Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Εμένα οι φίλοι μου είναι...

Οι φίλοι μου είναι εργένηδες... Άλλοι έχουν σχέσεις κι άλλοι όχι, άλλοι είναι "snippers" και άλλοι "αγκαλίτσες"... Είναι πετυχημένοι στη δουλειά τους, δουλεύουν πολύ και βγαίνουν πολύ, κινούνται σε ρυθμούς γρήγορους... Εγώ πλέον δεν μπορώ να κινηθώ σε αυτούς τους ρυθμούς... Κινούμαι στους ρυθμούς του γιου μου, ιλιγγιώδεις και αυτοί αλλά διαφορετικοί... Δεν βαρυγκωμώ, πως θα μπορούσα, θα πέσει φωτιά να με κάψει, αλλά μου λείπουν καμιά φορά... Δεν μπορώ να τους ακολουθήσω στην ζωή που κάνουνε, να βγούμε να τα πιούμε, να αλητέψουμε, είτε γιατί δεν έχω τις αντοχές, είτε γιατί δεν θέλω να αφήσω την Μ. μόνη με το παιδί... Δεν έχω κανένα παράπονο από αυτούς, είναι πάντα εκεί όταν τους χρειάζομαι, συχνά με μεγαλύτερη συνέπεια και επιμονή απ' ότι εγώ που χάνω συχνά τον μπούσουλα και ξεχνάω και τηλέφωνο να πάρω (καλή ώρα...) αλλά μερικές φορές νιώθω ότι εγώ έχω ανέβει σε άλλο τρένο και αυτοί σε άλλο και αυτά τα τρένα πάνε αντίθετα.... 

Σκέφτομαι καμιά φορά τι ωραία που θα ήτανε να είχανε κι αυτοί οικογένεια και παιδιά, τι γαμάτα που θα ήτανε, θα ήμασταν όλοι στο ίδιο trip, δεν θα θεωρούσα μόνο εγώ ως σημαντικό θέμα συζήτησης την αλλεργία στο βρεφικό γάλα και το πόσο και αν έχεσε ο μπέμπης... Όταν μαζευόμαστε στο σπίτι μου και κάνει η Μ. εκείνα τα επικά τραπέζια της με φαγητά, κρασιά, γλυκά κι ότι άλλο μπορείς να φανταστείς, περνάμε πάντα τέλεια, ξεραινόμαστε στο γέλιο... Εκεί τους λέω καμιά φορά για πλάκα ότι όταν θα κάνουν αυτοί παιδιά και θα είναι γερομπαμπαλήδες εγώ θα έχω μεγαλώσει τα δικά μου και θα τους κοροϊδεύω, η αλήθεια είναι όμως ότι θα ήθελα να την περνάγαμε όλοι μαζί αυτή την φάση, να συζητάγαμε για την καλύτερη πάνα βρακάκι, τον καλύτερο παιδότοπο, να κάναμε διακοπές μαζί σε οικογενειακά θέρετρα... 

Δυστυχώς όμως δεν...


16 σχόλια:

  1. Ὅλα δικά μας τὰ θέλουμε τελικά. Μὲ τὴν καλὴ ἔννοια τὸ λέω...

    Άλλοι έχουν σχέσεις κι άλλοι όχι

    ἔλα ῥὲ φίλε, ὑπάρχει κόσμος λίγο μετὰ τὰ τριάντα ποὺ δὲν ἔχει σχέση; Σὲ ῥωτάω διότι ἐγὼ προσφάτως χωρίσας ἔχω ἀγχωθῇ γάματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν είναι θέμα για άγχος αλλά κατά κύριο λόγο αυτοί που ξέρω και δεν έχουν σχέση το επέλεξαν, οι ίδιοι τερμάτισαν τις σχέσεις που είχαν... Υπάρχουν κι αυτοί που δεν βρίσκουν αλλά μια δυναμικη,single δικηγόρος δεν νομίζω να έχει πρόβλημα να βρει σύντροφο...φτάνει την κατάλληλη στιγμή η στοματική του κοιλότητα να έχει ωραία όψη...

    :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχαχαχα! Ῥὲ λακαμὰ μὴ μὲ δουλεύεις! Εἶμαι σὲ φάση γάματα!


    (ἀμὰν αυτὴ ἡ ἀσκουμένη δικηγόρος!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καὶ ξέρεις κάτι ἄλλο; Γιατί, ἄν αἰσθάνεσαι καλά, νὰ ἐπιλέξῇς νὰ τερματίσῃς τὴν σχέση σου;

    Μοῦ κάνει ἐντύπωση δηλαδής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν είσαι πια ασκούμενη, πλεόν είσαι μια καταξιωμένη επαγγελματίας που εξειδικεύεται στο οικογενειακό δίκαιο... :P

    Αν αισθάνεσαι καλά δεν τερματίζεις την σχέση σου εκτός και βρίσκεσαι στο trip ότι δεν θα κατασταλλάξω σε γυναίκω πριν γαμήσω το μουνί υπ' αριθμόν 45621, τουλάχιστον, αλλά συνήθως μετά από μια ηλικία περνάει αυτό...

    Τα άτομα που σου λέω εγώ, τελείωσαν τις σχέσεις τους γιατί δεν περνούσαν καλά, γιατί οι σχέσεις εξελίχθηκαν σε κάτι άλλο από αυτό που περίμεναν, οπότε έβαλαν τέλος... Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν αγαπάνε (κάποιοι από αυτούς) την πρώην τους ακόμα αλλά ούτε και σημαίνει ότι ψάχνουν την επόμενη σχέση...

    Γενικά chill out βανζέλ, είναι σκατένια περίοδος φαντάζομαι αλλά είσαι φέρελπις νέος και δεν θα χαθείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μάλιστα... Ἄν εἶναι ἔτσι καλά κάνανε τά παληκάρια.

    Γιά νά δοῦμε... Μερσί... :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ἔχεις γενέλθλια;

    Νὰ τὰ ἑκατοστήσῃς!

    Νὰ χαίρεσαι τὴν οἰκογένεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευχαριστώ βανζέλ!!!

    32 χρόνια πριν έκανα ντεμπούτο σε αυτό τον κόσμο... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. κοίτα να δεις, αυτή η ιστορία με τους φίλους είναι κάπως....Δημιουργούνται σχέσεις πολλαπλών ταχυτήτων. Και εξηγούμαι: Εσύ που παντρεύεσαι, νοικοκυρεύεσαι, κάνεις παιδί και εν γένει κάπως μαζεύεσαι και παύεις να είσαι ο χύμα που ήσουν, δε μπορείς να συμβαδίσεις με τα γούστα και τα ωράρια των ελεύθερων. Γιατί αλλιώς, τι σπίτι άνοιξες? Από την άλλη, οι ελεύθεροι φίλοι σου δε μπορουν να ρίξουν τους τόνους για να συμβαδίσουν με τους παντρεμένους. Και εκεί νομίζω οι άντρες τα βρίσκετε καλύτερα μεταξύ σας, γιατί οι παντρεμένες γυναίκες τα χαλάνε με τις φιλενάδες. Όταν παντρεύεσαι και έχεις παιδί δε μπορείς να ξεπορτίζεις όποτε σου καπνίσει. Ε, αυτό οι ελεύθερες δεν το καταλαβαίνουν. Κι εκεί χαλάνε οι σχέσεις. Μεγάλο θέμα άνοιξες, αλλά δυστυχώς, όπως λέει και η παροιμία, "Δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη δε χωράνε"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Έτσι όπως τα λες είναι...για τις γυναίκες κάτι θα ξέρεις παραπάνω εσύ...απλά καμιά φορά λες τι ωραία να ήταν αλλιώς...
    Δεν βαρυγκομάω στην αλλαγή που συμβαίνει, απλά θα ήθελα να την ζούμε μαζί με τους φίλους μου, θα ήταν πιο ωραία και πιο ανάλαφρη, θα είχες ένα άνθρωπο εντελώς δικό σου (που δεν είναι η μάνα σου να σε πρήζει με το εγγόνι της) να πεις και μια κουβέντα για το παιδί χωρίς υστερίες και άγχη...Τεσπά, δεν γαμιέται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Είπαμε, δε μπορείς να τα έχεις όλα....Είμαι σίγουρη ότι και στον άνδρα μου λείπει η ανεμελιά που είχε με τους φίλους του. Όπως και εμένα μου λείπει, κάποιες φορές, η προηγούμενη ζωή μου. Αλλά, δε μπορείς να τα έχεις όλα μαζί. Και δουλειά, και σπίτι, και παιδί, και άντρα, και φίλους όποτε θέλεις! Δε γίνεται, σε κάτι θα είσαι λειψός....Οι γυναίκες είναι λίγο πιο υστερικές σε αυτό το θέμα, δυστυχώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. εγώ σ'αγαπάω όπως είσαι.... :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. μη χάσεις και δεν κάνεις σχόλιο με τη λέξη μωρό μέσα... Χαζομπαμπά! Άντε, περιμένω πρόσκληση σεπτεμβριανή, έρχονται και εκλογές πανάθεμά σε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Με παρεξήγησες...:p

    Έλα όποτε θέλεις... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή