Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

"Ο Βασιλιάς των Αρουραίων" του James Clavelle


Ο Βασιλιάς των Αρουραίων - James Clavelle
Προσπαθώ να βρω μια καλή εισαγωγή για αυτό το review αλλά δεν τα καταφέρνω, το μόνο που μου έρχεται και μου ξαναέρχεται στο μυαλό είναι το πόσο καταπληκτικό ήταν αυτό το βιβλίο...

Ο "Βασιλιάς των Αρουραίων"στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, στις προσωπικές εμπειρίες που έζησε ο Clavell όντας αιχμάλωτος πολέμου για 3,5 χρόνια στο Τσάνγκι της Σιγκαπούρης... Πρόκειται για ένα ταξίδι μέσα στην ανθρώπινη ψυχολογία, μια σπουδή πάνω στην τιμιότητα και την ηθική και το πόσα είναι διατεθειμένος να κάνει κάποιος για να επιβιώσει...

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης είναι ένα καθαρτήριο των ανθρώπινων ψυχών, ένα αμόνι που οι ψυχές και τα κορμιά χτυπιούνται αλύπητα, ατσαλώνουν ή πεθαίνουν... Η τιμή και η ηθική όπως την αντιλαμβανόμαστε όσοι είχαμε την πολυτέλεια να μην νιώσουμε ποτέ στη ζωή μας τον τρόμο του θανάτου ή της πείνας, δεν υπάρχουν, υπάρχει μόνο η θέληση για ζωή... Το τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις για να ζήσεις, σε πόσα πτώματα θα πατήσεις περιγράφει τους χαρακτήρες, ξεχωρίζει τους καλούς και τους κακούς... 

Οι συνθήκες στο στρατόπεδο είναι απίστευτα σκληρές, η επιβίωση μονόδρομος... Όσο προχωράνε οι σελίδες και γνωρίζουμε τους χαρακτήρες βλέπουμε ότι υπάρχουν φυλακές πολύ χειρότερες και πολύ πιο σκληρές από αυτές που φυλακίζουν τα κορμιά, υπάρχουν αιχμάλωτοι που κουβαλάνε μέσα τους φυλακές πιο σκληρές, για την καταγωγή τους, την σεξουαλική τους προτίμηση, την αγάπη... Καθώς παρακολουθούμε τις ζωές κάποιων συγγενών των αιχμαλώτων σε παράλληλο πλάνο, συνειδητοποιούμε ότι κάποιοι από αυτούς ζουν πίσω από σύρματα όλη τους τη ζωή χωρίς να έχουν περάσει ούτε μια μέρα στο Τσάνγκι... 

 Μέσα σε όλους αυτούς ξεχωρίζει η μορφή του Βασιλιά... Του Βασιλιά που είναι δαίμονας ή άγγελος, μαυραγορίτης ή απλά καλός έμπορος, φίλος ή δυνάστης... Κλείνοντας το βιβλίο, αντίθετα με ότι ίσως πιστεύουν οι υπόλοιποι αναγνώστες του "Βασιλιά των Αρουραίων", σκέφτομαι τον Βασιλιά θετικά, τον συμπαθώ... Ο Βασιλιάς έκανε απλά ένα τεράστιο λάθος... Ανάγκασε τους ανθρώπους να ζητήσουν τη βοήθειά του, τους ανάγκασε να συρθούν στα πόδια του ζητώντας βοήθεια, την ώρα που αυτός φαινόταν και ήταν υγιής, δυνατός και σίγουρος... Οι άνθρωποι δεν μπορούν να συγχωρήσουν αυτούς που τους είδαν στα γόνατα... 

 Για τον "Βασιλιά των Αρουραίων" θυσίασα τον (πολύτιμο) μεσημεριανό ύπνο του Σαββατοκύριακου, 450 σελίδες σε δυο μεσημέρια... Δεν το κάνω συχνά αυτό, μόνο για βιβλία που δεν μπορώ να αφήσω από τα χέρια μου... Ο "Βασιλιάς" ήταν τέτοιο...

Athens Live School Festival...

Βρεθήκαμε στο Γκάζι οικογενειακώς την Κυριακή το απόγευμα, στη δεύτερη μέρα του Athens Live School Festival... Το όλο concept αφορά μαθητικά ροκ (και όχι μόνο) συγκροτήματα που τους δίνεται η δυνατότητα να παίξουν πάνω σε μια πραγματική σκηνή, να δείξουν τι αξίζουν, να κάνουν το κομμάτι τους, την καύλα τους...

Η είσοδος ήταν ελεύθερη, η προσέλευση του κόσμου μικρή αλλά δυναμική, γενικά το κλίμα ήταν καλό και υπήρχε αρκετή ενέργεια... Ακούσαμε ωραίες μουσικές και είχε τον χαβαλέ του, μου έμειναν ένα πολύ καλό thrash metal group το οποίο έπαιζε όταν μπήκαμε στον χώρο και δεν συγκράτησα το όνομά τους και ένα καταπληκτικό ντουέτο από δυο πιτσιρίκες με ακουστικές κιθάρες και άψογες φωνές, τις MARGICSOFI... Υπήρχαν και τα κακέκτυπα των ΟΝΙΡΑΜΑ φυσικά ή παντελώς ατάλαντοι...Αστροναύτες της μουσικής, όλο ποζεριά και δήθεν και καθόλου ταλέντο αλλά τι να κάνεις, shit happens...

Κράτησα δυο σκέψεις από την χθεσινή συναυλία, μια θετική και μια αρνητική... Από την μία η ενέργεια, η καύλα των πιτσιρικάδων, η ωραία μουσική, το ταλέντο... Από την άλλη η σκληρή πραγματικότητα, τα ταλέντα που δεν θα βρουν ποτέ το δρόμο τους προς τη δισκογραφία γιατί δεν είναι αρκετά sexy ή αρκετά trendy, που δεν θα γινόταν (και δεν θα ήθελαν οι ίδιοι) να είναι opening act σε κάποια μπουζούκια, να "ζεστάνουν" το κοινό πριν από τη Βανδή και τον Ρέμο...

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Χρήσιμα links στον καιρό του Αντώνη Σαμαρά (Μνημόνιο part 2)......

"Ο Εκλεκτός" του Thomas Mann

"Ο Εκλεκτός" - Thomas Mann
Είναι πολύ περίεργο όταν πιάνεις για πρώτη φορά στα χέρια σου ένα βιβλίο μιας "ιερής αγελάδας" της λογοτεχνίας και ενώ περιμένεις να εκστασιαστείς, να μένεις στα κρύα του λουτρού... Αρχίζεις να αμφισβητείς το αισθητικό σου κριτήριο, την λογοτεχνική σου κατάρτιση, ντρέπεσαι να ομολογήσεις το πόρισμά σου... Μετά όμως σκέφτεσαι ότι δεν ντρέπεσαι και τόσο πολύ και αφήνεις την σκέψη σου να βγει στην οθόνη...

Δεν είχα ξαναδιαβάσει Thomas Mann, γνώριζα όμως τον μύθο που συνοδεύει το όνομα του μεγάλου Γερμανού συγγραφέα... Ο "Εκλεκτός" είχε όλα τα προσόντα να με συνεπάρει... Ένας μεγάλος συγγραφέας, ένα ιπποτικό μυθιστόρημα βασισμένο σε μεσαιωνικό γαλλικό επικό ποίημα, ένα σχόλιο πάνω στην πίστη, την αγάπη, την αμαρτία, την οικογένεια αλλά τελικά τίποτε από αυτά δεν δούλεψε και η ανάγνωση του βιβλίου εξελίχθηκε σε μια αγγαρεία...

Ίσως να έφταιξε και η μετάφραση, ίσως να έφταιξε και το γεγονός ότι πολλές προτάσεις άνοιγαν σε μια σελίδα και έκλειναν στην επόμενη, κάνοντας δύσκολη την παρακολούθηση της ροής του κειμένου... Το κείμενο που είχε μια μορφή και μια δομή ελαφρώς "παλιακή" προσπαθώντας προφανώς να θυμίσει μεσαιωνικό έπος (δεν ξέρω αν αυτό ήταν ιδέα του Mann ή του μεταφραστή αλλά προφανώς θα ήταν έτσι και στο πρωτότυπο) αλλά τελικά ήταν κουραστικό και ανούσιο... Μεγάλες παρενθέσεις από τον αφηγητή, κουραστικές περιγραφές, αποτυχημένες προσπάθειες για χιούμορ και εν τέλει μια ιστορία που ακροβατούσε μεταξύ ρομάντζου και θεολογικού κειμένου που προσωπικά με άφησε αδιάφορο...

Όχι, δεν είναι κάποιος όψιμος αντιγερμανισμός που με οδήγησε σε αυτά τα συμπεράσματα, όσο και αν ταπεινά και ποταπά εύχομαι τον εξευτελισμό της Γερμανίας από την εθνική μας στον αγώνα της Παρασκευής... Σαφώς όμως η πρώτη μου επαφή με τον Thomas Mann δεν είχε ευτυχή κατάληξη... Προφανώς αυτό που είδα εγώ στο βιβλίο το είδαν και κάποιοι άλλοι και γι' αυτό ο Mann έχει μείνει στην ιστορία ως ο συγγραφέας του "Μαγικού Βουνού" και όχι του "Εκλεκτού"...

The winter is coming...

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Κυριακή, κοντή γιορτή...

Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό, αυτή την στιγμή εμφανίζονται δυο πιθανοί πόλοι εξουσίας που θα οδηγήσουν σε κυβέρνηση μετά της εκλογές της 17ης Ιουνίου... 

Ο ένας πόλος εξουσίας είναι αυτός που συμπυκνώνει όλο το παλαιοκομματικό σύστημα το οποίο κυβέρνησε και κατέστρεψε την χώρα από το 1974 και μετά... Είναι ο πόλος εκείνος που έχει την αμέριστη συμπαράσταση των ΜΜΕ, ΕΕ και ΔΝΤ, εκείνος που φλόμωσε στα ψέματα τον Έλληνα για αδιαπραγμάτευτα μνημόνια πριν από τις 6 Μαΐου και με σημαία την επαναδιαπραγμάτευση από τις 6 Μαΐου και μετά... Είναι οι άνθρωποι εκείνοι που εγγυούνται την συνέχιση της ίδιας αποτυχημένης συνταγής, που εγγυούνται ότι κανένας μα κανένας υπεύθυνος δεν θα λογοδοτήσει ποτέ για τις πράξεις του, οι άνθρωποι που φλερτάρουν ξεδιάντροπα με τον φασισμό παίζοντας με το αίσθημα φόβου και ανασφάλειας του πολίτη που αυτοί καλλιέργησαν με την πολιτική τους...

Ο άλλος πόλος εξουσίας είναι αυτός που έχει ως πυρήνα την Αριστερά, για πρώτη φορά στην ιστορία της... Μια Αριστερά που δεν έχει κυβερνήσει αλλά έχει μια σειρά προτάσεων που αφορούν τόσο την κατάργηση ή έστω την ριζική τροποποίηση της πολιτικής των μνημονίων, που αφορούν την αποκατάσταση των αδικιών που έχουν γίνει, την απόδοση ευθυνών στους υπευθύνους της δυστυχίας του ελληνικού λαού, την κατάργηση των προκλητικών προνομίων των υψηλά ιστάμενων, την αποκατάσταση της σχέσης πολίτη και πολιτείας, μια Αριστερά που αντιμετωπίζει πυρά ομαδόν από δεξιά και αριστερά της και από το σύνολο των ΜΜΕ...

Η μία λύση είναι δοκιμασμένη και σίγουρα αποτυχημένη... Η άλλη λύση, δεν έχει δοκιμαστεί, εμπεριέχει ρίσκο αλλά είναι μια ζαριά που μπορεί να κάτσει, που πρέπει να κάτσει για να μην διαλυθεί πλήρως η ήδη αποσυντιθεμένη ελληνική κοινωνία...

Εγώ την επιλογή μου την έχω κάνει για τους λόγους που προανέφερα και για άλλους που αφορούν την προσωπική μου θεώρηση των πραγμάτων...

