Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

"Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού)" του J.R.R.Tolkien

Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού) -  J.R.R.Tolkien
Μην τάξεις τ' άγιου κερί και του παιδιού κουλούρι... Εμένα μου τάξανε κουλούρι, αν και δεν είμαι παιδί, αλλά δεν ήταν αυτό που περίμενα... 

Είμαι από αυτούς που πρώτα γνώρισαν τον κινηματογραφικό "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" κι έπειτα τον λογοτεχνικό... Την τριλογία πρέπει να την έχω δει ολόκληρη καμιά εικοσαριά φορές, συμπεριλαμβανομένων των extended versions... Μετά διάβασα το "Σιλμαρίλλιον" και...πίστεψα!!! Ήμουν πλέον φανατικός του Tolkien... Φέτος τα Χριστούγεννα ο Άη Βασίλης μου έφερε την τριλογία του Άρχοντα και την ξεκίνησα με ανυπομονησία και προσμονή... αλλά κάτι δεν δούλευε...

Στο πρώτο μισό της "Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού" προσπαθούσα να καταλάβω γιατί αργεί τόσο πολύ να πάρει μπρος η πλοκή, γιατί το βιβλίο ξοδεύεται σε ατελείωτες και μονότονες περιγραφές λιβαδιών και δασών με διάφορα τραγούδια ή ποιήματα να παρεμβάλλονται ανά τακτά (πολύ τακτά μερικές φορές) χρονικά διαστήματα... Μερικές φορές φαινόταν σαν ο Tolkien να απολάμβανε υπέρ τω δέον την ικανότητα του να πλάθει σύμπαντα, ιστορίες και λογοτεχνία μέσα στην λογοτεχνία...Φυσικά δεν θέλω και δεν τολμώ να είμαι ασεβής απέναντι στην μεγαλειότητα του διότι ο Ερού θα με τιμωρήσει...  Από την μέση και μετά, από το Σκιστό Λαγκάδι κι έπειτα το βιβλίο παίρνει τα πάνω του,ζωντανεύει και καταφέρνει να δώσει στον αναγνώστη την συγκίνηση που αναζητά... 

Η υπόθεση γνωστή ακόμα και στους μη μυημένους στον κόσμο του Tolkien ... Ένα πανίσχυρο δαχτυλίδι κατασκευασμένο από τον Σκοτεινό Άρχοντα, φτάνει στα χέρια ενός Χόμπιτ, μιας φυλής ανθρωποειδών πλασμάτων και αναλαμβάνει μαζί με μια συντροφιά που απαρτίζεται από Ανθρώπους, Ξωτικά, Νάνους και άλλα Χόμπιτ να καταστρέψει το Δαχτυλίδι που η δύναμή του απειλεί την γαλήνη του κόσμου, κάνοντας ένα ταξίδι γεμάτο κινδύνους προς την χώρα το Κακού... Το βιβλίο έχει αρκετές διαφορές με την ταινία όπως και χαρακτήρες που ποτέ δεν είδαμε στο πανί γεγονός που βάζει στην θέση τους κομμάτια του παζλ τα οποία έλειπαν για όσους είχαν δει μόνο τις ταινίες... Οι χαρακτήρες, όπως παρουσιάζονται στο βιβλίο είναι αρκετά ρομαντικοί, αντιστοιχούν σε μεγάλο βαθμό στα στερεότυπα του ηρωισμού και της αγνότητας ή της κακίας χωρίς όμως να είναι τετριμμένοι... Αυτό που εντυπωσίασε είναι ότι το βιβλίο μοιάζει πιο παιδικό από αυτό που πίστευα εγώ ότι θα είναι χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι είναι ένα παιδικό ανάγνωσμα...

Το βιβλίο, εν κατακλείδι, δεν είναι κακό, είναι για την ακρίβεια ένα καλό βιβλίο απλά οι προσδοκίες που είχα εγώ ήταν πολύ μεγαλύτερες... Μπορεί και να το αδικώ οπότε περιμένω να κάτσει η εμπειρία της ανάγνωσής του μέσα μου και μετά να το ξανασκεφτώ πιο ψύχραιμα...

10 σχόλια:

  1. μιλάμε για άθλο... που το διαβάζεις εννοώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωχχχ...
      Τόσο κακές εντυπώσεις σου έχει αφήσει;

      Εντάξει, εμένα δεν με τρέλανε αλλά δεν το πετάω κιόλας...

      Συνεχίζω με τους "Δυο Πύργους" τώρα...

      Διαγραφή
  2. Όλοι οι γνωστοί μου που αποφάσισαν να το διαβάσουν ακριβώς επειδή είδαν την ταινία και τους ενθουσίασε, απογοητεύτηκαν τελικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ δεν έχω ακούσει τα καλύτερα σχόλια από ομοιοπαθείς αλλά νιώθω ότι οφείλω να διαβάσω τα βιβλία από την στιγμή που τόσο οι ταινίες όσο και το "Σιλμαρίλλιον" μου άρεσαν τόσο... Έχει εντελώς διαφορετικό στυλ από το "Σιλμαρίλλιον" πάντως, λες και τα έγραψε διαφορετικός άνθρωπος...

      Διαγραφή
  3. Εγώ πάντως που το είχα διαβάσει 3 φορές( μια ελληνικά, δυο αγγλικά) πριν τις ταινίες, παραμένω φαν του βιβλίου κι όχι της κινηματογραφικής εκδοχής....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σιγουρα το βιβλιο ειναι πιο ολοκληρωμενο και λεπτομερες απο την ταινια (δεν θα μπορουσε να ειναι διαφορετικα) αλλα το αισθητικο αποτελεσμα της ταινιας, προς το παρον τουλαχιστον, προσωπικα με κερδιζει...

      Διαγραφή
  4. δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να το διαβάσεις στα ελληνικά.

    αποτηνάλλη και στα αγγλικά είναι μια εξαιρετικά κουραστική υπόθεση και πράγματι, αυτά τα γαμημένα τα χόμπιτ περπατάνε μια αιωνιότητα και μια μέρα σε βουνά και σε λαγκάδια. Αν είσαι αποφασισμένος να το υποστείς στα γεράματά σου, διάβαστο σπαστά διανθίζοντας την ανάγνωση με τις κριτικές που έχουνε κατά καιρούς διατυπώσει για τον Άρχοντα διάφοροι άλλοι συγγραφείς. [ του Μούρκοκ είναι η πιο αστεία, αν θυμάμαι καλά έχει τίτλο bored of the rings ]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατι να μην το διαβασεις στα ελληνικα, δεν ειναι καθολου κακη η μεταφραση...

      Αλα της ο Μουρκοκ, ωραιο το λογοπαιγνιο lol!

      Διαγραφή
    2. η παρατήρησή μου δεν έχει να κάνει με την ποιότητα της μετάφρασης αλλά με την υφολογική και στυλιστική ανωτερότητα του πρωτοτύπου. Πέρα από μυθοπλάστης, ο Τόλκιν ήταν φιλολογικός γίγαντας και χρησιμοποιούσε τα αγγλικά με τρόπους που κάνουν τους σύγχρονους να μοιάζουν αγράμματοι.

      οι κριτικές θα σε βοηθήσουν να καταλάβεις γιατί η ροή του κειμένου φαντάζει βαλτωμένη και θα δεις ότι ιδανικός αναγνώστης του Άρχοντα είναι ο τύπος που παίρνει τραίνο συχνά.

      Διαγραφή
    3. Δεν μπορω να κρινω το λογοτενικο και υφολογικο επιπεδο του Τολκιν μονο να κρινω το αποτελεσμα καθσρα απο προσωπικη σκοπια... Και ποιηση δεν γουσταρω να διαβαζω αλλα δεν.θεωρω ξεφτιλα το Καβαφη και τον Ελυτη...

      Διαγραφή