Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Η Κραυγή...

Η Κραυγή - Edvard Munch
Χθες το βράδυ (Κυριακή, 28η Οκτωβρίου) κι ενώ πάλι δούλευα, ερχόταν διαρκώς στο μυαλό μου η "Κραυγή" του Edvard Munch, ένας πίνακας που αποτυπώνει τον ανθρώπινο τρόμο και την απελπισία... Η ψυχική μου διάθεση και η σωματική μου κόπωση, προφανώς, έψαχναν να βρουν μια εικόνα να εκφραστούν και αυτή ήταν η ιδανική... 

Περιμένοντας να τρέξουν αμέτρητες stored procedures ζωγράφιζα με κόκκινο στυλό σχεδιάκια που άλλοτε προσπαθούσαν να μοιάζουν στην "Κραυγή" και άλλοτε στον Κθούλου... Έφυγα πιο νωρίς από τους άλλους γύρω στις 8:30 γιατί δεν άντεχα άλλο... Τα σχεδιάκια μου έγιναν αντικείμενο συζήτησης και προσοχής... Κάποια κοπέλα μου είπε σήμερα ότι αν δείχναμε τα σχέδια σε ψυχολόγο, αυτός θα συμβούλευε να κλειδώσουμε τον ζωγράφο και να πετάξουμε το κλειδί...Δεν θα είχε και πολύ άδικο ο ψυχολόγος...

Η πλάκα είναι ότι τα σχέδια άρεσαν σε όλους και ότι πήρα επαίνους που δεν περίμενα ποτέ να πάρω για τις καλλιτεχνικές μου επιδόσεις...

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Twitter-like posts #3...

Έκπληξη!!! 

Είμαι στη δουλειά πάλι Σαββατιάτικο...

Φεύγοντας (ποιος ξέρει τι ώρα) λέω να πάω να πάρω το HOT DOC, να συμμετάσχω κι εγώ στο έγκλημα...

Παναγιώταρε...

... θα είχε πολύ ενδιαφέρον να πεις την άποψή σου για τον Σχορτσιανίτη στον ίδιο, κατά πρόσωπο... Μάλλον θα σου έβαζε το ελληνόμετρο εκεί που δεν φτάνει το φως του ήλιου...

Κάτι τύποι σαν και σένα κάνουν την λέξη "Έλληνας" να ακούγεται βρισιά...

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

"Μύριαμ" του Truman Capote

Μύριαμ - Truman Capote
To βιβλίο "Μύριαμ" των εκδόσεων Ερατώ, είναι μια συλλογή διηγημάτων του Truman Capote που παίρνει τον τίτλο της από το ομώνυμο διήγημα... Είναι μια κλεφτή ματιά σε μια Αμερική όχι και τόσο λαμπερή, όχι όπως αυτή που βλέπουμε στις Χολιγουντιανές ταινίες... Μιλάει για την μοναξιά, για τους προσωπικούς δαίμονες που μας κυνηγούν, είναι άλλοτε αστείο και άλλοτε μελαγχολικό, συχνά ακροβατεί μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας... Ο Capote φλερτάρει με την παρακμή, σαγηνεύεται από αυτήν και την προσεγγίζει από πολλές πλευρές... 

Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο απ' όλα το πλέον χιουμοριστικό των διηγημάτων του βιβλίου, το "Η δική μου άποψη"... Η "χλιαρή" μου προσωπική άποψη για την λογοτεχνική φόρμα του διηγήματος εξακολουθεί να επιβεβαιώνεται, δεν μου ταιριάζει ιδιαίτερα, και το "Μύριαμ" δεν κατάφερε να μου την ανατρέψει... Δυστυχώς, τίποτα δεν διευκόλυνε την ανάγνωση αυτού του βιβλίου η οποία ολοκληρώθηκε υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες αλλά στα βιβλία, όπως και στους ανθρώπους, δεν δίνονται πάντα όλες οι ευκαιρίες που μπορούν να έχουν...

Twitter-like posts #2...

Ποστάρω από τη δουλειά...

Το date και το time του post είναι πραγματικό...

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Κρίμα...

Τάσσεται με την "νομιμότητα", καθησυχάζει πλούσιους και φτωχούς ευρωλάτρες και προκαθορίζει την πολιτική του όταν θα ανέβει στην κυβέρνηση... Δείχνει να έχει διαλέξει στρατόπεδο και να ενσωματώνει και αυτός στην φρασεολογία του την λογική των μονόδρομων και των διλημμάτων... Ίσως να φταίει ότι δεν αξιοποιήθηκε η δυναμική της αγανάκτησης και της δυσαρέσκειας, ίσως και να ήταν τέτοιος από την αρχή... Σε κάθε περίπτωση νιώθω απογοήτευση, έχω δεύτερες σκέψεις για την εκλογική μου ζαριά...

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

"De profundis" του Oscar Wilde

De profundis - Oscar Wilde
De profundis σημαίνει "εκ βαθέων" στα λατινικά...

Το βιβλίο αυτό είναι μια μακροσκελής επιστολή του φυλακισμένου,  εξαιτίας του σκανδάλου Queensberry, Oscar Wilde, προς την πέτρα του σκανδάλου και εραστή του, Alfred Douglas... Είναι ένα γράμμα γεμάτο απογοήτευση για την αγάπη που δεν πέτυχε να βρει την ανταπόκριση που ήθελε, για μια προδοσία...

Ο Wilde κατηγορεί τον εραστή του για την συμφορά  που τον βρήκε, για το κύλισμα της υπόληψής του στην λάσπη... Αποποιείται των ευθυνών του, τοποθετεί τον εαυτό του σε ένα βάθρο ρομαντισμού και καταλογίζει ευθύνες... Ευθύνες που κάποτε έχουν στόχο και σκοπό και άλλοτε απλά αποδεικνύουν την εγωιστική και κακομαθημένη φύση του καλλιτέχνη...

Παράλληλα, επιχειρεί και μια αποτίμηση της ζωής του και εκθέτει πολλές από τις σκέψεις του και τις αντιλήψεις του για τη ζωή... Στιγμές, στιγμές αναγνωρίζει τα λάθη του και αυτομαστιγώνεται...Προσπαθεί να βρει την κάθαρση, να βρει ένα νόημα σε όλη αυτή την περιπέτεια και την ατίμωση που ζει...

Ο φλύαρος εστετισμός του δεν του επιτρέπει να κρατά την εστίαση στον στόχο του σταθερή, η επιστολή, προφανώς επειδή γράφτηκε μέσα σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει πάνω και κάτω, αλλού φλυαρεί χωρίς λόγο και αλλού χτυπάει κατευθείαν στο ψαχνό... Αυτή η εστέτ θεώρηση των πάντων είναι και ο λόγος που δεν αφήνει τον αναγνώστη να έρθει κοντά του, να ταυτιστεί μαζί του, να τον συμπονέσει...

Θεωρώ άνισο έργο το "De Profundis",  άνισο και αντιφατικό, όπως ήταν και ο δημιουργός του... Δεν το "πετάω" αλλά επιβεβαιώνομαι μετά από χρόνια όταν διάβασα το "Πορτραίτο του Dorian Gray" ότι το ύφος του Oscar Wilde δεν είναι "my cup of tea"...

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Αποφασίζομεν και διατάσσομεν...

Έχει πλέον κανένας καμιά αμφιβολία ότι το καθεστώς στο οποίο ζούμε είναι μια χούντα τύπου Τουρκίας με "δημοκρατική" βιτρίνα; Από πότε έχει να κηρυχθεί απαγόρευση συναθροίσεων σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα; Πρέπει να είναι από την επταετία των συνταγματαρχών...

Πόσο γλοιώδης και δουλοπρεπής η στάση της κυβέρνησης απέναντι στην μαιτρέσα της;

Εν τω μεταξύ, κόμματα και συνδικάτα έχουν καλέσει σε συγκεντρώσεις... 

Χαμός θα γίνει αύριο...