Σκεφτείτε όλοι καλά πριν σταθείτε μπροστά στην κάλπη την Κυριακή...

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Κασιδιάρη άνοιξε!

Κασιδιάρη άνοιξε!

Από τα Νέα.

Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα...

Δηλώνω υπεύθυνα ότι ουδεμία ευθύνη έχω για την επιλογή των διαφημίσεων που προβάλλονται στο "Ψαροκόκαλο" και συγκεκριμένα για αυτή του ΠΑΣΟΚ που εμφανίζεται σχεδόν συνέχεια στο banner κάτω από το πρώτο post... Έκανα ότι μπορούσα την Παρασκευή νομίζοντας ότι την είχα μπλοκάρει αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα... Όποιος γνωρίζει πώς μπορώ να μπλοκάρω συγκεκριμένες διαφημίσεις στο AdSense παρακαλώ να καταθέσει τις γνώσεις του...

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Ταϊβάν γίναμε...

Η ταϊβανοποίηση της ελληνικής κοινωνίας έχει ολοκληρωθεί... Μετά από τους μισθούς Ταιβάν έχουμε και γρονθοκοπήματα μεταξύ βουλευτών όπως στην Ταϊβάν...

Πάει πολύ πάντως να βλέπεις τα πασοκικά ρετάλια να βγαίνουν στα κανάλια χθες όλη μέρα και να μιλούν για δημοκρατία και φασισμό... Ειδικά αυτοί δεν θα έπρεπε να βγάζουν άχνα για ότι έχει να κάνει με το φαινόμενο Χρυσή Αυγή...

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

RIP Ray Bradbury...


Το έργο του όμως θα συνεχίσει να βάζει φωτιά στα μυαλά...

Εδώ, το post που είχα γράψει πριν καιρό για το πιο γνωστό βιβλίο του, το "Φαρενάιτ 451"...

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Μη και μη...

Μη και μη, όχι το ένα όχι το άλλο κι αυτός σε κοιτάζει με απορία ή με πονηριά αναλόγως αν είναι αποφασισμένος να πειθαρχήσει ή όχι στην απαγόρευση... 

Δεν μπορεί να καταλάβει ότι προσπαθείς να τον προστατέψεις από τη ζωντάνια και την περιέργειά του που όλα τα αναποδογυρίζει, όλα τα γκρεμίζει, που τον κάνει να ματώνει τα γόνατά τα του και να χτυπάει το κεφάλι του... 

Δεν μπορεί να καταλάβει ότι προσπαθείς να προστατέψεις τον εαυτό σου από το άγχος μην σου πάθει κάτι ο μονάκριβος, να ξεφύγεις από τις δυσοίωνες εικόνες της φαντασία σου όπου πάντα αυτός είναι το θύμα και εσύ ο σωτήρας... Ταυτόχρονα να παλέψεις και με τις τύψεις σου, "μήπως τον κάνω μαλθακό;", "μήπως τον κακομάθω;"...  

Κατά βάθος πιστεύεις όμως ότι τίποτε από αυτά δεν θα συμβεί διότι ο δικός σου γιος είναι αστέρι και δεν έχει γίνει άλλο παιδάκι σαν και αυτόν και όλα θα τα καταφέρει και τα λάθη τα δικά σου θα τα υπερπηδήσει και θα γίνει μεγάλος και δυνατός και σίγουρος για τον εαυτό του, όπως θα ήθελες κι εσύ να είσαι... 

Θα τα καταφέρει όλα αυτά γιατί τον αγαπάς πολύ και του το δείχνεις και είσαι δίπλα του και πιστεύεις ότι η αγάπη σου θα βαρύνει περισσότερο στη ζυγαριά από τα λάθη σου...

Μπορεί να έχεις δίκιο αλλά μπορεί και όχι και όλο το σκέφτεσαι...

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Καλό τριήμερο...

Εγώ είμαι στο γραφείο από τις 9:30 το πρωί, δουλεύω και προβλέπεται συνέχεια και αύριο...

Ναι, γκρινιάζω...