Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

"Σάκος με κόκαλα" του Stephen King

"Σάκος με κόκαλα" του Stephen King
Σε κάποιο σημείο του βιβλίου ο Stephen King αποδίδει στον Thomas Hardy την ρήση ότι όσο καλοδομημένος και να είναι ένας λογοτεχνικός χαρακτήρας, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σακί με κόκαλα μπροστά σε ένα πραγματικό άνθρωπο... Ανερυθρίαστα, θα διαφωνήσω με τους δύο αξιοσέβαστους λογοτέχνες καθώς στην ζωή μου έχω γνωρίσει ανθρώπους με χαρακτήρες τόσο ρηχούς που φαίνονται ψεύτικοι μπροστά σε όχι μόνο λογοτεχνικούς ήρωες αλλά και ήρωες comics, όπως ο Αστερίξ και ο Λούκι Λουκ... Άσε που έχω την εντύπωση ότι κάτι τέτοια quotes δεν είναι τίποτε άλλο παρά fishing for compliments όπως πολύ περιγραφικά λέγεται στην αγγλική...

Η γυναίκα του Μάικλ Νούναν, επιτυχημένου συγγραφέα ρομαντικών θρίλερ, πεθαίνει ξαφνικά μια καυτή καλοκαιρινή μέρα και αφήνει τον άντρα της να προσπαθεί να μαζέψει τα συντρίμμια του... Το σοκ του θανάτου είναι ακόμα πιο επώδυνο όταν μαθαίνει ότι ήταν έγκυος, χωρίς αυτός να το ξέρει... Περνάει τα επόμενα τέσσερα χρόνια αποφεύγοντας να ζήσει ενώ ένα ξαφνικό συγγραφικό μπλοκάρισμα τον παιδεύει... Αποφασίζει την επιστροφή στο σπίτι στην λίμνη όπου περνούσαν πολλά καλοκαίρια με τη γυναίκα του με την ελπίδα η αλλαγή να τον ωφελήσει αν και ήδη βασανίζεται από εφιάλτες που αφορούν αυτό το σπίτι... Κάπως έτσι ξεκινά το "Σάκος με κόκαλα"...

Το βιβλίο είναι slow starter αλλά όταν μπαίνει στην ουσία της υπόθεσης είναι σωστός δυναμίτης... Ξεκινάμε παραβλέποντας τον παραλογισμό που λέει ότι κάποιος συγκατοικεί οικειοθελώς με φαντάσματα και παρακολουθούμε την κλιμάκωση μιας ιστορίας που οι ρίζες της ξεκινούν στις αρχές του 20ου αιώνα και ολοκληρώνεται στα τέλη του... Οι χαρακτήρες, δεν είναι σάκοι με κόκαλα, ο Stephen King έχει το ταλέντο να τους φτιάχνει πρωτότυπα κλισέ αλλά μοναδικούς, σε κάνει να τους βλέπεις ολοζώντανους... Η πλοκή είναι εξαιρετική και ο τρόμος κλιμακώνεται σιγά σιγά, προκαλώντας στον αναγνώστη το αίσθημα της ανησυχίας ότι κάτι περιμένει στο σκοτάδι... Το "Σάκος με κόκαλα" είναι μια ιστορία που μιλάει για την άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής, για τις αμαρτίες των γονέων που παιδεύουσι τέκνα, για τον ρατσισμό, για την αγάπη, για το μίσος και τον πόνο που μπορούν να διαστρέψουν την καρδιά και το μυαλό... Είναι μια ωραία ιστορία που αξίζει να διαβαστεί από fans του Stephen King και μη... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου