Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Συμπεριφορές στον e-κόσμο...

Μου κάνουνε τρομερή εντύπωση οι συμπεριφορές των ανθρώπων στο internet... Κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία τους, πολλοί, λένε τρομερά πράγματα, συμπεριφέρονται προκλητικά, χυδαία, εξωφρενικά, τόσο πολύ που στον "πραγματικό" κόσμο θα τους έπαιρναν για τρελούς ή θα τους καρπάζωναν... Προσωπικά με κάνει να σκέφτομαι αν αυτή η συμπεριφορά αποτελεί απλά μια αποφόρτιση, έστω χοντροκομμένη, ή, ακόμα χειρότερα, μια πραγματικότητα που κρύβεται κάτω από την καθημερινή μάσκα του καθωσπρεπισμού.. Ακόμα χειρότεροι μου φαίνονται αυτοί που συμπεριφέρονται με την λογική ότι τα δικά τους σκατά δεν μυρίζουν, μόνο των άλλων... Αυτοί που κατέχουν τις αλήθειες, τις ωραίες, τις σπουδαίες, τις μεγάλες, που κουνάνε το δάχτυλο στην μύτη των άλλων επιτιμητικά αλλά στην πραγματικότητα είναι σκατάδες... Ανθρωπάκια μικρόψυχα και κενά που ψάχνουν να βρουν όλα όσα τους στέρησε η φύση και η κοινωνία μέσα σε μια οθόνη... Που κάνουν ότι μπορούν για να εξευτελίσουν, να χλευάσουν, να ειρωνευτούν αλλά όταν πληρώνονται με το ίδιο νόμισμα ή όταν δέχονται τις συνέπειες των πράξεών τους, σκούζουνε γεμάτοι οργή και αγανάκτηση για τα δικαιώματά τους... Όντας συντονιστής σε μεγάλο ελληνικό φόρουμ εδώ και 2 μήνες περίπου, έχω έρθει σε επαφή με αυτές τις συμπεριφορές σε πολύ μεγάλες δόσεις και κάπου έχω γκώσει... Όχι ότι χαλιέμαι κιόλας απλά είπα να κάνω κι εγώ την αποφόρτισή μου...

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Psychotherapy Session #2...

Επιστρέφω στο εικονικό μου ντιβάνι για να γράψω κι εγώ δεν ξέρω τι... Έχω μια γενικευμένη "ανησυχία"... Δεν μπορώ να την προσδιορίσω ακριβώς, από πού προέρχεται, ποια είναι η πηγή της αλλά ξέρω ότι είναι εκεί... Ψιλοζορίζομαι να συγκεντρωθώ, να αφιερώσω το μυαλό μου σε μια εργασία που θέλει focus και προσοχή και δόξα τον Γιαραμπή έχω πολλές εργασίες που εκκρεμούν και απαιτούν focus... Έχω πολλά "σχέδια" στο μυαλό μου και όλα βρίσκονται σε αναμονή και στάση, όποιο πιάνω να ξεκινήσω, μένει στην μέση... Νιώθω μεγάλη σωματική κούραση τελευταίως, λες και δουλεύω στα χωράφια από το πρωί ως το βράδυ, πτώμα σκέτο... Όλα αυτά μπορεί να είναι συμπτώματα κατάθλιψης ή μπορεί να είναι και η μαλακία που με δέρνει και με έχει καταπιεί το άγχος πάλι... Άγχος για τα πάντα, τα πάντα όμως λέμε... Τις προάλλες έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται, βλέποντας στην TV τις καταστροφές που έχει προκαλέσει η κακοκαιρία σε Ευρώπη και Λατινική Αμερική, μήπως επαληθεύονται οι ταινίες καταστροφής τύπου "2012" και "The Day After Tomorrow", μήπως έρχεται το τέλος του κόσμου... Έχει χαθεί η μπάλα και δεν ξέρω πως να το κουμαντάρω και τσαντίζομαι γιατί νιώθω ότι υπερβάλλω και ότι πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό αλλά δεν το έχω, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, έτσι μου βγαίνει, μαλάκας από κούνια και εκ πεποιθήσεως, μην στεναχωρηθούν οι άλλοι, μην θυμώσουν οι άλλοι, μην νιώσουν άβολα οι άλλοι και τελικά δεν έχουν πρόβλημα οι άλλοι, έχω εγώ, γαμώ το φελέκι μου, πάντα εγώ έχω και προσπαθώ να προβλέψω την αντίδραση του άλλου και δεν προβλέπω τίποτα τελικά, όλο λάθος εκτιμήσεις κάνω, όλα για τους άλλους, τίποτα για μένα και περιμένω να αλλάξει κάτι αλλά τι να αλλάξει αν δεν το αλλάξω εγώ, ούτε θα γίνουν όλα όπως τα θέλω δια μαγείας, ούτε το Τζόκερ θα μου κάτσει, ούτε το μάννα θα πέσει από τον γαμημένο ουρανό, θα πρέπει εγώ να ανέβω να το κατεβάσω ή τουλάχιστον να προσπαθήσω, διότι τελικά κάνω αυτό που κατηγορώ τους άλλους, κάθομαι και μοιρολατρώ και βράζω στο ζουμί μου, χωρίς να αναλαμβάνω δράση εγώ ο ίδιος, απλά γράφω ο μαλάκας στο blog και περιμένω να περάσει η ώρα να σχολάσω...

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Το φιάσκο του "αντισημιτισμού", του Γιώργου Δελαστίκ...

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο που αλίευσα στο tvxs...


Το φιάσκο του "αντισημιτισμού", του Γιώργου Δελαστίκ

Σοβαρότατες πολιτικές διαστάσεις με εξαιρετικά ύποπτες και σκοτεινές πτυχές έχει πάρει πλέον η υπόθεση του διπλού εμπρησμού της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά, στις 5 και στις 17 Ιανουαρίου, με την αποκάλυψη των δραστών της επαίσχυντης πράξης. Εχει προκληθεί πολιτικός και διπλωματικός σάλος καθώς έγινε γνωστό ότι οι δράστες είναι... δύο Αμερικανοί από τη «διευκόλυνση» (δηλαδή τη βάση) των ΗΠΑ στη Σούδα, δύο Βρετανοί από τη βάση του ΝΑΤΟ εκεί και ένας Ελληνας, ο οποίος έχει σχέση με την τροφοδοσία της νατοϊκής βάσης! Οπως αποδεικνύεται από τις λήψεις καμερών επιτήρησης καταστημάτων που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο με τη συναγωγή, δράστης του πρώτου εμπρησμού ήταν ο ένας από τους δύο Αμερικανούς με συνεργούς τούς υπόλοιπους τέσσερις, ενώ δράστης του δεύτερου εμπρησμού ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους δύο Βρετανούς (33 ετών, ενώ ο δεύτερος είναι 23) με τους υπόλοιπους να φυλάνε τσίλιες!

Οι δύο Αμερικανοί φυγαδεύτηκαν αμέσως στο εσωτερικό της βάσης τους και ενδεχομένως να έχουν ήδη μεταφερθεί εκτός Ελλάδας, ενώ κλιμάκιο της αμερικανικής πρεσβείας έσπευσε αμέσως στα Χανιά για να κουκουλώσει την υπόθεση και να υποβαθμίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την αναφορά στους Αμερικανούς δράστες από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Οι Αμερικανοί απαιτούν για τον σκοπό αυτόν τη συνεργασία της ελληνικής αστυνομίας, στην οποία άλλωστε οι υπεύθυνοι της αμερικανικής βάσης αρνήθηκαν να δώσουν τα ονόματα των δραστών. Εννοείται ότι η τοπική ΕΛ.ΑΣ. έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και το θέμα χειρίζεται απευθείας το υπουργείο Δημόσιας Τάξης λόγω του εκρηκτικού πολιτικού χαρακτήρα του θέματος.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους δύο Βρετανούς. Οι αρχικές πληροφορίες τούς φέρουν ως εκπαιδευτές της ειδικής μονάδας Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ, αλλά τα τελευταία 24ωρα καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως... εργαζόμενοι σε μπαρ (!) ώστε να υποβαθμιστούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι επικίνδυνες για το Λονδίνο πολιτικές διατάσεις του θέματος και φυσικά οι δικαιολογημένες αντίστοιχες υποψίες.

Το πιο διασκεδαστικό είναι ότι στην αναγνώριση των δραστών έπαιξε καθοριστικό ρόλο, όπως μεταδίδεται από τα Χανιά, το κλιμάκιο της... ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ που βρίσκεται μόνιμα στην Κρήτη, το οποίο «εισέβαλε» στα γραφεία της ΕΛΑΣ στα Χανιά και απαίτησε από τους Ελληνες αστυνομικούς να μαζέψουν το οπτικό υλικό από όλες τις κάμερες των καταστημάτων, βάσει του οποίου όντως αποκαλύφθηκαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δράστες, μαζί με τον Ελληνα «τσιλιαδόρο» συνεργάτη τους. Προφανώς τώρα οι Ισραηλινοί πράκτορες θα τραβούν τα μαλλιά τους!

Η αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών κατεξευτέλισε παράλληλα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση προς τους Αμερικανούς πολίτες προειδοποιώντας τους για τον αντισημιτισμό των... Ελλήνων! Τι έχει άραγε η Ουάσιγκτον να πει τώρα που όλοι γνωρίζουν ότι δύο Αμερικανοί και όχι Ελληνες πολίτες συμμετείχαν στους εμπρησμούς, με τον έναν μάλιστα εξ αυτών να είναι και ο εμπρηστής την πρώτη φορά;

Παρόμοιο διασυρμό υπέστη και η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», η οποία την Πέμπτη δημοσίευσε ημισέλιδο κατάπτυστο άρθρο με τίτλο «Η ντροπή της σύγχρονης Ελλάδας», για να καταγγείλει τον υποτιθέμενο αντισημιτισμό των Ελλήνων. «Η Ελλάδα υποφέρει από έλλειψη ηθικής, θρησκευτικής και κοινωνικής ηγεσίας, που να καταγγέλλει την αισχύνη του αντισημιτισμού» έγραφε λάβρη η αμερικανική εφημερίδα, επαινώντας παράλληλα την «αξιοθαύμαστη εξαίρεση του πρώην συντηρητικού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη»!
Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι η αμερικανική εφημερίδα ορίζει ως δήθεν αντισημιτισμό... «τη συνηθισμένη τώρα σύγκριση του Ισραήλ με τους ναζί στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης»! Αποδεικνύεται έτσι ότι όλος αυτός ο θόρυβος αποσκοπεί συν τοις άλλοις στο να πιέσει τα ελληνικά ΜΜΕ να σιωπούν μπροστά στα εγκλήματα που διαπράττουν τα αιμοσταγή στρατεύματα του Ισραήλ σε βάρος αμάχων Παλαιστινίων. Μάταιος ο κόπος των Αμερικανών. Δεν θα το καταφέρουν.

ΥΠΟΨΙΕΣ
Προβοκάτσια ξένων υπηρεσιών;

Η ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ των δραστών εγείρει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί από τις βάσεις πυρπόλησαν δύο φορές τη συναγωγή λόγω προσωπικής πολιτικής εμπάθειας εναντίον των Εβραίων ή έδρασαν κατόπιν εντολών μυστικών υπηρεσιών των χωρών τους; Εχουμε να κάνουμε δηλαδή με τυχαίες πράξεις αντισημιτικού κρετινισμού τεσσάρων ανεγκέφαλων Αμερικανών και Βρετανών ή με πολιτική προβοκάτσια ξένων πρακτόρων με στόχο τη δυσφήμηση της Ελλάδας στον εβραϊκό κόσμο που κατέχει κορυφαίες θέσεις στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, σε μια φάση που η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και επομένως έχει ανάγκη τις ξένες τράπεζες;

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 25/01/2009

Haiti: 360° - Καταπληκτικό βίντεο του CNN από Αϊτή!

Δείτε εδώ αυτό το καταπληκτικό βίντεο που γυρίστηκε στην Αϊτή, στις 18 Ιανουαρίου από το CNN... Δίνει τη δυνατότητα στον θεατή να εξερευνήσει την εικόνα που βλέπει όσο θέλει, "γυρνώντας" την κάμερα προς όποια κατεύθυνση θέλει!!! Το βίντεο αποτελείται από τέσσερα μέρη, δείτε τα όλα!!!

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Μπατζελή, η "ειρηνοποιός"...

Πραγματικά δεν έχω παρακολουθήσει καθόλου τις κινητοποιήσεις των αγροτών, τι ζητάνε, αν έχουν δίκιο, αν έχουν άδικο, τι τους λέει η κυβέρνηση και δεν συμμαζεύεται, αλλά... Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σου κόβει και ιδιαίτερα για να καταλάβεις ότι μια υπουργός η οποία προσπαθεί, υποτίθεται, να εκτονώσει μια κατάσταση κοινωνικής κρίσης όπως αυτή με τους αγρότες, δεν δίνει συνέντευξη σαν και αυτή, που κυκλοφορεί την ίδια μέρα της συνάντησης της με τους συνδικαλιστές των αγροτών και στην οποία περιέχει χαρακτηρισμούς εναντίον των συνομιλητών της, όπως:

...«αυτοί που κλείνουν τους δρόμους παίρνουν τις υψηλότερες επιδοτήσεις»...

...
«πρόκειται για ένα συνονθύλευμα χωρίς επαρκή νομιμοποίηση»...

...
«οι άνθρωποι υποθέτουν ότι εκπροσωπούν τους αγρότες, το πανελλαδικό συντονιστικό είναι αχταρμάς που αγγίζει τα όρια του αναρχοσυνδικαλισμού, με τον οποίο συντονίζονται συνδικαλιστές του ΚΚΕ και της Νέας Δημοκρατίας. Οι περισσότεροι είναι επιχειρηματίες ή ορίζονται από προσωπικές στρατηγικές, τρελαίνονται από τη δημοσιότητα, περιφρονούν την πολιτική ηγεσία της χώρας και θεωρούν εαυτούς μικρούς ανεξάρτητους ηγέτες,που δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν»...

...
«Ο παραλογισμός δεν έχει όρια, δεν εξηγείται, υπεισέρχονται άλλοι ψυχολογικοί παράγοντες, οι οποίοι με ξεπερνούν»...

...
«Όταν κάποιοι λένε στα τηλεοπτικά δίκτυα ότι δεν μπορούν να συζητήσουν μαζί μου, γιατί δήθεν η Μπατζελή μιλάει τη γλώσσα του σώματος, καταλαβαίνω ότι έχω να κάνω με σεξιστές, για να μην πω τίποτε χειρότερο»...

...
«ορισμένοι από αυτούς μοιάζουν με τραμπούκους,απειλούν και εκβιάζουν,θέλουν να ελέγξουν πάση θυσία τον μηχανισμό του αγροτικού κινήματος, τους νέους αγρότες, γενικώς παίζουν παιχνίδι εξουσίας, παρ΄ ότι δεν το ομολογούν,ούτε θα το ομολογήσουν ποτέ»...

Μπορεί η κυρία Μπατζελή να έχει και δίκιο...
Μπορεί και να λέει την αλήθεια, είπα εξ αρχής δεν ξέρω, δεν έχω άποψη, δεν το έχω παρακολουθήσει το θέμα, αλλά η συμπεριφορά της δεν μου φαίνεται η "ενδεδειγμένη" όταν πας να διαπραγματευτείς με κάποιον που έχεις διαφορές... Για να τα κάνεις χειρότερα είναι μια χαρά, όχι όμως για να τα βρεις με τον άλλο...

Το συμπέρασμα που βγαίνει, σύμφωνα με το δικό μου μυαλό, είναι ότι είτε η κυρία Μπατζελή δεν έχει ιδέα από διαπραγμάτευση και πολιτική και νομίζει ότι με τον τσαμπουκά της θα πάει μπροστά, είτε εσκεμμένα έδωσε αυτή την συνέντευξη, τη δεδομένη χρονική στιγμή για να δυναμιτίσει τις διαπραγματεύσεις με τους αγροτοσυνδικαλιστές... Γιατί και πώς δεν γνωρίζω...

Τα συμπεράσματα δικά σας...


Μια ήσυχη Κυριακή...

Ξυπνήσαμε νωρίς... Πήγαμε μια βόλτα μέχρι την Πεντέλη να δούμε λίγο χιόνι από κοντά...Δεν είδαμε στρωμένο αλλά έριχνε κάργα... Γυρίσαμε στο σπίτι με μια στάση στο περίπτερο για εφημερίδες/περιοδικά και μαγειρέψαμε: Σουπίτσα με λαχανικά (πατάτα, καρότο, κρεμμύδι, μπιζέλι κτλ, κτλ,...) και σκορδόψωμο... Κάναμε τα μπάνια μας και κάτσαμε να φάμε στον καναπέ, βλέποντας ταινία στο dvd... Το..."γιουβαρλάκι" (έχει στρογγυλέψει πολύ!!!) αποκοιμήθηκε στον καναπέ... Τώρα σερφάρω λίγο να περάσει η ώρα... Στις 7:00 έχει τον Θρύλο, θα κάτσω να τον δω, λες να δούμε κορνέδες;

Update (9:57 μμ): Τον ήπιαμε...

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Back in time...

Σήμερα το πρωί στον Nitro Fm, στην εκπομπή του Βαγγέλη Χαρισόπουλου, άκουγα το "party του κάγκουρα", ένα tribute στα '90s, στα κομμάτια εκείνα που όταν τα ακούμε ένα ειρωνικό γελάκι σχηματίζεται στο στόμα μας... Vanilla Ice, Snap, 2 Unlimited και τράβα κορδέλα... Έχουν περάσει κοντά 20 χρόνια, γαμώτο, απ' όταν ξεκίνησαν τα '90s... Πρέπει να είμαι από τους πρώτους στην Ελλάδα που αγόρασαν το "Nevermind" και θυμάμαι την μέρα που πέθανε ο Cobain... Στο γυμνάσιο, στα party χορεύαμε pogo με Αντίδραση... Θυμάμαι όταν ακούσαμε για το νέο είδος ηλεκτρονικής μουσικής που έπαιζε ένας dj σε ένα club στην Φρανκφούρτη... Έχω πάει στην περιβόητη συναυλία των Prodigy στο Βύρωνα που διακόπηκε λόγω επεισοδίων... Έχω πάει στα party του Αλίμου, στο X-Movie Theater και σε party σε γκαράζ... Ήμουνα στο Rockwave που έγινε στον Άγιο Κοσμά, όπου είχαν γίνει επεισόδια (πάλι έπαιζαν οι Prodigy!) και είχαμε μπει στη ζούλα από μια τρύπα στα κάγκελα...

Έχω ζήσει ωραία και χαίρομαι για όλα αυτά (και άλλα) και δεν θέλω μονίμως να γκρινιάζω αλλά έχουν περάσει πολλά χρόνια και νιώθω λίγο γέρος...

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Μικρή ξεφτίλα...

Με αφορμή μια συζήτηση που γίνεται στο phorum και το post της dame, μια ιστοριούλα μικρής, προσωπικής ξεφτίλας...

Πριν από δύο χρόνια, δέχομαι ένα τηλεφώνημα από μεγάλη εταιρεία του χώρου της πληροφορικής που μου ζητάνε να πάω για συνέντευξη... Εγώ ήδη δούλευα αλλά σκέφτηκα ότι δεν έχω να χάσω τίποτα και κανονίσαμε ραντεβού... Τα γραφεία της εταιρείας είναι πολύ κοντά στην Κηφισίας, σε ένα παράλληλο δρόμο, στο ύψος του Ιππικού Ομίλου. Δεν ήξερα πως να πάω, χάθηκα στο δρόμο, καθυστέρησα, αναγκάστηκα να πάρω τηλέφωνο να τους ενημερώσω ότι θα αργήσω, όταν βρήκα την εταιρεία δε, έψαχνα πάρκινγκ 20 λεπτά... Με τα πολλά, καταφθάνω στα γραφεία εκνευρισμένος και ελαφρώς αγχωμένος και με μια υποψία ανάγκης για κατούρημα, επειδή όμως ντράπηκα να καθυστερήσω κι άλλο το ήδη καθυστερημένο μου interview κι επειδή μου φάνηκε άκομψο να πάω στην τουαλέτα μόλις πατήσω το πόδι μου, δεν είπα τίποτα... "Σιγά", σκέφτηκα..."Μισή ωρίτσα το interview, θα γυρίσω σπίτι να κατουρήσω, μένω και κοντά"...

Με οδηγούν σε ένα meeting room και μου ζητάνε να περιμένω διότι ο κύριος Γ. είναι απασχολημένος, στην μέση ενός video conference με Αμερική... Περιμένω μόνος για κανένα εικοσάλεπτο... Η κύστη μου γεμίζει...Μετά από τα είκοσι λεπτά εμφανίζεται μια κοπέλα που μου ανακοινώνει ότι είναι από το τμήμα ανθρωπίνων πόρων και ότι θα κάνουμε μαζί μια πρώτη κουβέντα... Με ρωτάει όλα τα κλισέ, τα κίνητρά μου, τι ζητάω από τη δουλειά μου, πως βλέπω τον εαυτό μου σε 10 χρόνια, μπλα, μπλα, μπλα... Απαντάω κι εγώ με όλα τα κλισέ, "Είμαι φιλόδοξος, εργατικός, καταπληκτικός, το ελάττωμά μου είναι ότι είμαι πολύ υπεύθυνος"... Η κύστη μου εξακολουθεί να γεμίζει...

Κάποια στιγμή, η κοπέλα μου ανακοινώνει ότι η κουβέντα μας τελείωσε και ότι τώρα θέλει να με δει η διευθύντρια Μάρκετινγκ της εταιρείας η οποία καταφθάνει αφού περάσουν άλλα είκοσι λεπτά... Είναι φιλική, trendy,ενθουσιώδης, "oh yeah" τύπος και αναλαμβάνει να μου δώσει το job description... Ξενερώνω γρήγορα, η θέση δεν μου αρέσει κι αυτή μιλάει, μιλάει, μιλάει, έχει πολύ διάθεση για κουβέντα κι εμένα η κύστη μου γεμίζει... Όταν (επιτέλους) το interview μαζί της τελειώνει και φεύγει για να έρθει ο κύριος Γ. , ο οποίος έχει τελειώσει το video conference, έχω αρχίσει ήδη να νιώθω άβολα... Είμαι αποφασισμένος να απορρίψω την θέση οπότε σκέφτομαι ότι θα τελειώσουμε γρήγορα και θα φύγω γρήγορα να πάω για κατούρημα, σε κάποια αλάνα, ακόμα ντρέπομαι την προοπτική να τους ζητήσω να κατουρήσω εκεί...

Ο κύριος Γ. καταφθάνει, είναι βαρύς και βαρετός και μιλάει αργά...πολύ αργά... Θέλει να μου κάνει αναδρομή στην ιστορία της εταιρείας από τα γεννοφάσκια της στην Αμερική, να μου περιγράψει με λεπτομέρειες την θέση που μου προσφέρεται... Εγώ ήδη βλαστημάω από μέσα μου, νιώθω τους πρώτους πόνους στην κοιλιακή χώρα και αρχίζω να ιδρώνω... Η συνέντευξη συνεχίζεται αργά και βασανιστικά, αυτός μιλάει, ρωτάει, εγώ απαντώ μονολεκτικά, γίνομαι σχεδόν δυσάρεστος αλλά η προοπτική να κατουρηθώ μπροστά σε ένα ξένο άνθρωπο είναι πιο τρομακτική... Στο μυαλό μου επεξεργάζομαι σχέδια δράσης, "Θα κατουρήσω μέσα στο πάρκινγκ, στην αλάνα δίπλα, αν δεν αντέξω μέσα στο ασανσέρ!"... Όταν η συνέντευξη τελειώνει και σηκώνομαι όρθιος να φύγω συνειδητοποιώ ότι όλα τα σχέδια που έκανα είναι μάταια... Ζητάω (με προφανή αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο) να πάω στην τουαλέτα (ο κύριος Γ. με κοιτάζει με ένα βλέμμα γεμάτο κατανόηση και λίγο ειρωνεία), κατεβαίνω με δυσκολία την σκάλα, μπαίνω στην τουαλέτα και επιτέλους...κατουράω...για πολύ ώρα!!! Όταν βγαίνω από την τουαλέτα συνειδητοποιώ ότι με περιμένει απ' έξω να με ξεπροβοδίσει και η ντροπή μου μεγαλώνει περισσότερο...

Ψελλίζω ένα "Χάρηκα πολύ" και φεύγω ντροπιασμένος..

...

Πριν περίπου ένα χρόνο, ένα πρωί στο γραφείο κοντεύω να πνιγώ με τον καφέ όταν αντικρίζω από το διάδρομο να πλησιάζει ο κύριος Γ. ... Ο άνθρωπος έχει έρθει για δουλειά κι εγώ δεν ξέρω πού να κρυφτώ για να μην με δει και με αναγνωρίσει...τον "κατρουλή" υποψήφιο...

Τελικά, καταφέρνω να περάσω απαρατήρητος...