Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Τώρα θα γκρινιάξω λίγο...

Τρέχω, τρέχω, τρέχω... Δεν προλαβαίνω να φάω, να δω την Μ. λίγο μετά τη δουλειά, να δω τα mail μου... Ο μπέμπης είναι 24άωρη απασχόληση, η μάνα του τα έχει παίξει από την αϋπνία κι εγώ την παλεύω δεν τη παλεύω... Έχουν ξεκινήσει και τα πονάκια στην κοιλιά και κάθε απόγευμα ξεκινάνε τα όργανα που κρατάνε τουλάχιστον μέχρι τις 10 με 11... Από εκεί και πέρα, για κάποιο περίεργο λόγο κι ενώ όλη την ημέρα μπορεί να κοιμάται μόνος του μια χαρά, δεν κλείνει μάτι αν δεν τον κρατάς αγκαλιά... Όταν βγει ο ήλιος ανεξαρτητοποιείται και πάλι... Μέσα σ' όλα αυτά πλάκωσε και πολύ δουλειά κι έχει δέσει το γλυκό... Σίγουρα έχω χάσει κιλά και έχω την υποψία ότι χάνω μαλλιά... Γαμώτο...

6 σχόλια:

  1. Όλα τα μωρά έτσι είναι τη νύχτα. Εγώ πάντως δεν άκουσα κανέναν και τον έπαιρνα αγκαλιά. Μετά από 2 μήνες λευκές νύχτες δεν άντεξα άλλο. Άσε που ο δικός μου σιχαινόταν την κούνια και τα κάγκελα. Λίγο μετά το χρόνο τον έβαλα σε κρεβάτι κανονικό και ησυχάσαμε. Σαν βερυποινίτης χτύπαγε τα κάγκελα προσπαθώντας να βγει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν άντεξες άλλο και τι έκανες?
    Τον άφησες να κλαίει μέχρι να σταματήσει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όχι βρε, τον έπαιρνα αγκαλιά και κοιμόμουν μαζί του. Οι λευκές νύχτες ήταν επειδή όλοι μου είχαν πει να τον αφήνω να κλαίει. Ε, έκλαιγε όλη νύχτα.

    κακομαθημένο δεν έχει γίνει πάντως αν και ομολογώ πως είναι μεγάλος χαδιάρης ακόμα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γαμώτο...
    Θέλω να σε αρχίσω στο δούλεμα αλλα σε λυπάμαι ρε.
    Θυμαμαι το ράδιο να είναι συντονισμένο μόνιμα στον Galaxy92 και να μετράω περίπου 450 βηματα γύρω γυρω στο σαλόνι μεχρι να κοιμηθούν στην αγκαλιά μου για να ξεκουράζεται η σύζυγος τις νυχτες.

    Έχει την συμπάθειά μου ρε Χιονόμπαλλα, αλλα μην μασάς. Όλα θα μπουν σε μια σειρά.

    Σε λίγο καιρό θα τον παίρνεις και στις πορείες
    :-DDD

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παρηγοριά 1η: όπως είχε πει κάποιος "τα κλάματα των μωρών είναι ευτυχία. Αλλίμονο αν τα κλάματα ανήκουν σε μεγάλους"
    Παρηγοριά 2η: Δουλίτσα να υπάρχει και τα άλλα διορθώνονται.
    Παρηγοριά 3η: πρόσφατα εφαρμόστηκε και στην Ελλάδα μία μέθοδος κατά της φαλάκρας με βλαστοκύτταρα. Αναμένονται μεγάλες εξελίξεις στον τομέα, όπου για την ώρα κυριαρχούν οι κομπογιαννίτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ dame31

    Το ίδιο κάνουμε κι εμείς...
    Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος (ή μαλλον για μένα είναι σωστό) αλλά δεν μπορώ να αφήνω το παιδί να σπαράζει στο κλάμα... Άσε που και η παιδίατρος μας είπε ότι είναι τόσο μικρός που δεν έχει νόημα να προσπαθείς να εφαρμόσεις πρόγραμμα και πειθαρχία...

    @ Vlaxos

    Να μην με αρχίσεις στο δούλεμα ρε μουζίκε, εδώ λέμε χρειάζομαι συμπαράσταση...
    Χθες από την ώρα που γύρισα στο σπίτι από την δουλειά μέχρι τις 12 τον κράτησα εγώ... Τον τάισα, τον άλλαξα, τον πήγα βόλτα...στο σαλόνι... Καλά τα περάσαμε, να χτυπήσω ξύλο και κοιμήθηκε και έφαγε και κολικό δεν έκανε... Το μόνο που μου την χάλασε ότι είχα σχεδιάσει να κάτσουμε οι άντρες να δούμε Θρύλο (είχα ψήσει ζαμπονοτυρόπιτα και είχα ανοίξει μπύρα) αλλά δεν με άφησε, εκείνη την ώρα είχε διάθεση για περπάτημα... :)

    @ Αταίριαστος

    Παρηγοριά1 --> Καλά τα λες

    Παρηγοριά2 --> Ευστυχώς έχουμε...

    Παρηγοριά3 --> Βλαστοκύταρα δεν κρατήσαμε...Από την μια με αηδίασε το πόσο μπίζνα είναι η όλη φάση από την άλλη δεν ξέρω αλλά το πήρα λίγο σαν να είναι γρουσουζιά... Το καλό είναι ότι υποψιάζομαι ότι χάνω μαλλιά τα τελευταία 16 χρόνια αλλά (ευτυχώς) διατηρώ πάντα την κόμη μου αναλοίωτη... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή