Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Brainstorming...

  • Το Σάββατο το βράδυ είδα το "The Social Network" μαζί με την Μ.... Είναι η πρώτη ταινία που βλέπουμε ολόκληρη χωρίς να μας πάρει ο ύπνος εδώ και πολλούς μήνες.... Μετά το τέλος της (ωραία ταινία!) η αντιπάθειά μου για τον ανεκδιήγητα κομπλεξικό Mark Zuckerberg και το δημιούργημά του, θέριεψε απότομα... 
  • Το πρωί για να πάω στη δουλειά περπάτησα από τον Χολαργό μέχρι την Κατεχάκη... Κατέβηκα από το λεωφορείο που είχα ανέβει γιατί μετά από μισή ώρα είχαμε διανύσει ούτε 1 χιλιόμετρο και ήμασταν ο ένας πάνω στον άλλον, έτσι προτίμησα να περπατήσω... Έφτασα στην Κατεχάκη πριν από το εν λόγω λεωφορείο... Αύριο απεργούν τα πάντα... Με βλέπω να παίρνω το ποδήλατο για να κατέβω στη δουλειά...
  • Τις προάλλες, στον Σκλαβενίτη, χάζευα τα ψάρια στο ψαράδικο... Σολωμός Νορβηγίας, τσιπούρες ιχθυοτροφείου, γαρίδες Σενεγάλης, μπακαλιάρος Ισλανδίας και τράβα κορδέλα... Τι διάολο ρε πούστη, στο Αιγαίο μόνο κουράδες κολυμπάνε;
  • Σκέφτομαι καμιά φορά πόσα μεταπτυχιακά σχετικά με management, διοίκηση και δεν συμμαζεύεται έχουν κάνει οι Έλληνες... Πόσοι απόφοιτοι από σχολές Διοίκησης Επιχειρήσεων, Marketing, Διαχείριση Ανθρωπίνων Πόρων και τράβα κορδέλα... Πού θα δουλέψουν όλοι αυτοί; Η μια επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη, σε λίγο μόνο τράπεζες και ασφαλιστικές θα έχουν απομείνει και γι' αυτές παίζεται... Δεν έπρεπε να χτυπήσει καμπανάκι αυτό ρε γαμώτο; Μια χώρα επαγγελματικά και ακαδημαϊκά τόσο προσανατολισμένη απλά στην διαχείριση και όχι στην παραγωγή τι σκατά περιμένει να κάνει  για να βγει από την λούμπα όταν δεν μπορεί να παράξει ούτε οδοντογλυφίδα αλλά έχει εκατοντάδες managers για να διαχειριστούν τις πωλήσεις και τη διαφήμιση της... οδοντογλυφίδας;;;
  • Νιώθω ότι ο Σ. μου είναι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος που με αγαπάει χωρίς φραγμό και ολοκληρωτικά, μου συγχωρεί κάθε λάθος μου, τα μειονεκτήματά μου, με αγαπάει γι' αυτό που είμαι, δεν μου κάνει ποτέ μούτρα και μου φτιάχνει τη διάθεση κάθε μέρα όταν γυρνάω από τη δουλειά και μου σκάει κάτι πονηρά γελάκια... Όλα αυτά βέβαια μέχρι την εφηβεία του όπου, λογικά σαν μέσος έφηβος, θα με... μισήσει!!!

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

"Ο Τρόμος του Ντάνγουιτς" του H. P. Lovecraft

Ο Τρόμος του Ντάνγουιτς - H. P. Lovecraft
Η επιτυχία ενός βιβλίου, κατ' εμέ, εντοπίζεται και στην ικανότητα του συγγραφέα να δημιουργεί εικόνες στο μυαλό του αναγνώστη, να τον κάνει, διαβάζοντας, να βλέπει μια νοητή ταινία στο μυαλό του... Διαβάζοντας τον "Τρόμο του Ντάνγουιτς" ένιωσα πολλές φορές σαν να έβλεπα ασπρόμαυρη ταινία τρόμου του '50, μια παραγωγή της Hammer ας πούμε...

Το βιβλίο αποτελείται από δύο διηγήματα τα οποία αποτελούν την πρώτη είσοδο της πένας του Lovecraft στο σύμπαν του Κθούλου και των Μεγάλων Παλαιών καθώς και μια εκτενή βιβλιογραφία του συγγραφέα μαζί με ένα πλήρες βιογραφικό του σημείωμα... Τα δύο διηγήματα ("Το Κάλεσμα του Κθούλου" και "Ο Τρόμος του Ντάνγουιτς") είναι σύντομα αλλά πολύ χαρακτηριστικά... Η εξιστόρηση γίνεται από έναν αφηγητή που ο αναγνώστης υποθέτει ότι είναι ο συγγραφέας που με κάποιο τρόπο έγινε κοινωνός τρομερών μυστικών... Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και απειλητική και όπως σωστά αναφέρει και στο σημείωμα με τη βιβλιογραφία του Lovecraft, ο τρόμος δεν λαμβάνει συχνά, ούτε πολύ έντονα, υπόσταση, περισσότερο εννοείται και δημιουργεί ένα αίσθημα απειλής και ανησυχίας στον αναγνώστη...

Το στυλ του Lovecraft έχει μια "γοτθική" μεγαλοπρέπεια που μερικές φορές φαίνεται πομπώδης και περιττή αλλά εξυπηρετεί απόλυτα τον στόχο του να υφάνει ένα κόσμο όπου το κακό παραμονεύει για να αρπάξει στα νύχια του τον ανύποπτο και αμέριμνο ορθολογιστή αναγνώστη ο οποίος καθησυχάζεται με τις βεβαιότητες που του παρέχει η υλιστική θεώρηση της πραγματικότητας...

Οι ιστορίες του Lovecraft είναι ιδανικές να εξιστορούνται βραδιές γύρω από την φωτιά, μέσα στο σκοτάδι, όπου όλοι όσοι τις ακούν να νιώθουν ότι κάτι περιμένει να τους αρπάξει... Είπαμε στο σύμπαν του Lovecraft δεν υπάρχουν βεβαιότητες... Ο συγγραφέας βέβαια σπεύδει να προειδοποιήσει μέσα από τις σελίδες του Necronomicon:

"That is not dead which can eternal lie,
and with strange aeons, even Death may die"

("Δεν είν’ νεκρό εκείνο που αιώνια μπορεί να περιμένει. 
Μα με το διάβα των παράξενων αιώνων ως κι ο θάνατος μπορεί να πεθαίνει".)

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

ΙΝΚΑ: Ακριβότερο το ...λεωφορείο από το ΙΧ

ΙΝΚΑ: Ακριβότερο το ...λεωφορείο από το ΙΧ

Η μετακίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι ακριβότερη για τον πολίτη σε σχέση με την μετακίνηση με ΙΧ αυτοκίνητο μετά τις τελευταίες αυξήσεις, δείχνει έρευνα του Ινστιτούτου Καταναλωτών. 



Με βάση αυτήν, το ΙΝΚΑ καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα τις αυξήσεις, καλώντας την να έλθει σε επαφή με τους κοινωνικούς φορείς για προτάσεις - λύσεις στο ζήτημα των δημόσιων αστικών συγκοινωνιών.  



Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το ΙΝΚΑ, ένα τυπικό σύγχρονο μικρό ή μεσαίο Ι.Χ. καταναλώνει στην πόλη 5-7 λίτρα καυσίμου ανά εκατό χιλιόμετρα. Αυτό σημαίνει ότι με μέση τιμή 6 lt/100 χλμ. η κατανάλωσή του είναι 0,06 λίτρο ανά χιλιόμετρο. 

Με τις σημερινές τιμές διεθνούς και ημεδαπής, αλλά και κρατικής αισχροκέρδειας στα καύσιμα, ένα αυτοκίνητο που καίει βενζίνη καταναλώνει κάτι λιγότερο από 10 λεπτά ανά χιλιόμετρο και συγκεκριμένα με τιμή αμόλυβδης 1,60/λίτρο καταναλώνει 9,6 λεπτά ανά χιλιόμετρο. 

Λαμβάνοντας ως τιμή αναφοράς τα 10 λεπτά ανά λίτρο βενζίνης, συνυπολογίζοντας και τα λοιπά λειτουργικά κόστη του Ι.Χ., προκύπτει ότι με το αντίτιμο ενός εισιτηρίου των 1,40 Ευρώ, το Ι.Χ. διανύει δεκατέσσερα ολόκληρα χιλιόμετρα! 

Έτσι ενδεικτικά το ΙΝΚΑ δημιούργησε τον πιο κάτω πίνακα:



ΔΙΑΔΡΟΜΗ
ΑΠΟΣΤΑΣΗ
ΚΟΣΤΟΣ Ι.Χ.
ΚΑΛΛΙΘΕΑ – ΑΘΗΝΑ (Σύνταγμα)
3 χλμ
0,30
ΠΑΓΚΡΑΤΙ – ΑΘΗΝΑ
2,5 χλμ.
0,25
ΠΑΤΗΣΙΑ - ΑΘΗΝΑ
3-5 χλμ.
0,3- 0,50
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ – ΑΘΗΝΑ
2,5 χλμ.
0,25
ΒΥΡΩΝΑΣ – ΑΘΗΝΑ
5 χλμ.
0,50
ΖΩΓΡΑΦΟΥ – ΑΘΗΝΑ
4 χλμ.
0,40
ΓΑΛΑΤΣΙ – ΑΘΗΝΑ
4 χλμ.
0,40
ΜΑΡΟΥΣΙ – ΑΘΗΝΑ
11 χλμ.
1,10
ΠΕΙΡΑΙΑΣ – ΑΘΗΝΑ
12 χλμ.
1,20
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ – ΑΘΗΝΑ
4,5 χλμ.
0,45
Π. ΦΑΛΗΡΟ – ΑΘΗΝΑ
9 χλμ.
0,90
ΑΓ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΑΘΗΝΑ
9 χλμ.
0,90



Το ινστιτούτο σημειώνει ότι είναι σαφές ότι δεν είναι δυνατόν σε κανένα θεμιτό πλαίσιο η μετακίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς να είναι ακριβότερη και να κοστίζει ακριβότερα στον πολίτη από την μετακίνηση με ιδιωτικό μέσο (Ι.Χ. Αυτοκίνητο).


Όπως διαμορφώνονται οι συνθήκες, αναφέρει, ένας εργαζόμενος, αμειβόμενος με τον κατώτατο μισθό της ΕΓΣΣΕ που η κυβέρνηση φρόντισε να υπάρχουν ακόμα χαμηλότεροι μισθοί, πρέπει από την ημερήσια εργασία του να ξοδεύει περίπου ¾ της ώρας ημερήσιας εργασίας του για το κόστος της μετακίνησής του από και προς την εργασία του !!!



Mε βάση το καθαρό ημερομίσθιο, αφαιρουμένων των κρατήσεων, που προσδιορίζεται στα 28 περίπου Ευρώ με αντίστοιχο ωρομίσθιο στα 3,50 Ευρώ περίπου επαληθεύει τον πιο πάνω ισχυρισμό του ΙΝΚΑ.



Σε επίπεδο έτους το μέσο κόστος μετακίνησης ενός εργαζόμενου με μία μετακίνηση από και προς την εργασία του διαμορφώνεται στα 840 Ευρώ! (Για 25 ημέρες μ.ο. ανά μήνα Χ 2,80 Ευρώ που αποτελεί το ημερήσιο κόστος μετακίνησης 2 εισιτηρίων.)


Η κυβέρνηση απαιτεί συνεπώς από τους Έλληνες εργαζόμενους να ξοδεύουν άνω του ενός μηνιαίου μισθού για την μετακίνηση στην εργασία τους, τονίζει. 


Από Euro2day

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

"Το Σιλμαρίλλιον" του J. R. R. Tolkien

Το Σιλμαρίλλιον - J. R. R. Tolkien
"Εν αρχή ην ο Λόγος" λέει στη Βίβλο, στο ευαγγέλιο του Ιωάννη... Ο Tolkien έχει άλλη άποψη... Στην αρχή ήταν η μουσική με την οποία ο Illuvatar δημιούργησε το σύμπαν... Κάπως έτσι ξεκινάει η εξιστόρηση της Κοσμογονίας της Μέσης Γης και όσα συνέβησαν πολλές χιλιάδες χρόνια τόσο από το σήμερα όσο και από τα γεγονότα που διαδραματίζονται στον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών"...

Το "Σιλμαρίλλιον" χωρίζεται σε 5 μέρη τα οποία μπορούν να σταθούν σαν ξεχωριστά βιβλία το καθένα:
Σε αυτά τα 5 μέρη του βιβλίου ο Tolkien ξετυλίγει με μαεστρία όλο το σύμπαν που δημιούργησε η ανεξάντλητη φαντασία του κι εντυπωσιάζει... Η λέξη "σύμπαν" που χρησιμοποίησα δεν είναι τυχαία... Ο Tolkien πλάθει με λεπτομέρεια τον κόσμο από την αρχή περιγράφοντας τις γενεαλογίες, τα χαρακτηριστικά ακόμα και την γλώσσα  όλων των λαών και των οντοτήτων (δημιούργησε γλώσσες για όλες τις φυλές από το μηδέν!!!) που πάτησαν ποτέ την Arda συνθέτοντας μια υπέροχη ιστορία... Δεν είναι τυχαίο ότι ο Tolkien δούλευε πάνω στις σημειώσεις που αποτέλεσαν το "Σιλμαρίλλιον" σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του και ότι αυτό δημοσιεύθηκε μόνο μετά τον θάνατό του...

Το "Σιλμαρίλλιον" είναι ένα υπέροχο παραμύθι, ένα μαγικό ταξίδι σε έναν κόσμο ηρωισμού, ομορφιάς, καλοσύνης αλλά και αφάνταστου πόνου, μίσους και καταστροφής... Αν εξαιρέσεις το κάπως "αργό" και ίσως βαρετό (αλλά απαραίτητο) Ainulindalë το βιβλίο ρέει σαν νερό καθώς οι ιστορίες και τα πάθη των διαφόρων φυλών διαδέχονται η μια την άλλη με καταιγιστικό ρυθμό... Μέσα από τις ιστορίες του ο Tolkien θέτει και αρκετά θέματα προς προβληματισμό, όπως η καταστροφή της φύσης, οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, η ύβρις όπως ορίζεται στα βιβλικά κείμενα ή ακόμα και την αρχαία τραγωδία και άλλα πολλά που κάνουν το "Σιλμαρίλλιον", κατά τη γνώμη μου, ένα ανάγνωσμα με περισσότερες προεκτάσεις από όσες φαίνονται εκ πρώτης όψεως... Κάποιοι μπορεί να κουραστούν από τον καταιγισμό ονομάτων και τοπωνυμίων σε διάφορες γλώσσες και διαλέκτους (δεν είναι τυχαίο ότι στο τέλος υπάρχει ένα πολυσέλιδο index !!!) αλλά η ουσία του "Σιλμαρίλλιον" δεν βρίσκεται στην απομνημόνευση γενεαλογιών αλλά στην απόλαυση αυτού του πραγματικά μαγικού κόσμου που δημιούργησε ο Άγγλος παραμυθάς...

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Κάθε πρωί...

...που πηγαίνω στη δουλειά, εκεί στη Μεσογείων λίγο πριν το φανάρι της Κατεχάκη, βλέπω την εξής σκηνή... Στην είσοδο μιας πολυκατοικίας ένας άντρας, πάνω κάτω στην ηλικία μου και λίγο μεγαλύτερος, καθισμένος σε αναπηρική καρέκλα, σφιχτοκουμπωμένος με το μπουφάν του, περιμένει... Παρέα του κάνει μια ηλικιωμένη γυναίκα, προφανώς η μητέρα του, η οποία πολλές φορές στέκεται από την έξω πλευρά της εξώπορτας και κοιτάζεις τον δρόμο... Αυτό που περιμένουν είναι ένα βανάκι της Εταιρείας  Προστασίας Σπαστικών το οποίο παραλαμβάνει τον άντρα στην αναπηρική καρέκλα, προφανώς για κάποια απασχόληση, φυσιοθεραπεία ή κάτι άλλο, δεν γνωρίζω... Η γυναίκα αν και ηλικιωμένη φαίνεται δυναμική, ζωντανή, κουμαντάρει το καροτσάκι με χέρι σταθερό και σίγουρο... Προφανώς, η ζωή της δεν της έδωσε περιθώρια για λυποψυχίες καθώς έπρεπε να σταθεί στα πόδια της για δυο... Κάθε πρωί που περνάω και τους βλέπω σκέφτομαι ότι δεν ξέρεις τι χαρτιά θα σου μοιράσει η ζωή αλλά πρέπει να κάνεις το καλύτερο που μπορείς με αυτά που έχεις στα χέρια σου...και ότι το παιδί του καθενός είναι το φως της ζωής του... Όσες στενοχώριες και να σου δώσει, εκούσιες ή ακούσιες, δεν ξεχνάς ποτέ εκείνη την πρώτη στιγμή που το είδες όταν γεννήθηκε...

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Fahrenheit 451 του Ray Bradbury

Fahrenheit 451 - Ray Bradbury
Στους 451 βαθμούς Fahrenheit γίνεται η καύση του χαρτιού... Στο ομώνυμο μυθιστόρημα καίγεται πολύ χαρτί, τουλάχιστον αυτή είναι η δουλειά του "πυροδότη" Guy Montag... Σε μια κοινωνία κάπου στο μέλλον όπου η βία, καμουφλαρισμένη πίσω από ένα προσωπείο καθωσπρεπισμού, κυριαρχεί, τα βιβλία είναι απαγορευμένα καθώς η κυβέρνηση πιστεύει ότι ο άνθρωπος για να βρει την ευτυχία πρέπει να ελαχιστοποιήσει τις όποιες παρεκτροπές τον αποσπούν από την πολιτική ορθότητα... Μοναδικό, επί της ουσίας, μέσο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και διασκέδασης η τηλεόραση...

Ο Montag κάνει τη δουλειά που του έχουν αναθέσει, καίει τα βιβλία όπου τα βρει και στέλνει τους κατόχους τους σε ψυχιατρικά ιδρύματα... Κάποια γεγονότα όμως τον κάνουν να αρχίσει να αναρωτιέται για την ίδια του την ύπαρξη και την κοινωνία στην οποία ζει και στηρίζει με τις πράξεις του... Αυτή η αμφισβήτηση του ότι θεωρούσε μέχρι χθες δεδομένο τον οδηγεί σταδιακά στη σύγκρουση με τον εαυτό του και την εξουσία που πειθήνια υπηρέτησε τόσα χρόνια...

Το βιβλίο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1953 και διαβάζοντάς το απορείς για το πόσο "μπροστά" έφτασε η ματιά του  Ray Bradbury όταν το έγραφε... Περιγράφει αδρά μια κοινωνία που μοιάζει πολύ με την σημερινή... Η εξάρτηση από την τηλεόραση, η επιβολή της εικόνας στον γραπτό λόγο, η πολιτική ορθότητα ως επικρατούσα τάση, η βία της καθημερινότητας... Ο Bradbury  περιγράφει ένα άλλο καταναγκασμό από αυτόν που θέλει στρατό στους δρόμους και απαγόρευση κυκλοφορίας, περιγράφει τον καταναγκασμό που επιβάλλεται στον πολίτη με τέτοιο τρόπο ώστε να πιστεύει ότι αποφασίζει αυτοβούλως... Αλίμονο σε όποιον δεν συμμορφώνεται, το καθεστώς έχει τρόπους να τον εξοντώσει είτε ηθικά είτε βιολογικά... 

Η κοινωνία που περιγράφεται στο "Fahrenheit 451" είναι μια κοινωνία σε σήψη η οποία βαδίζει προς την καταστροφή της χωρίς να το γνωρίζει παραδομένη στον ηδονικό ευδαιμονισμό της, μέχρι της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα έρθει από τον πυρηνικό όλεθρο... Όταν όλα τελειώσουν, μόνο τότε θα μπορέσουν τα πράγματα να φτιαχτούν από την αρχή με μπροστάρηδες αυτούς που κατάφεραν να διασώσουν έστω και κομμάτια της παρελθούσας γνώσης και εμπειρίας... Παρά το γλυκόπικρο φινάλε που αφήνει έστω και λίγο χώρο για μια αισιόδοξη ματιά στο μέλλον, η αμφιβολία εξακολουθεί να τριβελίζει το μυαλό του αναγνώστη... Μήπως τελικά η μοίρα της ανθρωπότητας είναι αυτή του αέναου κύκλου καταστροφής και αναγέννησης, μια μοίρα που καθορίζεται από την πλεονεξία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο;

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

2 χρόνια Ψαροκόκαλο!!!

...πέρυσι τέτοια μέρα βέβαια το "Ψαροκόκαλο" δεν υπήρχε, είχε άλλο όνομα, αλλά όπως και να έχει σήμερα έχει γεννέθλια... Κεράσματα καλά δεν έχει όπως πέρυσι, ένεκα η οικονομική κρίση, η αύξηση που δεν πήρα κτλ, κτλ, θα τη βγάλουμε με βερμούτ και στραγάλια αλλά όπως και να έχει εσείς πείτε χρόνια πολλά, τώρα!!!

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Choices make the world go round...

Η ζωή συντίθεται από μια αλληλουχία αποφάσεων που παίρνουμε από την στιγμή που ξεκινάμε να ορίζουμε τον εαυτό μας και το μέλλον μας μέχρι την στιγμή που πεθαίνουμε... Κάθε απόφαση έχει συνέπειες θετικές και αρνητικές, κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις... Πολλές φορές στην ζωή μου αμφισβήτησα την ορθότητα των αποφάσεων που πήρα και καταράστηκα την μοίρα μου την μαύρη και την στερνή μου γνώση αλλά μια οποιαδήποτε διαφορετική απόφαση σε οποιοδήποτε σημείο της ζωής μου θα είχε ανατρέψει πλήρως την πραγματικότητά μου... Αρκετές φορές σκέφτομαι τι θα γινόταν αν κάποια απόφαση ήταν διαφορετική... Δεν μπορώ να φανταστώ... Το μόνο που ξέρω είναι πιθανότατα να μην υπήρχαν στην ζωή μου πρόσωπα απαραίτητα για την επιβίωσή μου, όπως η Μ. και ο Σ. μου...

Σήμερα ο αδερφός της Μ. πετάει για Ολλανδία,  φεύγει για μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης... Θα λείψει 2 χρόνια... Το αντικείμενο του μεταπτυχιακού είναι πολύ sophisticated  και το γεγονός αυτό καθιστά "δύσκολη" την επιστροφή στην Ελλάδα, δεδομένου ότι θα θελήσει να ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτό που θα σπουδάσει και την αρνητική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας... Ο αδερφός της Μ. πήρε μια απόφαση... Ακολούθησε το όνειρό του και άφησε πίσω την Ελλάδα, την οικογένειά του και την κοπέλα του... Τι θα συμβεί στο μέλλον κανείς δεν μπορεί να ξέρει... Η αποτίμηση των αποφάσεων γίνεται μόνο αφού τα χρόνια έχουν περάσει και αποστασιοποιημένα μπορείς να κρίνεις τις συνέπειές τους και να βάλεις τα θετικά και τα αρνητικά στη ζυγαριά... Το να τρομάζεις από την πιθανότητα της αποτυχίας ή του ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά είναι βλακεία, δεν ζεις έτσι απλά κάνεις παρέα με τον φόβο και σκέφτεσαι "τι θα γινόταν αν;"... και αυτό είναι πρόβλημα από μόνο του...

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

"Φόρος τιμής στην Καταλωνία" του George Orwell

Φόρος τιμής στην Καταλωνία - George Orwell
Το 1936 ο George Orwell ήταν 33 ετών και έφτασε στην Ισπανία που φλεγόταν από τον Εμφύλιο για να συγγράψει κάποια άρθρα για εφημερίδες... Αμέσως κατετάγη στην Πολιτοφυλακή γιατί όπως λέει ο ίδιος:

...εκείνη την εποχή και σε εκείνη την ατμόσφαιρα αυτό φαινόταν σαν το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να διανοηθεί κανείς...

Ο "Φόρος τιμής στην Καταλωνία" είναι οι αναμνήσεις του από τα όσα έζησε τα ταραγμένα εκείνα χρόνια του Ισπανικού Εμφυλίου όπου πολέμησε στο μέτωπο της Αραγωνίας, τραυματίστηκε και τελικά επέστρεψε στην Αγγλία...

Στα χέρια μου έφτασε όταν το αγόρασε η Μ. κάποτε σε μια έκθεση βιβλίου που είχαμε πάει μαζί στο Πεδίο του Άρεως από το περίπτερο των εκδόσεων "Ελεύθερος Τύπος" (κι ενώ εμένα μου είχαν τελειώσει τα λεφτά), το δανείστηκα και το διάβασα... Τώρα πλέον ανήκει στην κοινή μας βιβλιοθήκη...

Στις σελίδες του μας περιγράφει το κλίμα που συνάντησε στην επαναστατημένη Βαρκελώνη που την σάρωνε ο άνεμος της αλλαγής και της επανάστασης, την κατάσταση στο μέτωπο και την πρωτοφανή οργάνωση της Πολιτοφυλακής όπου ουσιαστικά δεν υπήρχε ιεραρχία, τα πισώπλατα μαχαιρώματα μέσα στο δημοκρατικό στρατόπεδο που συνέβαλλαν καθοριστικά στην τελική ήττα και άλλα...

Ο "Φόρος τιμής στην Καταλωνία" είναι ένα ζωντανό βιβλίο, όπως είναι κάθε βιβλίο που περιγράφει προσωπικές εμπειρίες... Η διακύμανση των συναισθημάτων καθώς το διαβάζεις είναι μεγάλη, ξεκινάς από την ευφορία, τη ζωντάνια και την ελπίδα για το νέο που έρχεται να σαρώσει τα πάντα στο διάβα του για μια νέα, πιο δίκαιη κοινωνία και καταλήγει σταδιακά στην απογοήτευση της ήττας και την απελπισία της προδοσίας καθώς το όραμα ενός άλλου κόσμου γκρεμίζεται...

Ακόμα ένα καταπληκτικό βιβλίο του George Orwell... αλλά εγώ δεν είμαι αντικειμενικός κριτής του Άγγλου συγγραφέα...

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Κερατέα όπως λέμε Oaxaca...

Αύριο κλείνει ένας μήνας συγκρούσεων των κατοίκων της Κερατέας με τα ΜΑΤ λόγω της έμπρακτης αντίδρασης τους στην αυθαιρεσία και το νταβατζιλίκι κράτους, αστυνομίας και εργολάβων από τις 11/12/2010 που ξεκίνησαν οι συγκρούσεις μέχρι σήμερα...

Το "γλέντι" καλά κρατεί κι ελπίζω σε συνέχεια μέχρι να τρίψουνε στην μούρη του κράτους και των παρατρεχάμενων του τις αποφάσεις τους περί κατασκευής ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ...

ebooks4Greeks.gr - Δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία για όλους!!!

Ακόμα μια αξιόλογη προσπάθεια να δημιουργηθεί μια συλλογή από ebooks, ελεύθερα προς διάθεση στο κοινό, είναι και το eBooks4Greeks.gr ... Σύμφωνα με το site:

Το eBooks4Greeks.gr είναι μία νέα ιστοσελίδα που ευελπιστεί να φιλοξενήσει πολλά και ποιοτικά δωρεάν βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή (free e-books) στο μέλλον.

Σκοπός του eBooks4Greeks.gr είναι να συλλέξει εκτός των άλλων συγγραφέων και τα έργα πολλών από εσάς που “γνωρίζω” πως γράφετε, μα τις περισσότερες φορές κρατάτε τα γραπτά σας στο “σκοτάδι”, ίσως γιατί μέχρι σήμερα δεν βρήκατε την ευκαιρία για να τα δημοσιεύσετε.

Η συλλογή του είναι ακόμα μικρή αλλά αναπτυσσόμενη και περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία θεμάτων όπως εκπαιδευτικά βιβλία, λογοτεχνία/ποίηση,αρχαία ελληνική γραμματεία/ιστορία/θρησκεία,επιστημονικά βιβλία, πληροφορική και διάφορα άλλα...

Τα ebooks, όπως είπαμε, είναι ελεύθερα προς διάθεση σε όλους σε .pdf format, χωρίς να είναι απαραίτητη η εγγραφή στο site...

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

"Νεκρή Ζώνη" του Stephen King

Νεκρή Ζώνη-Stephen King
Άργησα πολύ να μπω στον κόσμο του Stephen King... Για κάποιο λόγο στο μυαλό μου ήταν καταχωρημένος ως απλά ένας επιτυχημένος συγγραφέας ιστοριών φαντασίας και τρόμου που πολλές από αυτές έγιναν ταινίες, μέχρι εκεί... Είχα λάθος... Για να καλύψω το χαμένο έδαφος διάβασα 7 βιβλία του τα τελευταία τρία χρόνια (αλλά ακόμα έχω πολύ δρόμο μπροστά μου)... Τολμώ να πω ότι η "Νεκρή Ζώνη" είναι ίσως το καλύτερο από τα βιβλία του King που έχω διαβάσει ως τώρα...

Ο Τζόνι Σμιθ, όντας παιδάκι, παθαίνει ένα ατύχημα ενώ κάνει πατινάζ σε μια παγωμένη λίμνη και μένει αναίσθητος, περνάει στην νεκρή ζώνη, για μερικά λεπτά... Ένα άλλο ατύχημα, αυτοκινητιστικό αυτή την φορά, αρκετά χρόνια μετά, του κοστίζει 4,5 χρόνια παραμονής σε κώμα, στην νεκρή ζώνη... Όταν ξυπνάει τίποτα δεν είναι πια το ίδιο όλα έχουν αλλάξει... Ο Τζόνι προσπαθεί να προσαρμοστεί στις αλλαγές που έχουν συμβεί γύρω του αλλά κυρίως προσπαθεί να προσαρμοστεί στην αλλαγή που έχει συμβεί στον ίδιο καθώς ο Τζόνι ξυπνώντας από το κώμα έχει ένα υπερφυσικό χάρισμα... Βλέπει το μέλλον, προαισθάνεται με ένα απλό άγγιγμα τι θα συμβεί...

Το βιβλίο είναι πολύ καλό... Έχει εξαιρετική πλοκή, ο ρυθμός του είναι καταπληκτικός, δυσκολεύεσαι να το αφήσεις από τα χέρια σου... Οι περιγραφές είναι καταπληκτικές, χωρίς υπερβολές και πλατειασμούς, οι εικόνες που περιγράφει ο King είναι ολοζώντανες μπροστά στα μάτια του αναγνώστη... Οι χαρακτήρες είναι εξαίρετα δομημένοι, ακόμα και οι περιφερειακοί, εντύπωση μου προκάλεσε το πως, μέσα από δυο γραμμές, σκιαγράφησε τον χαρακτήρα του ιδιοκτήτη του μπαρ που πίνει την μπύρα του ο Τζόνι λίγο πριν το τέλος του βιβλίου...

Πιο πολύ όμως μου άρεσαν δύο πράγματα από την "Νεκρή Ζώνη" και γι' αυτό τα άφησα για το τέλος...

Η περιγραφή της σχέσης του Τζόνι και της Σάρα, ο ανικανοποίητος έρωτας δύο ανθρώπων που η μοίρα τους έπαιξε ένα πολύ σκληρό παιχνίδι, είναι πολύ δυνατή και η κορύφωση στο τέλος του βιβλίου είναι εξαιρετική αλλά και μελαγχολική...

Το χάρισμα του Τζόνι είναι ευλογία ή κατάρα; Πόσο μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος να επωμίζεται την ευθύνη της ζωής άλλων ανθρώπων, του πλανήτη ολόκληρου; Η Βέρα, η μητέρα του Τζόνι, του έλεγε να εκπληρώσει την αποστολή που του ανέθεσε ο Θεός... Ο Τζόνι συντριβόταν κάτω από το βάρος της ευθύνης ενώ το μόνο που ζητούσε ήταν απλά μια φυσιολογική ζωή, αυτή που η τύχη του στέρησε...

Το ερώτημα είναι στη διακριτική ευχέρεια του αναγνώστη να το απαντήσει κι εγώ δεν θα πω κάτι άλλο για να μην προδώσω κάτι επιπλέον από την πλοκή του βιβλίου... Η "Νεκρή Ζώνη" είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί... Προσωπικά είχα καιρό να διαβάσω ένα μυθιστόρημα που να με συνεπάρει τόσο πολύ...

Συγχαρητήρια κύριε King, οι δρόμοι μας σίγουρα θα ξαναδιασταυρωθούν...

Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

Τάδε έφη Θόδωρας...

Κάτι φοιτητές του κώλου από την Οξφόρδη έκοψαν αποσπάσματα από τα όσα είπα και αυτά τα ζώα στον Ελεύθερο Τύπο τα παρουσίασαν όπως ήθελαν. Απορώ. Απορώ πιο πολύ όχι μόνο με τα ζώα του Ελεύθερου Τύπου, αλλά και με τα ζώα που τον διαβάζουν

Μπράβο, Θοδωράκη, καλά τα λες...
Αφού καθόμαστε και σε κοιτάμε κι εμείς και ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (sic!) καλά κάνεις, συνέχισε έτσι παλικαρά μου!!!
Άξιος απόγονος του "αείμνηστου" παππού σου...

[*] Όλη η είδηση στη Ζούγκλα

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

"Έγκλημα στο Αββαείο" του Peter Tremayne

Έγκλημα στο Αββαείο-Peter Tremayne
Όπως έγραψα στο προηγούμενο post, δύο από τους λόγους που με κάνουν να διαβάζω είναι ότι μου αρέσει να μαθαίνω καινούργια πράγματα και ότι μου αρέσουν οι καλές ιστορίες... Όταν διάβασα το "Έγκλημα στο Αββαείο" του  Peter Tremayne και οι δύο αυτοί λόγοι είχαν καλυφθεί...

Το "Έγκλημα στο Αββαείο" είναι στημένο γύρω από ένα ιστορικό γεγονός, την σύνοδο του Whitby η οποία έγινε το 664 μ.Χ. και στην οποία αποφασίστηκε ότι τα αγγλοσαξονικά βασίλεια θα ακολουθήσουν το τελετουργικό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και όχι αυτό της Κελτικής Εκκλησίας της Iona... Πρωταγωνίστρια είναι η Αδελφή Φιντέλμα, μια Ιρλανδή μοναχή και νομικός, δικηγόρος στα ιρλανδικά δικαστήρια, η οποία αναλαμβάνει να λύσει το μυστήριο μιας δολοφονίας εντός των τειχών του αβαείου του Whitby η οποία κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα την σύνοδο και να οδηγήσει σε θρησκευτικές ταραχές... Συνοδοιπόρος της σε αυτή την προσπάθεια είναι ο Αδελφός Αδόλφος, ένας Σάξονας μοναχός, οπαδός του Ρωμαιοκαθολικού δόγματος σε αντίθεση με την Φιντέλμα, οπαδού της εκκλησίας της Iona...

Το βιβλίο είναι εξαιρετικό τόσο σαν αστυνομικό, όπου η πλοκή χτίζεται με μαεστρία και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο, όσο και σαν ιστορικό καθώς μέσα στις σελίδες του κρύβονται πάρα πολλές πληροφορίες για τον Ιρλανδικό χριστιανισμό και τους Κέλτες... Ο Peter Tremayne (πραγματικό όνομα Peter Berresford Ellis) είναι άλλωστε ιστορικός με ειδίκευση στην Κελτική ιστορία...

Θυμάμαι πόσο πολύ εντυπωσιάστηκα διαβάζοντας στις σελίδες του "Έγκλημα στο Αββαείο" για την Ιρλανδία του 7ου αιώνα και τον Κελτικό μοναχισμό... Η γυναίκα θεωρείτο ισότιμη του άνδρα και μπορούσε να έχει τα ίδια αξιώματα με εκείνον, μπορούσε να μορφώνεται... Δεν υπήρχαν ξεχωριστά μοναστήρια ανδρών και γυναικών, οι μοναχοί και οι μοναχές ζούσαν μαζί και η αγαμία δεν ήταν υποχρεωτική... Όλα αυτά χάθηκαν σιγά σιγά με την επικράτηση του Ρωμαιοκαθολικισμού...

Το "Έγκλημα στο Αββαείο" είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους... Στην Ελλάδα κυκλοφορούν άλλα πέντε βιβλία με ηρωίδα την Αδελφή Φιντέλμα αν και υπάρχουν αρκετά ακόμα που δεν έχουν μεταφραστεί...

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Ποδαρικό και κάποιες σκέψεις...

Δεν έχω κάνει ποδαρικό ακόμα στο "Ψαροκόκαλο", φταίει που ασχολούμαι πολύ με τις "Ιστορίες από τη βιβλιοθήκη", θέλω να τις κάνω να λάμψουν...

Περνάω μια περίοδο φορτισμένη συναισθηματικά, όχι αρνητικά όμως... Έχω καταλάβει πλέον πόσα πολλά έχει αλλάξει ο ερχομός του παιδιού στη ζωή μου και στη ζωή της Μ. ... Οι ζωές μας δεν θα είναι ποτέ πια ίδιες και δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα με αυτό... Άλλαξαν πια οι προτεραιότητες και τα θέλω μας και πράγματα που στερούμαστε, ούτε που τα σκεφτόμαστε...

Έχει αλλάξει και ο τρόπος που βλέπω την Μ.... Πάντοτε την αγαπούσα και την αγαπώ, είναι η καλύτερή μου φίλη, το άλλο μου μισό... Τώρα όμως όταν τη βλέπω με το παιδί, πως το μεγαλώνει, πως το αγαπάει, πως θλίβεται που θα ξαναγυρίσει στη δουλειά (αυτή, μια πάλαι ποτέ workaholic), τη σέβομαι, την θαυμάζω και την ευχαριστώ που είναι αυτή που είναι, που μου χάρισε το καλύτερο και μεγαλύτερο δώρο...

Τώρα θα σταματήσω εδώ...
Η Μ. διαβάζει το "Ψαροκόκαλο" συχνότατα αλλά δεν σχολιάζει, επειδή όμως είναι ευσυγκίνητη, σε αυτό το σημείο θα κλαίει ήδη...

Καλή χρονιά να έχουμε, όλα θα πάνε καλά...

Update: Οι "Ιστορίες από τη βιβλιοθήκη" δεν υπάρχουν πια...

Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Γιατί διαβάζουμε;

Απαντήσεις μπορούν να δοθούν πολλές, ο καθένας έχει και μια άλλη να προσθέσει...

Εγώ διαβάζω επειδή πάντοτε μου άρεσαν οι ιστορίες... 
Επειδή πάντα μου άρεσε να μαθαίνω καινούργια πράγματα...
Επειδή το να διαβάζω με ηρεμεί...
Επειδή μέσα από τις σελίδες των βιβλίων ζω "δανεικές εμπειρίες" που δεν θα μπορούσα ή δεν θα τολμούσα να ζήσω από πρώτο χέρι...
Επειδή το να διαβάζω ένα βιβλίο με κάνει κάθε φορά να νιώθω σαν εξερευνητής...

Για αυτούς τους λόγους και ίσως και για άλλους...

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Διαβάστε δωρεάν comics!!!

Digital Comic Museum

Σκεφτόμουν ότι σαν πρώτο post για το 2011 καλό θα ήταν να κάνω ένα δώρο σε όσους διαβάζουν τις "Ιστορίες από τη βιβλιοθήκη" οπότε όσοι από εσάς εκεί έξω είστε οπαδοί των comics θα μείνετε ευχαριστημένοι!!!

Το Digital Comic Museum είναι μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν, να ομαδοποιηθούν και να είναι διαθέσιμα στο κοινό χιλιάδες comics τα οποία βρίσκονται πλέον στο public domain οπότε το downloading τους είναι ελεύθερο και νόμιμο... Το μόνο που χρειάζεται να κάνει ο επισκέπτης είναι να κάνει ένα registration στο site όπου θα επιλέξει ένα nickname και θα δώσει ένα έγκυρο email και... αυτό ήταν!!! Από εκεί και πέρα μπορεί να κατεβάσει οτιδήποτε θέλει από την βάση δεδομένων του Digital Comic Museum ή να το διαβάσει on line...

Τα comics που διατίθενται από το  Digital Comic Museum ανήκουν στην λεγόμενη Χρυσή Εποχή (Golden Age) των comics, την χρονική περίοδο από τα τέλη της δεκαετίας του '30 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50 οπότε και εμφανίστηκαν οι κυριότεροι ήρωες των comics που κυριάρχησαν τα επόμενα χρόνια...

Η ποικιλία των comics που διατίθενται είναι πολύ μεγάλη και γενικά το  Digital Comic Museum προσφέρεται για "ανασκαφές" στην ιστορία των comics τόσο όσο προς το ύφος και την θεματολογία όσο και στην ποιότητα του σχεδίου και των διαλόγων...

Καλή ανάγνωση!!!