Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2020

Ημέρα ζυγίσματος #3...

 

100.8


Εκ πρώτης όψεως δεν άλλαξε απολύτως τίποτα από την προηγούμενη εβδομάδα, είμαι ακριβώς όσα κιλά ήμουν και στο προηγούμενο ζύγισμα... Η αλήθεια είναι ότι αυτή την εβδομάδα δεν ήμουν τόσο συνεπής ως προς το φαγητό και το ποτό όσο ήμουν την προηγούμενη εβδομάδα... Έκανα αρκετές παρασπονδίες που θα μπορούσα να έχω αποφύγει... Το μεγάλο "πρόβλημα" με μένα είναι ότι αγαπάω το φαγητό... Αγαπάω τις γεύσεις, αγαπάω το να καθόμαστε όλοι γύρω από ένα τραπέζι, αγαπάω την λαχτάρα για αυτό, από την προετοιμασία του ακόμα... Έχω ένα θείο ο οποίος τρώει μόνο για να επιβιώσει, δεν τον ενδιαφέρει καμία άλλη διάσταση του φαγητού και φυσικά είναι πετσί και κόκκαλο... Εγώ δεν είμαι έτσι και καθόλου δεν στενοχωριέμαι γι αυτό αλλά όπως και να το κάνεις όταν κάνεις δίαιτα και θες να χάσεις κιλά είναι πρόβλημα...

Από την περασμένη Δευτέρα ξεκίνησα και αφιερώνω μια ώρα την ημέρα για να κάνω διάδρομο ή να βγω έξω μια βόλτα να περπατήσω... Πιέζω τον εαυτό μου να το κάνει ακόμα και όταν βαριέμαι γιατί είναι ίσως το μοναδικό αντίβαρο στην διατροφική μου ασυνέπεια κι επειδή με χαλαρώνει πολύ και ψυχολογικά... Έχω συνέχεια στο μυαλό μου αυτό που έγραψε κάποτε η Άδα Σταματάτου που διατηρεί την σελίδα "Η ζωή μου με τον Γιάννη" ότι το μοναδικό πράγμα που τη βοήθησε ουσιαστικά να σταθεί στα πόδια μας και να αντιμετωπίσει τις πολλές δυσκολίες που της επιφύλασσε η ζωή της, ήταν ο αθλητισμός... Αν η σωματική άσκηση βοήθησε μια μάνα που είχε να μεγαλώσει ένα αυτιστικό γιο να σταθεί στα πόδια της τότε προφανώς μπορεί να βοηθήσει κι ένα υπέρβαρο 42άρη με ανεξέλεγκτο άγχος... 😃

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο αλλά παρόλο που τα κιλά μου δεν μειώθηκαν νιώθω μεγαλύτερη ευεξία από ότι πριν από δύο εβδομάδες... Δεν έχω τόσους πόνους στα γόνατα και στην μέση όσο παλιότερα και γενικά νιώθω μεγαλύτερη ενεργητικότητα... Στόχος μου για αυτή την εβδομάδα είναι να καταφέρω να διατηρήσω μια σχετική συνέπεια ως προς τη διατροφή μου, τουλάχιστον τις καθημερινές, και να συνεχίσω την καθημερινή προπόνηση, χωρίς όμως να πιέζω (ακόμα) τον εαυτό μου πέρα από τα όριά του, δεν θέλω το σώμα μου να "κλατάρει" από την υπερπροσπάθεια, το αριστερό μου γόνατο που είναι χτυπημένο από το καλοκαίρι χθες το πρωί "διαμαρτυρήθηκε"...

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα... 💪😉

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου