχαιρώματα αλλά θα ακολουθήσει μια μοναχική πορεία μέχρι το τέλος, αποδίδοντας δικαιοσύνη με τον δικό του τρόπο...  Η Κάγια, η συνάδελφός του που τον έφερε πίσω στη Νορβηγία θα προσπαθήσει να μοιραστεί μαζί του το βάρος που τον βαραίνει και να το κάνει δικό της όμως οι δαίμονες του Harry και η ανάμνηση της Ράκελ δεν θα τον αφήσουν να βρει την ευτυχία...

Διαβάζοντας και την "Λεοπάρδαλη"  κατάλαβα ότι αυτό που μου αρέσει τόσο πολύ στα βιβλία του Jo Nesbø με ήρωα τον Ηarry Hole δεν είναι μόνο το γεγονός ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά, κυρίως, ότι σε κάθε ένα από αυτά διαβάζοντάς τα γίνεσαι μάρτυρας της ανατομίας της ανθρώπινης ψυχής... Για όσους έχουν διαβάσει την "Λεοπάρδαλη" ή πρόκειται να τη διαβάσουν, για μένα από τα πιο ωραία κομμάτια του βιβλίου είναι οι συναντήσεις του Harry και του Έισταιν πάνω στα οχυρά του Όσλο...

Είναι περιττό να γράψω ότι συστήνεται ανεπιφύλακτα...

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ...

Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ ελπίζω να έχετε καταλάβει όλοι τι μας περιμένει από την επόμενη εβδομάδα... 

Αν εξαιρέσεις τους κομμουνιστές φίλους μου που το ΟΧΙ τους θέλουν να το κάνουν εφαλτήριο για μια άλλη κοινωνία οι υπόλοιποι τι ακριβώς περιμένετε να γίνει με χώρα χρεοκοπημένη και χωρίς λεφτά; 

Αντίστοιχα οι του ΝΑΙ καταλαβαίνετε ελπίζω ότι η επιλογή συνοδεύεται από μνημόνια ίδια και χειρότερα από αυτά που ήδη γνωρίσαμε... 

Τα κανάλια έχουν σίγουρα ξεσαλώσει και τρομοκρατούν αλλά και οι κορώνες περί "αξιοπρέπειας" και "ελληνικής λεβεντιάς" μου φαίνονται τουλάχιστον αφελείς στη δεδομένη στιγμή... 

Ψηφίστε ότι θέλετε, ότι νιώθετε ότι σας εκφράζει καλύτερα, να έχετε χωνέψει και καταλάβει όμως όλοι σας τι σημαίνει η κάθε επιλογή, τι συνέπειες θα έχει...